கவனிக்க: இந்த மின்னூலைத் தனிப்பட்ட வாசிப்பு, உசாத்துணைத் தேவைகளுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தலாம். வேறு பயன்பாடுகளுக்கு ஆசிரியரின்/பதிப்புரிமையாளரின் அனுமதி பெறப்பட வேண்டும்.
இது கூகிள் எழுத்துணரியால் தானியக்கமாக உருவாக்கப்பட்ட கோப்பு. இந்த மின்னூல் மெய்ப்புப் பார்க்கப்படவில்லை.
இந்தப் படைப்பின் நூலகப் பக்கத்தினை பார்வையிட பின்வரும் இணைப்புக்குச் செல்லவும்: யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி

Page 1
VAIBHIAVA
KAUM UD
 
 
 

வபவ கெளமுதி
|jurয়ক
க.வேலுப்பிள்ளை A K. W ELU PILLA

Page 2

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி
(HISTORY OF JAFFNA)

Page 3

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி
(HISTORY OF JAFFNA)
க.வேலுப்பிள்ளை K. VELU PILLA
ASIAN EDUCATIONAL SERVICES NEW DELHI « CHIENNA der 2004

Page 4
ASIAN EDUCATIONAL SERVICES
* 31, HAUZ KHAS VILLAGE, NEW DELHI - 110016
Tel: 2656-0187, 2656-8594 Fax: 011-2649-4946, 2685-5499 e-mail: asian jQvsnil.com laes publicationsOyahoo.co.in
* 5, SRIPURAM FIRST STREET, CHENNA - 600 014
Tel: 2811-5040 Fax: 044-2811-1291 e-mail: asianedsOmd3.vsnil.net.in
www.asianeds.com
Price : Rs. 395 (PB)
: SL. Rs. 595 (Special price for Sri Lanka only) First Published: Jaffna, 1918 AES Reprint: New Delhi, 2004 ISBN 81-206-1914-5
Published by J. Jetley for ASIAN EDUCATIONAL SERVICES 31, Hauz Khas Village, New Delhi - 110 016. Processed by AES Publications Pvt. Ltd., New Delhi-110016 Printed at Chaudhary Offset Process, DELHI - 110 051

婴懿蟾g臀壁蛟秘受弘臀奥 تپي Sğ3E3g 器懿 敬@* * リ es リー స్ట్రీ 恕g” @愿留
ge சிவமயம்
s
§ யாழ்ப்பாண
鹅
Goa) 6 கெளமுதி.
● s
ܢܘ
Kg
இது
வண. சா. ஞானப்பிரகாசர் (0. M. 1)
கனம், C, D. வேலுப்பிள்ளை (போதகர்)
மெஷ்). ச.குமாரசுவாமி (கிளாக்கு)
s
என்பவர்களின் பேருதவிகொண்டு
୪
வயாவிளான்
சுதேசநாட்டிய மானேசர்
மெஸ், க. வேலுப்பிள்வள
醫
懿
என்பவராலியற்றப்பட்டு
sa
ዶ5uወቃ7
ஜயசிறீ சாாதா பீடேந்திர சாலையில்
磁
S.
முத்திரீகாணஞ் செய்விக்கப்பட்டது.
198 All Rights Reserva. &
န္နိဋ္ဌိဇ္ဇိဋ္ဌိန္တိဗ်ာန္တိ
飘

Page 5

地神에서******江村·月과의 égきき好**#窮%材體*淺劑鱷**玖
恐带案警*榮書***惡**きgきg 咖球跳过聆能飞羚够韃議*鮭 邝go wars og******-舟专g链唱鲁身心自尊心也3 )oor is
娜.) ogưỡo 'sきこも』条、マ*****.蠟***
シQ*る。亀シ・并n趣三*賞 マ3青n汀等冯智6篇’ 丽斑汶)#**爵*ら撃so: {· 孕羚黔途探****粤zh)骨*2%&P);贰} 似搭转就靛器辨急G心* "Cg辖福航。*)|- 彭韶耗就șwwe soos:*』*3gゃうg辽授Q)令献**3 km 身)* ひょ雪应肴事专季soos os o ~8 s シ "s*き*& シょ慈
***きすももe* ***き* s
••••ços***** *屬電•* *『**5シ每日38**シgg 熵)***g18鞑她
t 5. 12:
ή چمْ
*****egge離 *******心.99腳 *ミJめ 剛
***3***能----「g *3『* e*** of珊腳3
きき km *******g sa姬)隔溪)- ***息g5形*)NYÈ心密%省Y &~ **ミきもきゅ た亀-脚办州郡浅心进t : · *3 gる-« »&日)£§!----*! ききQOfき***** にな--*:-·، «ę wowo*3部乳劑- |×岱儿*)-...[] ***gga..)- .月), !·|- }••••š@roġ ož8葛·-*( ! (No*盔· きむシ---- *守就辩邝T5 :-·---------어**--江邝江心 熵我封器**|-湘少篇いシ、心健シþ>清出閱期劑捆*鯊開 ***Qシ**飛羚州sae,t.*構的山邊妊將鴨腳關劑關鱈 过锰链%邢R刪叫刪腿 脉-邨地胸則牠漫哈帕腳
யாழ்ப்பா 650T to
o

Page 6

முகவுரை.
கமது யாழ்ப்பாண நாட்டைப்பற்றிய சரித்திரங்கள் பற்பல காலங்களிலும் பற்பலாாற் பற்பலவாருய்ச் சுருக்கியும் விரித்து ம் எழுதப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றுள் பல தமிழிலும், சில அங்கிலத்திலும் எழுதப்பட்டுள்ளன.
16ம் யாழ்ப்பாணம் தமிழராலும், சிங்களாாலும், பறங்கிக ளாலும், ஒல்லாங்தராலும் ஆளப்பட்டுண்மையின், யாழ்ப்பாண த்தைப்பற்றிய சரிக்கிரத்தை எழுதுவதற்குக் தமிழ்ப்பாஷையி ன் அறிவும் ஆராய்ச்சியும்மாத்திரம் போதுமென்று அறிஞர் ஒ ருபோதுங்கூருரர். தமிழிலெழுதப்பட்டுள்ள மேற்படிநூல்களு க்கும், அவ்வக்காலங்களில் அரசாண்ட அரசர் பாஷையிலுள்ள இராசரீக 'றிப்போட்டுகள் சரிதசூசிகளுக்கும் அநேகவிபரீதங் கள் காணப்படுதலின், சிங்களம், டற்சு, அங்கிலம், போர்த்து க்கீசு என்னும் பாஷைகளை நன்கு வாசித்துணரும் உணர்வும், சரித்திரத்தை ஆய்ந்து ஆக்குவார்க்கு அகத்தியம் வேண்டற்பா லதாம். இந்நியாயம்பற்றியே இச்சரித்திரத்தை நாம் முடிப்ப தற்கு மேற்கூறியபாவுைகள் தெரிந்துள்ளாச் சிலரின் உதவியை யுந் தேடவேண்டியது அத்தியாவசியகமாயிற்று.
Tஅங்ஙனந்தேடி நாம் விசேட உதவி பெறறவருள் சிறுபரா யக்தொட்டு எமது நேசத்தைப் பெரிதிமுவர் துபாமாட்டி வந்த, வருகின்ற வண. சா. ஞானப்பிரகாசர் 0. M. 1 அவர்களே த லையாயினர். இப்புத்தகத்துக்காய் அவர் எமக்குச்செய்த உதவியு ம், எத்ெதுக்கொண்ட பிரயாசையுமோ, எம்மை அவர்க்கு எஞ் ஞ்ான்றுங் கடமைப்படுத்தும், முற்பகுதியிற்றேற்றுஞ் சில கு றிப்புக்களையும், அங்கிளர்காலத்தையும் நமது நண்பர், அச்சுவே லி, கனம். தானியேல் வேலுப்பிள்ளைப் போதகரவர்களும், இட ப்பெயர் விளக்கத்தை நமது அக்கியங்த நண்பர், தெல்லிப்பழை பூரீ. ச. குமாரசுவாமி (யாழ்ப்பாணம் பொலிஸ்கந்தோர் பிரதம கிளாக்) அவர்களும் தங்கள் பொறுப்பிலேயேற்று முடித்துவிட் டனர். இவர்கள் அபிமானமும், கடமையும் என்றுமெம்மா ற் பா சாட்டப்படத் தக்கதேயாம். இப்புக்தகம் ஆராய்ச்சியளவில் ந மது நண்பரெனப்படுவார்க்குச் சந்தோஷ கரத்தை வருவிப்பதா யிருந்தாலும், இங்கு எழுதி முடிக்கப்பட்டிருக்கும் வழியோ கி சமத்தப்பற்றவாருய் முடிக்கப்படவில்லை என்பதும், எழுதப்பட் ட பாஷை நடையோ சரிக்கிாக் துக்கேற்ற இலலித நடையில் எழுதப்படவிலலை என்பதும், அதினும் அக்க சமிகைகள், Q Fit ன்மிகைகள், தரிப்புக்குறிமிகைகள் அஃாங் திருக்கின்றன் வென்ப தும நாமே ஒத்துக்கொள்ளக்கிடக்குமொன்மும.

Page 7
( ii )
இவைகளுக்கு இப்புத்தகத்தை அவசியம் முடிக்கவேண்டு மென்ற அவாவால் கம்மிடமுண்டான துடிதுடிப்பும், நமக்குக் காத்திராது இலயித்த சில இடர்களும், பலரனுப்பிய குறிப்புக ன் மாறுபாடுகளும், சால்வரின் பாஷா சங்கலனமுமே காச
ணமாம். இது ஒருபுறமிருக்க,
சிலரின் குடும்பக்குறிப்புக்கள் மிகப்பித்திக் கைக்குக்கிடை த்தமையானும், அங்ஙனமனுப்பப்பட்டவைகளுள்ளுஞ் சில, கிர மமாய்ப் பூரண ஆராய்ச்சிகொண்டு எழுதப்பட்டில்லாமையானு ம், சிலர் நாம் நம் சுதேசநாட்டியப்பத்திர வாயிலாய் வெளிப்படு த்தியிருந்த வெளிப்படுத்தற்படி செய்யற்பாலனவற்றைச் செய்ய ப் பிந்தியமையானும், விசேடமென அகத்தியம் வெளிப்படுத்த ப்படவேண்டிய அனேக பிரபுக்களின் குடும்பக்குறிப்புக்கள் இ ப்பதிப்பில் வெளிப்படுத்த வசதிப்படாதபோயின. இங்கே வெ ளிப்படுத்தியவைகளுள்ளும் ஒவ்வோர்பாலாரின் கல்வி, செல்வம், உத்தியோகம், நாட்டாண்மை, குணச்சிறப்பு, அடிமை குடிமை, வண்மை, புத்தி, நேர்மை ஆகியவைகளையெடுத்து விபரித்து விரி த்தெழுதில், 67 Log) புத்தகரூபம் கொடிய காகிதப் பஞ்சத்தைக் கொண்ட இக்காலத்தில் மிகப்பெருத்தப்பெருஞ்செலவைக்கொ டுத்து எமது விருப்பைப் பிரதிகூலப்படுத்திவிடுமென்றஞ்சி அர வற்றுளதிகமானவற்றையொ துக்கிவிட நேரிட்டது. இனி: ஒவ் வொருவரின் திணையையும் தணிந்து சுட்டி இவர் வேளாளன், இவர் செட்டி, இவர் வன்னிமை, இவர் மடப்பளி என்று அதிக மாய் இங்கே காட்டாது விட்டது. சிலர் திணைப்பெயர் ஆதாரம திப்பளவிலொன்ரு யும், கன்ன பரம்பரை வழக்கில் பின்னென்ற யுமிருத்தலின் அக்குறை நம்மைப்பத்முதிருக்கட்டுமென்பதுபற் றியேயென் க.
சிலர் குடும்ப பரம்பரையை நம் குறிப்பிற்கண்ட சிலர் நம் புத்தகம் வெளித்தோன்றுமுன் 6ம்குறிப்பை மறுத்தும், நம்மை வெறுத்தும், “ஓ! நமக்குள்ள இந்தமுதலியா ச்வழி அவர்க்கே த? ஏதோ ஒரு வழியிற் சொற்ப மிருந்தாலும் காங்கள் அவர்க ளோடு சபை சந்தி, உண்டாட்டுக் கொண்டாட்டு ஒன்றுமில்லை யே’ என்று நம்மேற் குறைபாராட் டவுந்தொடங்கினர். நாம் இ வ்வாருனுேரை மனப்பூரணப் படுத்துவதோ வெனில் GeFor ன காரியமன்று. பிரபுத்துவம் விளங்கிய ஒரு உயர்குலமுதலியா ர்க்குள்ள இரு புத்திாரில் ஒரு புத்தின் வழித் தோன்றலாயுள் ளர் செல்வம் செல்வாக்கு கல்வி அதிகாரம் உற்றேராயும், மற் றப்புத்திரனின் வழித்தோன்றல! fi ளா தலைமுறை தல்ைமு @∂ዉዖD தோறும் மேற்சுட்டிய வண்மை அற்றோாயும் விளக்கலா ம், வண்மையுற்றேர் அற் றுேரோடு இனங்கொண்டாடுதல் உ

(iii)
ண்டாடல் கொண்டாடலாதிய வைகளையொதுக்கி யொழிக் துக் கொள்ளுதல் புதுவழக்குமன்று. 'கெட்டார்க்குற்றர் கிளையி லுமில்லை’ என்பது ஆன்ருேர் கூற்றுமாம். இதினுல் மேலேசுட் டிய பிரபுத்துவம் விளக்கிய முதலியாரின் உரித்தில் தலைமுறை தோறும் தரித்திர தசையைப்பெற்று வந்த மனுஷருக்குப் பங் கில்லை என்று துணிந்து சொல்ல நாம் வல்ல மல்லம். கீழ்க்குல ப்பெண்ணை மணந்து மதிப்பற்றவராயினும், மகநிலையளவில் ப கிதாாயிருப்பினும் அவர்க்குள்ள உரிமை யொருசிறுபொழுதும் அவரைவிட்டு நீங்குவதில்லையென்பதை யறியாதவரே இக்குறை யெடுத்தாளுவராகலின் நாம் அவர் கூற்றை எட்பிளவளவினும் பொருட்படுத்தேம். யதாபூர்வமாய் உயர்மா போடுற்ற செல்வம் செல்வாக்கு உத்தியோகம் பிரபுத்துவம் அதிகாரம் கல்வியுள் ளாரல்லாரும் காலவியற்படி தற்போதைக் கண்ணிய கோ க்கிப் பாராட்டப்படல் வழங்கலினும், குலம், சென் மத்திலுள்ள வெசன்றன்றென்பது உயர்ந்தோர் சித்தாந்தமாயிருத்தலினும், g லர் பிறர் திணையை நன்கறியாதவராய் மற்றவரை அதோகதிய சாயும், தம்மைப்புஷ்காமுடையராயும் வாளாமதித்து நடப்பன்த அபரோக்கமாய் நாம் சில்லுழிக்கண்டதினும், அவரையீண்டொ ழிதிலம். அன்றியும் “பிறன் பழிகூறு வான்றன் பழியுள்ளுங் தி றங்தெரிந்து கூறப்படும்’ என்ற மூதுரையும் நண்பர் கவனிக்க த்தக்கது. ஈண்டு வெளிப்படுத்திய குடும்பக் குறிப்புக்களுட் சி லவற்றில் சிலர் பெயர்கள் மாறியும், சிலர் பெயர்கள் குறிக்கப்ப டாதும் பொச்சாப்பாலுங் கவலையினத்தாலுந் தவறினவாதலி ன் இக்குறைகளை எம் நண்பர் மன்னிப்பாராக, மேலேகாட்ட ப்பட்ட தவறுகளனைத்தும் இனிது கவனித்துத் திருத்தப்பட்டு மிக விரைவில் இந்நூலின் இரண்டாம்பதிப்பில் வெளிவரும்.
இF இப்புத்தகத்தை எமது இதயவிசுவாச அன பராய், எ ம் இன்ப துன்பங்களைத் தமதெனக்கொண்ட நண்பராய் கிரிமே ற்றீபம்போல் விளங்கும் கியாய துரந்தா சிங்கம், பூறி. சேக் தம் பையா அவர்களின் கைமாறற்ற நன்றிகளுக்கோர் ஞாபகசின்ன மாய் அவர்க்குச்சமர்ப்பித்துப் பிரகடனஞ்செய்கின்றேம்,
இங்ங்னம்
ඒ5 • வே.

Page 8
இப் புத்தகத்தை முடிக்க ஆதாரமாயெடுத்தாண்ட
9.
12
14.
15.
16.
.
18.
19.
20.
நூல்களுள் முக்கியமானவை.
யாழ்ப்பாண வைபவமாலை. கைலாயமாலை
பாராசசேகானுலா.
இராசமுறை.
60alutut Law.
யாழ்ப்பாணக்கல்வெட்டு. யோன்போதகர் யாழ்ப்பாணச்சரித்திரம்” யோன்போக்கர் "இலங்கைச்சரித்திரம்” unsraußgoth. (Turnour's Mahawanso) SMIT TFT6JGf. (Gunasekara’s Rajavaliya) 15 a 6 627 QJA tijju9saj g|Ta. (Sella lihini Sandesa) கேயிருேஸ்: இலங்கையின் வைதிக லெளகிக செயம்.
(Queiroz Conquista Temporal e Espiritual de Ceylao) 13.
வாறியா இ குசா போத்துக்கீச ஆசியா. (Fariay Sousa:
Asia Portuguesa) LuiiGsta: gnu Jr. (Bartoli: Dell' Istoria della
compagnia di Gesu: L'Asia) Q strGoppuu T: Qadd Găr resiv. (Correa: Lendas da India”
Engl. Trans.) றிபேரு: இலங்கையின் நிர்ப்பாக்கிய சரித்திாம்.
(Ribeiro's Ceylon, Engl. Trans.) GL 3-õGop: gour. (Barros and Coutos Ceylon
Engl. Trans. கோல்டிறிச் சம்பிராஞ்சிஸ்கு சவேரியாரின் கிருபங்கள். Coleridge: Ilife and Letters of St. Francis Xavier) போல்பீரிஸ்: போர்த்துக்கீசர்கால இலங்கை (P.E.Pieris:
Ceylon, the Portuguese Era.) Gujara aolualoa, fissiouisair. (Jesuit Annual Letters,
Engl. Trans. பால்டேயஸ்இலங்கையின்விபரம்.(Baldaeus Description
of tho Isle of Ceylon Engl. Trails.)

29.
30, 31.
32. 33. 34. 35.
38.
39.
40. 41.
42.
43。
( v )
கடலோட்டுக்காதை. கதியே こ五 。 யாழ்டபாணக்குடா நாடு. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை 'யாழ்ப்பாணச் சரித்தியம்’ விறிற்றே யாழ்ப்பாண வைபவமாலை (Brit('s Yapana
Waipava-Malai) gšsat 15 Grašas" (Nam Pota.) ஒல்லாந்த அரசினர் அறிக்கைப்பத்திரங்கள். ( Memoirs
and Instructions of Dutch Governors, Commaudeurs, &c.) a rad(aglly: S36 rai, sfibriui, (Casie Chitty, teylon
Gazetteen) காசிச்செட்டி: தமிழ்நாவலர் சரித்திரம் (Casie t hity:
Tamil Plutarch.) G5 G67 lög; SF6) iš GMs. (Tennent’s Ceylon)
கெனெந்து: இலங்கையில் கிறீஸ்துமார்க்கம். (Tennent;
Christianity in Ceylon.) காஞ்சமநாதன்: இலங்கைத் தேவதாழ்ச்சி உத்தியானம், ஆணல்ட் சதாசிவம்பிள்ளை. பாவலர்சரித்திரதீபகம். Fáš69ä: SD6) iš GM GIs. (Suckling’s Ceylon) Gas T; 63Ti: @6) iš GODS6f9uur vid. (Cordiner’s Description
of Ceylon.) லூயிஸ்: இலங்கைச் சமர்திக் கல்வெட்டுகள், (Lewis:
Ceylon Tombstones and Monuments.) லூயிஸ்: வன்னிக் கைத்துணைநூல் (Lewis: the Vanni
District Manual) பச்சேக்கு: யோசேவாஸ்முனிவர் சரித்திாம். முதல் நூற்றண்டு. (The First Centenary of
St. Mary's Cathedral Jaffna) மானியம்பதியார் சந்ததிமுறை. மாட்டின்: கதிரைவேற்பிள்ளை நீதிவான் சரித்திரமும், syai is facupub. (Martyn: The Life and Times of C. W. Cathiravelpillai.) யாழ்ப்பான குடும்ப 8க்கியசபை. (The Jaffna Family
Union Geneology and Brief sketches.)
Dodáng 5: GIGABBIT föØ?6š 6. (HI, II. Root. A Century
in Ceylon).

Page 9
44.
45.
4f.
47. 48.
49.
50
5l.
52. 53. 54. 55.
56. 57.
58.
59. 60.
6.
62. 63.
(vi)
கசினெல்வி: யாழ்ப்பாண விக்காரியத்து வரலாறு.
(Casinelli: Report on the Jaffna Vicariate.) feari, Saison by Firs. (Clough's Sinhalese Dictionary) மாக்டொனல் சம்ஸ்கிருக அகராதி. (Mac Donald's
Sanskrit Dictionary) Lot à Givy. Gifunoviti-ays p tâ.(Marsden's Malay Dictionary) p. 686, 873a) i st8ф. уз и тд,(Winslow's Tami. -English
Dictionary.) கு. கதிரைவேற்பிள்ளை "தமிழ் அகராதி. கண்டேற் மலையாள அகராதி (Gundert's Malayalam
English Diçtionary) தேர்ஷ்டன்+தென்னிந்தியகுலகோத்திரங்கள்’ (Thurston's
Castes and Tribes of Southern India.) Dášas ir 6.) Ldšsair 35 GMT á Fair. (Living Races of Mankind) Gadis is up plast until Jada. (Baeckel's Pedigree of Man) “Mad ši GNSS 3, ấdaf9aš56T G5Gulutb’(Ceylon Literary Register) *இலங்கை மாதாந்தகல்விக்களஞ்சியம்’ (Ceylon Monthly
Literary Register.) கீழ்ததேய நிபுணன்' (The Orientalist.) இராசாங்க ஆசியாக் கல்விச்சங்க பத்திரிகை. (Royal
Asiatic Society's Jouraals, Ceylon Branch.) மாகாண பரிபாலன அறிக்கைகள். (Ceylon Adminis
tration Reports.) *உதயதாரகை” *சத்தியவேத பாதுகாவலன்”
இந்து சாதனம்’ ெேசந்தமிழ்”
இலங்கைத் தொன்மை ஆராய்ச்சிப்பத்திரிகை"
(The Ceylon Antiquary.)
O.Volumurunması

(vii)
宮)-여kog-«» , on loog voge 通寸rml », «fo7.s出o47@ gdsミe』『G kgsgadQ ©-ē-, også 87-os ysngreổ Hạğ §-a noge -- ©æs, os e così no @-a morir Œ œ • # 199ơiąelges o ©-elogo? aeg sto 4rmos gwrs2ro@增&*vD 德)-여 **니?&siz* 490 vormgoon 5'ın o praeg 3대 47&OP3%) 어z &rugii용했 念日与OPPO4%塔PAng@@@ சூ“கș și153 un o Irmgo குடியH mður opto2 iso 57 ile, a uso 码E-没re滑a?4%49Pumnong ©w-ış9* 4rmg seo a fossegre cg きミs agきミ** gow-rpuris goo un @? --★ → • §so, sinu og Go golon-4Ogoh Taeg'?) e un Ġ Co-đềur o ya??-??-?) logores, gw-67-77 usos)so oure.goog C定 : %나子962적용-480 voorgon spenna’q’s „un@, •
e es » O P 49 « ... * A «es MO
• • •
·
«» , *
ரி
09),ș pır se goo uso us; C、ドFfŵl, o sin?? Oesoes Creo Hams)us oj 183, n + os) age?
cgー「s*** ミ総*5paeひ @@ : Hợp đĩ) voo) on soạon vægð C@-FD追随g A%有可以用CP7D
Gog) • ĥ) forsæ q soegos uno ლg)se vrea ortgenocid șiņo Gog yffaireos us ?) 七179时3D4%演了4n99 Qლტე)69* # : q u gossos coeloeg (sg)y un Jr. Şe « toe oursosmon Gog) */7-ses) je o 570 orrusgs; (rS) Hạ sĩ), s op gong
vroeg storg), ușe) samr «sono (sg)-4ajos lor ș93 afgass șa’ąstos ĉ3 Gog) on o Hoose) goạge&' + gnos Qg) yfiqiesas
vog) ya’y - yma’œaeospolo @@ 95了9404%演习习gnu引 &&) muotos@-o a serią nowolno Go House, sa’y-off nog sağ C9 %니연rg-이
ya'ya,57 uso sesiq ito cong, wo o priso .
சி
·loạo-Ts’ai ta' 1çeye pşH £57
q-e !?-on yırtçe off02@%), so @@习r@电滑可4ā于 em@@也可 Gog) 6ed Noregs wurmssoods) o valo , g. Gog) y logos yaeeunpugioco) aos @@ Họ đi) uos, off și, șH *** 3.5%3A90? : 82,26*3
ლჯg)saj passo uso se oog vo ლყე点34旧唱片、嵌9é母邱
@șņu leys o mge ogge-a @is -no-ä ymų, o q cr Øạ sĩ șco) @6 g&g@gjahシミe 9:9 ego w grŵ@ 七七95岛圆4%常可习ann戈岛 ©19pasnoya lễ odgo@aeg) ///4,5693] uogųosiņu norogą ミ に ミg beg*ミもミQ u fò vog) passas 5: qış ș49;n e o 4、冯与了949995追9强弩rs Qğ) u @sミgsg Qfggsg@ g) w wof) uos)Hņ4O33 muog 3074 ミd-d-esg kg*gaeg ee*eaQQ地**』ミs『s 周贤94%9河丁恩电池之ua
•uro
oog Hoo-eiseri soț¢rısıụerecoščięło oweșę głęHņĠ
|
与DPPO PD电塘4岭电.
«» , «
a s
ஓரி

Page 10
( viii )
omegvasoge'orso,e ao Isegir, soo ’’’
« o »
「Mos병 2守道安9949
ș și,冯9鲁字母用49 g) on son ©ș „-va, s rī£ ©ırmg) g) ·어-Am/s여 12:5 ur32%3A%uró @-u恩&r。「es*557明窗出 @ーJefgお*5sミ**geag 酒spore Hņogo g DD-念匾战0yourseoriĵo g ョgs a*ggsgミ8g『 ღqe i osgoh ilogue5iņaenwog om øn-ion-yo uzgoes urrucoupoeg om&)- os sowaaegseggo cm–3 đì), o hrr, roofs is e cms), nos uogųoşırgrugges ლg了o@斗énrmre% o đòcesas ya’e-inse se soos çm- wo erințilom je do no os too? cm-e-ậurn-rigwoonØson@g to #40 (în , , , ,giornara'asso 日子才aya?4%温写习岛eD e-』* ミgsgト%*g「95** *3*s g*ョ***3
ŋ ŋɔŋgɔ lɔi nogogn n „fơ@ # rece groe&# does, uso o os —oso qoriya rip
r@
» +
密 මීsự (euroissa+ + g)((f0
● 色
Վ Գ (Հ Գ Հ
• § 4
tm-proșH megvoço on voệoods) eー*B*・ggog『『essQ ლ*é-es zen邱 cm -si-hayesi-7-5 i slove væreno o CーミミJ&J 「esog'dÐg von
Cmrnerir ŒD ởi logo + q = && 0.59
• • • | Q • § 6, , , usque5?! (o'r aes?
• • • | Q oore ,, uogų25īņến logoo
q-e-loeg,H osg sgorisnusson uns om -aggio ymgor ymos os gƆƐƐ ŋus Cm河齿'gør 40g); so unŋdeofo) �muugo yn 83 y usłyn go: ,, ,,os,ue.g. Ørio) ***ơÐ 岛0-恩可寸以C守L母琳岛息nO § @·yugo sē#7 홍Q·生아4699 9等9****·49
ge se j*Qに"sg gom læge 7ooo (soos ’9:57 som agere -- Toon jogoooo..ooo g om ‘golion ©@H 517 oorgelsee gom · soạae yngreổ woeso # 1783 oms oạa şa'yı uso do 57 lielo Oro)
cm-e-ogąson — og o £17-ig sourisko
cm-a -o-h qe 57-7-și uomodesye cm-e-s-a : ? Nog H glaco vseenoor (me**1/n^&q^9 + o) கு(9asg i'r Øsẽ u rr^oo^oa; ur @
LSLS S LSL SLL SLLLSLSS SL S LSLS SSSL S SLL S SLSLSSL SLL SLLLSLS S S LSSSSLLLL SLS SSS eeSS SSSSSLS SSSSYSS SSSSSLSSL S SLSSSLSLS SSL S S LS SSSLSSSL S SSLS S LSL SLSLS SLS S S SMSSSSSSS SSLz
LLLLLS SSSSS S S LL S LLLLS SLSLS S SLS SLSL SSLLS LLLLLL SSS SSSL0LSL S SSSS SS SSL SSS0SSS SSLS S LSLS
p. 8 N.
om proggs yum&#ør-googovoo goi-y uso qi og formo o 7,3) gaen so soo- - uogaseGift vesno ge・『93349*jgsge***ひ ge 4JJさ『Gasn*「Qg。 念0,quae na Q-a urmasgspoo) g)om-f) woso-Ĵg,Hugą session os o s@@rm want@os 183.151, o QT-947可史帧25
ș$(gạo), Osnoșoșơ0
sosyo um
Aşød vormų,937 op goog) để gio C3-어ey wog ya'pa'5] * v.323 o gy-ego, NoĝH oạfðu ogae see, ග්‍ර-s6·26 Ag%역7***s) g-e与s&h:1丁岛自4ma94总 cm-e oșu, șHņo 51n ormuoạs gy-e'a çeş yurt soodoo we oud on
ღ-e
கும்*ミ****g@s * g)-= q — on yoạo sợi uson con@ 89),「이 ; ;,, was o școmo
g)-e goa’q’o yā’s a’57 von Togo g)-e 'aşşeg-a zing)ņa”.800 Giso
g-e (mudriņ@-a uogų25773 vo g-B岛09月5
qırmyonond soạoơi væg) gy-e urmg) yang) 573 formuzg@ *„n@

(R-
சிவமயம்.
யாழ்ப்பாண
வைபவ கௌமுதி.
புராதனகாலம.
-ம்வசிக்கும் யாழ்ப்பாணம் என்னும் இச்சிறுநாடு f பரந்த ஆசியாக்கண்டத்தின் தென்பாகத்திலே இந்துசமுத்திரத்தில் இலங்கித்துலங்கும் இலங்காதுவீபத்தின் வடபாகத்திலே அதன்சிசமாய்ச் சிறந்துவிளங்கும் ஓர் சிறு கு
lfrsfulfth.
நிலயம்.-- இங்காடு உருவத்தின் மிகச்சிறிதாயிருப்பினும் கடுகுசிறிது காாம்பெரிது’ என்றபான்மையாய் சரித்திாசம் பந்தமாய் நடந்த சம்பவங்களால் மிக்க சீர்த்திபெற்றுச் சி றத்தவிடமாய் விளங்கிவருகின்றது.
எல்லை.- இத்தீபகற்பம், வடக்கே பாக்குரிேணையையும், வங்காள விரிகுடாவையும், தெற்கே பூநகரிக்கடலையும், மேற் கே பாக்குநீரிணையையும் எல்லையாகக்கொண்டு, தென்கீழ்ப்ப குதியிலுள்ள கோவில்வயல் என்னும் பூசங்கியினுல் இலங் கையுடன் இணைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இதன் அயலில் விள ங்கும் காரைதீவு, வேலணைதீவு, புங்குடுதீவு, நயினுதீவு, அ னலைதீவு, எழுவைதீவு, நெடுந்தீவுஎன்னுஞ் சத்ததீவுகளும் இ
க்காட்டைச் சேர்ந்தனவாம்.
உற்பத்தி- இந்துசமுத்திரத்தின் திடர்களையடைந்த மி க நுண்ணிய எண்ணற்ற பவளப்பூச்சிகளின் இடைவிடாத நெடுங்காலப் பிரயாசத்தினுல் தமது வாசஸ்தானமாய்க் க ட்டியெழுப்பிய முரிகைக்கற்பார், திரையால் மோதுண்டு த கர்ந்துவிழவிழப் பின்னரும் அத்ததிலிருந்து கட்டியெழுப்பி யவைகள் அலையாலும் நீரோட்டத்தாலும் செப்பனிடப்பட் டுத் துகளாயும், பின்னர் மணலாயும், அப்பால் மணல்நா
டாயும் இக்காடு உற்பத்தியாயினதென்பது அறிஞர்துணிபாம்.

Page 11
2 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
இந்நாட்டின் அயலில் இவ்வகையாய் உற்பத்திபெற்று விளங்கு ம் காரைதீவு, எழுவைதீவு ஆகியவைகளின் கரைகளிற் கா ணப்படும் பவளப்பூச்சிப்பார்களே அதற்குத்தக்கசான்றுகளாம்.
“பூர்வத்திலே இங்காடு ஒரு சிறந்தநாடாயிருந்து பின்ன ர்க் கடல்கொள்ளப்பட்டது. அதன்பின்னர்த் திடராகி மணல் கொண்டு காலவடைவில் மீண்டும் நாடாயிற்று” என மெஸ். ஆ. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளையவர்கள் கூறியகூற்று ஆதாரமற்ற
துணிபாம்.
நிலவியல்பு- உப்பாறு இங்காட்டை யிாண்டாகப்பிரிக் து ஒர்பகுதிகிலத்தை உவர்நிலமாக்கச் சிலபாகம் செந்நெல்வி ளை கழனிகளாகவும், சிலபாகம் இரும்புசெறிந்த செம்மண்கி லமாகவும், சிலபாகம் சொரிகற்பாறையாகவும் இந்நாட்டின் கி லத்தன்மையிருக்கின்றது. இலங்கை இந்தியாவைப்போன்ற ம ஃலவளம் ஆற்றுவளம் இங்கே மிகவரிது. இந்நாட்டின் வட மேற்குக் கல்ரையிலுள்ள கீரிமலையும், அதன் அயலிலிருந்து கடலுட்பாயும் ஒச் நன்னீரருவியுமுண்டு. இத்தேசம் வான ம்பார்த்த பூமியாகவிருக்கின்றது. கிணறுகள்மூலமாய் நீர்ப்பா ய்ச்சிப் புகையிலை, சிறு தானியங்கள் செய்கைபண்ணப்படும். வேளாண்மைச்செய்கை மழைவளத்துக்குத் தக்கதாயிருக்கு ம். சிறந்த கற்பகவிருட்சங்கள் என்னப்பட்ட தால விருட்சங்க ளையும், பழங்களுட் சிறந்த முப்பழச்சோலைகளையும், தென்ன ஞ்சோலைகளையும், இன்னும் பற்பலவகையான தாவரவர்க்கங்க யும் உடையதாய் விளங்கும் இந்நாடு மணற்றிடல் என்னு ம் பெயருடையதாய் மனுஷசஞ்சாரமற்ற நாடாயிருந்தது.
பெயர்களும், காரணமும்,- இந்நாட்டுக்குக் காலத்துக்குக் காலம் பலபெயர்கள் வழங்கலாயின. அப்பெயர்கள்: 1. புண் ணியபுரம், 2. காந்தருவங்கரம், 3. வீணுகானபுரம், 4. எருமை முல்லைத்தீவு, 5. நாகத்தீவு, 6. மணற்றிடர், 1. யாழ்ப்பாணம் என்பனவாம். இப்பெயர்க்காரணங்களை அவற்றின் சரித்திரத்து டன் இதன்கீழ்க் குறிக்கின்ருேம்.
புண்ணியபுரம்,- பூர்வகாலத்திலே சிவன் பார்வதி சமேத ாாய் இவ்விடம்வந்து இப்பொழுது கீரிமலையென்று அழைக்க ப்படும் இடத்துக்குச் சமீபமாயிருந்த திருத்தம்பலைப்பதியில் வாசம்பண்ணினரென்றும், அப்பொழுது தமதுபாரியாகிய உ மையவள் ஸ்நானஞ்செய்வதற்காய் கண்டகிதீர்த்தத்தை இவ்வி டம் அழைத்து வைத்தனரென்றும், அதில் தேவர்களும் இரு டிகளும் பிறரும்வந்து தீர்த்தமாடிப் புண்ணியவான்களாயின

யாழ்ப்பாண வைபவ கெ ளமுதி. 3
ரென்றும், அக்காரணத்தால் இங்காடு புண்ணியபுரமென்று அ ழைக்கப்பட்டதென்றும் கதைகளுள. அவ்விடத்தில் திருத்தம் பலேஸ்வரன், திருத்தம்பலேசுவரி கோவில்களும், கதிரையா ண்டவர் கோவிலும் கட்டப்பட்டிருந்தனனன்ப.
காந்தருவநகரம், }இங்குரிய அரசாண்ட இராட்சத அ
விணுகானபுரம். ாசனுகிய இராவணன் அயோத்திமாநகா அரசனுகிய தசரதச்சக்ரவர்த்தி குமாராாகிய இராமாது மனை வி சீதையைக்கவர்ந்து இலங்காபுரியிற் கொண்டுபோய்ச் சிறை வைத்திருந்தபோது இராமர்தம்பியாகிய இலக்குமணருடனும், வானாவீரருடனும் சென்று இராவணனைச் சங்கரித்தபின் அவ னது வீணையைவாசிக்க நெடுங்காலமா யாசித்திருந்த சித்திரா ங்கதன் என்னும் பேர்உடைய ஒர் கந்தருவன் வ்விணையைக் கையாடிக்கொண்டுபோய்க் கீரிமலைச் சாரலில்வந்து தங்கி, வீணையை வாசித்து இன்புற்று ஏகாந்தமா யிருந்தனனென்ப தும் பழங்கதை. காந்தருவ னிங்கேவசித்து இவ்விடக்காட்டை வெட்டி நாடாக்கினபடியால் காந்தருவநகரம் என்றும், அவ ன் வீணுபாணியாய்க் கானம்பாடினபடியால் வீணுகானபுரம் என்றும் இந்நாடு அழைக்கப்பட்டதாம். இப்பெயரும் பெய ரைவிளக்க எழுதியகதையும் யாழ்ப்பாடியின் கதையைஒட்டி ச் சமஸ்கிருத நூலாசிரியர்களால் எடுத் தோதப்பட்டவைகள் போலும்.
எருமைழல்லைத்தீவு - யாழ்ப்பாணத்தின் வடமேற்குப் பா கத்திலிருக்கும் சிறுத்திடாான மலையும் அதன் பக்கத்திலிருந் து கடலுட்பாயும் நன்னீரருவியும் காலத்துக்குக்காலம் அயற் றேசவாசிகள் பலரை இவ்விடம்வரும்படி கவர்ந்தன. அங்ாேரு வியில் ஸ்கானஞ்செய்தும், அச்சலத்தைப் பானஞ்செய்தும் சுகம் பெறும் நோக்கமாய்ப் பலர்வந்தனர். அந்நோயாளரே குடியில் லா இக்காட்டுக்கு அக்காலத்தில் எருமைமுல்லைத்தீவு எனப் பெ
யரிட்டனராம்.
கீரிமலை- இராமர் இராவணசங்காரம்முடித்து இவ்விடம் வந்து தீர்த்தமாடிப் போயினரென்பது பழங்கதை. முசுகுந்த ச் சக்கிரவர்த்தியும் இவ்விடத்தில்வந்து தீர்த்தமாடிச்செல்ல, அ ச்சக்கரவர்த்தியுடன் கூடிவந்த நகுலமுனிவர் அம்மலைக்குகை யில் வசித்து அவ்வருவியில் ஸ்நானஞ்செய்துவர, கீரிமுகரோ கம் மாறப்பெற்றனரென்றும், அதனல் அம்மலைக்கு(நகுலம் = கீரி) கீரிமலையென்னும் பெயர் வந்ததென்றுங் கூறப்படும். கீ ர்த்திபெற்ற கிடதநாட்டரசனுகிய நளச்சக்கரவர்த்தியும், பஞ்ச பரண்டவருள் நடுப்பிறந்தோணுகிய அர்ச்சுனனும் இவ்விடம்வ

Page 12
4. யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ந்து தீர்த்தமாடிச் சென்றுரென்பது இதிகாசர்கூற்று.
வளவர்கோன்பள்ளம்- முன்னுளிற் சிறப்புற்றுவிளங்கிய சோழராசன் ஒருவன் தனது சதுரங்கசேனையோடும் இவ்விடம் வந்து தானும் தன்பரிவாரத்தவரும் தங்குவதற்குத் தக்க கட்டி டங்களுண்டாக்கி அவ்விடம் வாசம்பண்ணி வேட்டையாடியு ம், அவ்விடத்துள்ள அருவியில் ஸ்நானஞ்செய்தும், சிலகாலங் தங்கிப் பின் தன்னிடத்துக்குச் சென்றனன். அவர்வந்து த ங்கினவிடம் வளவர்கோன்பள்ளம் என்று அழைக்கப்பட்டது @丁@Tt_J。
நாகத்தீவு- இலங்கையின் பூர்வகுடிகளாகிய நாகர் இவ்வி டம் வசித்தமையால் சிங்களவர் இந்நாட்டுக்கு நாகத்தீவு என் லும் பெயரிட்டு அழைத்தனர்.
மணற்றிடல்'- தமிழர் இந்நாடு மணற்றிடாாயிருந்தமையா ல் மணற்றிஎன்றும், மணற்றிடலென்றும் அழைத்துவந்தனர். மணற்றிடல் பழையபெயர்களுள் ஒன்று என்பது: சிங்களவர் இங்கிருந்தகாலம் யாழ்ப்பாணத்தின் பெரும்பாகத்தை "வலிக ம” அதாவது மணலூர் என்றழைத்தமையினுலும் காணக்கி டக்கின்றது. யாழ்ப்பாணம் என்னும் பெயர்வந்தவாறுபின்னர்க் GA-gpah TLD.
விஜயன்வரவு.- இந்தியாவிலே லாடதேச அரசனகிய சி ங்கவாகுவினற் றுரத்தப்பட்ட அவன்மகனுகிய விஜயன் தன் தோழன் எழுநூறுபெயருடன் படகிலேறிக் கடலைக்கடந்து பு த்தளத்துக்குச் சமீபத்திலிருந்த தம்பபண்ணை என்னுங் துறை யிலிறங்கி, கி. மு. 543-ம் ஆண்டு இலங்கையாசை ஆரம்பித்தன ன். இவனே இலங்கையிலே சிங்களஅரசை ஸ்தாபித்த முதல் அாசனம்.
கீரிமலை ஆலயம் புதுப்பித்தல்- இவன் அரசியற்ற ஆரம்பித் தகாலத்திலே தனது இராச்சிய பாதுகாவலுக்காய் இலங்கையி ன் கீழ்ப்பகுதியில் தம்பலகாமத்தில் கோணேசர்கோவிலையும், மேற்றிசையில் மாதோட்டத்தில் திருக்கேதீச்சுரன் கோவிலை யுமெழுப்பி, வடதிசையில் கீரிமலைச்சாரலிற் பழுதுபட்டுக்கிடங் த திருத்தம்பலேசுவரன், கிருத்தம்பலேசுவரி, கதிரைஆண்ட வர் கோவில்களையும் புதுப்பித்தும், காசியிற் பிராமணராகிய நீ லகண்டாசாரியாரின் மூன்றுங்குமாரன் வாமதேவாசாரியரையு ம், அவர் பன்னியராகிய விசாலாட்சியம்மாளையும் அழைப்பித்
து அவ்விடங்குடியிருத்தி கித்தியபூசை நடத்தவேண்டிய பல

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 5
உதவிகள்புரிந்து மீண்டுங் தன் இராசநகரிசென்றனன். கோவி ல்கள் புதுப்பிக்கப்பட்டபின் அக்கீரிமலைச்சாரலிற் றங்கித் தவ ஞ்செய்துவந்த நகுலமுனிவர் அவ்வாலயங்களிற்சென்று வழிப ட்டுவந்தமையால், அக்காலத்துள்ளார் திருத்தம்பலேசுவரன் கோவிலை நகுலேசர்கோவிலென்றும், அழைத்துவந்தனர் என்ப.
கோவிற்கடவை.- இக்கோவில்கள் கட்டப்பெற்று விளங்கி னமையால் அக்கிராமத்துக்குக் கோவிற்கடவை என்றும் பெய ர்வழங்கலாயிற்று.
ழற்குகர்- அக்காலத்தில் கீரிமலைப்பக்கத்திலே கடற்கரை யோரமாய்க் குகன்சந்ததியார் எனக் கூறப்படும் முற்குகத்தலை வரின்கீழ்ச் சிலவலைஞர் வாசம்பண்ணி மீன்பிடித்து அதனுற் பிழைத்துவந்தனர். உசுமன் சேர்ந்தான் என்னும் முற்குகத்தலை வர் வாசம்பண்ணியவிடங்கள் உசுமன்துறை சேர்ந்தான்களம் எனப் பெயர்பெற்றன. இவ்விடத்தில் இவ்வாறு சிலர் மீன்பிடி க்கச் சிங்களவர் சிலரிவ்விடம்வந்து மீன்களைவாங்கிக் கருவா டாக்கிக் கண்டிமுதலாமிடங்களுக்கு அவற்றைக்கொண்டுபோ ய் விற்றுவந்தனர். விசயரசன் மரித்தபின் சிங்களவர் நிழல்வ சதி நீர் வசதிகளைநோக்கிக் கோவிற் பிராகாரங்களில் மீன்கா யப்போடவும், கோவிற்கிணறுகளிற் றண்ணிாள்ளவுந்தொடங் க, கோவிற்பூசையை நிறைவேற்றிவந்த பிராமணச் சிங்களவ ருக்குப்பயந்தும், அவர்செயலையரோசித்தும் கோவிற்பூசைக ளை நிறுத்திக் கதவுகளைப் பூட்டிக்கொண்டு அப்புறம்போய் ஒ துங்கிவிட்டனர். அதனுற் கோவில்களிற் சிலகாலம் பூசை15டை பெருமலிருந்தது.
பாண்டுவசு- கி. மு. 8ஞ்லூரும் வருடம்வரையில் இல ங்கையை அரசு புரிந்த பாண்டுவசு என்பவன் கீரிமலைக்குவந்த பொழுது சிங்களவரால் இவ்விடம் நடத்தப்பெற்ற அநாசாரசெ பல்களைக் கண்ணுற்றுச் சிங்களவரைத் தண்டித்தும், முற்குக ாை அவ்விடம்விட்டுத் துரத்தியும் விட்டனன். அவ்விடமிருக் அது அசத்தப்பட்ட முற்குகளிற் சிலர் மட்டுக்களப்புக்குப்போ ய் பாணகையிாவி யென்னுமிடத்தில் வசிக்க, எஞ்சியோர் தொ ல்புரம், சுழிபுரம் ஆகியவிடங்களிற் சென்று குடியேறினர்.
இவ்வரசன்காலத்திலே மனுநீதிகண்ட சோழராசனின் ம
கன் குளக்கோட்டரசன் யாத்திரைசெய்து வரும்பொழுது தி
ரிகோணமலைக்குவந்தான். அங்கே கோணேசர்தரிசனம் பண்
ணியதுடன் பழுதுற்றிருந்த அக்கோவிற் றிருப்பணிவேலையை 3

Page 13
6 யாழ்ப்பாண a) as a கெளமுதி.
ச் செய்வித்துவந்தனன். இச்செய்தியைப் பாண்டுவசு மகாரா சன் மனைவியறிந்து அச்சமயம் அரசனங்கே இல்லாதபடியாற் குளக்கோட்டு மகாராசனை இங்நாட்டினின்றுந் துரத்திவிடும்படி அவ்விராணி தன்சேனுவீரருட் சிலரையனுப்பினுள். அச்சேனு வீரர் திரிகோணமலைசென்று குளக்கோட்டன் செய்விக்கும் வி சேடவேலைகளையும் அவனுடைய சேனைத்திரளையுங்கண்டு பய ந்து நடுக்கமுற்றுத் தூதாக வந்தவர்கள்போல் மவுனமாகிநின் முர்கள். அரசனவர்களைப்பார்த்து நீங்கள் இவ்விடம் வந்தகாா ணம் யாதெனவினவ, அவர்கள்பணிந்து மகாராஜனே தாங்க ள்செய்விக்கு மிப்பெரிய வரியதிருப்பணிக்கு வேண்டியபொரு ள் யாதேனுந் தேவையாவென ஆராய்ந்து அறிந்துவரும்படி எங்களாசி கற்பிக்க இவ்விடம் வந்தோமென்றனர். அரசன் அ வர்களைநோக்கித் திருப்பணிக்கு வேண்டியனயாவும் சம்பூரண மாய் எம்மிடத்திலிருக்கின்றன. ஒன்றும் வேண்டியதில்லை; உ ங்கள் சுகவதிசயங்களை விசாரித்தேனென்று உங்களாசிக்கு அ றிவியுங்களென்று சொல்லிச் சேனைக்கு உசிதவிருந்துகொடுத் தனுப்பினன். அச்சேவீைரர் தம்மிராணியிடஞ்சென்று நடந்த செய்திகளை அறிவித்ததுடன், விருந்திற்பரிமாறிய பதார்த்தங் களின் மதுரத்தையும் வியந்து நயந்து ஒருவருக்கொருவர் பே சிக்கொண்டனர்.
வன்னியர்.- குளக்கோட்டு மகாராஜன் கோணேசர்கோ விற் றிருப்பணியைப் பூர்த்தியாய் நிறைவேற்றியபின்னர் அக் கோவிற்பூசையை நடத்துஞ்செலவுக்காய் அடங்காப்பற்றுஎன்னு ம் ஏழுகிராமங்களில் வயல்களையுங் தோப்புகளையுமுண்டாக்கி, வயல்கிலங்களுக்கு நீர்ப்பாய்ச்சும்படி ஒர் பெரிய குளத்தையுங் கட்டி, வன்னியரை அழைத்து அவ்விடத்திலே குடியேற்றி ےN வைகளைப் பராமரிக்கும்படி யொழுங்குசெய்து தன்னடுசென் அறு சிலகாலத்துள் மரித்தனன். வன்னியர்கள் இங்கே பெருகி வருகிறகாலத்தில், பாண்டிநாட்டிலிருந்து பின்னும் ம்ேபது வ ன்னியர்கள்வந்து அவர்களுடன் கூடிக்கொண்டனர். கோவில் வருமானங்களும் குடிகளு மதிகரிக்க வன்னியர் குறுகிலமன் னராயினர். இலங்கை அரசினர் அவர்களைக் கவனியாதுவிட்டன ர். வன்னியர் பலர் தத்தம்பகுதிக்குக் குறுநிலமன்னாாகிக் க லகமுமுண்டாக்கி ஒருவர்பின்னெருவாாய் மரித்துவிட, எஞ்சி யவன்னியர் சமாதானமாகித் தங்களுக்குள் தலைமையான ஏழு பெயரைத்தெரிந்து அவ்வேழு நாடுகளுக்குங் தலைவராக்கி அவர் கள் கீழ்ச் சமாதானமாய் வாழ்ந்துவந்தனர்.
வன்னிநாடு-வன்னியர் ஆண்டபகுதி வன்னிநாடு எனப் பட்டது. இவ்வன்னிநாடு முற்காலத்தில் மிகச்செழிப்புற்ற 5ெ

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ல்வயல்களையுடையதாய் நீர்வளம் பொருந்தியதாய்ச் செந்நெல் விளைந்திட அதிக சுேவரியத்தைக்கொடுத்தது. அதனுல் வன் னியர் மிகச் செருக்குற்றுவாழ்ந்தனர்.
அக்கிரபோதி- கி. பி. 593-ம் ஆண்டு இலங்காபுரியின் அ ாசனகிய அக்கிரபோதி மகாராசன் திக்குவிசயம்பண்ணி வரு ம்பொழுது இவ்வன்னியரையுங் தன் அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்ப டுத்தித் திறைகொடுத்தரசாளும்படி கற்பித்து அதிகாரிகளை கி யமித்துவிட்டுத் தன் இராசதானிசென்றனன்.
உக்கிரசிங்கன்.- விசயராசன் மரபிலே உதித்த உக்கிரசி ங்கனென்னும் அரசன் இந்தியாவிலேயிருந்து சேனைகளை நட த்திவந்து கி. பி. 196ளுடு) இலங்கைஅரசைத் தனதாக்கிக் கதி ரைமலையைத் தனது இராசதானியாக்கி அரசுபுரிந்துவந்தான். அவன் இராச்சியபரிபாலனஞ் செய்துவரும்பொழுது தனக்குற் றநோயை நீக்கும்படி யாத்திரைசெய்து நகுலேசர்கோவிலைத் தரிசித்துத் தீர்த்தமாடக் கீரிமலைச்சாரலிலுள்ள வளவர்கோன் பள்ளத்திற் பாளயமிட்டிருந்தனன்.
தொண்டைமான்- இவனிவ்வாறு வந்திருக்கும்பொழுது தென்னிந்தியாவிலுள்ள தொண்டைமண்டலத்தை அரசாண்ட தொண்டைமான் எனும் அரசனும், தனது பரிவாரங்களுடன் கீரிமலைச்சாரலில் வந்திறங்கி, அரசனைச்சந்தித்து, யாழ்ப்பாண த்தைச்சேர்ந்த கரணவாய், வெள்ளப்பரவை யென்னுமிடங்க ளில் விளையும் நல்லுப்பைத் தனது இராச்சியத்திலுள்ள பிர சைகளின் பாவிப்புக்காய்த் தரவேண்டுமென்று வருந்திக்கேட் L-665.
தொண்டைமானு று - உக்கிரசிங்க இராசன் அவ்வரசனின் கேள்விக்கிசைந்து உப்பையெடுத்துக்கொள்ளவும், அதற்கேற்ற ஒழுங்குகளைச் செய்விக்கவும் உத்தரவுகொகித்தனன். தொண் டைமான் மிகுந்த சந்தோஷமடைந்து வடகடலிலிருந்து உப் புவிளையும் இடத்துக்குத் தனது மாக்கலங்கள்சென்று உப்பே ற்றிவரவும், மாரிகாலங்களில் அவைகளுக்கு ஒதுக்கிடமாக இ ருக்கத்தக்கதாகவும், ஒர் சிற்ரு?ற்றை வெட்டுவித்து உப்பை எ ற்றுமதிபண்ண ஒழுங்குசெய்து தன் பதிசென்றனன். தொண் டைமான் வெட்டுவித்த ஆறு இன்றுக் தொண்டைமானுறுஎன அழைக்கப்படுகின்றது. இக்காலத்திலும் இங்காட்டரசர் காண வாய், வெள்ளப்பரவையாதிய விடங்களிலுண்டாகும் உப்பை ச் சேகரித்து இவ்வாற்றின் மேற்கரையிற் குவிப்பித்துப் பிறவூ ர் வியாபாரிகளுக்கு விற்றுவருகின்றனர்.

Page 14
8 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
உக்கிரசிங்கராசன் கீரிமலையைவிட்டுத் தன் தலைநகரமாகி ய கதிரைமலையைநோக்கி வன்னிநாட்டின்வழியாகச்சென்று வ ன்னியர்கொடுத்த திறைகளை வாங்கிக்கொண்டு அதன்மேல் அ த்திறைகளைக் கோணேசர்கோவிற் செலவுக்காகவிட்டு, அவற் றை ஒழுங்காய் அக்கோவிலதிகாரிகளிடங் கொடுக்கத் திட்ட ம்பண்ணித் தன்னளுகையை நிலைப்படுத்திக் கதிரைமலைசேர் ந்து இராச்சியபரிபாலனஞ் செய்துவந்தனன்.
மாருதப்புரவீகவல்லி- இதுநிகழ்ந்த எட்டாம்வருடத்திலே சோழமண்டலாதிபனகிய திசையுக்கிரசிங்க சோழனின் அரிய புத்திரியாகிய மாருதப்புரவீகவல்லியென்னுங் கன்னி தனக்கு ற்ற குன்மநோயால் மிகவருந்தி வைத்தியரின் ஒளடதப்பிர யோகத்தால் ஆரோக்கியமடைதல் கூடாதெனக்கண்டு, கீரிம லைச்சாரலில் ஒடும் நன்னீரருவியின் விசேடத்தைக் கேள்வியு ற்றுத் தன் பரிவராத்தவருடன் ஆங்குசென்று பாளயமிட்டுப் பலநாட்களாய் வாசம்பண்ணி, அக்கீரிமலையில் வசித்த நகுல முனிவரினசிபெற்று அவ்விட மகிண்மகளைக்குறித்துக் கேள்வி ப்பட்டு அச்சிற்றற்றில் ஸ்நானஞ்செய்துவந்தனள்.
மாவிட்டபுரம்- சிலகாலத்தால் அவளுடைய குன்மவலிரீ ங்கிக் குதிாைமுகமு மாறிற்றென்றும், அக்காாணத்தால் அக் குறிச்சிக்கு மாவிட்டபுரமெனப் பெயர்வந்ததென்றும் பழங்க தையாய்ச் சொல்கின்றனர். 'மாருதப்புரவீகவல்லி கன்த வை பவமாலையிலே விசயனின்பின் வைத்திருக்கிறது. மாருதப்புர வீகவல்லியுடைய குதிாைமுகம் என்பது ஒர்வகை நோய்போ லூம். சமஸ்கிருதத்திலே 'அசுவமுக’ என்பது கின்னாருக்கு ப்ப்ெயர். கின்னாரென்பது குரூபமுள்ளவர்களுக்குப்பெயர். இ து உற்றுநோக்கத்தக்கது. (ச. வே. பாதுகாவலன்)
காங்கேயன்துறை - அந்த இராசகுமாரி தனக்குற்ற கோ ய்கீங்கியமையால் நகுலமுனியின் யோசனைப்படி அவ்விடத்தில் ஒர் கந்தசுவாமிகோவில் கட்டுவிக்ககினைத்து வேண்டியபணத் தையும், தளபாடங்களையும் அனுப்பும்படி தன்தங்தைக்குத் தி ருமுகமனுப்பினள். அத்திருமுகத்தை வாசித்த தங்தை தன்ன ருமருந்தன்ன குமாரத்தியின் சுகத்தில் அகமிகமகிழ்ந்து ஆன ந்தக்கண்ணீர்சொரிந்து, தில்லையிற் பிராமணனுகிய பெரியமன த்துள்ளாரை அழைத்து அவரிடம் வேண்டியபணத்தையும், கந்தசுவாமி, வள்ளியம்மை விக்கிரகங்களையும் கொடுத்து யா ழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பினன். அவர் அவைகளையுங்கொண்டு கசாத்துறையில் வந்திறங்கினர். காங்கேயன் விக்கிரகங்கொண்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 9.
டுவந்து அவ்விடத்தில் இறக்கியபடியால் அத்துற்ை அன்றுமு தல் காங்கேயன்துறை என அழைக்கப்பட்டு வருகின்றது.
மாவிட்டபுரக் கந்தசுவாமிகோவில்- தங்தையனுப்பியவைக ளை மாருதப்புரவீகவல்லி மகாகளிப்புடன் ஏற்று ஒர் கோவிலெ ழுப்புவித்து அக்கிராம், அன்னசத்திரம், மடமாதிய கட்டட ங்கள் கட்டுவித்துச் சுற்றுமதிலிட்டுக் கந்தசுவாமிகோவிலென பெயர்குட்டிப், பெரியமனத்துள்ளாரையே பூசகராககியமித் து கித்தியபூசை தவருதுகடக்க ஒழுங்குசெய்து ஆனியுத்தாத் தன்று கும்பாபிஷேகம்பண்ணிக் கொடித்தம்பம்நாட்டி விழா க்கொண்டாட்டம் நடைபெறும்படி செய்தனள். இக்காலத்தி லூம் அத்தினங்தொடங்கியே விழாக்கொண்டாட்டம் நடைபெ ற்றுவருகின்றது.
உக்கிரசிங்காாசனின் விவாகம்- இக்காலத்திலே உக்கிரசிங் காாசன் மறுபடியும் நகுலேசர்கோவிலைத் தரிசனஞ்செய்யும்பு டி வந்து தங்கியிருக்கையில், மாருதப்புரவீகவல்லியின் சவுங் தரிய ரூபத்தைக்கண்டு மயங்கி எப்படியும் அவ்விராசகுமாரி யை விவாகஞ்செய்யத் தீர்மானித்து அர்த்தசாமத்தில் அவ்வி ாாசகுமாரி தங்கியிருந்த பாளையத்திற்சென்று ஒருவருமறியா வண்ணம் அவளைத் தன்பாரியாக்கித் தன்பாளையத்திற் கொண ர்ந்து வைத்துக்கொண்டான். காலையில் அவளுடைய தாதியர், சேடியர், சேனவிராாதியர் உறக்கீம்நீத்து எழுந்து இராசக ன்னியைக் காணுது மிகக்கவலைப்பட்டுக் கலங்கி ஆராயும்பொ ழுது அரசன்பாளையத்தில் அவள் உலாவுவதைக்கண்டு ஆங்கு சென்று அரசனை வழிபட்டுகின்றனர். வேந்தன் அவர்களைநோ க்கி இம்மாதை என் பட்டத்துத் தேவியாக்கினேன்’ இம்மங் களசெய்தியைச் சோழதேசஞ்சென்று தங்தையாருக்கு அறிவி யுங்கள்எனக்கற்பித்து வழிச்செலவுக்கு வேண்டியபணமுங்கொ த்ெது அனுப்பினன். உக்கிரசிங்கன் கந்தசுவாமிகோவிலின் விழா க்கொண்டாட்டம் முடித்துப் பின் மாருதப்புரவீகவல்லியுடன் த னது இராசதானிக்குச்சென்று அங்கே வேதியர்முன் தன் வி வாகச்சடங்கை நிறைவேற்றி அவளுடன் இனிதாய் இல்லறத் தை5டத்திச் சுகானுபோகமுற்று வாழ்ந்தனன்.
பெரியமனத்துள்ளார் விவாகம்.- கந்தசுவாமிகோவிற் பூசக ராகிய பெரியமனத்துள்ளார் கீரிமலைச்சாரலிலிருந்த வாமதே வாசாரியாது வமிசத்திலுகித்த சாம்பசிவயேரின் மகள் வாலா ம்பிகையை விவாகஞ்செய்து, அப்பெண்ணுக்குத் தில்லைநாயகி யென்னும் பெயர்குட்டி, கந்தசுவாமிகோவிலின் தெற்குவீதியி

Page 15
10 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
அலுள்ள தமது அக்கிாாரத்தில்வசித்துக் கோவிற்பணிவிடைககள ஒழுங்காய் நடத்திவந்தனர். இவ்விவாக சம்பந்தத்தினுல் இக்க ந்தசுவாமிக்ோவிலின் பாகத்திலுங் கீரிமலைச்சாரலிலும் வசித்த இருதிறப் பிராமணக்குடும்பங்களும் ஒருகுடும்பமாய் 8க்கிய மாய்வாழ்ந்து ஈரிடக்கோவில்களுக்கும் ஒருவரே விசாரணைக்க ர்த்தாாயினர்.
செயதுங்கவாராசன்- கதிரைமலையை இராச்தானியாக்ெ இலங்கையிலே அரசுபுரிந்துவந்த உக்கிரசிங்கராசன் சிலகாலத் தின்பின் செங்கடகநகரியைத் தனது இராசதானியாக்கி அரசு புரிந்துவந்தனன். அக்காலத்திலே அரசனுக்கு ஒர்புத்திரனும் புத்திரியும் பிறந்தனர். புத்திரனுக்கு நரசிங்கனென்றும், புத் ரிக்குச் சண்பகவதியென்றும் பெயரிட்டு அன்போடுவளர்த் அவந்தனர். புத்திர புத்திரிகளுக்குத் தக்ககாலத்திலே விவாக ஞ்செய்து வைத்ததுடன் நரசிங்கனென்னும் பெயர்பெற்ற வா லசிங்கனுக்குச் செயதுங்கவரராசசிங்கம் என்னும் பெயர்குட் டி முடிபுனைந்து தனதிடத்தில் அரசாளவைத்துத் தேகவி
யோகமாயினன்.
யாழ்ப்பாடி- தங்தையின் அரசுரிமையைப்பெற்ற மைந்த கிைய செயதுங்கவாராசன் சிறப்புடன் செங்கோல்செலுத்திக் கீர்த்திப்பிரதாபத்தோடு அரசுபுரிந்துவந்தனன். சோழநாட்டி லே வசித்த கவிவீரராகவன் என்னும் குருடன் இவ்வரசசிங்க த்தின் கொடைத்திறனைக் கேள்வியுற்று அவ்வரசன் பேரில் ஒர் பிரபந்தம்பாடிக் கொணர்ந்து இராசசபையிலே வந்துட்கா ர்ந்து தனது யாழ்க்கருவியிற் கைபோட்டு நரம்புகளையிறுக்கித் தொனிபார்த்துச் சுதிகூட்டிக் கையாலும் குரற்ருெனியாலும் சங்கீதசாகித்தியமுறைதவருது யாவரும் அதிசயிக்கப்பாடினன். அவையிலுள்ளார் யாழ்ப்பாடியின் அரிய திறமையைப்புகழ்ந்து அதிசயித்துகிற்க, அரசன் யாழ்ப்பாடிக்குப் பரிசாக மணற்றிட லென்னும் இந்நாட்டை அதிகமகிழ்ச்சியோடு கொடுத்தனன்.
யாழ்ப்பாணம்:- யாழ்ப்பாடி தான் யாழ்பாடிப் பரிசாகப் பெற்றமையால் இந்நாட்டுக்கு யாழ்ப்பாணமெனப் பெயரிட்டு வடதேசத்திலிருந்து சில தமிழ்க்குடிகளை அழைத்துக்கொண் ನಿಜ್ಹಲ್ಲ: சிங்களவரையும் அரசாண்டு வயோதிக ஞய மாததனன எனப.
யாழ்ப்பாணனைப்பற்றிய இவ்விர்த்தாந்தம் வெகுசந்தேக ர்திக்குரியது. முன்பு யாழ்ப்பாணனை யாழ்ப்பாடி என்பது பொ

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 11
ருந்தாததாகிறது. யாழ்ப்பாணச் என்பவர்கள் மூவகைப் பாண ருள் ஒருசாரார். இப்பாணர் தமிழகத்துப் பழங்குடிகளுள் வைத்து எண்ணப்படுவோ ரென்பதைத் 'துடியன் பாணன் ப றையன் கடம்பனென் றிங்கான்கல்லது குடியுமில்லை” என்னும் புறச்செய்யுளாற் (325) காணலாம். பாணருடைய பொதுத் தொழில் மீன்பிடித்தல். இப்பாணஞ்ள் ஒருசாராராகிய யாழ் ப்பாணர்கள் ஒருகாலம் குடியிருந்தவிடம் யாழ்ப்பாணம் என ப்பட்டதென்பதே பொருந்தும் போலும்.
யாழ்ப்பாணனுக்கு மணற்றி எனும் யாழ்ப்பாணத்தைக் கொடுத்தான் எனப்படுகிற அரசன் வைபவமாலையின்படி செ Luis šiasa JJTAT TSFSR iš 356ốT (Brito’s trans. P. 12)6T GOTŮL 1096Rp6M3 GMT யமாலையின்படி இவன்தந்தை நரசிங்கராசன் "தனிப்பாடற்றி ாட்டிலே’ யுள்ள நரைகோட்டிளங்கன்று' எனத்தொடங்கும் கட்டளைக்கலித்துறையின் ஈற்றிலே "திரைபோட்டு நீயிருந்தா ய்சிங்க பூப சிரோமணியே' என்றிருக்கிறது. இதைப் பாடிய புலவனின் கருத்துப்படியும், யாழ்ப்பாணனைப்பற்றிக் கைலாய மாலை வரைந்துவைத்த கதைப்படியும் நரசிங்கனென்னும் அர சனே குறிக்கப்படுகிறவனுகிறன் எனலாம். ஆயின் மெஸ். மு த்துத்தம்பிப்பிள்ளை 'கிரைபோட் டிருந்தனை யேலேல சிங்க சி ரோமணியே' என்ற ஒருபாடத்தைத் தருகிருரர். பழைய நூல் களில் இதற்கு ஆதாரம் காணுதல் கூடுமா? ஏலேலசிங்கன் கா லமே (கி. மு. 205 வரை) யாழ்ப்பாணன் காலமாயின் அதற்கு ம், பாண்டிமழவன் சென்றழைக்க சிங்கையாரியச் சக்கரவர்த் தி வந்து யாழ்ப்பாண அரசுகைக்கொண்ட காலத்துக்கும்(கி. பி. 950 வரை) இடையில் மிகப்பெரும் இடையீடுகாணப்படுகிறது. இவ்விடையிடுபட்ட காலமெல்லாம் யாழ்ப்பாணநாடு அரசின் றி யிருந்ததெனக் கெர்ள்வது கூடாதுபோலும் (ச. வே. பா)
ன்கூறிய யாழ்ப்பாடியின் விருத்தாந்தத்தின்படி கவிவீ ரராகவன் தேகவியோகமாயினபின் சிங்களவர் இங்காட்டைத் தம்நாடாக்கி ஆளுகைபண்ண நினைத்துத் தமிழ்க்குடிகளை வருத்தினர் எனவும், அதனல் தமிழர் மிகவருங்கி யாழ்ப்பாண த்தை விட்டுத் தம்பூர்வநாடுகளை நோக்கிச் சென்றதினுல்(யாழ்ப் பாணம்,அரசனில்லாமையால்) நிலைதளம்பிக்கொண்டிருந்ததென வும கூறுவா,
2. ஆரியச் சக்கரவர்த்திகள் காலம்,
பாண்டிமழவன்:- யாழ்ப்பாணநாடடிற் குடியேறிய தமிழர் பலர் இவ்விடத்திலாங்காங்கு குடியேறிய சிங்களவர் மிகநெரு

Page 16
12 - யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
க்கினமையால் வலசைவாக்கித் தமது முன்னேர் வாசஸ்தான மாகிய வடதேசஞ்சென்றுவிடச் சிலரே சிங்களக்கலகத்துக் ச் சற்றும் அஞ்சாமலிருந்து அவர்களை யெதிர்த்துக் E3 த் துவந்தனர். அவர்களுக்குள் பொன்பற்றியூர் வேளாளன் பா ண்டிமழவன் என்னும் பிரபு ஒருவன். இவன் கவிவீரராகவன் மந்திரியாகிய சேதிராசன் மகளை விவாகம்புரிந்து யாழ்ப்பாண த்தில் வசித்தான் என்பது சிலர்கருத்து. இப்பிரபு யாழ்ப்பாண ம் அரசின்றிக் கெட்டுப்போகும் நிலையைக்கண்டு மிகத்துன்பித் து ஒரிசாசகுமாரனைத்தேடிக் கூட்டிக்கொண்டு வரும்படி மது ாைநாட்டுக்குச் சென்றனன். அங்கே இராச உத்தியோகத்துக் கேற்ற கல்வி கற்றுவந்த இராசகுமாரர்களுள் சிறந்தவனும், திசையுக்கிர சிங்கசோழராசாவின் மகன் சிங்ககேதுவின் மரு கனுமாகிய சிங்கையாரியன் என்னும் சூரியகுலத் தோன்றலைக் கண்டு யாழ்ப்பாணத்தின் நிலையையறிவித்து இவ்விடத்தை வங் து அரசு புரியுமாறு வேண்டிக்கொண்டனன், இராசகுமாரன் அதிகசந்தோஷத்துடன் அவன்கேள்விக்கிசைந்து தங்தையின் அனுமதியையும் பெற்றுக்கொண்டு சர்வகலாவல்லபண்டிதனுகி புவனேகவாகுவென்னும் மந்திரியையும் காசிநகர்க்குலோத் துங்கணுகிய கெங்காதர யேரென்னுங் குருவையும், வேண்டிய பரிவாரங்களையும் அழைத்துக்கொண்டு யாழ்ப்பாணம் வந்தி றங்கி நல்லூரைத் தனது தலைநகராக்கி அரசிருக்கையை ஸ்தா பித்தான்.
இராசகுமாரன் அங்கே சுபமுகூர்த்தத்திலே அஸ்திபார மிட்டு நான்குமதிலும் எழுப்பி, அரண்மனை, சபாமண்டபம், நியாயமண்டப மாதியவற்றை அமைப்பித்து, மந்திரி பிரதா னி முதலியோர்க்கு வேண்டிய மாளிகைகளை யுண்டாக்குவித் து யானைப்பந்தி குதிரைப்பந்திகளைச்செய்வித்து, கெங்காதா8 யரும் அவர்பத்தினியாகிய அன்னபூரணியம்மாளும் வாசம்ப ண்ணுதற்கேற்ற அக்கிரகாரம் முதலியவற்றையாக்கி, ஒர் சிற ந்த நந்தவனத்தையுமுண்டாக்கி அதன்மத்தியில் ஒர் முப்புடை க்கூடமும் வெட்டுவித்து யமுனுதீர்த்தத்தை எடுப்பித்து, அத னுள் விட்டு யமுனஏரியெனப் பெயருமிட்டுப் பலதிறத்தவருமி ருக்க ஏற்ற இடங்கள்வகுத்து அலங்காரநகரமாக விளங்கச் சி றப்பித்தனன். இவ்வகை நகரத்துக்கு அவசியஞ்செய்யவேண்டி யன யாவற்றையுஞ் செய்வித்தபின் திலகவதியென்னும் பாரி சமேதராய் ஆடம்பரத்துடன் அந்தணர் ஆசிகூற அதிசந்தோ ஷத்துடன் கிரகப்பிரவேசஞ்செய்தனர். அதன்பின் ஒர் சுபதி னத்தில் சிங்கைஆரியச் சக்கிரவர்த்தி முடிசூட்டி அன்னதான் ம், சொர்னதானம் முதலாம் பலவகைத்தானங்கள்வழங்கி அதி

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி. 13
சக்துஷ்டியுடன் சதுரங்க சேனைகள்சூழ மந்திரி பிரதானிக ளுடன் நகரப்பிரவேசஞ்செய்து பிாசைகள் வாழ்த்தும் வண க்கமும்பெற்றுச் சிங்காசனமேறிப் பிரசாநயாபேட்சகனுய்த் து ட்டகிக்கிரக சிட்டபரிபாலனஞ் செய்துவந்தான்.
இன்னும் தங்ககரிக்குப் பாதுகாப்பாய்க் கீழ்த்திசைக்கு வெயிலுகந்த பிள்ளையார்கோவிலையும், வடதிசைக்குச் சட்டை காதசுவாமிகோவில், தையல்நாயகி யம்மைகோவில்களையும், மே ற்றிசைக்கு வீரமாகாளி கோவிலையும், தென்றிசைக்குக் கயி லைவிநாயகர் கோவிலையுங்கட்டி மத்தியில் கந்தசுவாமிகோவிற் றிருப்பணியையும் முடிப்பித்துக் கும்பாபிஷேகம் முதலிய கி ருத்தியங்களை முற்றுவித்து கித்தியபூசைக்கும் ஒழுங்குசெய் தான்.
*இலகியசகாப்தமெண்ணுாற்றெழுபதாமாண்டினெல்லை யலர்பொலிமாலைமார்பனும்புவனேகவா நலமிகுயாழ்ப்பாணத்தினகரிகட்டுவித்துநல்லைக் குலவியகந்தவேட்குக்கோவிலும்புரிவித்தானே'
இப்பாட்டின்படி சிங்கையாரியச் சக்காவர்த்தி நல்லூரைத் த ஆலநகராக்கினதும், கந்தசுவாமிகோவில் கட்டப்பட்டதும் கி.பி. 950 வரையில். இக்காலமே முதல் ஆரியச்சக்கரவர்த்தியின் கா
லமாகப் பலவகையானும்ஒப்புக்கொள்ளப்படத்தக்கது. (F. Luar)
சிங்கையாரியச் சக்கரவர்த்தி மனுநீதிவழுவாது செங்கோ ல்செலுத்தி வருங்காலத்திலே குடிசனங்குறைந்த இந்நாட்டி லே அனேகபிரசைகள் வாசஞ்செய்யவேண்டுமென்று விரும் பி, ஒர்நாள் மந்திரியாகிய புவனேகவாகுவுடன் யோசனைபண் ணி இன்னுஞ் சில தமிழ்க்குடிகளை யனுப்பவேண்டுமென்று த மிழாசர்களுக்குக் கடிதமனுப்பினன். அத்தமிழரசர் இவ்வரச னது கேள்விக்கிசைந்து சிற்சில இடங்களிலிருந்து சில தமிழ் க்குடிகளை யனுப்பினர். அவர்கள் தங்கள் அடிமைகுடிமைகளு டன் யாழ்ப்பாணம்வந்து சேர்ந்தனர்.
வேங்கடகிரி- அவர்களைக்கண்டு ஆனந்தபூர்த்தியடைந்த அரசன்; (வேங்கைப்பருப்பதத்தான்) வேங்கடகிரியைத் தனக் குச் சென்மஸ்தானமாகவுடையவனும்,கங்காகுலதிலகனும், மே ழிக்கொடியுடையவனும், எல்லோர்க்கும் அதிவிருப்போடு அ ன்னமருளும் கொடைவள்ளலுமாகிய பொன்பற்றியூர் வேளா ளன் பாண்டிமழவனையும், அவன் தம்பியையும், மைத்துனனு
4.

Page 17
14 யாழ்ப்பாண வைபவ கெள்முதி.
கிய செண்பகமழவனையும், அவன்தம்பியையும் பலவளங்களு ஞ்சிறந்து கல்விநாகரீகம்மிகுந்து விளங்கிய திருநெல்வேலியி விருத்தினன்.
துளுவவேளாளர்குல இரத்தினமும், குவளைமாலையணிக் த மார்பனும், கற்றவர்களுக்குப்பெருநிதிவழங்கும் பெருந்தியா கியும், பலகலைக்கியானங்களையும் படித்துத்தேர்ந்த வித்துவானு ம், மிகுந்த கீர்த்திப்பிரஸ்தாபம் பொருந்தியவனும், காவிரியூ ரைப் பிறந்த ஸ்தானமாக வுடையவனுமாகிய நரசிங்கதேவனை ச் சிறந்த பலவளப்பங்கள் கிறைந்து விளங்கிய மயிலிட்டியிலி ருத்தினன்.
வாவிநகர் வேளாண் தலைவனும், அழகுமிக்க மேழிக்கொ டியுடையானும், இயல் இசை நாடகமென்னும் முத்தமிழ்ப்பு லமையிற் சிறந்தவனும், மன்மதன்போன்ற அழகிய சொரூப னுமாகிய செண்பகமாப்பாணனையும், மிகுந்த கீர்த்தியுடையவ னும், (காயனகர்ப்பூப்பாணன்) சீரகமாலையுடையவனும், வை யகுலத்தவனுமாகிய கனகராயன் என்னுஞ் செட்டியையும், ப ல மேன்மைகளையுடையதாயும், நீர்வளஞ்சிறந்ததாயும் விளங் குங் தெல்லிப்பழையில் இருத்தினன்.
கோவலூர் வேளாளனும், மேழிக்கொடியோனும், குவ ளைமலர்மாலை சூடுவோனும், சகலகலைகளுங் கற்றறிந்த நிபு ணனும், அதிசெளந்தரிய ரூபனுமாகிய பேராயிரமுடையானக் கரும்பும், வாழையும், கமுகும், நெல்லுஞ் செழித்தோங்குஞ் சிறந்தவளப்பம்மிகுந்த இணுவிலிலிருத்தினன்.
கச்குர்வேளாளனும், கற்பகதருவினையொத்த கொடைவ ள்ளலும், குவளைமாலையணிந்தவனும், குபோனயொத்த செல் வனும், அழகிற் கீர்த்தியுற்றவனும், தனக்கு ஒப்பாரும் மிக் காருமில்லாத பெரும் பராக்கிரமவிரனும், சிவபத்தியுடையவ னுமாகிய நீலகண்டனென்பவனையும், அவன்தம்பிமார் நால்வ
ாையும் பச்சிலைப்பள்ளியிலிருத்தினன்.
சிகரிககர் வேளாண் தலைவனும், குவளைமலர்மாலைமார்பனு ம், சக்தியவரை, கல்வி, செல்வம், முயற்சி, கொடை, அழகு; வலிமை என்பவற்றினுற் சிறந்தவனுமாகிய கனகமழவனையும்,
அவன் தம்பிமார் கால்வரையும் புலோலியிற் குடியிருத்தினன்,

யாழ்ப்பாண Rosa கெளமு தி. 15
கூபகநாட்டு வேளாளனும், குபேரனையொத்த நிறைசெல் வனும், கற்றவர்க்கு மாரிபோல்வழங்குங் கொடைவள்ளலும், ဖွင့ီr:#မ္ဘ: தரித்தோனும், மேழிக்கொடியுடையோனுமா ய கூபகேந்திரனையும், அவன்உறவினனும் பெருங் தருமவா லுமாகிய நாாங்கதேவனையும், பலவளங்கள் சிறந்துவிளங்குங் தொல்புரத்தில் குடியேற்றினன்.
புல்லூர் வேளாண் தலைவனும், வில்வித்தையில் அருச்சுன னையும், போரில் வீமனையும், கொடையில் கன்னனையும், பொ றையிலுங்கீர்த்தியிலுந் தருமனையும்ஒத்தவனும்,நவரத்தினமழு த்திய முடியணிந்தவனுமாகிய தேவராசேந்திரனைக் கோயிலா க்கண்டியி லிருக்குமாறு கற்பித்தான்.
தொண்டைநாட்டு வேளாண் தலைவனும், குவளைமாலையணி மார்பனும், கவிச்சக்கரவர்த்தியாகிய கம்பர்பாடிய சிறந்த தமி ழ்ப் பிரபந்தமாகிய ஏரெழுபது கவிக்கு மாரிபோற் கனகம் பொழிந்தவனின் குலத்தவனுமாகிய மண்ணுடுகொண்ட முத லியை இருபாலையிலிருக்கும்படி கற்பித்தனன்.
செய்யூர்வேளாளனும், இந்திரனைப்போன்ற செல்வனும், நீதி, பொறுமையாதிய சுகுணங்களையுடையானும், வாசனைப ரிமளிக்குங் குவளைமாலைதரித்த மார்பனும், மிகுந்த கீர்த்திப் பிரஸ்தாபனும், தனக்கு ஒப்பாரு மிக்காருமில்லாதவனுமாகிய தனிநாயகமுதலியை நெடுந்தீவுக் கதிபதியாக்கினன்.
பல்லவாாயவ- வஞ்சிநகர்வேளாளனும், கல்விமானுமாகி ய பல்லவனையும், அவனுறவினராகிய இருபிரபுக்களையும் செ ந்நெல்விளையும் கழனிகள்விளங்கும் வெளிநாடென்னும் பல்ல வரர்யன்கட்டு முதலிய இடங்களுக்கு அதிபதியாக்கினன்.
சிங்கையாரியன் இந்தியாவிலிருந்து வந்த பிரபுக்களை அ வரவர் அடிமைகுடிமைகளுடன், மேற்கூறியவிடங்களிற் குடி யிருத்தியபின் நான்குதிசைகளுக்கும் நான்குசேனைகளைக் காவ லாககிறுத்தி மேற்றிசைச்சேனைக்கு வல்லியமாதாக்கனென்னு ம் பராக்கிரமவிானையும், கீழ்த்திசைச் சேனைக்குச் சண்பகமா தாக்கனென்னும் வீரகுரனையும், வடதிசைச்சேனைக்கு உத்தண் டகெம்பீர வீரனுகிய இமையாணனென்னும் மாதாக்கனையும், தென்திசைச்சேனைக்கு வெற்றிமாதாக்கன் என்னும் விசயபரா க்கிரமனையும் சேனுபதிகளாக்கி வீரசிகாமணியாகிய வீரசிங்க
னைச் சர்வசேன்க்கும் நாயகமாக்கி யின்னும் வேண்டுமிடங்க

Page 18
16 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு கி.
டோறும் கசரததுரக பதாதிகளேநிறுத்திப் புறமதிலுங் கட் டுவித்துச் சுபமுகூர்த்தத்தில் மகுடாபிஷேகம்பெற்று புவனே கவாகு என்னும் மந்திரியுடன் நகர்வலம்வந்து நவரத்தினங்க ளழுத்திச் செய்யப்பட்ட சிங்காசனமேறி அரசியல்தொடங்கிச் செங்கோன்முறைகுன்முது கல்லாசபுரிந்துவந்தான்.
1.விசிய கூழங்கைச்சக்காவtத்தி- இவ்வரசனது ஒர்கைகூழ ங்கையாயிருந்ததால் விசய கூழங்கைச் சக்கரவர்த்தியெனப் பி ன்னெருசாமம் வழங்கப்பட்டது.
இவ்வாறு சக்கரவர்த்தியும் மந்திரியும் 8க்கியமாய் அா சாட்சிசெய்து குடிகளுக்குவேண்டிய தானியங்களை இங்கே வி ளைவிக்கும்படி கமக்காரரையேவி அவர்களுக்குவேண்டிய உத விகள்புரிந்து குளம் வாய்க்கால்களை அமைத்துவைத்தனர். یےBI தனல் யாழ்ப்பாணத்திலே பல செந்நெற்கழனிகளுண்டாகவு ம், நல்விளைவு அதிகப்படவும் எதுவானது. இப்படி அரசாட் சி நடத்திவரும்போது ஒர்முறை சக்கரவர்த்தியும் மந்திரியும் கீரிமலைக்குச்சென்று அங்குள்ள நன்னீரருவியில் தீர்த்தமாடி, சிவாலயதரிசனஞ்செய்து திரும்பிவரும் வழியில் மாவிட்டபுர க் கந்தசுவாமிகோவிலைத் தரிசித்து,பெரியமனத்துள்ளார் போ னும், சிதம்பரதீசுழிதரின் மகனுமாகிய சின்னமனத்துள்ளாரி ட்ட விருந்தருங்கி யிளைப்பாறினர். அவ்விருந்து மிக உச்சித மாயிருந்தமையால் புவனேகவாகுவென்னும் மந்திரி தமது க லைத்திறத்தினல் அவ்விருந்திற் பரிமாறிய ஒவ்வொரு பதார்த் தத்திற்கும் ஒவ்வொரு பாட்டுப்பாடினர்என்ப. அவர்பாடியவ ற்றுள் இருபாக்களை இதன்கீழ்த்தருகின்றேம்.
Gaugaist Lur.
இன்னமுதம் விண்டுவிண்ணுேர்க் ந்ேத செயலிதுவாம் மன்னவனுங் சொக்க வருதினியு-நன்னருண அன்னமளித் திங்காளில் வாதாவு தந்துகின்ற சின்ன மனத்தான் செயல்.
சின்ன மனத்தான் செயும்விருந்திற் சாற்றுரிசி அன்னதனை விண்ணுே ரறிந்திருந்தால்-முன்னலைவாய் வெற்பதனேக் காவியுய்த்து வேலைகடைந் தேயுலைத லற்பமெனத்தள்ளுவரே யாம்.
இப்பாட்டுகளைக் கேட்டுச் சக்கரவர்த்தியும் மிகமகிழ்ந்து
தகழும மகழகழக அக்கோவிலைப்பற்றிய ஒழுங்குகளையும் நிறைவேற்றிக்கொண்டு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 1.
தனது அாசிருக்கை ஸ்தானமாகிய நல்லூர்ப்பதிசேர்ந்தனன். சிலநாட்களின்பின்னர் கயிலைப்பதியென்று அழைக்கப்பட்ட அ வ்விடத்திலேயிருந்த கயிலைவிநாயகர் கோவிலுக்குப் பக்கத்தி லே கயிலைநாதர், கயிலைநாயகியம்மை கோவில்களை மிகவிசேட மாய் விளங்கக் கட்டுவித்து முச்சபைகளையும், தேவர்களிருப் பிடங்களையும், உக்கிராணசாலை, யாகசாலை, அக்கிராாம், தே ரோடும்வீதி, அன்னசத்திரம், சற்றுமதிற் கோபுரங்களாகிய யாவற்றையும் இயற்றுவித்து, கேதாரத்திலே மன்மதன்பூசித் த ஆதாாலிங்கத்தை அழைப்பித்துவைத்துப் பாண்டிய அரச னின் கீழ் முதற்பாளையத் தலைவனகவிருந்து இராமநாதபுரத் தை யாசாண்ட சேதுபதியுஞ் சமுகமாயிருக்கப் பிரதிட்டைசெ ய்து கங்காதர யேரையே பூசைசெய்ய ஏற்படுத்தி கித்தியடுை மிக்கிக பூசைகள் ஒழுங்காய் நடைபெறச்செய்தனன். இவ்வ ாசன் மதாபிமானியுஞ் சனுேபகாரியுமாய் நல்லூரிலேவசித்து நெடுங்காலம் அரசாண்டு தன்குமாரனுகிய குலசேகர சிங்கை யாரியனுக்கு இராச்சியத்தை ஒப்புவித்து முடிசூட்டி அரசாள வைத்து நல்ல விருத்தாப்பியவயசில் இச்சீவியஒட்டத்தை முடி த்தனன்.
2. குலசேகாசிங்கைஆரியச்சக்காவர்த்தி- விசய கூழங்கை ச்சக்கரவர்த்தியின் மாணகாலத்தையும், அவன்மகனுகிய குல சேகரச் சிங்கையாரியச்சக்கரவர்த்தி காலத்தையும், சரியாய்க் குறிக்கப் போதிய நிச்சயமான ஆதாரம் இன்னும் எங்கைக்கெ ட்டவில்லை. ஆயினும் ‘இலகியசகாப்தம் எண்னூற்றெழுபதாம்' என்ற பாட்டின்படியும், நாம் மேலேகுறித்தபடியும் விசய கூ ழங்கைச்சக்கரவர்த்தி யாழ்ப்பாணம்வந்து கல்லூரைச் தலைநக ாாக்கி அரசாளத்தொடங்கியகாலம் கி. பி. 950 என கிதானித் தல் சரியாகும். ஆயின் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளையவர்கள் தமதுசரித்திரத்திலே அப்பாட்டிற்கு விபரீதார்த்தங்கூறி சிங் கையாரியச்சக்கரவர்த்தி கி. மு. 60தில் மரித்ததாகக் குறிக்கி ன்றனர். அவர்குறிப்பு முழுப்பிழையென்பதையும், எமது கிதா னிப்புச் சரியென்பதையும் பின்வருவனவற்ருற் றெளிக.
*சிங்கையாரியன்காலம் கி. மு. 101 முதல், கி. மு.60வரை யிலெனக் காட்டியிருக்கிறது. ஆயின் கயிலாசமாலையிற்கண்ட பாசுரத்தின்படியும், வைபவமாலையின்படியும் *யாழ்ப்பாணச் சரித்திரத்திலே’யே" எடுத்தாளப்பட்ட அரசர்வரிசையின் கண க்குப்படியும், அவன்காலம் அவ்வளவு பின்னிட்டாதல்கூடாது. ன்சொல்லியபடி கி. பி. 950 வரையிலே சிங்கையாரியன் கா லமென்பது பொருந்தும். பறங்கிக்காரர் காலத்துக்கு முற்பட்ட

Page 19
18 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
யாழ்ப்பாண அரசர்களின் வரிசை பின்வருவதுஎனத் தோற்று கின்றது.
1. சிங்கைஆரியன் அல்லது கூழங்கைச்சக்கரவர்த்தி
கி. பி.950 வரை. 2. குலசேகா சிங்கைஆரியன். 3. குலோத்துங்க சிங்கைஆரியன். 4. விக்கிரம சிங்கைஆரியன். 5. வரோதய சிங்கைஆரியன். 6. மார்த்தாண்ட சிங்கைஆரியன். 7. குணபூஷண சிங்கைஆரியன். 8. விரோதய சிங்கைஆரியன் 1458 வரை. 9. செயவீர சிங்கைஆரியன். 10. குணவீர சிங்கைஆரியன். 11. சப்புமால்குமாரன் 1527 வரை. 12. கனககுரிய சிங்கைஆரியன். 13. சிங்க பரராசசேகரன் 1530 வரை.
சிங்கைஆரியன்காலம் 950 வரையிலென்றும், சிங்க பரா சசேகரன்காலம் 1530 வரையிலென்றும் வைத்துக்கொள்ளும் போது, இக்காலத்துள் 13 அரசர்கள் ஆண்டார்களென்பது. இடையீடுபட்டுக் கழிந்தகாலமும் சிறிது இருந்ததெனில்,கம்ப த்தக்கது.” (ச. பா)
இவற்ருல் சிங்கையாரியச்சக்கரங்ர்த்தி கி. பி. 950ல் அர சானத் தொடங்கினனென்பது, தெளிவாகும். அவன் நீண்டகா ல அாசுசெய்தவன். ஏறக்குறைய கி. பி. 1000 ம் ஆண்டில் அவன்மகன் இராசாவாகியிருக்கலாமென்பது நாம் அறிந்த ச ம்பவக்காலங்க்ளினுல் ஒப்புக்கொள்ளப்படக் கூடியதாம்.
குலசேகர சிங்கையாரியன் அரசாட்சிமுறைகளை யின்றுக் திருத்திக் குடிகள் பிரியப்படத்தக்கதாய் கடந்து சமாதான அ ாசாட்சிசெய்து தேசநன்மைக்கேதுவான பலகாரியங்களை ஈட ப்பித்துத் தன்மகன் குலோத்துங்க சிங்கைஆரியனுக்கு அரசா ட்சியை ஒப்பித்துச் சிலகாலம் கோயினல்வருந்தித் தேகவியோ கமாயினுன்.
3. குலோத்துங்கசிங்கையாரியன்- இவன் அரசாட்சிகை யேற்று தங்தைநடந்த வழியில்கடந்து சனங்கள் சந்தோஷங் கொள்ளத்தக்கதாய்ச் சமாதானம்பெருக எவரையும் அன்னை போலாதரித்து நல்லரசுகடத்திவந்தனன். இவனது காலத்தில்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 19
காடுகள்பல திருத்தப்பட்டு நல்ல வயனிலங்களாகப் பண்பீடு த்தப்பட்டன. அதனல் தேசவருமானமும், அரசிறையும் அதி கரிக்கும்படி செய்தான். இப்படியே பலவருடங்களாய்ச் செங் கோல்செலுத்திய இவ்வரசன் நல்லமுதிர்வயசில் இச்சீவியஒட் டத்தைமுடிக்க, அவன்மகன் விக்கிரமசிங்கையாரியன் பட்டா பிஷேகம்பெற்றுச் சக்கரவர்த்தியாயினன்.
4. விக்கிரமசிங்கையாரியன்-இவன் இராச்சியபரிபாலனஞ் செய்து வருங்காலத்திலே குடியேறியிருந்த சிங்களவருக்குங் தமிழருக்குஞ் சமயகாரியங்களையிட்டு ஒர் பெரும் கலகமுண் டானது. அக்கலகத்தில் சிங்களவர் மூர்க்கவெறிகொண்டு தமி முருள் இருவரைக்கொலைசெய்தும், பலரைக் காயப்படுத்தியும் முரட்டுக்குணங்காட்டி நின்றனர். அதையறிந்த அரசன் சேன வீரரையனுப்பிச் சிங்களவுரைப்பிடித்து விசாரணைபண்ணி قےN க்கலகத்துக்குத் தலைவனுயிருந்த புஞ்சிவண்டாவென்பவனையும், அவன்கூட்டாளிகள் அறுபத்தேழுபேரையுங் கொலைசெய்வித் துப் பின்னுஞ்சிலரைச் சிறையிலிடுவித்தான். அப்பொழுது இ ங்கேவாசம்பண்ணிய சிங்களவரிற் சிலர் ஒழித்து இந்நாட்டை விட்டு வலசைவாங்க, எஞ்சியோர் அரசன் தமிழரில் அதிக ம் பட்சங்காட்டி நடந்தமையால் அவன்மீது வெறுப்புடைய ராயிருந்தும் ஒருவாறு அடங்கிநடந்தனர். இவனுக்குப்பின் இ வன்மகன் வரோதய சிங்கையாரியன் சக்கரவர்த்தியாயினுன்.
5. வரோதயசிங்கைஜரியன்-இவன் சிங்காசனமேறிச் சிங் களவர் தமிழர் இருபாலார்க்குஞ் சமய இட்டங்கொடுத்து மார் க்கவழிபாடுகளைக்குறித்துச் சில பிரமாணங்களேற்படுத்தி, பி றர் சமயதூஷணஞ்செய்து கலகம்புரிவோர் எவரும் கடுந்தண் டினை பெறுவரெனவிகித்து, இருதிறக்குடிகளையுஞ் சமாதானப் படுத்திப் பட்சமாய் அரசாண்டுவந்தனன். இவன் அரசாண்டு தேகவியோகமாக இவன்மகன் மார்த்தாண்ட சிங்கைஆரியச்ச க்கரவர்த்தி அரசியற்ற ஆரம்பித்தனன்.
6. மார்த்தாண்டசிங்கைதுரியன்- இச்சக்கரவர்த்தி கல்விவி ருத்திக்கும், வேளாண்மைவிருத்திக்கும் ஏற்ற பல நன்முயற்சி களைச் செய்தனன். தன்காலத்தில் வன்னியாால்வந்த கலக ங்களையடக்கிச் சமாதானப்படுத்தினன்.
வன்னிநாடு- குளக்கோட்டன் வன்னியர்சிலரைக் கொண ர்ந்து குடியேற்றிய வரலாற்றை முன்கூறினேம். காலத்துக்கு க்காலம் இன்னும் பலவன்னியர்வந்து குடியேறினர். இவ்வன்

Page 20
30 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
னியர் குடியேறியநாடு வன்னிநாடெனப்பட்டது. வன்னியரு டன் அவர்களுக்குக்கீழ் எவற்காாரும், உதவிக்காரருமாய்ப் ப லர்வங்து அங்காடுகளில் குடியேறினர். அவ்வன்னியருட சிலர் தலைமைபெற்று அங்காட்டைத் தமக்குள்ளேபிரித்து அரசாண் டுவந்தனர். இந்த வன்னியருக்கும் ஆரியச்சக்கரவர்த்திகளுக்
மிடையில் காலத்துக்குக்காலம் யுத்தம் நடந்துவந்ததை இச் சரித்திரம் தெளிவாகவிளக்கும். இக்காலத்தில் காடாயிருக்கும் இந்நாடு முற்காலத்தில் செந்நெற்கழனிகளாய்ச் சிறந்துவிளங் கிற்று. கழனிகளுக்கு இடையிலிருக்கும் பலகுளங்களினல் நீர்ப்பாய்ச்சப்பட்டு நல்விளைவைக்கொடுத்தது. அதனல் வன்னி யர் நற்பலன்பெற்று சுேவரியமடைந்து செருக்குற்று ஆரிய ச்சக்கரவர்த்திகளுடனும், சிலவேளை சிங்கள அரசருடனும் செ ருச்செய்துவந்தனர். தயாளகுண பூபதியாய்விளங்கிய இவ்வா சன் பிரசைகளைத் தாய்போலாதரித்து நல்லரசாட்சிபுரிந்து ம ரணமடைந்தனன். இவன் மரித்ததினத்தில் தமிழர் சிங்களவ ராகிய இருதிறக்குடிகளும் துக்கசாகாத்தில் மூழ்கி, அன்னை போல் எம்மையாதரித்துக்காப்பாற்றிய அன்புடைய அரசன்ன எ ப்போதுகாண்போமென்று மிகநொந்து யாவரும்புலம்பினர். இ வன் முத்துக்குளிக்கும் கடலையும், தனதாக்கி முத்துக்குளிப்பி த்து வந்தானென்று மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறுவதற்கு ஆதாரங்காணுேம்.
மார்த்தாண்ட சிங்கைஆரியச்சச்காவர்த்திதன்காலத்திலே ஒர் கடற்படைவைத்து நெடுந்தீவில் வெடியரசன அமைத்தா னெனவும், இக்காலத்தில் மீகாமன் நாகஇரத்தினம் எடுக்கவ ந்தபொழுது அவனுக்கும் இவனுக்கும் யுத்தம் கடந்ததாகவு ம் மெஸ். ஆ. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை குறிப்பது சரித்திரத்தோ டு முன்பின் தொடர்புடையதாய்ச் சற்றும் ஒத்துப்போகவில் லை. அவர்புத்தகத்து 20-ம் பக்கத்திலே தனிநாயகமுதலியை நெடுந்தீவுக் கதிபதியாக்கினனென்று சொன்னவர், 25-ம் பக் கத்தில் வெடியரசனைக் கடற்படைக் கதிபனுக நெடுந்தீவிலே வைத்தானென்பது ஒன்றற்கொன்று மாறன்ருே. நாம் முன்கா ட்டியபடி ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அரசாளத் தொடங்கியகாலம், கி. மு. 101 இல் அல்ல. கி. பி. 950 இல். ஆதலால், மீ காமன் சரித்திரம் இச்சக்கரவர்த்திகாலத்திலல்ல முன்னர் வர வேண்டுமென்பது தெளிவு. அச்சரித்திரம் ஆரியச்சக்கரவர்த் திகளின் அரசுக்குமுன் நடந்ததென ஒப்புக்கொள்ளுதலே ச
ரியாம்.
7. குணபூஷணசிங்கைஆரியச்சக்காவர்த்தி- இவன் முடிதரி த்துத் தன் நாமகரணப்படி 5ற்குணங்களையே தனக்கு விசேட

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 21
ஆபரணமாகப்பூண்டு, தன்பிதாவிலும் அதி தயாளகுணமுள்ள வணுகக் குடிகளைப் பாரபட்சமின்றிச் செவ்வையாய் அரசாண் வெந்தான். இவன்காலத்திலே கல்வி, செல்வம் விருத்தியடை ய விசேஷமுயற்சிகள் செய்யப்பட்டன. செல்வவிருத்திக்கேது வான பயிர்த்தொழில், கைத்தொழில், வர்த்தகம் என்பன க்காலத்தில் முன்னையிலும்பார்க்க அதிகமாய் நடைபெற்றன. காஞ்சிபுரத்திலிருந்து கைக்கோளரை யாழ்ப்பாணம் வரவழை த்து அவர்களைக் குடியிருத்தி அவர்கள்மூலம் வேண்டிய வஸ் திரங்கள்செய்யுமாறு செய்தவன் இவனென்பர். கைக்கோளர் யாழ்ப்பாணத்திற் குடியேறியது பெரும்பாலும் ஒல்லாந்தர்கா லத்திலேயே என்பது சரித்திரநூற்றுணிபு. நெய்தற்ருெழில்வ ாவே அதற்கேதுவாய பருத்திச்செய்கையும், இந்த அரசன்
லம் இவ்விடத்தில் ஆரம்பமானதுஎன்பர். இவ்வாறு கூறு
வார் சாயவேலைக்காரர், சித்திரவேலைக்காரரையும் இந்தியா விலிருந்து இவனேயழைத்து அவர்கள்மூலம் அத்தொழில்களை இங்கே விருத்தியாக்கினன் என்பர். அச்சித்திரக்காரர் தோ கை விரித்தாடும் மயில்வடிவச் சிங்காசனமொன்றியற்றி வைத் தனர் என்பர். இக்காலத்திற்தான் ஆரியகுளம் வெட்டப்பட்டது.
இந்த அரசன் பலவருடங்களாய்ச் செங்கோல் செலுத்திய பின் கடுமுயற்சியினலுஞ் சடப்பெலன் குன்றியதினுலும் இரா ச்சியம்புரியவியலாது தனது மகன் விரோதய சிங்கையாரியனு க்குச் சிங்காசனத்தை ஒப்பித்துச் சிலகாலம் ஆறியிருந்து பூா ண ஆயுசுபெற்றுத் தேகவியோகமடைந்தான்.
8. விரோதயசிங்கையாரியச்சக்கரவர்த்தி.- விரோதய சிங் கையாரியன் அரசியலைச் செவ்வையாய் நடத்திவருங்காலத்தி லே வன்னியர் சிங்களவரைக் கலகஞ்செய்யுமாறு தூண்டிவிட் டனர். அவ்வாறு அடிக்கடி கலகமெழுப்பிவந்த சிங்களவரை த் தனது பாாக்கிாமத்தினுல் அடக்கி, அக்கலகத்தை எழுப் பிவிட்ட வன்னியர்மீது படையெடுத்துச்சென்று ஏழுவன் யையுங் கொள்ளையடித்து அவர்கள் கர்வத்தை அடக்கித் தனது இராசதானிக்குத்திரும்பினன். ஆணவங்கொண்டு கலகம்பண் ணிய சிங்களவர் இடியேற்றைக்கேட்ட நாகம்போல் அஞ்சி அ வனது பாதத்தில் வீழ்ந்து கிடந்து அபயமிட்டதால் அரசன் அ வர்களுக்கு மன்னிப்பருளி நன்முகங்காட்டிப் பட்சமாய்ப் பரி பாலித்துவந்தான். இவன் காலத்திலே மதுராபுரியிலிருந்து அர சியற்றிய சந்திரசேகரபாண்டியன் சத்துருக்களுக்குத்தோற்று அரசிழந்து யாழ்ப்பாணம்வந்து விரோதயனைச் சரணடைந்து தனதுஇராச்சியத்தை மீண்டும்பிடித்து அரசாட்சிபுரிய உதவி
5

Page 21
22 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
செய்யும்படி வேண்டினன். இவ்வாரியச்சக்கரவர்த்தியும் அவ ன் வேண்டுதற்படி இணங்கித் தனது சேனைகளைத்திரட்டிச் சேதுபதிமுதலாய வீரரோடு மதுரைநகர்சென்று அதனைவளை ந்து பாண்டியனுடைய சத்துருக்களை எதிர்த்துப்போராடி அவ ர்கள் புறங்காட்டியோடும்படி பெரும்போர்புரிந்து ஜெயபேரி கைமுழக்கிப்பாண்டியனை மீண்டும் அரசபுரியவைத்து யாழ்ப் பாணந்திரும்பினன்.
பாண்டியன் இந்தஉபகாரத்துக்குப் பதிலாகப் பெருந்திர வியத்துடன் மல்யுத்தத்தில்வல்ல சில கன்னடரையும், மற வரையும், வில்வித்தையிற்சிறந்த சிலவீரரையும், சிலவேடரை யும் ஆரியச்சக்கரவர்த்திக்கு அருளினன்.
மறவ்ன்புலம்.-ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அம்மறவரை மறவன் புலவிலிருத்தினன். வேடரை வேடுவன்கண்டியி லிருத்தினன். இவன் அவ்விடமிருந்து பல தொழிலாளரையுங் கொணர்ந்து நாட்டுக்கு அவசியமான தொழில்களை இங்கே பயிற்றும்படி ஒ ழுங்குசெய்தான். கன்னடர் மாவிட்டபுரத்திலே யிருந்தனர். இ வ்வரசன் பாண்டியதேசஞ் சென்றிருந்ததை வன்னியாறிந்து அவன் தங்கள்மேல் இன்னும் படையெடுத்துவரக் கூடுமென் றஞ்சி யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றத்துணிந்து சிங்களவரசனி டஞ்சென்று தங்கள்நோக்கம் சரியாய் கிறைவேறத் துணைசெய் யவேண்டுமென்று கெஞ்சினர். அவனே என்முன்னேர் ஒர் கு ருடனுக்குப் பரிசாகக்கொடுத்த அந்நாட்டுக்கு விரோதமாய்ப் ப டையெடுத்து அந்நாட்டையழித்து எங்குலத்துக்கு அபகீர்த்தி வருவிக்கமாட்டேனென்று கூறி மறுத்தனன். இதைக்கேள்வியு ற்ற வன்னியர் தாமெண்ணியகருமம் சித்தியடையாததைக்கண் டு மிகக்கவலையுற்று விரோதயனுடன் சமாதானமாய் வாழ்வு தே தமக்குப் பாக்கியமெனயோசித்து அவனைச் சாந்திசெய்யு ம்படி அதிக திரவியங்கொண்டுவந்து கொடுத்து அவன் கடா ட்சம்பெற்றுத் திரும்பினர். இந்த வெற்றிவேந்தன் ஒரிாவில் போசனஞ்செய்து சப்பிரமஞ்சத்தில் நித்திரைசெய்கையில் சடு தியாய் ஆடவப்பிராயத்தில் மரித்தனன். அவன் மரணகாரண ம் ஒருவருக்குக் தெரிந்திலது. அவன் மரித்தபின் அவன்மக ன் செயவீரசிங்கையாரியன் சிறுவயசிலே முடிசூட்டப்பெற்ற
ଉ୪୮ର୍ତt.
9. செயவீரசிங்கையாரியச்சக்காவர்த்தி. சிறுவயசிலே டிதரிக்கப்பெற்று அரசுரிமையடைந்த இச்சக்கரவர்த்தி மிகுந் த விவேகசாமார்த்தியத்துடன் அரசியல்நடத்திச் சத்துருபய

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 23
மின்றிப் பிரசைகளினன்புற்றுச் சங்தோஷமாய்வாழ்ந்து செங் கோல்புரிந்துவந்தனன். இவ்வரசனுக்கும், இலங்கையரசனகிய புவனேகவாகுவுக்கும் முத்துக்குளிப்பையிட்டு ஒர் விவாதமுண் டானது. அதனுல் ஆரியச்சக்கரவர்த்தி தன்சேனைகளைச்சேர்த் புவனேகவாகுவுடன் யுத்தம்பண்ணி அவன்சேனைகளையட க்கி வெற்றியடைந்து கி. பி. 1458இல் இலங்கைமுழுவதையும் தன்னாசுக்குளாக்கி ஒருகுடைக்கீழ் பன்னிரண்டுவருஷகாலமா ய் அரசுபுரிந்துவந்தனன்.
இந்த அரசனுடன் யுத்தஞ்செய்த புவனேகவாகு ஆரும்பு வனேகவாகுவாயிருக்கலாம். பன்னிரண்டாம் வருஷமுடிவில் ப ராக்கிரமவாகுவென்னும் அரசன் வருடந்தோறும் ஒழுங்காய்த் கிறைதருவேனென்று வாக்குப்பண்ணிப் பாண்டிய அரசனைப் பி ணைவைத்து, செயவீரசிங்கையாரியனிடம் இலங்கை இராச்சிய த்தைப்பெற்று வருடந்தோறும் ஒழுங்காய்த் திறைகொடுத்து வந்தான். இவன் நெடுங்காலம் மிகுந்த கீர்த்திப்பிரஸ்தாபத்தோ டு நல்லாசைநடத்தித் தனதுகுமாரன் குணவீரசிங்கையாரியனி டத்தில் இராச்சியத்தைஒப்பித்துப் பூலோகசீவியத்தை முடித்த
னன்.
10. குணவீரசிங்கையாரியச்சக்கரவர்த்தி-குணவீர சிங்கை யாரியச்சக்கரவர்த்தி இராச்சியப்பொறுப்பையேற்று மக்கட்பயி ர்செழிக்கவும், யாவரும் மெய்ச்சிக்கொள்ளவுங் தக்கதாய்த் தன் பிதாவிலும் அதிகவிசேஷமாய் அரசுபுரிந்தனன். இவன்பிதா ம ரித்தபின் இலங்கையரசனுகிய பாாக்கிரமவாகு முன் ஒழுங்கா ய்க் கொடுத்துவந்த திறையைக்கொடாது நிறுத்தினன். அத னல் இச்சக்கரவர்த்தி மிகுந்த வீரதீரத்துடன் அவனேடுச மராடிச் சிலபகுதிகளைப்பிடித்துத் தமிழ்க்குடிகளை அங்கேயிரு த்தித் தன்னுணையைச்செலுத்தினன். மதுரையில் அரசாட் சிபுரிந்த நாயக்கர்களுக்கும் வேண்டிய பலஉதவிகளைப் புரிந்து வந்தான். இவன் தனதுநகரத்து வீதிகளைத் தினந்தோறுஞ் சு த்திசெய்யும்பொருட்டுத் துரும்பரையழைத்து நகர்ப்புறத்தே குடியிருத்தி அவர்கள்மூலம் நகரத்தை நாள்தோறும் இராவி லே சுத்திசெய்வித்தானென்றும் சிலர்கூறுகின்றனர். நல்லூரி லே அக்காலத்திலே அந்தணர், செட்டிகள், வேளாளர், கன்ன ர், தட்டார், கைக்கோளர், சாயக்காரர், உப்புவாணிகர், சிவிகை யாராதிய வகுப்பினர் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொருதெருவா க அறுபத்துநாலு தெருக்கள் இருந்தன. அம்பட்டர், வண்ணு ர், நளவர், பள்ளர், பறையர். அரும்பராதியோர் நகருக்குப்புற த்தே வசிக்க இடம்பெற்றனர். இவ்வகையாய் கல்லரசுபுரிந்து

Page 22
24 ப்ாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
வந்த இச்சக்கரவர்த்தி வயோதிககாலத்தில் தன்மகன் கணக குரிய சிங்கையாரியனுக்குப் பட்டத்தைச்சூட்டி மரணமடைக் தனன்.
11. கனகசூரியசிங்கையாரியச்சக்காவர்த்தி- இவ்வரசன் சி ங்களவருக்கு அதிக இட்டத்தைக்கொடுத்து மேன்மையாக ந டத்தினன். அதனல் சிங்களவர் மிக அகங்காாங்கொண்டு வன் யர்களின் உதவியையும்பெற்றுக் கலகஞ்செய்தனர். அரசன் இரவிலே தன்மனைவிமக்களுடன் அரண்மனைப் புறக்கதவாலோ டித் தோணியேறிப்போய் தொண்டைநாட்டிலுள்ள திருக்கோ விலூரையடைந்து தனதிருகண்விழிகளொத்த புத்திராாகிய ப ாாாசசேகரனையும் செகராசசேகரனையும் அங்கே கலைபயிலவை த்துத் தன்தேவியுடன் காசிநகர்பரியந்தஞ்சென்று ஸ்தலதரிசன ஞ்செய்து தீர்த்தமாடிப் பின் திரும்பிவந்து கோகர்ணத்திற்த ங்கி சிவராத்திரிவிாதம் அனுட்டித்து முடித்தபின் மைந்தரைக் காணத் திருக்கோவிலூருக்கு வந்தான்.
அரசனேடியதையறிந்து விஜயவாகுவென்னுஞ் சிங்களவ ன் யாழ்ப்பாணத்துக்குத் தானே அரசனென்று சொல்லிப் ப தினேழுவருடம் யாழ்ப்பாணத்தை அரசாண்டு தமிழ்க்குடிக ளைவருத்தி அவர்கள் உடைபாவனை ஆராதனையாவற்றிலுந் த ன்சாதியாரைப் போலாகவேண்டுமென்று கட்டாயம்பண்ணி அ தற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களைத் தண்டித்துவந்தனன். இக்கால த்தில் இவ்விடத்திற் பல புத்தாலயங்களுண்டாயின. அதனல் யாழ்ப்பாணத்தின் பலவிடங்கள் புத்தர்கோவிலடியென அழை க்கப்படுகின்றன. சிலவிடங்களிலே பிற்காலத்திலே புத்தவிக்கி ாகங்களும் கண்டெடுக்கப்பட்டன. சிலகாலத்துக்குமுன் கந்த சோடையில் புதைந்துகிடந்த புத்தவிக்கிாகமொன்று வெளிப் பட்டது இக்காலத்தார் அறிந்தஉண்மையாம்.
யாழ்ப்பாணத்தின் பலவிடங்கள் சிங்களப்பெயரால் வழங் கப்படுகின்றன. உடுவில், கொக்குவில், கோண்டாவில், மிருசு வில், மானிப்பாய், சண்டிருப்பாய், கோப்பாய், மல்லாகம், சு ன்னுகம், கொடிகாமம், முதலியனவாம். இங்காமங்கள் இக்கா லத்தில் சிங்களவராலிடப்பட்ட பெயர்களாம். இவைகளைக்கு றித்த விபரங்கள் பின்னுற்காட்டப்படும்.
இவ்வகையாக விஜயவாகு அரசியற்றி வரும்பொழுது த மிழர் தமக்கு எப்போது நற்காலம்வருமெனக் காத்திருந்தனர்.

யாழ்ப்பாண 666) கெளமுதி. 25
குறிப்பு- கனகசூரிய சிங்கைஆரியனின்காலச் சம்பவங்க ள் சில சிங்களச்சரித்திரத்தின் மூலமாய் அறியக்கிடக்கின்ற ன. அவற்றை ஈண்டுக்குறிப்போம். புவனேகவாகு 1347-ம் ஆ ண்டில் சிம்மாசனமேறியவன். இவன் இலங்கைத் தென்புறத் திலே சீனாால் தாக்குண்டு வலியிழந்திருக்க **அளகேஸ்வர மந்திரி”யே முக்கியமாய் வடபாகத்தை ஆண்டுவந்தனன். புவ னேகவாகு கம்பளைநுவரையில் தென்பாகங்களை ஆண்டுவந்தா ன். புவனேகவாகுவின் மெலிவைக்கண்டுபோலும் ஆரியச்சக் கரவர்த்தியின்கீழ் யாழ்ப்பாணத்தார் சிங்களவரைச்சருவி அவர் நாடுகளிற் பலபிடுங்கிக்கொண்டு மேலும் சிங்களவரை ஒடுக்க ப் பிரயத்தனஞ்செய்தனர். (ராஜாவளி) அளகேஸ்வரமந்திரி த மிழரை அடக்கக்கருதி ஜயவர்த்தனகோட்டையை அாண்செய் து புதுக்கிவைத்தான். அப்பால் சிங்களநகர்களிற் திறை அற விடப்போயிருந்த தமிழரைத் துரத்திவிட்டான். ஆரியச்சக்கா வர்த்தி இது கண்டு சோழநாட்டினின்றும் பல ஆயிரம் சேணுவி ாாைவரித்துக்கொண்டு கம்பளைநுவரையையும் ஜயவர்த்தனகோ ட்டையையும் ஒருங்கே எதிர்த்தான். கடலாற்சென்ற சேனை கொறக்கானைக்கும் ஜயவர்த்தன கோட்டைக்குமிடையிற் பா ளையமிட, கரையாற்சென்றசேனை மாத்தளையிற்றங்கிற்று. புவ னேகவாகு வெருண்டுவலசைவாங்கினன். ஆயினும் அவன்சே வீைரர் திடன்கொண்டு தமிழரைச்சருவி ஆயிரவரை இயம லோகம்போக்கினர். அளகேஸ்வர மந்திரியும் யானைமீதிவர்ந்து தன் சேனசமுத்திரத்தோடுசென்று தமிழரை முதுகுகாட்டச் செய்து கொல்லம்தோட்டை (இது கொழும்பின் பழையபெ யர்)யிலும் பாணந்துறைத்தோட்டையிலும், கிடந்த தமிழரின் கப்பற்படையையும் பரிகாசஞ்செய்துவிட்டான்.
1415இல் நுக்குலபாாக்கிாமவாகு (6-வது) அரசனஞன். இவன் முன் முகமத்திலும், பின் ஜயவர்த்தன கோட்டையிலு ம் அரசியற்றினவன். இவன்மக்கள் சப்புமால்குமாரன், அம்பு லுகலகுமாரன், உலகுடையதேவி என்பவர்கள். (செல்லிகினிச ங்தேசம்) சப்புமால்குமாரன் பதினெட்டுவன்னியரும் பராக்கி ாமவாகுவுக்குத் திறைகொடுத்தாளச்செய்து அப்பால் யாழ்ப் பாணத்திற் படையெடுத்து பலநகர்களை அழித்துவிட்டுத் திரு ம்பினன். பின்னெருகால் அவன் தமிழரையொடுக்கப் படையெ த்ெது யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்திற் புகுந்தான். புகுதலும் வட கரைச்சோனகரும், ஆரியச்சக்கரவர்த்தி புறமாய் யாழ்ப்பா ணத்தமிழரோடு அணிவகுத்துகின்று போராடினர். வடகரைச் சோனகஞெருவன் பதிவிருந்து சப்புமால்குமாரனையும் அவன் ஏறிவந்த புரவியையும் ஒருங்கே கொல்லனத்தனித்திருக்க கு

Page 23
26 யாழ்ப்பாண 63)6I 16V கெளமுகி.
மாான் இதை ஊகித்துக்கொண்டு சோனகஃனத் தன் ஈட்டியா ற்குத்தித் துவசம்போற் பிடித்தபடி யாழ்ப்பாணநகரின் நாலு வீதிகளையுஞ்சுற்றிப் பவனிவர ஆரியச்சக்கரவர்த்தியின் வீரர் கள் அல்லோல கல்லோலப்பட்டோடினர். வீரர்கள்யாவரையும் அங்கங்கே வலையிற்படுத்தும் மான்கூட்டங்களென்னப் பிடித்து **ஆரியவேட்டையாடும் பெருமான்’ என்னும் பெயரைத்தரித் தவனுய் ஆரியச்சக்கரவர்த்தியின் தங்கைமாரையும் வெற்றிவி ருதாக இட்டுக்கொண்டு யானை, குதிரை இன்னும்பல திரவி யங்களோடு பாாக்கிரமவாகு மகாராசன் சமுகஞ்சென்ருன், பி ன் யாழ்ப்பாணத்துக்குமீண்டு சிங்காசனமேறி அரசியற்றினன். யாழ்ப்பாண வைபவமாலையின்படி குணவீர சிங்கையாரியன்ம கன் கனககுரிய சிங்கையாரியன் சிங்களவரால் முரியடிக்கப்ப ட்டு வடகரைக்கு ஒளித்தோடினவனுகக் காணப்படுகிறன். ரா ஜாவளியின் சரித்திரம், சப்புமால்குமாரன் ஆரியச்சக்கிாவர்த் தியைவென்ற சம்பவத்தையன்றி அவனைக்கொன்றதாகக் கூரு’ தொழிந்தது. ஆதலால் கனகசூரிய சிங்கையாரியனே சப்புமா ல்குமாானல் வலியிழந்து தோற்முேடியவனென 5ாம் கொள் ளக்கிடக்கின்றது. அப்பால் சப்புமால்குமாரன் தன்பித்ாமரிக்க ஜயவர்த்தன் கோட்டையரசைக் கைக்கொள்ளப் போயினன். (1460அளவில்) அப்போதே யாழ்ப்பாண வைபவமாலைகூறும் விஜயவாகு என்னும் சிங்களவன் பிரதிராசனுய் யாழ்ப்பாண அாசை நடத்தியிருக்கலாம். (சா. ஞா)
11. கனகசூரியசிங்கையாரியச்சக்கரவர்த்தி.- யாழ்ப்பாணகி ஆல இவ்வாறிருக்கத் திருக்கோவிலூரிலே தன்மைந்தரைக் கா ணும்படி வந்த அரசன் தன்புத்திரர் தேகவளர்ச்சியிலும், கலை ப்பயிர்ச்சியிலும், போர்வலியிலும், புயபல பராக்கிரமத்திலும் வளர்பிறைபோல் வளர்ந்திருப்பதைக்கண்டு அவர்களைக் கட்டி த்தழுவி முத்தமிட்டு மிகுந்த சங்தோஷங்கொண்டாடினன். அ ன்ஆனதந்தையரைக்கண்ட பிள்ளைகளின்முகங்கள் சூரியனைக்கண் ட தாமரைமலர்கள்போல் மலர்ந்து பிசபைவீசின. சத்துருவை ச்செயிக்கவும், இராச்சியத்தை மீட்டுக்கொள்ளவுங் தன்புத்திர ர்கள்செய்த பிரயத்தனங்களைத் தங்தைகண்டு மிகக்களிப்புற்று த் தன்பிள்ளைகளுக்கு அவ்விடத்திலே அதிக உதவியாயிருந்த இராசகுடும்பத்தாருக்கும், கல்விகற்பித்த ஆசிரியர்களுக்கும் வேண்டிய விசேட உபசாரங்கள்புரிந்து விடைபெற்றுக்கொண் டு மனைவிமக்களுடன் மதுராபுரிக்குச்சென்றனன். அவ்விடமி ருந்து அரசு புரிந்த சிற்றரசர்கள் அவனுக்குவேண்டிய ச்ேனைக &ளயும் , ஆயுதங்களையும் சம்பாதித்துக்கொடுக்க அகமகிழ் ச்சியுடன் பெற்றுக்கொண்டு அவர்களுக்கு நன்றிகூறி அரசன்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 2.
மண்விமக்களோடும், ஆயுதமணிந்த சேவீைரருடனும் யாழ்ப்
பாணம்வந்து மேற்குவாசல்வழியாக உள்ளேபுகுந்தான்.
கனககுரிய சிங்கையாரியன் வரவைக்கண்ட தமிழ்க்குடிச ள் ஆர்ப்பரித்து இதுவரைக்கும் விசயவாகுவினல் பட்டகஷ்ட ங்கள் இன்ருேடு ஒழிந்தனவென்று சந்தோஷங்கொண்டு அா சன்படைக்குத் துணைநிற்கலாயினர். மின்னமல் முழங்காமல் இ டியிடித்தாற்போலக் காத்திராப்பிரகாரம் இவர்கள்வர விசயவா குவுங் தன்சேனைகளைச் சடுதியாய்ச்சேர்த்து அஞ்சாநெஞ்சன ய் அணிவகுத்து வீரதீரத்தோடு எதிர்த்துச்சமாாடினன். இரு திறவீரரும் நெருங்கிப் பெருஞ்சமராடிவரும்பொழுது பாராச சேகரனுஞ் செகராசசேகரனும் விசயவாகுவின் துணிவையும், அவன்புரியும் போர்விரத்தையுங்கண்டு மிகவெகுண்டு வாட்ப டையுடனே போர்முனையில் சிங்கம்போற்பாய்ந்து விசயவாகு வின் சேனைகளை வெட்டிவருகையில், விசயவாகுவும் வாளாயு தங் காத்தேந்திப் பகைவர்சேனையைச் சங்கரித்தான். அதுக ண்ட பரராசசேகரன் தன்னவளைந்த சத்துருசேனையைப் பின் னிடச்செய்து விசயவாகுவுடன் யுத்தங்தொடுத்து அவனைத் த ன்வாளாயுதத்திற்கு இரையாக்கித் தென்புலஞ்சாாவிட்டனன். விசயவாகுவின் வீழ்ச்சியைக்கண்ட சிங்களச்சேனை பின்னிட் ச்ெசிதறி வேருகஒடினர். யுத்தகளத்தில் ஆண்மையோடு போ ர்புரிந்து வெற்றிபெற்ற பாராசசேகரன் தன்பிதா அரசியற்ற ச் சிங்காசனபதியாக்கினன். தமிழ்க்குடிகள் யாவரும் மிகுந்த சந்தோஷமடைந்து இச்சக்கரவர்த்தியை வாழ்த்தி வணங்கி இ ன்புற்றிருந்தனர். பரராசசேகரன் தன்பிதாவை அரசியற்ற கி லைப்படுத்தியபின் விசயவாகுவுடன்கூடிய கலகக்காரரான சிங்க ளவர் சிலரைக்கொல்ல எஞ்சிய சிங்களவரிற் பலர் மிகப்பயங் து கண்டிக்குஓடினர். இவ்விடமிருந்த சிங்களவர் தமிழரசர்க் குப்பயந்து மிகுபத்திவிநயத்துடன் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்துக டந்தனர். சிங்களவருக்கு உதவியாயிருந்த வன்னியரும் இவ்வூ ாைவிட்டகன்று வன்னிநாடுசென்றனர்.
கனகசூரிய சிங்கையாரியச்சக்கரவர்த்தி சிலகாலம் செங் கோல்செலுத்தியபின் பராாசசேகரனுக்கு முடிதரித்து அவனை ச் சிங்காசனத்தில்வைத்து, இளையகுமாானகிய செகராசசேக ானுக்கு இளவரசுப்பட்டஞ் சூட்டிவைத்துத் தான் சிலகாலம் இளைப்பாறிப் பின்னர் தேகவியோகமாயினன்.
12. சிங்கைப் பாராசசேகரச் சக்கரவர்த்தி.-- பரராசசேகா
ன் குடிகளையாகரித்து அதி விவேகசாமார்த்தியத்துடன் நல்ல

Page 24
28 . யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ரசாட்சிபுரிந்துவந்தனன். இவன் முடிசூமுேன் சோழவமிச த்தைச்சேர்ந்த இராசலட்சுமியென்னும் பெண்ணைத் தனது பட் டத்துத்தேவியாக மணம்புரிந்தனன். பின்னர் பாண்டிமழவன் மரபிற்பிறந்த அரசகேசரியின்புதல்வி வள்ளியம்மையெனும்பெ ண்ணை இரண்டாம்பத்தினியாக விவாகஞ்செய்தனன். மணக்கு டியிற்பிறந்த மங்கத்தம்மாளை வைப்பாட்டியாக வைத்துக்கொ ண்டான். இவனுக்குப் பட்டத்துத்தேவியிடம் சிங்கவாகு, பண் டாரம் என்னும் இருபுத்திரர் பிறந்தனர். வள்ளியம்மையிடம் பரநிருபசிங்கனும், அவன்தம்பிமார் இருவரும், ஒருபெண்ணும் பிறந்தனர். அரசன் தன்குமாரர் கலைப்பயிற்சியிலும், யுத்தப் பயிர்ச்சியிலுஞ் சிறந்து நன்னிலையடையச்செய்தான். அவர்களு ட் சங்கிலியென்பவன் ஆண்மையிலும், யுத்தவித்தையிலுங் தே ர்ந்து கபடோபாயமும் துட்டநடையும், கம்ெவிவேகமுமுடைய
வணுய் விளங்கினன்.
செகராசசேகரன் வித்தியாவினேதனுய்க் கலைகளைக்கற்று கல்வியறிவிற்சிறந்த பண்டிதனுய் விளங்கினன். அவன் யாழ்ப் பாணத்திலே கல்வியை விருத்தியாக்கப் பலமுயற்சிகள்செய்தr ன். வடநாட்டிலுந் தென்னுட்டிலுமிருந்துகொண்டு சகலசாத் திரங்களையும் பிரபலப்படுத்தும்பொருட்டு வித்துவான்கள் பல ர்சேர்ந்த ஒரு வித்துவசபையைக்கூட்டிப் பலநூல்களையாக்கு வித்துத் தானுஞ் சோதிடஞ் செகராசசேகாமென்னும் நூல் களையியற்றினன். பரநிருபசிங்கத்தின் மைத்துனனும், பரராச சேகரனின் மருமகனுமாகிய அரசகேசரியென்னும் வித்துவசி சோமணி வடமொழியிலே காளிதாச மகாகவியியற்றிய இர குவமிசமென்னும் நூலை வடமொழியிலிருந்து மொழிபெயர்த் துப் புராணநடையாகவியற்றி அந்நூலைத் திருவாரூருக்குக் கொண்ேேபாய் அவ்விடத்திலேயுள்ள வித்துவசபையிலரங்கே ற்றி அருங்கீர்த்திபெற்று விளங்கினன். செகராசசேகரன் தன து தமையன்பெயரைநாட்ட அவன்பெயரால் பாராசசேகரம் எ ன ஒர்வைத்தியநூலையும் இயற்றினனெனச் சிலர்கூறுவர். இ க்காலத்திற் கல்விப்பயிர் அதிகமாய்த்தழைத்தது.
அங்குமிங்கும் பலவித்துவான்கள் ஒருவர்பின்னுெருவராய் எழும்பினர். செகராசசேகரன் பின்னும் பாண்டிநாட்டிலும், மற்றைய ஆதீனங்களிலுமிருந்து பல சாஸ்திரநூல்களை எடுப் பிதீதுச் சேதுக்கரையிலிருந்து எழுதுவோர்க்குப் படிகட்டி எழுதுவித்துக்கொண்டுவந்து அந்நூல்களை இங்காட்டில் அதி கமாய் விருத்தியாக்கினன். இவற்ருல் இந்நாட்டில் கல்வி விருத் தியடைந்துவந்தது.

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 29
இவர்கள் தம்முன்னேர்பாவித்துவந்த சிங்கையாரியனென் ணும் பட்டப்பெயரைக்குறைத்துத் தம்பெயர்களின்முன் சிங்கை யென்னும் பெயரைச்சேர்த்துச் சிங்கைப்பரராசசேகரன், சிங் கைச்செகராசசேகரன் என வழங்கிவந்தனர்.
இவ்வகையாகப் பரராசசேகரன் நல்லரசுபுரிந்து வரும்பொ ழுது சுபதிஷ்டமுனிவர் அவர்சபைக்கு வந்தாரென ஒர்பழங் கதைகூறுவர். அக்கதையை யாழ்ப்பாணவைபவம் கூறுகிறபடி இதன்கீழ்த்தருகின்றுேம்- ஒருநாள் அகத்தியமுனிவர்பெள த்திாருஞ், சித்தமுனிவரின் புத்திரருமாகிய சுபதிட்டமுனிவ்ர் பரராசசேகரன்னக் காணும்படிவா, அரசன் அவ்விருஷிக்குத் தான்செய்யவேண்டிய ஆசாாவுபசாரங்கள் அனைத்தையுஞ்செய் து, ஆசனத்திருத்தித் தேவரீர் வரும் காலசம்பவங்களை என் பிதாவுக்கு அறிவித்திருந்தும் அவைகள் அடியேனுக்குப் புலப்ப டாமையால் அவைகளையும், இனிமே லிவ்வரசாட்சிக்கு வருஞ் சம்பவங்களையுங் தெரிவிக்கவேண்டுமென்று அஞ்சலிசெய்துகி ன்றன். சுபதிட்டமுனிவர் அரசனைநோக்கி: உன்னரசாட்சி இ ன்னுஞ்சிலகாலம் சிறப்பாய்15டந்துவரும். முன்முடிசூட்டிய மு கூர்த்தங் தப்பிப்போனதினல் உன்னிற்பின் முடியைச்சூட்டுத ற்குப் பிள்ளைகளில்லை என்றுசொல்ல, அரசன் பட்டத்துத்தே விபெற்ற பிள்ளைகளும், இரண்டாங்தேவிபெற்ற பிள்ளைகளுமி ருக்கப் பிள்ளையில்லையென்ற தென்னையென, ஒ அரசனே இத் தனபிள்ளைகளுண்டென்பதுமெய்யே! அவர்களுள் பட்டத்துத் தேவிபெற்ற மூத்தகுமாரன் விஷத்தினலிறப்பான். இளையகுமா ான் வாளினுல்வெட்டுண் டிறப்பான். உன்னிரண்டாங்தேவியின் மூத்தகுமாரன் அரசியற்றிவருங்காலத்தில், உன் வைப்புப்பெ ண்ணின்மகன் அவனை வாய்ப்பேச்சினுல் மயக்கி அரசாட்சியை க் கவர்ந்துகொண்டு கொடுங்கோலாசுசெலுத்துவதைக் குடிக ள் தாங்கமாட்டாது பொருமைகொள்வதினஅலும், இரண்டாங் தேவியின்குமாரனை வெறுத்துப் பகைகொள்வதினுலும், இரா ச்சியம் அங்கியர்கைக்கீழாகுமென்ருர், அரசன் இராச்சியம் எ ப்பொழுது மீளுமென்றுகேட்க: இராச்சியம் முதற்பறங்கிக்கா ார்கையி லகப்படும். அவர்கள் சிவாலயங்களையிடித்துத்தள்ளிச் சத்தியவேதத்தைப் பாப்பும்படி குடிகளைநெருக்கி நாற்பதுவரு ஷகாலம் அரசாண்டபின், உலாங்தேஸ்மன்னர் பறங்கிக்காரரை உபாயமா ப்பிடித்து இறப்பிறமாது சத்தியவேதத்தைப் பரப்பு ம்படி தம்சமயகோவில்களைக் கட்டுவித்துச் சமயகாரியங்களில் நெருக்கிடைபண்ணி அனேகவரிகளைவைத்துக் குடிகளை நூற்றி ருபதுவருடத்துக்கு மேற்பட அரசாட்சிசெய்வார். அப்பால் இ ங்கிலீஷ்மன்னர்கள் அவரிடத்தி லிசாச்சியத்தைக்கவர்ந்து சம
6

Page 25
39 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி:
யகாரியங்களிற் பலவந்தஞ்செய்யாமல் எவர்களுங் தங்களிஷ்ட ப்படி சிவாலயச்சேவை முதலியவற்றையுஞ் செய்துமுடிக்கத் தடைசெய்யாது நீதியாய்நடத்தி எழுபத்தொன்பது வருஷம் அ ரசுசெய்வார்கள். இவர்கள் முற்கூற்றில் நீதியாயரசாண்டு பிற் கூற்றில் சிலவிஷயங்களில் அநீதியாய் அரசுசெலுத்துவரென் றும், தம்மாசாட்சியை இழந்துபோகுமுன்னமே Grävandasulularf யமகாராசன் கட்டுவித்த கோவிற்றிருப்பணிகளும், விசயராசன் செய்ததிருப்பணிகளும் நிறைவேற்றமாகுமென்றும், அவ்வால யங்களிலே அநேகர் புகழைநாட்டிக்கொள்வதற்காகக் கட்டத் தொடங்கிக் கட்டும் நிலையங்தவறிப்போவார்களென்றும், அவ்வா லயங்களில் வடமதில்வாயிற்பாதுகாப்பாய்கின்ற சிவாலயமொன் ஆறுமாத்திரம் சிவகடாட்சம்பெற்ற ஒருவனல் முதல்முதல் நிறை வேறுமென்றும், மற்ற ஆலயங்கள் ஒன்றின்பின்னென்முய் நிறை வேற்றமாகுமென்றும், எல்லாவால்யங்களிலும் அதிவிசேஷமா ன கைலாயநாதர்கோவிலும், கைலைநாயகியம்மன் கோவிலும், கைலைவிநாயகர்கோவிலும் முன்னிருந்தபடி கட்டியெழுப்புதற் குக் கைலைநாதராற் பூரணகடாட்சம்பெற்றவர்களே முயல்வார் களென்றும், இங்கிலீஷ்மன்னன் எழுபத்தொன்பதுவருஷம் அ ரசாண்டபின் உலாங்தேஸ்மன்னனும் பிராஞ்சுஇராசனுங் கூடி இராச்சியத்தைக் கபடதந்திரமாகப்பிடித்துக் கொழும்பிலிருந்து அரசாளுவார்களென்றும், அப்பொழுது அவர்களிடத்தில் வெ ளிப்பட்டுவரும் வாலசிங்கமென்பவன்கையில் இலங்கையரசாட் சி முழுவதையுமொப்பித்துவிட்டுத் தங்கள்நாட்டுக்குப் போவா ர்களென்றும், கேதாபுரியை அரசாளும் பூலோகசிங்க சக்காவ ர்த்தியின்மகன் ஆரியசிங்க சக்கரவர்த்தி கன்னியாகுமரிதொட ங்கி இமயமலைபரியந்தமுள்ள ம்ேபத்தாறு தேசங்களையும் ஒரு குடைக்கீழ் அரசாளுவானென்றும், உன்சந்ததியருக்குள் இ னிஒருபோதும் அரசாட்சி வருவதில்லையென்றுஞ்சொல்லிச் சு பதிட்டமுனி எழுந்துபோனுர்,
இப்படி உறுதிவாக்காக இருஷிசொன்னவைகளை நம்பியு ம் நம்பாமலுமிருக்கச், சிலகாலத்தில் மூத்தகுமாரன் சடுதிம ாணமடையத், தன் இளையகுமாானகிய பண்டாரமென்பவனு க்குப் பட்டஞ்சூட்டிவைத்துத் தான் யாத்திரா தரிசனஞ்செய் யும்படி பரிவாரங்களுடனே கும்பகோணத்திற்குச்செல்ல, அ ங்கு சோழதேசத்தாசன் பட்டத்துத்தேவியோடு வந்திருக்க க்கண்டு சந்தோஷங்கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தான். இராசா வின் மூத்தகுமாரனைச் சங்கிலி நஞ்சூட்டிக்கொன்றனென்பது ஒருவருக்குங் தெரியாமற்போயிற்று. அங்கு சங்கிலிசெங்த கு ழப்பத்தினுல் அவனையும் பரராசசேகானையும் பரிவாாங்களையு

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 31
ஞ் சோழஇாாசன்பிடித்துச் சிறையில்வைக்க, சேனேகளுட்ன் பின்னகப்போன பரநிருபசிங்கம் அதைக்கேள்விப்பட்டு அட் டகாசஞ்செய்து யுத்தஞ்செய்கையிற் சடுதிம்ாணமடையத்தக் க மூன்றுகாயங்கள்பட்டும் அதைக்கவனியாது வீராவேசங் கொண்டு போராடிச் சோழஇராசனைச் சிறையிலிட்டு அவன் சேனைகளைத் தன்வசப்படுத்திக்கொண்டு, தகப்பன்முதலிய சக லரையுஞ் சிறைச்சாலையினின்றுநீக்கில் மூன்றுமாச மங்கிருந்து காயங்களையுமாற்றினன். அப்பொழுது சோழராசன் தனதிாா ச்சியத்தைத் தான் திறைதந்து ஆளுகிறேனென்று கேட்டுக் கொள்ள அதற்கேற்ற பிணைவாங்கிக்கொண்டு இராச்சியத்தை ஒப்பித்துவிட்டு யாழ்ப்பாணத்திற்குத் திரும்பிகுன்.
குறிப்பு- வைபவமாலை எழுதியவர் ஒல்லாந்தர்கால த்திலே 1736 வரையில் இருந்தவரென்பது மெஸ். பிறிற்முே ஆகியோரது துணிபு. சுபதிஷ்டமுனிவரின் தீர்க்கதரிசனவா க்கில் ஒருபாகத்தை ஆக்கியோன்தாமே எழுதியிருக்கலாம். ஒல்லாந்தரைக் கொடியவர்களென்று காட்டியும் இங்கிலீசசை ச் சிறிதுகாலமட்டுமே ஆள்வோரெனவும் எழுதியவர் 1870-ம் ண்டு வரையிலேயே தங்கொள்கையை வைபவமாலையிற் புகு த்தியிருத்தல்வேண்டும். அப்பால் தீர்க்கதரிசனம்” பிழையா ய்வருதலைக் காண்க. மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை அங்கிலேய ரைப்பற்றிய பிழையான 'தீர்க்கதரிசனத்தை” மறைத்துவிட் டு வைபவமாலைத் “தீர்க்கதரிசன’த்தைப் புரட்டிஎழுதித் த ற்காலச்சீருக்கு இயையப்பண்ணிவிட்டிருக்கின்றர். இவற்றல் சுபதிஷ்டமுனிவர் *தீர்க்கதரிசன”மென்பது முழுதும் பிற்கா லத்தாரால் சரித்திரத்துள் நுழைவிக்கப்பட்ட கற்பனையேயெ ன்பது சொல்லாமலேஅமையும்.
திரிகோணமலைக் கல்வெட்டும் இங்கிலீசர்காலவரையிலே புதுப்புதுவிஷயங்கள் கூட்டி எழுதிவிடப்பட்டதாகக் கிடக்கின் றது. அதின் பழையவரிகள் சில புராதனமானவை யென்பதில் மயக்கமில்லை. குளக்கோட்டன் ஈசுவரன்கோயிலைப் புதுக்கிய சம்பவத்தைச்சார்ந்த குறிப்புகள் இவ்வாருனவை. ஆயின் மெ ஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை சற்றே திரித்து எடுத்தோதும் பின் வரும்வரிகள் மிகப் பிற்பட்டனவேயென்பது தேற்றம்.
முன்னைக் குளக்கோட்டன் மூட்டுங் திருப்பணியைப் பின்னைப் பறங்கி பிடிப்பனே-மன்னகேள் பூனைக்கண் செங்கண் புகைக்கண்ண மானே வடுகாய் விடும்.

Page 26
32 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
பிள்ளையவர்கள் பிருகத்தீசுவான்கோயிற்றுாபியிலே அமைக்க ப்பட்டுள்ள வடிவங்களையும் காலவரிசையறியாது புராதனவமை ப்பாக எண்ணி முட்டுறுகின்றனர். (யாழ்ப்பாணச்சரித்திரம் 2-ம் பதிப்பு 50-ம் பக்கம்) சரித்திராசிரியர் காலவரையறை ஞா னமின்றி எழுதுந்தோறும் இவ்வாறே இடர்ப்படுவரென்பது பின்னலும் தெளிவிக்கப்படும். (சா. ஞா)
யாழப்பாணம்வந்தவுடன் பாராசசேகரன் பரநிருபசிங்க த்தையழைத்துக் கணவரிசைகள்கொடுத்து மிகவுங்கனப்படுத்தி க் கள்ளியங்காடு, அச்சுவேலி, சண்டிருப்பாய், அராலி, உடு ப்பிட்டி, மல்லாகம், கச்சாய் முதலிய எழுகிராமங்களையும் சொ ந்தமாகச் செப்புத்தகட்டிற் பட்டயமெழுதிக்கொடுத்து, அரசா ட்சியின் இரண்டாமதிகார முடையவனுகவுமாக்கினன். அது சங்கிலிக்கு மனவருத்தமாயிருந்தும் வெளிக்குக்காட்டாம லட க்கிக்கொண்டான்.
கண்டிஅாசன்தேவி நோய்தீசல்- அக்காலத்திலே பாகிருப சிங்கனின் வைத்தியத்திறமையைத் தெளிவாய் வெளிப்படுத்த த்தக்கதாய் ஒச்சம்பவம் நிகழ்ந்தது. கண்டியாசனின் மனைவி அனேகவைத்தியாால் மாற்றமுடியாத வயிற்றுவலியால் (சிலர் சூலைநோயென்பர்) வருந்தினள். அதனல் கண்டியரசன் பாரா சசேகரனுக்குப் பாசுரமனுப்பித் தன்மனைவியின் வயிற்றுவலி யை நீக்கத்தக்க வைத்தியபண்டிதரை அனுப்பவேண்டுமென் று கேட்க, பரராசசேகரன் வைத்தியசிரோன்மணியாகிய பா கிருபசிங்கத்தைக் கண்டிக்கனுப்பினன். பாகிருபசிங்கம் கண் டிக்குச்சென்று அரசன்தேவியின் நோயை ஒரே மருந்தினுல்மா ற்றித் தன்வைத்தியசாமார்த்தியத்தை நிலைநாட்ட அரசன் பெ ரிதுமனமுவந்து அவனுக்குத் தக்கஉபசரணைகள்செய்து அனு ப்பப், பாகிருபசிங்கமுஞ் சந்தோஷத்தோடு திரும்பி யாழ்ப்பா ணம்வந்து சேர்ந்தனன். -
சங்கிலி பண்டாாத்தைக்கொன்று அரசனுதல். - கண்டிக்குச் சென்ற பரநிருபசிங்கம் வாமுன்னர் யாழ்ப்பாண அரசை எப் படியுங் தான் கவர்ந்தாளுகை செய்யவேண்டுமென்று உள்ளத் திலெண்ணிய கள்ளமனத்தணுகிய சங்கிலி முன் இராசகுமார னகிய சிங்கவாகுவைக் கொன்றவாறு அவன்தம்பி பண்டார த்தையுங்கொன்று அரசைக்கவர எண்ணியிருந்தனன். ஒருநா ள் பண்டாரம் நந்தனவனத்திலேசென்று வேட்டையாடி வரு ம்பொழுது சங்கிலி மறைந்துகின்று அவனை வாளினுல்வெட் டிக் கொலைசெய்து அரசைக் கவர்ந்துகொண்டான். பசாாச

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 33
சேகான் சங்கிலியுடன் எதிர்த்துப்பேசினல் இரு இராசகுமா ாரையுங்கொன்ற அப்பாதகன் தன் உயிரையும் மாய்ப்பானென் றெண்ணி யாதும்பேசாது இருந்துவிட்டான்.
பாநிருபசிங்கம் மந்திரியாதல்- பரநிருபசிங்கம் கண்டியிலி ருந்து யாழ்ப்பாணம்வந்து சேர்ந்தவுடன் சங்கிலியின் செய் கைகளைக் கேள்வியுற்றுத் தன்பரிசனங்களைக்கூட்டிச் சக்கிலி யுடன் யுத்தஞ்செய்ய எழுந்தனன். அதையறிந்த சங்கிலி அ வனிடஞ்சென்று கேளுமண்ணு! யான் அரசைக்கவர்ந்துகொ ண்டது பிழையாயினும் அதைக்கவர்ந்துகொண்டதற்கு ஒர் கி யாயமிருக்கின்றது. நீர் இவ்விடமில்லாதிருந்தபொழுது வன் னியர்கள் என்.அண்ணனுரை (பண்டாரத்தை)க் கொலைசெய்து என்னையும் என்தங்கையையும் சிறைசெய்ய ஆயத்தஞ்செய்த தை யானறிந்து அண்ணனுரை எச்சரிப்பாயிருக்கும்படி வே ண்டியபுத்திமதிகூற அவர் அதைகம்பாது நடந்து அவர்களாற் கொலையுண்டார். பின் தங்தையைச் சிறைசெய்யமுயன்றபொழு து யானவர்களையெதிர்த்துத் தங்தையாரின் தாழ்வைக்கண்டல் லவோ இவ்வாறு அரசுரிமைபெறத் துணிந்தனர் எனச்சிந்தி த்து அரசைக்கைக்கொண்டேன். நீரில்லாததருணத்தில் வஞ் சவன்னியர்வந்து இவ்வாசைக் கைக்கொள்ளாதபடி காத்துக்கொ ள்ளவே நான் அரசனுயினேன். உம் நன்மையும் எம் அரசகுடு ம்பநன்மையும் நோக்கியே இதைநான்செய்தேன். இதுஉம்பா ர்வையில் பிழையெனக்கண்டால் அதனைப் பொறுத்தருள்வீரா க. இனி காமிருவருமொத்து அரசுபுரிவோமாக. 8க்கியமாய் அரசுபுரிந்தால் பகைவருக்கு அஞ்சவேண்டியதில்லை. 'அடம் பன்கொடியுங் திரண்டால் மிடுக்’கல்லவா? நாமிருவரும் இச்சம யத்தில் ஒருவரையொருவர் விரோதித்தால் வஞ்சவன்னியர் அ
ஞ்சாமல்வந்து அரசைக்கைக்கொள்ள வகைபார்ப்பர்.
சங்கிலி பாநிருபசிங்கத்தை மந்திரியாக்கல்- அதனுல் நாம் அ ாசருக்குரிய சாம, பேத, தான, தண்டமென்னுஞ் சத்துரூபா யங்களில் முதலாவதாகிய சமாதானத்தைக்கையாடி இப்போ தைக்கு நான் இராசாவாகவும் நீர் மந்திரியாகவுமிருந்து இரா ச்சியம்பண்ணுவோம். இனிமேல் வேறு நல்லொழுங்குகள் செ ய்துகொள்ளுவோம். என்பிதா உமக்குத்தந்த அதிகாரத்தை உமது மகன் பரராசசிங்கத்துக்குக் கொடுத்து என்னுடன் இண ங்கிநடந்தால் இராச்சியத்திலே பெரியகாரியங்களைச் செய்யலா மென்று அடிநாக்கிலேநஞ்சும் நுனிநாக்கிலே அமிர்தமும்வை த்துப் பலநயவசனங்களைச்சொல்லி அவனை வசப்படுத்தினன். பரநிருபசிங்கமும் அவன் ஈயவசனங்களில்மயங்கிட அவன்கே

Page 27
34 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
ள்விக்கிசைந்து தன்மகன் பாராசசிங்கத்துக்குத் தன்பிதா, உ பகரித்த ஏழுர்களையுங்கொடுத்து அப்பகுதிகளுக்கு அவனை அ ரசனுக்கித் தான் சங்கிலிக்கு மந்திரியானன்.
சங்கிலிமாறுபாடு.- இந்தமுறையாக சிலகாலம் அரசு நடை பெற்றுவரச் சங்கிலி பேராசையுற்று சேனைகளைத் தன்வசப்ப த்ெதிக்தொண்டு பரநிருபசிங்கத்திற்குக் கொடுத்துக்கொண்டு வந்த வருமானப்பங்கையும், பரராசசிங்கத்தின் அதிகாரத்தலை மையையும் நிறுத்தி மந்திரிஉத்தியோகத்துக்குச் சம்பளம்மா த்திரம் கொடுக்கத்தீர்மானித்து அப்படியேசெய்ய ஆரம்பித்தா ன். சங்கிலியின் வஞ்சகத்தைக்கண்ட பரராசசேகர இராசா வும், பரநிருபசிங்கமும், அவன்மகன் பரராசசிங்கமும் சங்கிலி யின் மாறுபாட்டையுங் தங்களுக்குச்செய்த பெரியநட்டத்தை யு மெண்ணியெண்ணி மிகத்துக்கமுற்முர். சங்கிலி சேனபதி களையும், சேனவீரரையும் அதிகதிரவியங்கொடுத்துத் தன்வச மாக்கிக்கொண்டதால் அவர்கள் அவனுடன் முன்போல் எதிர்
ம் முன்னே தான்வெற்றிகொண்டு கப்பங்கட்டும்படி செய்த சோழ அரசனுக்குக் கடிதம்போக்கி ரேனுப்பிவந்ததிறையை இ னிமேலனுப்பவேண்டாமென்று தடைசெய்து சங்கிலியை அா சால் விலக்குவதற்குச் சமயம்நோக்கிக்கொண்டிருந்தான்.
வன்னியர். இக்காலத்தில் பாண்டிநாட்டிலிருந்து ம்ேப துவன்னியர் தமது மனைமக்களோடு யாழ்ப்பாணம்வரப் புறப் பட்டனர். அவர்களுள் நாற்பத்தொன்பதுவன்னியர் மாக்கலடிே றி யாழ்ப்பாணம்வருகையில் நெடுந்தீவுக்கடலில் சட்டெனவ டித்தவோர் சுழல்காற்ருல் மரக்கலங்கவிழ காற்பத்தொன்பது வன்னியருங் கடலுளாழ்ந்தனர். அவர்கள் மனைவிமாரும் எஞ்சி யவன்னியனும் அம்மைச்சிநாச்சியும் அவன் ஏவலாட்களும் வே றுமாக்கலத்திலேறிச் சேமமாக யாழ்ப்பாணத்தையடைந்தனர். இறந்தவன்னியரின் மனைவிமார் தங்கள்வன்னியர் வரும்பொழு து கூடிக்கொண்டு வன்னிநாட்டுக்குப் போகலாமென்று பலமா சங்களாகக் காத்திருந்தனர். அவ்வன்னியர் வாாதபடியால் அ வர்கள் யாழ்ப்பாணத்திற் பலவிடங்களில் வீடுகளைக்கட்டி வே லைக்காரிகளின் உதவியோடு வசித்தனர். எஞ்சிய கரைப்பிட்டி வன்னியன் கந்தரோடைக்குவந்து அங்கே குடிபதியாகினன். அறுபது கத்திக்காரகம்பிகள் அவனுக்குச் சேவைசெய்துவந்த னர். அவ்வன்னியன் தனது நம்பிகளிற் றலைநம்பியினதுமகளைக் கற்பழித்ததினுல் அங்கம்பி உக்கிராவேசங்கொண்டு வன்னிய &னக்கொன்முன். அச்சோகத்தால் அவன் மனைவி அம்மைநாச்சி

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 35
யார் வயல்வெளியிலோடிக் கிரிந்து தானெங்கேபோகலாமென் ஆறு அறியாதவளாய்த் தற்கொலைசெய்தனள். நம்பிதலைவன் இாா சவிசாரணையடைந்து கொலையுண்டிறந்தனன். கரைப்பிட்டிவன் னியனுக்குப் புத்திரபுத்திரிகளில்லாதபடியால் அவன்திாவியம் முழுதும் சங்கிலியாசனுக்காயின. மற்றநம்பிகள் சாணாக்கும்
ய்வாராகிப் பனையேறுங்தொழில்பயின்று அதே தங்கள் சுயதொ ழிலாகக் கொண்டனர். இவர்கள் தங்கள்குலத்தைவிட்டு நழு வியபடியால் நழுவர்என்ருய்ப் பிற்காலத்தில் ஈழவரென அழை க்கப்படுவாராயினர். (நம்பி ஆண்டிகளுள் ஒர்சாதியென்பர்.)
ம்றவர்- இக்காலத்தில் இராமநாதபுரத்திலேயிருந்து சில மறவர்வந்து மறவன்புலவிற் குடியிருந்து உள்நாடுகளிற் பெரு ங்களவுநடத்தியதைச் சங்கிலியாசன் கேள்விப்பட்டு அவர்களை ப்பிடித்துக் கொலைசெய்விக்க எஞ்சியகுடிகள் பண்டியன் தாழ்வு என்னும் காட்டிற்போய்க் குடியிருந்தனர். மறவர் வாசம்பண் ணினதால் மறவன்புலமென அழைக்கப்பட்டது. இப்படியே ச ங்கிலியரசன் குடிகளுடையதுன்பத்தைக்கழையச்சிறுமுயற்சிசெ ய்தாலும், அவனாசியல் கொடுமையாலும், அகங்காாத்தாலும்,
வஞ்சனையினலும் நிறைந்துவிளங்கினது.
பலகுடிகள்வால்.-- இப்படியானகாலத்திலே பாண்டிநாடு முதலியதேசங்களிலே பெரும் பஞ்சம்கிகழ்ந்தமையால் பஞ்ச த்தால்வருந்திய பலவருணத்தவரும் எபெட்டு யாழ்ப்பாணம் வந்து அரசனனுமதிபெற்று ஆங்காங்கே தங்களுக்கு வசதியா ணஇடங்களிற் குடியேறினர்கள். இச்சமயத்தில் தொண்டைநா ட்டிலிருந்து பன்னிரண்கேருணிகரர் தங்குடும்பங்களுடன்வந்து கரணவாயில் வசித்தனர். இவர்கள் அரசனுல் உடுப்பிட்டியைச் சேர்ந்து பன்னிருகுறிச்சிகளுக்கும் கணக்கராய் நியமிக்கப்பட்ட னரென்றும், தமிழரசு முடிந்தபின் அவரும் அவர்மரபினரும் சைவகுருமாாாய் விளங்கிவருகின்றனரென்றும் சிலர்கூறுவார்.
வடமராட்சிக் கலகத்தையடக்கல்- அந்நாட்களில் வடமரா ட்சிச் சனங்களுக்குள்ளே ஒர் கலகமுண்டானது. சங்கிலிராச னவ்விடஞ்சென்று அக்கலகத்தையடக்கி அரசருக்குரிய வரிசை வாத்தியங்களுடன் வருகையில் இருபாலை எல்லைகடந்தவுடன் வாத்தியக்காரர் வாத்தியத்தொனியை நிறுத்தினர்கள். உடனே சங்கிலி வாத்தியத்தொனியை நிறுத்தியகாரண மியாதெனவி சாரிக்க, வாத்தியக்காரர் இது பாகிருபசிங்கத்தின் இடமாயி

Page 28
36 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
(ருப்பதால் உத்தரவின்றித் தொனிசெய்யாது பயந்து விட்டோ மென்றனர். அதனுற் சங்கிலியரசன் பரநிருபத்திற்குரிய கள்ளி யங்காதி முதலிய ஏழுகிராமங்களையும் கவர்ந்துகொள்ள நினைத் துப் பலகுழ்ச்சிகள் செய்தும் அவன்கையிற் செப்புப்பட்டயமி ருந்தமையால் சங்கிலியின் உபாயங்கள் சித்திக்கவில்லை. சங்கி லி இராசஅதிகாரம் செலுத்தியும், முடியும் செங்கோலும் பர ராசசேகரனிட மிருந்தமையால் தனக்கு ஒரு முடியும் செங் கோலும் தேடப் பிரயாசப்பட்டும் காரியம் அனுகூலமாய் மு டியவில்லை.
பரராசசேகரன் வன்னியரைத் துணைப்பிடித்துத் தன்ம கன் பரநிருபசிங்கத்திற்கு முடிசூட்ட வன்னியருடன் கொண் டாடித்திரிகிறதாகச் சங்கிலி கேள்விப்பட்டுத் தான்நிறுத்திவை த்திருந்த வருமானப்பங்கைப் பாகிருபசிங்கத்துக்கும், கிராம அதிகாசத்தைப் பரராசசிங்கத்துக்கும் கொடுக்கச் சம்மதித்து அவர்களைச் சமாதானப்படுத்தியதுடன்பாகிருபசிங்கத்திற்கும் ம கனுக்குமுள்ள இராசநாமங்களைமாற்றி வேறுபட்டத்தைச்குட் டி வைக்கவேண்டுமென்று ஆலோசித்து வடதிசைவேளாளரி ன் முதலிப்பட்டத்தை அவர்கள்பெயரி னிறுதியிற்சேர்த்துப் பரநிருபசிங்கமுதலி, பாாாசசிங்கமுதலியெனத் தான்எழுதிவை
த்துக்கொண்டான்.
மடப்பளியார்- சங்கிலி ஒருநாள் பாகிருபசிங்கன் மகன் பரராசசிங்கனையழைத்து உன்பிதாவுக்கும் உனக்கும் சகலகிரா மங்களும் மேலதிகாரங்களும் கிடைத்திருக்கின்றன. உங்கள்பி ன் உங்கள்சந்ததியாருக்குத் தலைமுறைதலைமுறையாக இவ்வதி காரம் நிலையாக நிற்குமாகையால் உங்கள்சந்ததியாருக்கு ஒர் பட்டஞ்சூட்டிவைக்க விரும்புகிறேனென்று கூறிஞ்ேஆாறுகிராம த்துக்குத் தலைமைபெற்றுக் காப்பாற்றுதல் என்னும் கருத்து டைய (மடப்பம் =8ஞ்லூறுகிராமத்திற்குத் தலைமைபெற்றது. அளித்தல் = காத்தல்) மடப்பளியெனும் பட்டத்தை அவனுக்கு ச்சூட்டினன். தற்கால முயர்குடிமடப்பளியாரா யாங்காங்குவி ளங்குவோர் தாம் இந்த இராசமடப்பளியைச் சேர்ந்தவரென் று பாராட்டுவர்.
மடப்பளியாரைப்பற்றிய இவ்வரலாறு மாதகல் வேளாள ர்திலகரும் பண்டிதரத்தினமுமாகிய மயில்வாகனப் புலவரவர் களாலே வையாபாடல், இராசமுறை, பரராசசேகரனுலா மு தலிய பழைய பனுவல்களைத் தழுவிச்செய்த யாழ்ப்பாண வை பவமாலையின் கண்ணே எழுதப்பட்டுள்ளது. புலவர்வாய்மொழி யானது உலாந்தக்காரர் காலத்தும் அதன்முன்னரும் நம்காட்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 3.
டிலே கல்வி கேள்வி முதலிய ஒழுக்கங்களாற். சிறந்துவிளங் கிய உயர்ந்தோாது வாக்கைப்போற்முது புகன்ற புன்மொழி யன்று. ஆகலான் அதைத் தள்ளிவிடுதற்குத் தகுந்த நியாய ம்வேண்டும். மயில்வாகனப்புலவர் காலத்தே சுன்னகத்தில்வ சித்த பிராமணுேத்தமரும் கவிராயருமாகிய வரதபண்டிதாவ ர்களாற் குருநாதசுவாமிபேரிற் பாடப்பட்ட கிள்ளைவிடுதூது எ ன்னும் நூலிலே ‘வெற்றிவிடைக்கொடியார் மேலாரியகுலத்தி அனுற்றமடப்பளியிலுள்ளோர்’ என்று உற்பத்திதோன்ற 26). க்கப்பட்டுள்ளாரும் இம்மடப்பளிச்சாதியாரே.
மடப்பளி என்னுஞ் சாதிதோன்றிய காலத்துக்கு அதி தூரப்படாததும் சரித்திாவாராய்ச்சிக்கு வேண்டிய வசதிகளெ ல்லாம் அமையப்பெற்றதுமான உலாந்தாக்காரர்காலத்தே விள ங்கிய விற்பன்னரிருவர் கூற்றையும் ஒருங்கே ஒதுக்கிவிட்டா ரும் அதிதூாகாலத்துக் கன்ன பரம்பரையையும் தமது அறி வையும் சரித்திரவாதாரங்களென மதித்துள்ளாருமாகிய ஆ. முத்துத்தம்பிப்பிள்ளையென்பவர் தம்மாலியற்றப்பட்ட யா ழ்ப்பாணச் சரித்திரத்தினகத்தே இதன்கீழ் நவிலப்படும் கவி
னகதையைப் பொதிந்துள்ளார்:-
* பரநிருபசிங்கன் தன்னைச் சங்கிலி நஞ்சிட்டுக்கொல்லச் சூழ்ச்சிசெய்திருக்கிமு னெனக் கேட்டுத் தனது மடைப்பள்ளி க்குச் சங்கிலி அரண்மனையிலிருந்து எவரும் செல்லலாகாதெ னக் கட்டளையிட்டான். இராசபந்திக்குரிய உயர்குல வேளாள ருள்ளே விசுவாசமுள்ளவர்களைத் தெரிந்தெடுத்து மடைப்பள் ளி யதிகாரிகள் உக்கிராணகாரர்களாக நியமித்து முன்னிருக் தவர்களையெல்லாம் நீக்கினன். அம்மடைப்பள்ளி அதிகாரிகள் உக்கிராணகாரர்களுக்கு இராசமடைப்பள்ளியாரென்றும் தனது குமாரனுடைய மடைப்பள்ளியாருக்குக் குமாரமடைப்பள்ளி யாரென்றும் மந்திரசங்கத்தாருடைய மடைப்பள்ளி உத்தியோ கருக்குச் சர்வ மடைப்பள்ளியாரென்றும் பட்டமளித்தான். இ ராசமடைப்பள்ளியாரும் குமாரமடைப்பள்ளியாருமே பரநிரு பசிங்கனுக்கும் அவன்மகன் பாராசசிங்கனுக்கும் உறுதிச்சுற் றமாய் விளங்கினர்கள்.”
பிள்ளையவர்களது முடிபைப் பரதேசிகள் ஒருபோது உ ண்மையென ஒப்புக்கொள்ளினும் சுதேச அறிஞர் அங்கீகரித் தல் யேமாம். W • • •w-Y - 1 • • -r.
மடைப்பள்ளியாரென்ற நாமஞ்சூடிய ஒருசாதி இவ்வீழ
7

Page 29
38 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
நாட்டின் எப்பகுதியினும் இல்லையேயில்லை. இப்பெயர்ச்சாதி பிள்ளையவர்களோச்சும் மனோதத்திலேயுள்ளதன்றி உண்மை யிலுள்ளதன்று. மடைப்பள்ளி என்றகுலத்தைக் கருதினரேல் தம்மாட்டு மாபு வழுவை ஏற்றுபவராவர். என்ன?
*எப்பொருளெச்சொலி னெவ்வாறுயர்ந்தோர் செப்பினா ப்படிச் செப்புதன்மரபே' என்பது சான்ருேர் ஒத்து ஆகலின், *குலத்தாலும் செல்வத்தாலும் ஈகையாலும் சிறந்துவிளங்கிய வில்வராயமுதலியார்” எனப் பிள்ளையவர்கள் சொல்லும் வித்து வசிரோன்மணியேனும், அவர்குமாரர் சின்னத்தம்பிப் புலவரெ லுங் கவிந்திரரேனும், மாதகல் மனப்புலிமுதலியாரேனும், அ வர்மகன் சரவணமுத்துப்புலவரேனும் தங்குலப்பெயரை மடை ப்பள்ளியென்று எப்போழ்தாவது வழங்கினால்லர். மறுவரு ணத்தைச்சேர்ந்த பண்டைநாட் பாவலர் நாவலர் எவரேனும் இங்ங்ணம் வழங்கலாயினருமல்லர். உலாங்தாக்காரர்காலத்து உ றுதிச் சாசனங்களிலேனும் கோவிற்கணக்கிலேனும் வேறெவ் வகைச் சாசனங்களிலேனும் பிள்ளையவர்களது மடைசேர்ந்த
பள்ளி இல்லாமையும் ஈங்கு நோக்கத்தகும்.
இனி பரநிருபசிங்கன் முன்னர் இராச்சியத்தையும் பின் னர் அரசிறையிற் பாதியையும் இழந்து சங்கிலியிடம் படிச்ச ம்பளம்பெற்று இழிந்ததசையி லிருந்தபோதே உயர்குல வே ளாளரைத் தெரிந்தெடுத்துத் தனக்கு உக்கிராணகாரர்களாக வும் மடைப்பள்ளி யதிகாரிகளாகவும் நியமித்து அவர்கட்கு மடைப்பள்ளியார் (அட்டிற்காரர்) என்னும் பட்டங்கட்டினன் என்பதும், அரசமகிமையிலும் பரிவாரத்திலும் யாதுங் குறை படாதுவாழ்ந்த பரராசசேகரன் முதலிய முடிமன்னர்மாட்டு மடைத்தொழிலிலே அமர்ந்திருந்த மக்கட்கு மடைப்பள்ளிப்
பட்டம் ளிக்கப்படாமையம் வெசுவிங்தையேயாம். H ն-! @ த|تکیے
மேலும் பிள்ளையவர்கள், குமாரனுடைய மடைப்பள்ளி யார் யாதுவருணத்தவரென்றும், மந்திரசங்கத்தாருடைய மடை ப்பள்ளியார் யாவரென்றும், பொதுமடைப்பள்ளியார் யாதுகு லத்தவர் யாவர்க்குப் பொதுவானவரென்றும், சர்வ மடைப் பள்ளியாரென்னுஞ் சொற்முெடர்க்குப் பொருளென்னவென்று ம், இம்மடைப்பள்ளியாரெல்லா மெல்விடங்களிலே இருக்கின் முர்களென்றுங் கூருதுவிட்டது அவர்பேரறிவிற்கு மாாாய்ச் சிக்கும் அழகன்று. எந்நூலி தைாரங்கொண்டு பிள்ளையவர்க ள் இப்படிவகுத்துப் பொருள்கூறினரென்பதும் அவரிடம் கா ம் கேட்டறியவேண்டிய விஷயமே.

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 39
இந்தியாவிலே அரசாட்டிலிலே அமர்ந்திருக்கும் தொழி லாளர் என்னவருணத்தைச் சேர்ந்தவரெனவும் அடுதொழிலி குற் சுயவருணம் அற்றுப்போனது அங்கும் வழக்கமோவெ னவும் பிள்ளையவர்கள் விளம்புவாராக.
இதுகிற்க, பாகிருபசிங்கன் மகன் பரராசசிங்கனுடைய ஏ ழு புத்திரர்வழியும் ஏகபுத்திரிவழியும் தோன்றிய பின்னேரு ம் பாகிருபசிங்கன் தம்பிமார் இருவர்வழித்தோன்றினேரும், சகோதரி அரசகேசரி மனையாளுடைய சந்ததியாரும் மட ப்பளியாரென்று இன்றுவரையும் அறியப்படுகின்றனர் என்ப தூஉம், பரராசசிங்கன் சந்ததியாரே குமாரமடப்பளியாரென்று மதிக்கப்படுகின்றனரென்பதூஉம், அவர்கள் நல்லூர், கள்ளியங் காடு, மல்லாகம், மாதகல், சண்டிருப்பாய், அராலி, அச்சுவே லி, உடுப்பிட்டி, கச்சாய் முதலிய கிராமங்களிலும் அயற்கிாா மங்களிலும் இருக்கின்ருர்களென்பதூஉம் உலகப்பிரசித்தமாம். சங்கமர், சாலியர், பரதேசிகள், பாணர், அகம்படியாராதிய அற்பசனங்களும் உலாந்தாக்காரர்காலத்தே தம்மை மடப்ப ளியாரென்று எழுதுவித்து வந்தமையால் அவர்கள் சங்கு மடப்பளியார், சருகு (சிறு) மடப்பளியாரென்று இழி த்துக்கூறப்பட்டனரென்பதூஉம்உற்றுநோக்கத்தகும். அன்னே ர் தம்மை வேளாளரென்று எழுதுவிக்காதுவிட்டது வேளாள ர் அக்காலத்து இறுக்கவேண்டியதாயிருந்த அதிகாரிவரியென் லும் இறைக்கு அஞ்சியேபோலும்.
அரசகுலத்துற்பவித்தவருள் குமாா மடப்பளியாரொ ழிந்த எனை மடப்பளியாரை இராச மடப்பளியாரென் அறு சொல்லுவது வழக்கமாம். தக்க நூலாதாரமின்றிச் சரிக் திர சம்பந்தமான ஒருகாரியத்தைத் தம்மனம்போனபோக்கி ல் முடிவுசெய்துகொள்ளல் தக்கார்செயலன்று. மடப்பளி எ ன்னுஞ்சொல்லே பிள்ளையவர்களை மயக்கியதுபோலும்.
வெவ்வேறு உற்பத்தியையுடைய பதங்கள் ஒரே வடிவாய் த்தோன்றுதல் மொழிநூலுணர்ச்சியுள்ளோ ரறிந்தவொரு வி ஷயமே. (மண்டலத்தையும்) (மாண்டாரையும்) மடப்பளியோடு ஒப்பகோக்குதல் உசிதமாம்.
சொற்பொருள் விளக்கத் தாழ்ச்சியாலேயன்றே பிள்ளைய வர்கள் இணுவில், நாரந்தனை, தெல்லிப்பழை, கரணவாய், வே லணே, பன்றியன் தாழ்வு முதலிய ஊர்ப்பெயர்கடகும் நவீனுர் த்தம் 5வின்றுள்ளார். இத்தாழ்ச்சியே அவரைத் தமது அக

Page 30
40 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ராதியின்கண்ணே Timid என்னும் ஆங்கிலேயபதத்திற்கு ப யங்கரமான என்று சற்றுமொவ்வாத அர்த்தத்தை உரைக்கச் செய்ததுமாம். (இந்துசாதனத்தில் 9-9-11. தனபாலசிங்கன்))
பாாாசசேகான் திரவியசேமிப்பு- அதன்பின் சங்கிலி சே னைகளையும் ஆயுதங்களையும் வரவர அதிகப்படுத்திக்கொண்டு வரும் கிலையைக்கண்டு பராாசசேகரன் தன்னிடத்திலிருந்த கி ாவியம் முழுவதையும் யானைகளிலேற்றி இரவிற் பிரயாணஞ் செய்து வன்னிநாட்டையடைந்து தங்கள்முன்ஞேர் திரவியம் சேமித்துவைத்த குகையிலே தன் முடி செங்கோல் திரவியம் யாவற்றையும் கேமித்துவைத்துவிட்டுத் திரும்பி யாழ்ப்பாண ம்வந்து தன்மாளிகையில் வசித்தனன்.
குறிப்பு- பராாசசேகரன் மாளிகைக்கு மீண்டுவருமுன் ஒருதொகைத் திரவியத்தோடு திருக்கேதீச்சாஞ்சென்று அங் கே சுவாமிதரிசனம்பண்ணிக்கொண்டு இராமேச்சரஞ்சென்று ன் எனவும், அங்கே சித்திரக்கான்மண்டபமும், கர்ப்பக்கிரு கமும் பழுதுற்றிருப்பதைக்கண்டு அவைகளைப் புதுக்குமாறு அத்திாவியத்தைத் தன்மங்கிரியிடங்கொடுத்து அவனை அங் கேவைத்துவிட்டு மீண்டான் எனவும், அப்பால் இவன்மீளுமு ன் திருக்கேதீச்சராலயத்தையும், பாலாவியின் மேற்குக்கரை யையும் கடல்கொண்டழித்தது, இதுநிகழ்ந்தது 1540-ல் எ ன்பர் எனவும், அதன்மேலும் பூசை ஒருவாறு கடந்துவந்தது, A.D. 1589-ல் பூசைநிறுத்தப்பட்டது. (விசுவநாதசாஸ்திரியா ர்குறிப்பு) எனவும் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை தமது யா ழ்ப்பாணச்சரித்திரத்திற் கூறியுள்ளார்.
திருக்கேதீச்சுர ஆலயத்தைச் சுட்டி மெஸ். முத்துத்தம் பிப்பிள்ளை கூறியன யதார்த்தமல்ல. பறங்கியர் 1560-ம் ஆண் டினீற்றில் மன்னரிற் கோட்டைகட்டத் தொடங்கியகாலையில் அதன்முன் கிலமடைந்துகிடந்ததாகிய திருக்கேதீச்சுரக் கோ விலில்நின்று அதற்குக் கற்களையெடுப்பித்ததைக் காண்கின்றே ம். ஆகவே 1586-ல் பூசை நிறுத்தப்பட்டதென்பது பொருங் தாமற்போகின்றது. திருக்கேதீச்சுரமும் அதன்புறங்களும் க டலலைமோதி அழியத்தொடங்கியது பறங்கிக்காரர்காலத்துக்கு ற்பட்டேயாதல்வேண்டும். கீழ்தேச வர்த்தகங்களுக்கு மா ாேட்கமும் ஒர் மத்தியஸ்தானமா யிருந்தகாலமே திருக்கேதீச்சுரமும் புழக்கமுற்றிருந்தகாலம். அது பறங்கியர் வருகைக்கு முற்படடகாலமென்பது மலையிலக்கு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு கி. 4.
யாழ்ப்பாண அரசர் மாதோட்டநாடுகளைத் தாமாயன்று த மக்குத் திறைகொடுத்த சில தலைவர்கள்மூலமாகவே பரிபாவி த்தனர். திருக்கேதீச்சுரம், திரிகோணமலை, இராமேச்சுரம் எ லும் மூன்றுதலங்களையும் யாழ்ப்பாண அரசர்கள் ஒர் யந்திர அன்னப்பறவையில் இவர்ந்து தரிசித்துவந்தனரென்னும் கட்டு க்கதையையும் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை நம்பினர்போல் எ ழுதுகிமுர். இவையெல்லாம் சரித்திரக்கண்ணில்லாதோர் கூற்று.
திருக்கேதீச்சுர ஆலயம் வெகு பழமையுடையதென்பதி ல் மயக்கமில்லை. ஆயினும் விஜயன்காலத்தின்முன் அது கட் டப்பட்டிருந்ததெனவும் விஜயனல் சீர்ணேத்தாரணஞ் செய்ய ப்பட்டதெனவும் வைபவமாலைகூறியது மிகைபட்டகூற்றேயா ம். வைபவமாலைக்கூற்றை மேற்கொண்டு 'திருக்கேதீச்சரம் பூர்வம் சேதுவென்னும் நாகராசனுல் நிரூமிக்கப்பட்டது” எ ன மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறியது கேதீச்சுரம்என்னு ம் மொழிவந்தவித மறியாமையினலாம். நாம் திருக்கேதீச்சுர த்தைச் சில்லாண்டுகளின்முன் தரிசித்தபோது அங்குருவமாய மைக்கப்பட்டிருக்கும் புதுச்சிவாலயத்தின் அருச்சகராயிருந்த ஒர் வடமொழிவல்ல பிராமணர் கேதுஎன்னும் கிரகம் சிவனை ப் பூசித்தமையால் கேதீச்சுரம் என வந்ததென்ருர். இவ்வா றே சப்தோற்பத்திசெய்யும் முகத்தாலே சரித்திரம் கற்பிப் போர் பலர். அப்பால், விஜயன்காலத்தில் இந்தியாவிலாதல் இ லங்கையிலாதல் கல்லால் சிவாலயங்களை எடுக்கும் வழக்கமே ஏ ற்பட்டிருக்கவில்லை. புத்தர்காலத்தின்பின்னே இந்தியாவிலேயு ம் ஆலயங்களை நிர்மாணிக்கும்வழக்கம் தலையெடுத்தது. புத்த சமயிகள் தாம் முதன்முதல் கல்லில் குகாலயங்களைக்குடைங் து வெட்டத்தொடங்கினவர்கள். இது அசோகராசன்காலத்தை யண்டியநாட்களிலாம். (கிறீஸ்துவுக்குமுன் 3-ம் நூற்முண்டுவ ரையில்) ஆதலால் திருக்கேதீச்சுரமும் இலங்கையின் பிற ஆல யங்களும் கி. மு. 3-ம் நூற்முண்டின்பின்னன்றி முன்னர்வை க்கப்பட அமையா. திருஞானசம்பந்தமூர்த்தி நாயனர் காலத் தில் திருக்கேதீச்சுரம் இருந்தமையினல்மட்டும் அதன்பழமை அதிகதூரம் எட்டுவதாகாது. எங்ஙனமெனில் திருஞானசம்ப ந்தரின் காலம் கிறீஸ்துவுக்குப்பின் 1-ம் நூற்முண்டுதானென்ப து இந்திய அரசர்களின் கல்வெட்டு முதலிய சாசனங்களால் 15 sirop3 sid-guidis, Lull Gastairpl. (Hindu Igonography Wol. 1.P.56) இற்றைக்கு ஆயிரத்திருநூறு வருஷங்களின்முன்னி ருந்த திருஞானசம்பந்தமூர்த்தியை நாலாயிரம்வருஷத்துக்கு முன்னிருந்தாரென்ருர் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை. இந்தக் தவறன ஏதுவைக்கொண்டுதான் திருக்கேதீச்சுரத்துக்கும் ப

Page 31
42 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ல்லாயிரவருஷப் பழமையை அமைக்கப்புகுந்தார். அது உள் ளபடி இலங்கையிலுள்ள சிவாலயங்களுள் அதிக பழமைவா ய்ந்தவைகளு ளொன்றென்பதே துணிபாகலாமன்றிச் சிவாலய ங்களைக்கட்ட எவராவது நினைத்துமிராத அத்துணைப் பூர்வகா லத்தை அதற்குக் கொடுத்தோதுவதிற் பயனின்றே.
திருக்கேதீச்சுரத்தின் அழிவுகளைப் பரிசோதிக்குமிடத்து அது ஒர் பண்டைக்காலத்து நகருக்குரிய சகல அங்கங்களோ டும் விளங்குவதாகக் காணப்படுகின்றது. பண்டகசாலைகள் வ ணிகர்மனைகள் முதலியவைகளே பெரும்பாலும் அங்ககரில் இ ருந்தனபோலும். சுந்தாமூர்த்திநாயனர்,
அங்கம்மொழியன்னுரவசமார்தொழுதேத்த வங்கம்மலிகின்றகடன்மாதோட்டநன்னகரில் பங்கஞ்செய்தபிறைகுடினன்பாலாவியின்கரைமேல் செங்கண்ணாவசைத்தான்திருக்கேதீச்சாத்தானே.
எனப்பாடியதற்கிலக்கியமாய் அங்ககர் வாணிகத்தின் பொருட் டு வந்து நெருங்கிக்கிடக்கும் மரக்கலங்களே யுடையதாயிருங் ததெனக் காண்கிருேம். இது விஜயராசனின்முன் யக்கர் நா கர் ஆண்டகாலத்தின் சீராதல் கூடாதென்பதையும், இலங்கை செழிப்புற்ருேங்கிய ஒர்காலத்தையே சுட்டுகின்றதென்பதையு ம் கண்டுகொள்க. (சா. ஞா)
பாகிருபகிங்கமும் சங்கிலியும் உள்ளத்தில் ஒருவரையொ ருவர் சந்திக்குஞ் ஃ: தருணம்வாயா மையாற் தம்பகையை வெளியிற்காட்டாது அாாகட்பினாா யி ருந்துவந்தனர்.
3. பறங்கியர் காலம்,
பறங்கியர் இலங்கையை அடைதல்.-- யாழ்ப்பாணநாடு முழு தும் அன்னியர்கைப்பட்டகாலம் 1620-ம் ஆண்டேயாயினும் அதற்கு ஒரு நூருண்டின்முன்னரே பறங்கியர் நம்நாட்டின் அாசுநிலையோடு சம்பந்தப்படத் தொடங்கிக்கொண்டனர். ஆ தலால் பறங்கியர் இலங்கைக்கரையை அடைந்தநாட்டொட்டு நடந்த வரலாறுகளைச் சங்கிரகமாகக்கூறி அப்பாற்செல்வாம்.
போர்த்துக்கால்தேசம் 8ரோப்பாவின் தென்மேல் கோ ணத்திலுள்ளது. போர்த்துக்கால் தேசத்தவர்களைப் போர்த்து

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 43
க்கீசரென அழைத்தலே மரபாயினும், பறங்கியர் எனும் நா மகரணங்தான் அவர்களுக்குப் பெருவழக்காகிவிட்டது. பறங் கி எனும் மொழி இந்தியாவிலே ஆதியில் பிராஞ்சியருக்கு (Frank) வழங்கிற்று. அப்பால் பிராஞ்சியருக்குப் பின் அவ ரைப்போலும் அங்கியரும் வெண்ணிறமாக்களுமாய்வந்த போர் த்துக்கீசரும் அங்காமத்தைப் பெற்றனர். இக்காலம் இம்மொ ழி போர்த்துக்கீசர் சங்ததியிலும் ஒல்லாந்தர் சந்ததியிலுமுள் ள கலப்புற்ற 'சட்டைக்காரருக்’கே உரியபெயராய் வழங்கு றது. இந்நூலில் வசதியின்பொருட்டு போர்த்துக்கீசரைப் பறக் கியர் என்றே பெரும்பாலும் வழங்குவோம்.
கீழ்தேசவர்த்தகம்.-- பதினைந்தாம் நூற்றண்டுவரையும் 8ரோப்பிய தேசங்களுக்கும் இந்தியாவுக்குமிடையில் நேரே கப்பற்போக்குவரவு செய்யும் மார்க்கம் அறியப்படாதிருந்தது. அக்காலம் செங்கடலையடுத்த தேசங்களுடாய்க் கரைமார்க்க மாகவே பிறதேசவர்த்தகம் நடைபெற்றது. 8ரோப்பாவுக்கு ம் கீழ்தேசங்களுக்குமிடையில் ஒர் கடற்பாதையை முதன் முதற் கண்டுபிடித்தவர் பர்த்தலோமியு டியாஸ் எனும் ஒர் பற க்கிமாலுமி. இவர் 1488-ம் ஆண்டு ஆபிரிக்காவின் தென்மு னை (நன்னம்பிக்கைமுனை)யைச் சுற்றியோடி இந்துசமுத்திாத் தின்வழியாய் இந்தியாவையடையும் டார்க்கத்தைக் கண்டுபிடி த்தார். இவருக்குப்பின் 1497-ம் ஆண்டில் வாஸ்கோடிகமா எனும் பறங்கிமாலுமி இந்தியாமட்டுமோடி வைகாசிமீ" 22வ. கள்ளிக்கோட்டையை அடைந்தார். விரைவிலே கீழ்திசைச் சமுத்திரவர்த்தகம் முழுதும் பறங்கியர் கைப்பட்டது. இதனு ல் அவர்க்குமுன் கீழ்திசை வர்த்தகத்தைக் கையாடியிருந்த மூச்ஸ் என்றும் துலுக்கரென்றும் சொல்லப்படும் அராபியர் ப றங்கியருக்குச் சென்ம சத்துருக்களாயினர். அப்பால் பறங்கி யர் சிகலம் அல்லது சேயிலம் எனப்பட்ட இலங்கையையும், அதற்குக் கிழக்கேயுள்ள தேசங்களையும் கண்டுபிடித்துத் தம து வர்த்தகத்துக்கு உபகரணமாய் ஆங்காங்கே வங்கசாலைக க்கட்ட ஆரம்பித்தனர்.
இலங்கை கண்டுபிடிக்கப்பட்டமை எவ்வாறெனில், 1506 ம் ஆண்டில் மாலைதீவுத்திசையில் உலாவித்திரிந்த துலுக்கரின் கப்பல்களைத் துரத்திக்கொண்டு சென்ற லூறென்சோ தே அ ல்மேதா என்னும் கப்பற்தளபதி அகஸ்மாத்தாய் எதிர்காற்ற ந்தோட்டை அல்லது கொல்லம்புரம் எனப்பட்ட கொழும்பி ல் கரைபிடித்தான். பிடித்து, கோட்டையிலாசாண்ட தர்ம ப

Page 32
44 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ராக்கிரமவாகுவோடு சமாதான உடன்படிக்கைசெய்து கொழு ம்புக்கரையில் ஒர் வங்கசாலைகட்ட உத்தரவும்பெற்றுக்கொண் டு தான் அக்கரையையடைந்த ஞாபகமாய் போர்த்துக்கால்தே ச இராசமுத்திரைபொறித்த ஒர் தம்பத்தைநாட்டிவிட்டு மீண் Liao.
பறங்கியரை முதன்முதற்கண்ட சிங்களவர் அவர்பாற்கொ ண்ட எண்ணத்தை ராஜாவளி குறித்துவைத்திருக்கின்றது. இருப்புக்கவசங்களைத்தரித்து இருப்புக்குல்லாக்களே அணிந்து கொண்டிருக்கும் இம்மனிதர் ஒரிடத்திற் சணமேனும் தரித் திரார். அங்குமிங்கும் உலாவிக்கொண்டிருப்பர். இவர் கற்களை க்கடித்து மென்றுகின்று இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணுவர் என்று தூதுவர்போய்த் தர்மபராக்கிரம இராசனுக் கறிவித்த னராம். லூறென்சோ தே அல்மேதா இலங்கையைக் கண்டு பிடித்தபின் பறங்கியர் காலத்துக்குக்காலம் தர்மபராக்கிரமவா கு கொடுக்கும் கிறையைப் பெற்றுக்கொள்ளவும் வர்த்தகப் பொருட்களை வாங்கவும் கொழும்பைநாடி வருவர். அக்காலம் இலங்கையின் வர்த்தகத்தைக் கைப்பற்றியிருந்த துலுக்கர் பற ங்கியரை மீண்டும்மீண்டும் எதிர்த்துத் தாக்கிவந்தமையால் அ வரைஒடுக்கித் தமது வர்த்தகமுதன்மையை நாட்டுவதற்கு வ ழியாய்ப் பறங்கியச் 1518-ல் தமக்கு கிலையான ஒர்கோட்டை யை முன் களிமண்ணுலும், பின் கல்லாலும் கட்டிக்கொண் 4-6ől ly,
யாழ்ப்பாணத்திற் பறங்கியர்- 1518 அல்லது 20 வரையி ல் பறங்கியர் யாழ்ப்பாண காட்டிலும் வர்த்தகநோக்கமாகவோ சமயபோதக நோக்கமாகவோ நுழைவோராயினர். போர்த்து க்கால்தேச அரசனின் ஆஞ்ஞைப்படி பறங்கியதளபதிகள் எங் கெங்குபோய்ப் புதுப்புதுத் தேசங்களைக் கண்டுபிடித்தனரோ அங்கங்கெல்லாம் அத்தேசத்து மார்க்கமாகிய கத்தோலிக்கசம யத்தைப் பரப்பப் பிரயத்தனஞ்செய்யவேண்டுமென் றிருந்தது. ஆதலால் பிறதேச வர்த்தகத்தின்பொருட்டுப் புறம்போந்து செல்லும் கப்பல் ஒவ்வொன்றிலும் வேதபோதக குருமாரும் உடன்செல்லுவர். ஆதியில் பறங்கியர் கொண்டுவந்தவர்கள் பி ராஞ்சீஸ்கன்சபையார் எனப்படுகிற குருமார். இவர்களே லூ றென்சோ தே அல்மேதாவோடு முதன்முதல் இலங்கையை த்தரிசித்த பறங்கிக்குருமாராவர். அப்பால் பறங்கியச் கொழும் பில் கோட்டைகட்டி வசிக்கத்தொடங்குகலும், குருமாரும் வ ர்த்தகரும் யாழ்ப்பாணகாட்டி அலுட்படத்தொடங்கினர்.

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 45
இலங்கை அரசியற்செய்திகள். - ஜயவர்த்தன கோட்டையி லிருந்து அரசியற்றிய தர்மபராக்கிரமவாகு 1521-ம் ஆண்டு இறக்க 7-ம் விஜயவாகுஎன்போன் அரசனுனன். இவனுடை ய இரண்டாம்மகன் புவனேகவாகு என்போன் 1534-ம் ஆண் டு கோட்டைச்சிம்மாசனத்தை வகிக்க, இளையமகனன மாயா துன்னை சீதவாக்கையைக் கட்டியெழுப்பிக்கொண்டு புவனேக வாகுவுக்கு மாற்றனய்ப் போர்பொருதத் தலைப்பட்டான்.இங் தச் சந்தர்ப்பத்தில் புவனேகவாகு பறங்கியருடைய உதவியை நாடுவதே இயல்பாயிற்று. இதனுல் இலங்கையில் பறங்கியரு டைய செல்வாக்கும் உறுதிப்படுவதாயிற்று.
புவனேகவாகு தன்புத்திரியை வீதியேபண்டாரம் அல்ல து தெருவேபண்டாரம் எனும் தன்மருகனுக்கு மணமுடித்தி ருந்தான். அப்புத்திரியின் மைந்தன் தர்மபாலன். இவனுக்கே அரசுரிமையை நிச்சயப்படுத்திக்கொள்ளல் வேண்டுமென்னும் விருப்பினுல் புவனேகவாகு தன்பேரனை சிறுவனின் பிரதி மையாய் ஒர் உருவத்தையும் பொன்னுற்செய்வித்து அதற்குச் குட்டும்படியான ஒர் கிரீடத்தையுமியற்றுவித்து, அவற்றை ஒ ர் தானுபதியின்மூலமாய் போர்த்துக்கால்தேசத் தலைநகராகிய லிஸ்போனுக்கு அனுப்பி, போர்த்துக்கீச மகாராசாதாமே அ ப்பிரதிமைக்கு முடிசூட்டி அனுப்பல்வேண்டுமெனப் பிரார்த் தித்தான். இராசதூதன் பிரதிமையோடும்சென்று 1541-ம் ஆ ண்டு ஆவணிமாசம் லிஸ்போன்நகரையடைய அங்கு வெகுகொ ண்டாட்டமாய்த் தர்மபாலனின் பிரதிமைக்கு முடிசூட்டி அனு ப்பப்பட்டது. இவ்வினுேதச்சடங்கினல் புவனேகவாகு தன்பே ரனுக்கு அரசுரிமையை நிச்சயப்படுத்துவதோடு பறங்கியரின் அடைக்கலத்தையும் பெறுவித்துக்கொள்ள முயன்றன். பின்னு ம் இலங்கைமுழுவதிலும் பறங்கியருடைய மார்க்கமாகிய 'கத் தோலிக்கவேதத்தை’ப் பரப்பக் குருக்களை அனுப்பவேண்டு மென்றும் புவனேகவாகு கேட்டுக்கொண்டபடி தானுபதி மீண் வெந்த கப்பலாலேயே சில பிரான்சீஸ்கன்சபைக் குருமாரும் வந்து 1543-ம் ஆண்டு இலங்கையை அடைந்தனர். அந்நாட் டொட்டுப் புவனேகவாகுவின் யுத்தங்களைப் பறங்கியரே ஆடிவ ந்தனர். 1551ல் மாயாதுன்னைக்கெதிராக, புவனேகவாகுவும் பற ங்கியரும் போர்முனைந்துநின்றகாலையில் ஒர்நாள் புவனேகவா கு மேல்மாடியினின்று பலகணிவழியாய்ப்பார்க்கையில் யாரோ ஒரு புருவைச்சுடப் பொறித்த துப்பாக்கியிால் சூடுபட்டு இற ங் தான். (Couto) அப்பால் தர்மபாலன் அரசனுக அவ்ன் தந்தை வீதியேபண்டாரம் ufurezဗူဗာခေါ်.

Page 33
46 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை பறங்கியர் தம்மெண்ணமெ ல்லாம் முடிக்கும்பொருட்,ே புவனேகவாகுவைத் தற்செயலாய் ச் சுட்டபாவனையாய்ச் சுட்டுக்கொன்றனர்” என்றது சரித்தி ரவிரோதம். தர்மபாலனையும் பறங்கியர் வலிந்து கிறீஸ்துவன க்கினரல்லர். அவன் 1557-ம் ஆண்டு தன் சுயவிருப்பப்படியே கத்தோலிக்கவேதத்திலுட்பட்டு ஞானஸ்நானம் பெறுவோன னன். தர்மபாலன் கிறீஸ்துவனனது முற்முய் மனங்கிரும்பி யோ அன்றிப் பறங்கியரால் நன்மையடையும் நோக்கமாகவோ வென அறியோம். ஆயின் அவன் சுயாதீனமாகவே சமயம்
மாறினனென்பதற்குப் போதிய சாட்சியிருக்கிறது.
யாழ்ப்பாணத்திற் பரராசசேகரன்மகன் சங்கிலி அரசிய ற்றிவந்தான். இவனைப் பறங்கியர்நூல்கள் சகராசன்என அழை க்கின்றன. ஒல்லாந்தரின் சாட்சிப்படி இவன் சியங்கரி (சங்க ரி?) என்னப்படுவன். இவன் 1519-ம் ஆண்டு தொடக்கம் 1561 -ம் ஆண்டுவரையில் யாழ்ப்பாண அரசு கைக்கொண்டவனுகக் a root it 16&airopair. (Instruction from Governor General and Council of India.)
ம்ன்னுரிற் கிறிஸ்துசம்யம்பாவுதல்- 1544-ல் மன்னர்ச்சன ங்களுள் பெரும்பாலானேர் கிறிஸ்துசமயத்தைத் தழுவுவோ ராயினர். அதெங்ங்னமெனில், 1542-ல் போர்த்துக்காலினின் நு அர்ச்சியசிஷ்ட பிரான்சீஸ்கு சவேரியார் எனும் ஒரு மாத வமுனிவர் இந்தியாவில் வந்திறங்கிக் கத்தோலிக்கவேதத்தை ப் போதித்தனர். அவருடைய போதனையால் தூத்துக்குடியில் திரளான மீன்பிடிச்சாதிகள் கத்தோலிக்கவேதத்தைச் சேர்ந் துகொண்டு, பறங்கியருடைய அடைக்கலத்தினல் நாயக்க அா சர்கள்முதலாம் கொடுங்கோலர்களுக்குத் தப்பிச் சுகமாய் 'வா ழத்தொடங்கினர். இதைக்கேள்வியுற்ற மன்னரிலுள்ள கடைய ரும் பாவரும் தம்மத்தியிலும் சவேரியார்வந்து தம்மைக் கி நீஸ்துவர்களாக்க வேண்டுமென்னப் பரிந்து அவருக்குத் தூது போக்க, சவேரியார் தாமே அவ்விடம்வரச் சந்தர்ப்பமின்றியி ருந்தமையால் தமது பெயர்கொண்ட ஒர் சுதேசகுருவானவ ரை அங்கு அனுப்பிவைத்தனர். அக்குருவானவரின் முயற்சி யால் மன்னர்த்தீவார் 600க்கும் 100க்குமிடையில் ஞானஸ்நா னம்பெற்றுக் கிறீஸ்துவர்களானர்கள். இதனைக் கேள்வியுற்ற சங்கிலிராசன் 5000 விார்கொண்ட ஒருசேனையையனுப்பிக் ெ நீஸ்துவர்களைச் சங்கரிப்பித்தான். கிறீஸ்துவர்கள் தாங்கள்த ழுவிய புதியமார்க்கத்தைக் கைவிடுவதிலும் சீவனைவிடுவது தா விளேயென்று எண்ணி மடிந்தார்கள். அவர்களைக் கத்தோலிக்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 4.
கவேகத்திற் சேர்த்த குருவானவரும் தமது மக்கையோடு க டைசிபரியக்கம்கின்று ஆறுதல்சொல்லி அவர்களோடே சீவனை விட்டார். (Queiroz) மன்னரார் கொலையுண்டசெய்தியைக் கு ருவானவர் தப்பியோடிச் சவேரியாருக்கறிவித்தாரென மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை வரைந்தது தவறு.
சங்கிலியின்மகன் கிறிஸ்தவனுதல்.- விரைவிலே சங்கிலியி ன் அரண்மனையிலும் கத்தோலிக்கவேதம் புகுந்துகொண்ட து. பிதா பட்டத்துக்குமாரனை எவ்விதம் அச்சுறுத்தியும் பய ன்படாமையால் அவனைச் சிரச்சேதம்செய்வித்தான். பின் அ க்குமாரனை அடக்கஞ்செய்தவிடத்தில் பூமிபிளந்து சிலுவைய டையாளமொன்றைக் காண்பித்ததென்றும், அதை மண்ணுல் முடிவிட்டபோது அந்தரத்தில் பிரகாசமயமான ஒருசிலுவை தோன்றியதென்றும், அதைக்கண்டோர் பலர் கிறீஸ்துவர்களா ஞர்களென்றும், அக்காலத்துப் போர்த்துக்கீச சரித்திரங்கள் கூறும். அப்பால் சங்கிலியின் இளையமகனும் சகோதரியின் ம கனும் கிறீஸ்துவர்களாகிக் கோவைக்கு ஒட்டம்பிடித்தனர். அ ங்கு அவர்கள் சம்பாவுலுகல்லூரியில் போஷிக்கவும் கல்விபயி ற்றவும்பட்டு வருகையில் 1545-ம்ஆண்டு கோவையில் நடந்த வைகுரியால் இருகுமாாரும்மடிந்து போர்த்துக்கீசரால் இரச சமரியாதையோடு அடக்கஞ்செய்யப்படடார். (Corree)
சவ்ேரியார் மன்னுருக்குவால்- சங்கிலியின்செய்திகள் பறங் கியரைக் கோபமூடடிக்கொண்டிருந்தன. அவன் கிறிஸ்துவர் களைச் சங்கரிப்பித்தமையால் அவனைப் பழிவாங்கவேண்டுமெ னப் போர்த்துக்கால் அரசனுல் உத்தரவாவதாயிற்று. இதற்கி டையில் சவேரியார் மன்னர்த்தீவை 1545-ல் தரிசித்தார். அ வ்வேளை அங்கு பெருவாரிநோபொன்று நாடோறும் நூறுபே ருக்குமேல் மடியும்படியான மீசுரத்தோடு நடந்துகொண்டிரு ந்தது. சவேரியார் வருகிறரென்றறிந்த மன்னுர்வாசிகள் மூவா யிரர்வரையில் அவரை எதிர்கொண்டுபோய் அப்பெருவிபத்து த்தீரக் கடவுளைப் பிரார்த்திக்கவேண்டுமென விண்ணப்பிக்க அ வரது வேண்டுதலினல் மூன்றுநாளில் கொள்ளைநோய் நின்று விட்டது. இதைக்கண்ட மன்னர்வாசிகள் யாவரும் கிறீஸ்துவ ர்களானுர்கள். சங்கிலிராசா பறங்கியர் தன்னிற் படையெடுக்
க முயலுகிருரெனவுணர்ந்து பேசாதிருந்துவிட்டான்.(Bartoli)
ஆயினும் தான் பயந்திருந்தபடி பறக்கியர் தன்னை எதிர் த்துப் போருக்கெழாதிருந்ததைக் கண்ட சங்கிலி முன்னிலும் அதிகதுணிவோடு யாழ்ப்பாணத்திற் கொடுங்கோலோச்சிக்கொ

Page 34
48 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ண்டு வந்தான் சிங்களரும் பறங்கியருக்கெதிராய் அவனுடை ய சகாயத்தை நாடுவாராயினர். 1547-ல் சங்கிலி தென்னிங் தியாவினின்றும் ஒர் சேனையைவரித்து அதன் உதவியோடு மாயாதுன்னையின் பக்கத்தைச்சேர்ந்து ஜயவர்த்தனகோட்டை யைச் சருவினன். பறங்கியருக்குத் தர்மபாலனின் பிதாவாகிய வீதியேப்ண்டாரக் உபபலமாய்கின்றமையால் சங்கிலியின்பக்க ம் தோல்வியடைந்து பின்னிட்டது.
பாதிருபசிங்கன்- இதற்கிடையில் சங்கிலிராசனுக்கு எதி ராய் யாழ்ப்பாணத்திலே அவன்சகோதரன் எழுந்தான். இவ னைப் பாகிருபசிங்கன் என வைபவமாலையும் வக்று துகிரி ப ண்டாரம் எனப் போர்த்துக்கீசநூல்களும் (Queiroz) கூறும். சங்கிலி இவனது ஆலோசனையை அறிந்து இவனே நாட்டை விட்டோட்ட இவன் சிலபிரதானிகளோடு போர்த்துக்கீசரை ச் சரணடையக் கோவைக்குச்சென்றன். வைபவமாலை இதனை வேறுவகையாய்க் கூறும். அக்கூற்றை மெஸ். முத்துத்தம்பிப் பிள்ளை எழுதியவாறு பின்வருவது.
'சங்கிலி தனது மந்திரிகளுள் ஒருவனகிய அப்பாமுதலியி னது புத்திரியுடைய வடிவழகுகளைக் கேள்வியுற்று அவளைக் களவிற்கவரக் காலம்பார்த்தும் தூதுபோக்கியுமிருந்தான். அ தன அவள் தனது தந்தைக்குஅறிவிக்க, அவன் அவளைப் ப ாகிருபசிங்கனுடைய அரமனைக்குக் கொண்டுபோய் அடைக்க லம்வைத்து, அவனைகோக்கி வேந்த என்னேயும் இக்கன்னி கையையும் அவள் கற்பையும் எனது குடும்பத்தின் பெருமை யையும் காத்தருள்' என் றழுது விண்ணப்பஞ்செய்தான். பா கிருபசிங்கன் அப்பாமுதலிக்கு அபயங்கொடுத்துச் ‘சங்கிலியி னது கொடுமையெல்லாம் பொறுத்தேன், இக்கொடுமை சிறி அதும் பொறுக்கமாட்டேன். அவனை அடக்கத்துணிந்தேன். இ து செய்யேனுயின் அடைக்கலத் துரோகஞ்செய்தோர்புகும் 15 ரகம் புகுவேன்’ என்று சத்தியமுஞ்செய்தான். உடனே ஒரு நிருபமெழுகி இதனை ஊர்காவற்றுறைக் காவல்பூண்டிருக்கு ம் காக்கைவன்னியனிடம் சேர்ப்பி’ என்றுகூறி அப்பா கையி ற்கொடுத்தான். அப்பாவும் அதனைத் தனக்கு விசுவாசமுள்ள ஒரு தூதனிடங் கொடுத்தனுப்பினன். காக்கைவன்னியன் அ தன்னவாங்கி வாசித்துப் பரநிருபசிங்கனுக்கு உத்தாரமனுப்பி விட்டு, அடுத்தநாளுதயத்தில மரக்கலமேறித் தாங்கம்பாடியை யடைந்து பறங்கிப் பிரதிநிதியைக்கண்டு கலந்து அவர்கள்வரு தற்குக் காலநிச்சயம்பண்ணிக்கொண்டு மீண்டுவந்து யாதுமறி யாதான் போன்று தன் அதிகாரத்தில் அமர்ந்தான்.”

யாழ்ப்பாண Gö)6) fillo கெளமுதி. 49.
யாழ்ப்பாண வைபவமாலைக் கூற்முகிய இச்சம்பவம் கிரி த்துக் கூறப்படடிருத்தலைச் சங்கிலிகாலத்துப் பறக் கியர்நூல் களா லறிகின்ருேம். சங்கிலி தன் சகோதரனுக்குரியதாயிருந் த அரசுரிமையைக் கவர்ந்து அவனைக் காவலில்வைத்தானெ னவும், அச்சகோதானே சில பிரதானிகளோடு கோவையை அடைந்தனனெனவும் அந்நூல்கள் கூறுகின்றன. பாகிரு பசிங்கனே அச்சகோதரனமென்பது தெளிவு. அவுனேடு அப்
பாவும் கோவைக்குச் சென்றனணுகலாம்.
போர்த்துக்கீசர் சங்கிலியைச் சிங்காசனத்தா லிறக்கிவிட் டுக் கோவையில் தம்மைச் சரணடைந்த அவன் சகோதரனைக் கிறீஸ்துவனுக்கிப் பின் அரசாளவைக்க எண்ணமிட்டுக்கொண் டிருந்தனர். முன்கூறியபடி போர்த்துக்கீசஅரசரும் சங்கிலி யை ம்ன்னர்க்கிறிஸ்தவர்களின் சங்காரத்தினிமித்தம் தண்டிக் கவேண்டுமெனப் பணித்திருந்தார். ஆயினும் பறங்கியருக்கு அவ்வேளை இந்தியாவிலும் கொழும்புத்திசையிலும் நடந்து கொண்டுவந்தயுத்தங்களினிமித்தம் யாழ்ப்பாண அலுவலில் தலை யிடச் சமயம்வாயாது போய்விட்டது. பறங்கியர் சங்கிலியனை நெருக்காதுவிட வேருெரு காரணமுமிருந்தது. அதேதெனில் இதற்குமுன் சிலகாலமாய்ச் சங்கிலி யாழ்ப்பாணக்கரையையண் டிப் பாய்விரித்தோடும் போர்த்துக்கீசருடைய கப்பல்களைக் கொள்ளையடிப்பித்துப் பொருட்களையும் துப்பாக்கிகளையும் கவ ர்ந்துகொண்டுவந்தான். பறங்கியர் அவனைஒடுக்கிப் பாடம்படி ப்பிக்க வலியின்றி யிருந்துவிட்டனர். ஈற்றில் குசாஎனும் ப பறங்கியதேசாதிபதி 1543-ம் ஆண்டளவில் அவனே ேஒரு சமாதான உடன்படிக்கைசெய்வானுயினன். சங்கிலி பறித்தெ டுத்த பீரங்கிகளை அவனே வைத்துக்கொள்ளவும் பறங்கியரு க்கு வருடமொன்றுக்குச் சங்கிலி 5000 செறபின் நாணயமும் இரண்டு கொம்பன்யானையும் திறைகொடுக்கவும் ஏற்பாடுசெய் யப்பட்டது. இந்தப் பொருத்தத்தின்கிமித்தமே முக்கியமாய் மேல் அரசர் சங்கிலியைப் பழிவாங்கக்கேட்டும் போர்த்துக்கி சர் அலட்சியம்செய்துவிட்டனர். 1545-இலும் ஒரு போர்த்து க்கீசகப்பல் யாழ்ப்பாணப்புறங்களில் ஆழ அகிலேற்றியிருந்த விலையுயர்ந்த சரக்குகளைச் சங்கிலி அப்பிக்கொண்டான். அச்ச ரக்குகளை அவனிடம் உபாயமாய் வாங்கிக்கொள்ளும் நோக்க மும் போர்த்துக்கீசரைச் சங்கிலிமேற் போரெடாமற் றடுத்தது.
(Letters of St. Frangis Xavier)
சவேரியார் யாழ்ப்பாணம்வால்- பறங்கியரசாட்சியார் சங்
கிலியை அச்சுறுத்திக் கீறீஸ்தவர்களுக்குச் சலுவுசெய்விக்க

Page 35
50 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
முடியாதிருந்ததைச் சவேரியார்கண்டு தாமே நல்லூரிலிருந்த அவன் அரண்மனைக்குச்சென்று அவனே ெகிறீஸ்தவர்களைப் பற்றிய ஒரு சமாதான உடன்படிக்கையைப் பண்ணுவரான ர். இதுநடந்தது 1548-ல். சவேரியார் சங்கிலியைக்கண்டு செ ன்றபோது பருத்தித்துறைவழியாக வந்தாரெனவும் பருத்தி த்துறைச் சந்தையடியில் இன்றைக்கும் காணப்படும் ஒர் புளி யமாத்தின்கீழ்ப் பிரசங்கித்தாரெனவும் ஒர் கர்ணபரம்பரை உ ளது. இப்பரம்பரையை அனுசரித்து ஒல்லாந்தரோடு யாழ்ப் பாணத்துக்குவந்த பல்டேயஸ் பாதிரியாரும் அம்மாத்தின்கீழ்ப் பிரசங்கித்தார். இவருடைய நாமமே இப்புளிக்கு இன்றைக்கு ub augpiši 35opg|7. (Baldæus tree)
மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை சவேரியார் யாழ்ப்பாணம்வ ந்ததைக் குறித்தபின் எழுதுவது:- "சிலகாலங்கழித்துப் பறங் கிகள் ஒருகோயில்கட்ட இடங்கேட்டனர். சங்கிலி அதுகூடா தென அவரை ஒட்டிவிட்டான். சவேரியார் அவ்வளவில் மன ஞ்சலித்து இலங்கையைவிட்டுச் சீனதேசஞ்சென்று அங்கே காந்தன்பட்டினத்தில் 1552-ல் தேகவியோகமாயினர். அதன் பின்னர்ப் பறங்கிகள் நெடுங்காலம் பேசாகிருந்து 1546-ல் ஒ படையோடு யாழ்ப்பாணத்தையடைந்தனர். சங்கிலி சமாதா னம்பேசிப் பதினுேராயிரம்பவுனும் சில அரியநிதிகளுக்கொ த்ெதான். அவ்வளவிற் பறங்கிகள் மீண்டனர்” என்கின்றர்.
பறங்கியரசாட்சியார் அங்காளில் சங்கிலியனுேடு ஒன்றுஞ் செய்யோமென் றிருந்துவிட்டாரேயன்றிக் கோயில்கட்ட இட ங்கேட்டாரில்லை. முதன்முதல் பறங்கியரசாட்சியார் மூலமாய் யாழ்ப்பாணத்திற் கத்தோலிக்க கோவில்கட்டப்பட்டது 1580 -இல் எனப் பின்னுற்காண்போம். சவேரியார் அவ்வளவில் மன ஞ்சலித்துச் சீனதேசஞ் சென்றரென்றதும் பொய். அவர் இ லங்கையிலிருந்து கோவைக்குப்போய் இன்னும் இரண்டுவருட ம் பலவிடங்களிற் கத்தோலிக்கசமயத்தைப்போதித்தபின் 1552 இலேயே சீனம்நோக்கிச்சென்று காந்தன்பட்டணத்திலல்ல சா ன்சியன்தீவில் மாத்தார். அவர் திருச்சரீரம் கோவைக்குக் கொ ண்டுவரப்பட்டு இன்றைக்கும் அழியாதிருக்கிறது. அப்பால் ப றங்கியர் யாழ்ப்பாணத்திற் படையெடுத்துவந்ததும் சங்கிலி ச மாதானம்பேசியதும் 1564-ல் அல்ல, 1560-லாம் என்றறிக. இச்சம்பவம் மேலே விரித்தெழுதப்படும்.
விதியேபண்டாாம்.- இஃதிவ்வாருக ஜெயவர்த்தனகோட் டையில் விகியேபண்டாாம் போர்த்துக்கீசர் தமக்கும் எதிரியா

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 5.
கி 1552-ல் மறியலாக்கப்பட்டிருந்தான். மறி:லால் ஒழித்தோ டி அவர்க்கெதிராய்ப் போர்முனைந்து காண்டு மாயாதுன்
பக்கத்தில் நின்று 1556-ல் மாயாதுன்னையாலும் துரத்துண் டு யாழ்ப்பாணத்தையடைந்து சங்கிலியின் அடைக்கலத்திலிரு ந்தான். அவனுக்கு உபபலமாய்ப் போருக்கெழ வாக்குப்பண் ணி அந்தவாக்கை உறுதிப்பண்ணுமாறு நல்லூர்க் கோவிலில் ஒர் விழாக்கொண்டாடுவித்தான். விழாநேரத்தில் சங்கிலியும் வீதியேபண்டாாமும் உடன்படிக்கைசெய்யக் கூடியபோது த ற்செயலாய்வெடித்த ஒர் துப்பாக்கிச்சத்தத்தால் வீதியேபண் டாரம் தன்சீவனுக்கெதிராய் ஒர் சூழ்ச்சிசெய்யப்படுகிறதென எண்ணி வாளையுருவி அங்குமிங்கும் வீசத்தொடங்கினன். அ வன்சேனுபதி விசயகுமாரனும் பல தமிழரைத் தென்புலஞ்சா ய்த்தான். தமிழரும் வெகுண்டு சிங்களாைத்தாக்கினர். இக்க லிபிலியில் வீதியேபண்டாரமும் மகனும் கொல்லப்பட அவன் திரவியங்களும் (புத்ததந்தமுட்பட) மனைவி ஆகியபெண்களும்
சங்கிலிகைப்பட்டார்.
சங்கிலி முன்னிலும் அதிக கொடுமையுள்ள வனனன். நா ள்தோறும் அவன் பல பிரதானிகள் குடியானவர்களைத் தன் அ ரண்மனையின் முற்றத்திலிருந்த ஒர் பெருங்கல்லின்மேற் கிட த்திச் சிரச்சேதம் செய்வித்துவருவானென அக்காலத்துப் ப றங்கியரின்நூல்கள் கூறும். (Cout)
வைபவமாலை கூறுகின்ற சிலசெய்திகள் அவனது கொடு ங்கோன்மையை விளக்கும். தன் குடைக்கீழ் வாழ்ந்த சிங்களச் சாவகர் வன்னியர்களைத் துரத்தி விட்டமையும், தன் சுய குடும்பத்திலேயே அவன்செய்த அகியாயங்களும் இதற்குச்சா ன்மும். ஆயினும் சங்கிலியின்காலத்தில் சில திருத்தங்களும் ந
டந்தன.
யாழ்ப்பாணத்திற் படையேற்றம்.-- ஆயின் சங்கிலியின்கொ ைெமகளும் அவன் வீதியேபண்டாரத்துக்கு உதவிசெய்தமை யும் கத்தோலிக்கருக்கு அவன்காட்டிவந்த எதிரிடையும் எனு ம் இவைகள் அவனைப் போர்த்துக்கீசர் கவனிக்கும்படி செய் தன. ஈற்றில் லிஸ்போனில்கின்று வந்த கடடளையின்படி கொ ன்ஸ்தந்தீனு பிறகன்சா எனும் கோவைப் பிரதிராசா (Vicerov) அவன்மேற் படையெடுத்து வரலானர். இது நடந்தது 1560-ல், பறங்கியர் 99 கப்பல்களோடு கொச்சியினின்றும் பு றப்பட்டு கன்னியாகுமரியைச் சுற்றியோ டி ப்ேபசிமாசத் தொ டக்கத்திலே மன்னரில் வந்துசேர்ந்தனர். கொச்சி மேற்றிாா

Page 36
52 யாழ்ப்பான քնi E1II Մեն கௌமுதி.
ணியாரும் இக் கப்பற்படையோடு வந்தார். அப்பால் ப்ேபசி மாசம் 20-க் திகதி கொழும்புத்துறையில் சேர்ந்து நங்கூரம் போட்டனர். ஆயின், கொழும்புக்அறையிலும் பண்ணேத்துறை யே இறங்குதற்கு வசதியெனத் தீர்மானித்து முதற் சிறுத்தீ விலிறங்கி மேற்றிராணியார் பூசைபண்ணிப் பிரசங்கிக்க 1200 பேர் மாத்திரங்கொண்ட போர்க்ஆக்கீச சேனேயானது யுத்த சங்கத்தமாயிற்று. பின் பண்ணேத்துறையிலிறங்கி கல்லூரை கா டிச்சென்மூர். தமிழர் தவளக்கேடயமுள்ள ஒர் இளவரசன் த ஃலமையின்கீழ் உடனே காணப்படப் பறங்கியர் குண்டுமாரிபொ ழிந்து அவர்களைப் பின்னிடச்செய்தனர். மாலேபாய்விட்டமை யால் பறங்கியர் விதிகளே துரணுக்கிக்கொண்டு இாாக்கழித்த பின் காலையில் நகரைநோக்கி விசைந்துசெல்லுதலும், தமிழர் சிலர் கழி மண் ஆறு ம் கல் லும் கலந்து கட்டிய சிவர்க எளினின்றும் சிலர் அகழ்களினின்றும் துப்பாக்கிப்பிரயோகஞ் செய்தனர். பறங்கியர் இவற்றைச் சட்டைபண்ணுது நெருங்கி ப்போய் நல்லூர்க்கோட்டை மதில்களேஉடைத்து அதின் அக ன்ற உள்விகியால் கடந்துசென்ருரர். அங்கே ஒலேகளின்கீழ் ம றைத்துவைக்கிருந்த ஒர் பீரங்கிவெடித்துச் சிலரைக் கொன்று விட்டது. ஆயினும் முதுகிடாமல் முன்னுடிச்சென்று தமிழரை ஒருபாற்றுரத்தப் பின்னணியைத் தமிழர்மொய்த்துத்தாக்கிச் ச ரமாரிசொரிந்துகொண்டிருந்தார். பிரதிராசாவும் அருந்தப்பாய் ச் சிவனுேடு ஓடிவந்து முன்னணியைச்சேர்ந்தான். ஆயினும் தமிழ் இளவரசனுல் ஈடத்தப்பட்ட பின்னணியுத்தம் காள்மு ழுதும் உக்கிரமாய் ஈடங்துகொண்டிருந்தது. ஈற்றில் இளவர சன் அரசனுடையகோட்டைக்குள் ஒடிமறையப் பறங்கியர் அவ ன்சேண்யை முரியவடித்துத் திரவியங்களேயும் அவனது அழகி ப? வியையும் கைப்பற்றிக்கொண்டார். இதற்கிடையில் இரா ச்சென்றுபோயிண்மையால் பறங்கியர் சிலவீடுகளேப் பிடுங்கிவிட்
டிட்டு விதிகளேயே அரணுக்கிக்கொண்டு இளைப்பாறச்சென்ருர்,
ஆயின் சங்கிலி தன் அரண்மனைக்குத் தீயிட்டு, மனேவியை யும் பிற இராச ஸ்திரீகளேயும் இளவரசனின் காவலில்வைத் துவிட்டுக், கொண்டுபோகக்கூடிய கிரவியங்களோடும் ஒடிக் கோப்பாயிலிருந்த வேருெரு கோட்டைக்குச்சென்மூன். இள வரசனும் சிறிதுநேரத்துள் சங்கிலியின் பின்போவானுயினுன். பறங்கியர்விடிந்தபின்னே எரிகின்ற மாளிகையினுட்புகுந்தார். அவர்கள் கையிலகப்பட்ட பொருட்களிலொன்று மாளிகையோ ேெசர்ந்த ஒராலயத்திலே கண்டெடுக்க புத்ததந்தம். அது வி தியேபண்டாரம் தன்னுடன்கொணர்ந்த கிரவியங்களுளொன் து. பறங்கியர் அதை வெகுசாக்கிரதையாக எடுத்துவைத்துக்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 53
கொண்டனர். அப்பால் பயங்தோடிவிட்ட கோவாசிகளுக்குப் பறைசாற்றுவித்து அழைக்க, அவர்கள் மாற்ருன்படைக்கஞ்சி க் கோழிகள், நெய், பால், கிழங்குவகைக ளாதியவற்றுேவெங் தி பறங்கியரைப்பணித்து தத்தம் பனேகளிற் புகுந்துகொண் டார். கொச்சி மேற்றிராணியாரும் குருமாரும் கோட்டையி லேயே வசிக்திச் சனங்களேக் கத்தோலிக்கசமயத்திற் சேர்க் கத் த&லப்பட்டனர்.
பின் கொன்ஸ்தந்திலுே பிறகன்சா கோட்டையை ஒர் GF ரூனுபதிகையில் விட்டுச் சங்கிவியைக் துரத்திக்கொண்டு சென் முன், கோப்பாய்க் கோட்டையைச் சேர்ந்தபோது அரசன் அதைவிட்டோடிவிட்டதாகக் கண்டு பிறகன்சா அதைத் தனது தலேத்தானமாக்கிக்கொண்டு அங்கு தங்கிவிட பறங்கிச்சேனே அரசனே அப்பாற் தேடிச்சென்று அவனுடைய வேறுெரு ஒ ழிப்பிடத்தை அடைந்தது. அங்கு அரசனில்லாமையால் வே து பலவிடங்களிலும் தேடி ஈற்றில் சங்கிவியை ஆனேயிறவுச் சலிசக்திக்கப்பாற் கண்டனர். இதற்கிடையில் சங்கிலியின் சே ஜபதிகளுள் ஒருவனுன விரலிங்கம் என்பான் 1500 பேரோ டு பறங்கியர் பக்கமாகிவிட்டான். ஆயினும், சங்கிலி சவியாது திரிகோணமலே வன்னியனணுப்பிய உபபலத்தோடு பறங்கிய சை எதிர்த்தான். பறக்கியர் சலசந்தியைக்கடந்து சங்கிவியை வெகுதூரம் வன்னிக்குட் ஆபத்திக்கொண்டுசென்று பசியாலு ம் } வருக்கிக்கொண்டிருந்தனர். ஈற்றில் சங்கிளி பைப் பிடிப்பதரிதெனக்கண்டு திரும்பிப்போக ஆலோசனே செ ய்துகொண்டிருக்கையில் சங்கிவியும் பறக்கியரோடு சமாதா னம்பண்ணவிரும்பிக் தூதர்களேயனுப்பினுன்.
சங்கிலியோடு உடன்படிக்கை- கார்த்திசுைக்கடைசியில் ர மாதான உடன்படிக்கை நடப்பதாயிற்று. அவ்வுடன்படிக்கையி ன்படி சங்கிவியே யாழ்ப்பான துரசை ஒப்புக்கொண்டு ஆண் வொவும் பறங்கியருக்கு 12 கொம்பன்ப்ாஃளயும், 1200 'ப தக்கீ'மும் திறைகொடுக்துவரவும், கிறிஸ்துவர்களே ஒடுக்காதி ருக்கவும், விதியேபண்டாரம் கொண்டுவந்த திரவியங்களேயெ ல்லாம் பறங்கியருக்குக் கையளித்துப்போடவும், பறங்கியர் இ தேப் படையெழுச்சியிலே செய்த செலவைக் கொடுத்தப் போடவும், கத்தோலிக்க ஆலயங்களுக்காக அரசிறையிலே ஒருபகுதி கட்டவும், ஈற்றில் பட்டத்துக்குமாரனே அவனது முதலிமார் இருவரோடும் பிணேயாகப் பறங்கியசிடம் ஒப்புவி க்கவும் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டது. :ெ ாருத்தமானது இரண்டு பாஷைகளிலும் வரையப்படடு முடிந்து, பிணேயாட்களும் ஒர்
9)

Page 37
5. யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
தோணிமூலமாய் ஆனேயிறவில்கின்று கடற்படைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர். சங்கிலி அரசாளத்தொடங்கப் பிர கிராசா அம் கல்லூருக்குத்திரும்பினுன்.
தமிழரின் எழுச்சி- ஆயின் சிலநாட்களுள் திடீரென்று த மிழர் அவ்வவ்விடங்களிலே, பறங்கியருக்கெதிராய் எழுந்து ப றங்கியரையும், குருமாரையும், கிறீஸ்துவர்களேயும் கண்டகண் டவிடமெல்லாம் கொல்லத் தலைப்பட்டனர். பறங்கிச்சேனே நோ யாலும் மரணத்தாலும் பெலமற்றுச் சடுதியாயுண்டுபட்ட இக் தஎழுச்சியை அடக்கமுடியாமல் திகைத்துக்கொண்டிருந்தது. பிரதிராசா அருமையாய்த் தப்பிஒடிஞன். கொச்சி மேற்றிாா யாரும் புதுமையாய்த் தமிழர்கையிலகப்படாது பண்ணேக் துறைக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டார். தமிழர் கோப்பாய்க் கோ ட்டையைப் பிடித்துக்கொண்டு கல்லூரையும் மொய்த்து வளே ந்தனர். சம புே சி க ம ப ய் நாகபட்டணத்திலிருந்தும் பறங்கியருக்கு ஒரு உபபலம் வத்திராவிட்டால் நல்லூரிலிருக் தி பறங்கியரெல்லாம் நாசமாய்ப்போயிருப்பர். உடபலம்வாவே சங்கிலி தன்மகனேப் பினேயாலெடுக்கும் நோக்கமாகக் கொன் ஸ்தந்தீனுவோடு சமாதானம் பேசுவித்தான். பிரதிாாசா சம் மதியாமல் வெகுகஷ்டத்தோடேயே கல்லூரிலிருந்த பறங்கிச் சேனேயை விடுவித்துக்கொண்டு யாழ்ப்பாணத்தைவிட்டுப் பய ணமானுன், போம்போது சங்கிவியினுடைய முத்துப்பர்கரின் மேற்பாகத்தையும் கொண்டுபோனுன். பிணேயாக விடப்பட்டி ருந்த இளவரசன் கோவைக்கலுப்பப்பட்டு அங்கு 1571-ம்டு கிறிஸ்துவனுகி மரித்தான். விநியேபண்டாரத்தோடு வந்த ஸ் கிரிகள் கோட்டைக்கு அனுப்பப்பட்டனர். புத்ததந்தத்தைப் பறலகியர் பைகோவை அரசன் 400000 ரூபா கொடுப்பதாக க்கேட்டும் கொடாமல் கோவையிலே எரித்துச் சாம்பராக்கி afil". Laari. (Couto, Queiroz)
மன்னுர்க்கோட்டை- யாழ்ப்பாணத்தனின்றும் தோற்றுே டிய பறங்கியர் மன்னுரிவிறங்கி அங்கு ஒர் கோட்டையைக்கட் டி அதைத் தமதாக்கிக்கொண்டனர். கோட்டைகட்டுங்காலேயி ல் மாதோட்டக்னிக ஆண்டுவந்த மகத்தன் என்பவன் 3000 வீரரோடு பறங்கியாைச்சருவிக்கட்டடத்தை முற்றுப்பெறுவிக்க விடாமல் தடுத்தும் அதுவாய்க்கவில்லை. மன்னுர்க்கோட்டைக்கு க் திருக்கேதீச்சுரத்தினின்று கல்லெத்ெதுக் கொண்டுவரப்ப ட்டது. அக்காலம் அக்கோவில் சீரணமடைந்துகிடக்தது.
பறங்கியர்கீழ்ப் பிரதியாசு.-அப்பால் யாழ்ப்பாணச்சரித்திர ம் தெளிவாய்க் காணப்படவில்லை. சங்கிலியின்பின் கொங்கிக
33822

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 5希
யினு (அல்லது கச்சிாயினு) எனப்பட்ட ஒருவன் சிங்காசன த்தை அபகரித்திருந்தான். இவன்பெயர் இவனேக் துலுக்கனெ னக் காட்டுகின்றது. வடகரைச்சோனகர் பன்முறையும் யாழ் ப்பாண அரசர்களின் சேனேயிற் பிரபலவீரர்களாய் விளங்கிய துண்டு. அவர்களுள் ஒருவனே சங்கிலியிறக்க அரசை அப்பி க்கொண்டவனுதல்வேண்டும். இதுவும் பின்வரும் விபரங்களு ம் பறங்கியர்நூல்களிற் கண்டவை. யாழ்ப்பாண அரசு இவ்வா ஆறு பராதீனப்பட்டு அதனுல் உள்ளூர்க்கலகம் எழுந்திருப்பதை ஜோஜ் தெ மேலோ எனும் பறங்கிச்சேனுபதி அறிந்து யா ழ்ப்பாணத்திற் படையேற்றி அரசனேச் சிங்காசனத்தாவிறக்கி வேருெரு.அரசனே நியமித்துச் சென்றன். இவன்பெயர் விள ங்கவில்லை. இவனேக் கொங்கிஈயினு சிறிது காலத்துட் சகிமான மாய் உயிர்போக்கிவிட்டு மீண்டும் அரசாளத்தொடங்கினுன். உவப்பால் கொங்கியிேனுவைத் தெமேலோ பிடித்துக் கொல்லு வித்து இராசகுடும்பத்திலுள்ள பேரியபிள்ளே எனும் ஒருவ ශීඝr :ெே: பெரியபிள்ளே காலத்திலேயே க க்கோவிக்க ஆலயங்கள் யாழ்ப்பாணத்தில் முதன்முதற் கட்ட ப்படலாயின. பெரியபிள்ளே உட்கலகமின்றி அரசாண்டிறக்க, *ராசராசதேசமகாாசசேகரம்" என்பவன் 1590 வரையில் அ ாசனுணுன். இவன் சங்கிலியின்மகன்போலும். இவன் 1591-ல் சில தமிழரையும் வடகரையாரையும் அணிவகுக்தி மாதோட டவழியாய்ச்சென்று மன்னுர்க்கோட்டையைக் காக்கினுன். ப றங்கியர் நூனுே பேணுண்டெஸ் தெ அத்தேட் என்பவன்கீழ் விரமாய்ப்பொருது அரசனேமடக்கி ஒடுக்கினர். ஆயினும் அவ ன் தோற்ருேடாது குஞ்ஞாலே மரக்காயர் எனும் கீழக்கரை க்கலேவ னுெருவனுடைய உபபலத்தை எதிர்பார்த்துக்கொண்ெ போர்கொடுத்தபடியே நின்றன். குஞ்ஞாலே வருவதையறிக் க பறங்கியர் கொழும்பினின்றும் அவனைப் பின்தொடர்ந்து சிலாபத்துறைக் கணித்தாயுள்ள காரைதீவுக்கடலில் அவனே மு ரியவடித்து ஓடிவிட்டனர். யாழ்ப்பாண அரசனும் வலியிழந்து முதுகிட்டான்.
இாண்டாம் படையேற்றம்.- யாழ்ப்பாண அரசனின் இவ்வா முன சத்துருஒழுக்கத்தைக்கண்ட பறங்கியர் இனி அவனே அ டக்காதொழிவது தமக்குக் கேடென உணர்ந்து அக்திரே கெ பூர்த்தாடோ என்பவனேச் சேனேநாயகமாய்க்கொண்ட ஒர் ப லத்த கடற்படையோகி ப்ேபசிமீ 26-ந் திகதி கொழும்புத்து றையில் வந்திறங்கினுர். தமிழர் பறங்கியரை எதிர்பார்க் து அ ணிவகுத்துகிற்கப் பறங்கியர் வெடிதீர்ந்து தமிழரைத் தாக்கி க்கொண்டு கரைமார்க்கமாய்ச் சென்று பண்ணேத்துறைவரை

Page 38
56 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
க்கும்போய் அங்கு சோனகர் கட்டியிருந்த பண்டகசாலைகளை க் கைப்பற்றிக்கொண்டு இராத்தங்கினர். விடிந்தவுடன் தமிழ ரைத்தாக்கிச் 'சங்கிநயினர்’ எனுமிடத்தில் போர்தொடுக்க, தமிழர் அம்புகளையும் குண்டுகளையும்பொழிந்தும் ஆற்ருது தோற்முேடினர். அரசனின் மருகனன 'காக்கோ” என்பவ னும் மாண்டான். அவனது சங்குக்கேடயத்தைப் பறங்கியர் கைப்பற்றினர். அப்பால் பத்துமணியளவில் நல்லூரையடைக் தனர். அங்கு இருகோவில்களுக்கிடையில் தமிழர் பறங்கியரை எதிர்த்து உயிர்போகுமளவும் விடோமெனப் பொருதினர். வெகுமும்முரமான போர்கடந்தது. அன்று போர்கொடுத்த த மிழரெல்லாம் மாண்டனர். கோயிற்பிராமணனும் இறந்தோரு ள் ஒருவனனன். பறக்கியர் அரசனைத் தேடிப்பிடித்து அவன் சிரசைக்கொய்து ஒர் தண்டத்திற் தொங்கவைத்தனர். சிறை யாக்கப்பட்டோருள் காக்கோ இளவரசனின் சகோதரன் "எ ந்தர்மன்னசிங்க” குமாரனும், இருவர் இராணிமாரும் பிள்ளை களும், காக்கோ இளவரசனின் மனைவியும், அவன் மக்களான சங்கிலிகுமாரனும் அவனுடன்பிறந்த இரட்டைப்பிள்ளையும் இ ருந்தனர்.
வைபவமாலை ம்ாறுபாடு.- இதுகாறும் எடுத்துச்சொல்லி யவை கண்கண்ட சாட்சிகளான பறங்கியரால் வரைந்து வை க்கப்பட்டவை. வைபமாலை இச்சம்பவங்களை முற்முக திரிபுப டுத்திக் கூறுவதாயிற்று. சோனகர் பண்ணைத்துறையிற் கட் டிய பண்டகசாலைகளைப் பறங்கியர் கட்டியவை எனவும், பறங் கியர் அவற்றை அழிக்க, சங்கிலி அழித்தானெனவும் 'காக் கோ’ (அல்லது காக்கா)எனுமிளவரசனைக் காக்கைவன்னியனெ னவும் கூறிப் பல மாறுதலான கதைகளை வரைந்ததோடமை யாது பலவருஷங்களின்முன் இறந்துவிட்ட சங்கிலியை 1591இலும் அரசாளுவோனுகக்காடடிற்று. சங்கிலி காலத்துப் பற ங்கியரின் போரையும், அவனுக்குப்பின் நான்காவதாய் ஆண் டவனுடைய காலத்துப் போரையும் ஒன்ருக்கி விநோதமான யுத்தசரித்திரமொன்றை ஏற்படுத்திவிட்டது. இத்தவறு பின் பிரதிராசாவாய் அரசாண்ட சங்கிலிகுமாரனையும் பரராசசேக ரன்மகன் சங்கிலியையும் ஒருவனெனக் கருதியதினுல் எழு ந்ததுபோலும்.
பாராசசேகர பண்டாாம்.-அதுகிற்க தெயூர்த்தாடோ யாழ் ப்பாண அரசைப் பறங்கியர் கைக்கொள்ளின் தமிழர் ஒப்பா ரென வகித்து இராசவம்மிசத்தில் ஒருவன அரசாள வை க்க ஏண்ணி எந்தர் மன்ன சிங்ககுமாரணை” சிங்காசனத்தில்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 57
ஏற்றிவிட்டான். இவன் பரராசசேகரபண்டாரம் எனும் பெ யரோடு 1591 தொடக்கம் அரசாண்டான். தெபூர்த்தாடோ முன்னைய கலகத்திற் சேர்த்திருந்த 880 வடகரைய்ாரையும் சோனகரையும் கொல்லுவித்தபின் அரசனுக்குக் காவலாக நூறுபறங்கியர் கொண்ட ஒரு சேனையையும் வைத்துப் போயி
sa.
ஆயின் பரராச சேகரனுடைய அரசை யாழ்ப்பாணத்தா ருட் சில கட்சியார் ஏற்ரு.ரில்லை. இன்னேர் தஞ்சாவூர் அரச னே ேஆலோசனைசெய்து தொகைப்பட்ட வடகரையாரும் ம றவரும்கொண்ட ஒரு சேனையை அழைப்பித்து ராமேசு சத்தி னின்றும் ஒர் அரசனை வரித்துச் சிங்காசனத்திலிருத்தப் பிரயத் தனப்பட்டனர். இதனையறிந்த பரராசசேகரன் மன்னுரிலிரு ந்த பறங்கிக் கொம்மாண்டோருக்கு ஒலமிட்டான். கொம்மா ண்டோர் அரசனுக்குப் பக்கத்துணையாய் ஒர் பறங்கிச் சேனை யை அனுப்பிவிட்டு வடகரைச் சேனையைத் தலைமன்னுருக்கப் பாற் அரத்தி முரியவடித்தான்.
அப்பால் பறங்கியர் பரராசசேகரனில் சமுசயங்கொள்ள நேரிட்டது. இவன் கண்டியரசனன விமலதர்மன் பக்கமாய் நிற்கிருடினெனவும், ய்ோகிவேஷமிட்டுக்கொண்டுவரும் வடகரை யாரை யாழ்ப்பாணத்தினூடாய்ச் சிங்களருக்கு அனுப்பிக்கொ ண்டிருக்கிரு?னெனவும் வதந்தியாயிற்று. ஆயின் மன்னுர்க் கொம்மாண்டோரின் கேள்விப்படி பரராசசேகரன் யோகிகள் இனி யாழ்ப்பாணத்துக்குள் வசப்படாதென ஏற்பாடு செய் தமையால் பறங்கியர் பேசாதிருந்தனர்.
பாராசசேகான் மரணம்.-பரராச சேகானைப்பற்றிய சமுச யங்கள் அம்மட்டில் அடங்கினவல்ல. 1601-ல் இவன் மன்னு ாைத்தாக்க உன்னுகிருனெனவும், கிறீஸ்துவர்களைத் துன்புறு த்துகிருடினெனவும் சங்கதிபரவிப் பறங்கியர் மனதைக் கொதிக்க ப்பண்ணிற்று. இவன் 1612-ல் வடகரைக்கு ஆலயதரிசனஞ் செய்வான்போலச் சென்றபோது படைவீரரை வருவிக்கச் செ ன்றனெனப்பட்டது. ஆதலால் இவனை ஆசனத்தால் இறக்கி விடக் கட்டளையாயிற்று. ஆயினும் மன்னர்க் கொம்மாண்டோ ரின் சனுவாலும் இவனுல் பல உதவியடைந்திருந்த கிறீஸ்த குருமாரின் சலுகையாலும் தப்பினன், பிற்கூற்றில் பரராசசே கான் கிறிஸ்த குருமாரோடு முன்னிலும் அதி 8க்கியமாகி அ வர்களது சமயத்தையும் தழுவி விடுவான்போலக் காணப்பட்ட னன். 1615-ல் அவன் மரணப்படுக்கையில் கிடந்தபோது அ

Page 39
58 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
வன்னக் குருமார் தரிசித்துக் கிறீஸ்துசமயத்திலுட்படுத்தச்சென் றனர். ஆயினும் சங்கிலி குமாாளின் தடையால் அது கிறை வேருது போயிற்று.
சங்கிலி குமாரன்.--பரராசசேகரனிறக்க அவனது மூன்று வயசுக்குமாரன் அரசுரிமைக்காாளூனன். சிறுவன் வ்ாலதசை யடையுமட்டும் அரசகேசரி எனும் அவன் மாமன் (அல்லது சிறிய தங்தை) யைப் பறங்கியர் பரிபாலகனுக்கினர். சங்கிலி @ மாரன் இது கண்டு கலகம் விளைப்பானுயினன். அரசகேசரி ஒருநாள் பகல்வேளை அரண்மனையில் சயனித்திருக்க * பெரி யமிக்கப்பிள்ளை’ ஆாாய்ச்சி காலுருவிக்கொண்டிருந்தான். சங் கிலிகுமாரன் குழ்ச்சியாய்ச் சில வீரர்களோடும் உட்புகுந்து அரசகேசரியைக் கொன்று அசமனேக்கதிபதியானன். விரை வில் இராசகுடும்பத்தின் அங்கத்தவர்களெல்லாம் தென்புலம் சாய்க்கப்பட்டனர். தன் மைத்துனன் 'லுக்குகுமார’னை உயிர் போக்காது அவன் கண்களை அகழ்ந்துவிட்டான். மிக்கப்பிள் ளை ஆராய்ச்சி தப்பிஓடி மன்னரிற் பறங்கியரைச் சரணடைந் தான். பறங்கியச் சங்கிலி குமாமனின் பெலத்தை உணர்ந்து போலும் அவனை அவ்வேளை அடக்கத்துணிந்தாரில்லை. ஆதலாற் சங்கிலிகுமாரனே அரசுரிமைபூண்ட இளவரசனைத் தன்னே டு வைத்துக்கொண்டு பிரதிகாவலனுய் அரசாளுவோனனன். இச்சம்பவங்களும் இளவரசனுக்குச் சிவ அபாயம் நடக்குமோ எனும்பயமும் சங்கிலி குமாரன் ஓர் தேவடியாளை வைத்திருங் தமையும் சனங்களுள் கிருப்தியீனத்தை விளைத்து விரைவிலே தேசகலகஞ்செய்ய அவர்களைக் கிள்ளி யருட்டிவிட்டன.
உள்நாட்டுக்கலகம்.--கலகக்காமர் கரையாாச் சனங்களைச் சேர்த்துக்கொண்டு ஆயுதபாணிகளாய்ச் சங்கிலியின் அரமனை யை முற்றுகையிட்டனர். சங்கிலி வெளியில் வால்வேண்டுமெ ன்றும்பாலஅரசனைத்தம்மிடம்ஒப்புவித்து, மற்றைய அரசகுமாா ர்களைக் கொன்ற பாதகர்களேயும் பழிவாங்கத் தரல்வேண்டு மென்றும், சனக்கூட்டம் கூக்குரலிட்டுக்கொண்டிருந்தது. மே லும் அவன் வைத்திருந்த தேவடியாளைத் தள்ளிவிட்டு இராச ஸ்திரீகளுள் ஒருத்தியை மணமுடித்துக்கொள்ளாதிருப்பின் இராச்சியத்தைப் பரிபாலிக்க விடோமெனவும் பயமுறுத்தினர். சங்கிலி சனத்திரளின்முன் எதிர்த்துகிற்க மாட்டாமல் அரச குடும்பத்துக் கொலையாளிகளை ஒளித்தோடச் செய்தபின், ஒ ரு பலகணிவழியாய் அரசகுமாரனேக் கையிலேந்திப் பிரசைக ளுக்குக் காட்டினன். சனத்திரள் திருப்திப்படாமல் அரண் மனையினுட்புகுந்து லூக்குகுமாரன்க் குருடர்க்கினவனன அம

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 59
ாக்கோன் என்பவனைப் பிடித்து விதிகளில் இ ழத்திச்சென்று கொன்றுவிட்டனர். இதற்கிடையில் மன்னர் கொம்மாண்டோ ரும் சங்கிலிக்கு உதவியாய்ச் சிலரை அனுப்பியிருந்தான். ஆ யினும் கலகம் நாடோறும் மும்முரமாகச் சங்கிலி நல்லூரை விட்டோடிப் பண்ணைத்துறையருகிற் குருமார் கட்டியிருந்த கோவிலில் அடைக்கலம் புகலானன். பின் தஞ்சாவூரினின்றும் ஒர் சேனையை அழைத்துக்கொண்டு முதலிமாருக்கெதிராய்ப் பொருது வென்று கலகத்தை ஒருவாறு அமர்த்தினன்.
பிலிப்தெ ஒலிவேறு.-அப்பால் சங்கிலியின் நடபடி பறங் கியருக்கு உவப்பாகாது போயிற்று. நிகபித்தியன் எனும் ஒர் சிங்கள இராசதுரோகிக்கு அவன் அடைக்கலம் கொடுத்தானெ னவும், செனறற் எனும் கண்டியரசனைப் பறங்கியருக்கு மாறய் எழத் தூண்டி விட்டானெனவும், ஈற்றில் ஒல்லாங்கரைத் த னது இராச்சியத்துக்கு அழைத்தானெனவும், பறங்கியர் கே ள்வியுற்று அவனை அரசுபத்தியத்தினின்று நீக்கக் கருதிக் கொண்டிருந்தனர். பறங்கியருக்குக் கொடுக்கும் திறையையு ம் சங்கிலி மறுத்துவிட்டான். ஆகவே பறங்கியர் பிலிப்தெ ஒ லிவேரு என்பவனை ஒர் கரைப்படைக்குத் தலைவனுக்கிச் சங் கிலிக்கெதிராய்ப் படையேற்றுமாறு கொழும்பினின்றும் 1618ம் ஆண்டு அனுப்பிவிட்டனர். ஒலிவேரு திறைகொள்ள வருவ தாகக் கதை பரம்பியிருந்தமையால் சங்கிலி சமுசயப்பட வில்லை. சங்கிலியை அடக்கி, அவன் எதிர்த்தானுயின் கொ ன்றுவிட்டு அரசுரிமையைக் கைப்பற்றுமாறு ஒலிவேருடிவுக் கு இரகசியமான கட்டளையிருந்தபோதிலும் திறைகொள்ளும் நோக்கத்தையே வெளியிற் காட்டவேண்டியவனனன். அவ ன்சேனை 150 பறங்கியரும் 3000 °லஸ்கறின்” களும் கொண்ட தாயிருந்தது. இச்சேனையோடு அவன் கரைமார்க்கமாய்ச்செ ன்று பூநகரியைச்சேர்ந்து, யாழ்ப்பாணத்தினின்றும் சங்கிலி தானே அனுப்பிய தோணிகளிலேறிக் கட்ல்கடந்து "பண்ணை த்துறையிலிருந்த பறங்கியரின் குடியேற்றத்தை அடைக்
$(root.
அடுத்தநாள் பிரதான குருவானவர் மூலமாய்ச் சங்கிலிக் * செய்தியனுப்பித் கிறைப்பணத்தைக் கேட்பிக்க, இவன் போக்குச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தமையால், பறங்கியர் போரு க்கணிவகுத்து எழுந்தனர். மன்னர் கொம்மாண்டோரும் இதற்கிடையில் ஒர் சேனையோடுவந்து ஒலிவேருவைச் சேர்ந் துகொண்டனன். சங்கிலியின் சேனையொன்று கரையாரின் த லைவனின்கீழ்ப் பறங்கியரை வண்ணுர்பண்ணையெனும் வயற்பு

Page 40
(60 - யாழ்ப்பாண 661 கெளமுதி.
றத்திலிருந்த பனங்கூடலில் எதிர்த்துச் சருவிற்று. பறங்கியர் அதைத்தாக்கி முரியவடித்தனர். தமிழர் கோட்டைக்கு வெ ளியரணுய் நிாைத்திருந்த நாகதாளி முட்களின்மேல்விழுந்தோ டிமறைந்தனர். சங்கிலி இனி ஆற்ருதெனக்கண்டு இராச்செ ன்றபின் மறைவாய்க் தோணியேறி வடகரையை நாடிப் போ கையில் எதிர்காற்ருலஸ்ளுண்டு பருத்தித்துறையை அடைந் தான். மறுநாள் மீண்டு வேமுெருதோணியில் ஒளித்தோடுகி ரு?னெனக் கேள்வியுற்ற பறங்கிகள் தம்தோணிகளைப் பாய்வி ரித்தோடிச் சுங்கிலியையும் இராணிகள் இளவரசர்கள் இள வாசிகளையும் அவர் திரவியங்களோடு குடாக்கடலிற் பிடித்து க்கொண்டு மீண்டனர், கைதிகளை ஒலிவேருவிடம் கொண்டு வந்தபோது சங்கிலியும் கூட்டாளிகளும் விசாரிக்கப்பட்டு கூ ட்டாளிகளுட்பலர் தூக்கிக்கொல்லப்பட்டனர். இராணியும் அரசகுமாரத்திகளும் குருமாருடைய அடைக்கலத்தில் விடப் பட்டனர். சங்கிலி நல்லூரில் மறியல் வைக்கப்பட்டான். இ வற்றின்பின் யாழ்ப்பாணநாடு சமாதானமாய் வாழத்தொடங்கி ற்று. அப்பால் ஒலிவேருவே பால அரசனுக்காக யாழ்ப்பாண அரசைக் கையேற்று நடத்தினன். சங்கிலியும் மனைவியும் சி றிதுகாலம் தாழ்த்துக் கொழும்புவழியாகக் கோவைக்கனுப் LlLL L-L-60 T.
சங்கிலிகுமாரனின் கதி- அங்கு பேணும் தெ அல்புகேக் என்னும் பிரதிராசாவின்கீழ் அவனுடைய நடபடிகள் விசாா ணை செய்யப் பட் டு க் கொலைத்தண்டத்துக் குள்ளானன். கொலையுண்ணுமுன் சங்கிலி கிறிஸ்துவனகி டெரன்பிலிப் எ ன்னும் நாமஞ்சூடிக்கொண்டனன். அவன்மனைவியும் டோ ன மகறிடா தெ அஸ்திரியா என்னும் பெயர்குடி ஞானஸ்நா னம்பெற்ருள். சங்கிலியைக் கோவையிலே அலபண்டேகா எ ன்னுஞ் சந்தைவீதியிலே சிரச்சேதஞ்செய்யக் கொண்டுபோ யினர். ஒர் ரத்தினக்கம்பளத்தின் நடுவே சிவந்த பட்டுமெத் தையொன்றிட்டு அதன் மேலே அவனைவைத்துச் சிரங்கொய் தனர். சங்கிலி தன்கைகளைப் பின்கட்டாகக் கட்டவிதேல் தன் அரசபதவிக்கு ஈனமெனமறுத்துத் துணிவோடு சிரச்சேததண் டனையைப் பெற்றனன்.
சரித்திர மாறுபாடுகள்- போர்த்துக்கீசருடைய அக்கால த்து நூல்களிற் கண்ட இச்சம்பவங்களை யாழ்ப்பாண வைபவ மாலை மிகவும் கிரித்துக் கூறிப்போயிற்று. வைபவமாலையின் கற்றை மெஸ், முத்துக்கம்பிப்பிள்ளை மேலும் திரித்து எழு கியிருக்கின்றுர். சங்கிலியையும் சங்கிலிகுமாரனையும் ஒருவனெ

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 61
ன மயங்கிய இவர் சங்கிலி பிடிபட்டபின் நடந்தசெய்திகளை வாையுமாறு பின்வருவது.
பறங்கிகள் செயபேரி முழக்கிக் கோட்டையினுள்ளே புகுந்து கொடிஉயர்த்தினர். இதனையறிந்த பாராசசேகா ச க்கரவர்த்தி பறங்கிகளுக்குட்பட்டு அரசாளுவதிலும் காடாளு வதே நன்றெனத்துணிந்து வன்னிக்காட்டுக்கோடி ஒளித்தா ன். பறங்கிகள் அவனைத்தேடிக் காணுமையால் அவனிருக்குமி டத்தை அறிந்து சொல்பவர்க்கு இறைசால் இருபத்தையாயிரம் பரிசாகக்கொடுக்கப்படுமென்று பறையறைவித்தனர். அதுகேட் டு அவனிடத்து முன்மந்தி :ಅ.??? கன்னெஞ்சப்பார்ப் பான் பொருளவாவென்னும் கொடிய பேய்வாய்ப்பட்டு வன்னி க்காட்டுக்குச்சென்று ஒரிளநீரும் எலுமிச்சம்பழமுங் கையிற் கொண்டு தேடித்திரிந்து வருகையில், அரசன் அவனைக்கண்டு கூவி அழைத்தான். பார்ப்பான் தேடியபொருள் தானே சிக்கி யதென்று மனம்பூரித்து அரசனிடம்போய் ஆசீர்வாதஞ்சொல் லிச் சுகம்விசாரித்து இவ்விளநீரை உண்ணுமென்று நீட்டினன். அரசன் இருகையாலும் ஏற்றுத் தன் உடைவாளால் அதனைத் திறந்து பருகத்தொடங்கினன். எலுமிச்சம் பழமிருக்கின்றது வாளைத்தாரும் வெட்டிப்பிழிந்து இளநீரில் விடுவேன் என்று பார்ப்பான்கூற, அரசன் வாளை அவன் கையிற்கொடுத்தான். அ வன் அதனைவாங்கிப் பழத்தை வெட்டிப் பிழிந்துவிட அரச ன் இருகையாலுமேந்தி இளநீரைக் குனிந்து பருகினன். குனி ந்துபருகக் காதகப் புலையனுன அப்பார்ப்பான் அவ்வாள்கொ ண்டு அரசன் சிரசைக்கொய்து எடுத்துப் பொதிசெய்துகொ ண்டுவந்து பறங்கித்தலைவன் கையிற்கொடுத்தான். அவன் அ தனவாங்கி அவிழ்த்துப்பார்த்துப் பிரமித்து ‘யாதுசெய்தாய் புலையா' வென்று பெருஞ்சினங்கொண்டு நீ சிறிதுங்கூசாது செய்த இப்புலைத்தொழிலுக்குத் தாத்தக்க பரிசு இதுவே எனக்கூறி உடைவாளையிழுத்து அந்நிலையிலேதானே அவன்சி
ாசைக்கொய்தான்.
*அதன்பின்னர் பறங்கிகள் சங்கிலியை நீதாசனத்தின் மு ன்னேயிட்டு 'நீ முடிசூட்டப்படாது இராசாதிகாரஞ்செய்தது முதற்குற்றம். தங்தைக்குரிய அரசைக் கிரமந்தவறிக்கவர்ந்தது இரண்டாங்குற்றம். இராசகுமாரர்களைக் கொலைபுரிந்தது மூன் ருங்குற்றம். சனங்களைவருத்தியதும், அறுநூறுபேரை வன் கொலைபுரிந்ததும் நான்காங்குற்றம். எனக் குற்றநிரூபண ஞ் செய்து அவனைச் சிரச்சேதஞ்செய்து கொல்லுமாறு தீர்ப்பிட்
0

Page 41
62 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
டனர். அவ்வாறே காளிகோயிற்சங்கி தியில் பறங்கிகள் அவனே ச் சிரச்சேதஞ்செய்து கொன்றனர். அதுகேட்டுச் சங்கிலிதே வி தீவளர்த்து அகிற்பாய்க் துயிர்விட்டாள். சங்கிலியினதுதே வி தீப்பாயுமுன் இத்தீவினைவிளைத்த காக்கைவன்னியன் மனைவி யும் தன்னைப்போலத் துயரடைதல் வேண்டுமென்றெண்ணி ஒரு தூதனையனுப்பிச் சங்கிலியோடு காக்கைவன்னியனும் ւմք ங்கிகளால் மடிந்தானென் றவளுக்கு அறிவித்தாள். அதுகே ட்டுக் காக்கைவன்னியன்மனைவியும் தீப்பாய்ந்து உயிர்விட்டா ள்.பறங்கிகள்சங்கிலிபுத்திரரைத் தாங்கம்பாடிக்கனுப்பி அங்கே வைத்துப் பரிபாவித்துவந்தார்கள்.” இதுவரையும் மேற்கோள்.
பாராசசேகர சக்கரவர்த்தி சங்கிலிகுமாரன் நாள்மட்டும் சீவங்காா யிருந்திலனென்பது சொல்லாமலே விளங்கும். 1519 முதல் 1561 வரையிலாண்ட சகராசசேகரன் எனும் சங்கிலி யையும் 1618-ல் அதாவது ஒருநூறு வருஷங்களின்பின் ஆ ண்ட சங்கிலிகுமாரனையும் ஒருவனென மயங்கியதே வைபவ மாலை இவ்வாறு தவறியதற்கு கியாயமாகலாம். பரராசசேகா னின் சிரசைக் கொய்தகதை அந்திரெ தெ பூர்த்தாடோ எ ன்னும் பறங்கிச் சேனுபதியின்கீழ் கொல்லப்பட்ட "ராசராச தேசமகாச சேகரம்” எனப் பறங்கியர்நூல்கள் அழைக்கின் றவனின் சரித்திரமேயன்றி வேறன்று. சங்கிலிகுமாரனைக் கா ளிகோவிற் சங்நிதியிற் கொல்லுவித்தமை கிறிதும் பொருங் தாக்கதை. கோவையில்கடந்த சம்பவமே இவ்வாறு திரித்துக் கூறப்பட்டது. சங்கிலிகுமாரன் மனைவியல்ல மகராசசேகரத் தின் மனைவி தற்கொலைசெய் திறந்திருக்கலாம். வைபவமாலை தற்கொலையென்றதை மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை தீவளர்த் துத் தீப்பாய்க் துயிர்விட்டதென்கின்ரு?ர். காக்சோ இளவரச னைக் காக்கைவன்னியனென வைபவமாலை மாற்றிவிட பிள் ளையவர்கள் அவன் மனைவியும் தீப்பாய்ந்து உயிர்விட்டாளென யாதோர் ஆதாரமுமின்றிக் கூறுகின்ருர். அதுகிற்க:
சில இடைக்காலச்சம்பவங்கள்.- வைபவமாலையில் காணப் படும் வேறு சிலவிபரங்களும் உண்மைச் சம்பவங்களாகலாம். ஆயின் அவை சிக்கறுக்கக்கூடாத பான்மையாய் அடிதலைமா றிச் சரித்திர வான்முறைதப்பிக் கிடக்கின்றன. அவற்றுட் ப ல 1618-க்குப்பின் அன்று அதற்குமுன் பறங்கியர் யாழ்ப்பா ணத்தைத் திறையரசரைக்கொண்டு ஆண்டகாலமாகிய 1591 -க்கும் 1618-க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தனவாதல்வேண்டும். வைபவமாலைசொல்வது:- ‘காலவுத்திவருஷம் ஆனிமாசம் யாழ்ப்பாணம் பறங்கியரசாட்சிக்குள்ளாயிற்று. (இங்குசுட்டிய

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 63
காலவுத்திவருஷம் ஒன்றில் 1858 அல்லது 1618 ஆதல்வே ண்டும். முந்தியவாண்டு முழுதும்தவறு. பறங்கியர் 1560 இலே யே யாழ்ப்பாணத்திற் படையேற்றித் தோற்முேடினர்.
பறங்கிகள் கல்லூரிலிருந்துகொண்டு புறக்கோட்டைமதி லை இடிப்பித்துக் கற்களைக்கொண்டுபோய் இடிபட்ட தங்கள் கோட்டையை மறுபடி கற்கோட்டையாகக்கட்டி அதன் கீழ் ப்புறத்தில் வீடுகளையும் அரசாட்சி மண்டபங்களையும் கட்டு வித்துச் சுற்றுப்புறங்களில் காடுகளையும் வெட்டுவித்துச் சமீ பத்தில் பிரசைகள் குடியிருக்க வசதிபண்ணினர்கள். அரசா ட்சிகிடைக்கும்படி பாகிருபசிங்கம் தங்களுக்குச்செய்த உத விக்காக அவருக்குள்ள எழுகிராமங்களுடன் நல்லூர் மாதக ல் என்னும் இரண்டுகிராமங்களையும் பெருந்தொகையான தி ாவியத்தையும், முன்னிருந்த மந்திரியுத்தியோகத்தையுங் கொ டுத்து அவன்மகன் பரராசசிங்கத்துக்குக் கிராம அதிகாசக் தையுங்கொடுத்துப் பறங்கிகள் அவ்விருவரையும் கனப்படுத்தி வந்தார்கள். அவர்களாற்பறங்கியரசாட்சிபெலத்துக்கொண்டது.
(இச்சம்பவமும் பின்வருவனசிலவும் ஜோஜ்தெமெலோ யாழ்ப்பாணத்திற் பறங்கியரின்கீழ் பிரதிராசா ஒருவனை வைத் தகாலத்துக்குச் சேர்ந்தனவாகலாம். பரநிருபசிங்கனே சகாா சசேகர சங்கிலியின் தமையனும் கோவையிற் பறங்கியரைச் சரணடைந்தவனுமெனில், அவன் யாழ்ப்பாணத்துக்கு மீண்டா னல்லன். 1560-ல் அவன் பிறகன்சாவோடு வந்திலன். ஆக வே அதன்முன் இறந்தவனுதல்வேண்டும்.) "
*அதன்பின் பறங்கிகள் சமயகாரியங்களிற் கையிட்டுச் சி வாலயங்களையிடித்துக் கத்தோலிக்கரின்சக்தியவேதம் பாம்பச் செய்தார்கள். நல்லூரிலும் கீரிமலைச்சார்பிலும் இருந்த கோவில் களைப் பாகிருபசிங்கம் இருக்கிறவாைக்கும் வழங்கிவந்தபடியே வழங்கலாமென்று உத்தரவுசெய்தார்கள். பறங்கியரசாட்சிசெய் யத்துவங்கி ஒன்பதாம்வருஷத்திலே பரநிருபசிங்கம் சிவபதம டைந்தான். பறங்கிகள் அவன் மரணத்துக்குத் துக்கங்கொண் டாடி, பிரேதத்துக்குச் சிவசமயமுறைப்படி சடங்குசெய்து த கனம்பண்ண இடங்கொடுத்தார்கள்.
*அதன்பின் பரராசசிங்கத்தை அரசாட்சியின் ஆலோசனை த் தலைவனுக்கிச் சங்கிலி எழுதிவைத்தபடியே அவலுக்குப் ப ாராசசிங்கமுதலியென்றும், அவன்குலத்துக்கு மடப்பளியென் றும் பட்டஞ்குட்டி அவனையும் பிதாவை கடத்தினதுபோலக்

Page 42
64 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
கனப்படுத்தி நடத்திவந்தார்கள். பரராசசிங்கமுதலிக்கு மாண காலங் கிட்டினபோது அவன் தன் ஏழு குமாரர்களையும் வ ரவழைத்துத் தன்னுஸ்திகளைப் பங்கிட்டுக்கொடுத்தான். அழ காண்மை வல்லமுதலிக்கு நல்லூரையுங் கள்ளியங்காட்டையு க்கொடுத்து நல்லூரிலுள்ள தன்மாளிகையில் இருத்தினன். ('அவ்வரண்மனையின் மேற்குவாயிற் கோபுரமாத்திரம் இன்று ம் அழியாதிருக்கின்றது” என்பர் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள் ஃள. இவ்விஷயத்தில் வைபவமாலை ஆக்கியோன் பிள்ளையவர்க ளிலும் அதிகம் அறிந்தவராய்க் காணப்படுகின்றர். சங்கிலிரா சனுடைய கட்டிடம் எனச் சனங்கள் அறியாது கூறும் அவ் வாயிற்கட்டிடம் உள்ளபடி ஒல்லாந்தர்காலத்ததேயாம். பறங்கிய ர் நல்லூர்க்கட்டிடங்கள் யாவற்றையும் அழித்துவிட்டுக் கோ வில் கலாசாலைமுதலிய வேறுகட்டிடங்கள் அமைத்தனர். ஒல் லாந்தர்காலத்தில் சங்கிலிதோப்பு அரசினர் நந்தவனமாயிருந் தது. அதன்முகப்பே இன்னும் அழியாதிருக்கின்றது. Administr. Rep. R. P. 1903) தனபாலசிங்கமுதலிக்கு மல்லாகத் தைக்கொடுத்து அதிலிருத்தினன். வெற்றிவேலாயுத முதலிக் குச் சண்டிருப்பாயைக் கொடுத்தான். விசய தெய்வேந்திரமு தலிக்கு அராலியைக்கொடுத்தான். திட்வீரசிங்க முதலிக்கு அ ச்சுவேலியைக்கொடுத்தான். சந்திரசேகா மாப்பாணமுதலிக்கு உடுப்பிட்டியைக்கொடுத்தான். இராயரெத்தினமுதலிக்குக் கச் சாயைக்கொடுத்தான். இவர்களன்றி வேதவல்லியெனும் ஒர்ம களும் இருந்தாள். அவளுக்கு வேளாளகுலத்தில் விவாகஞ் செய்வித்து மாதகலைக்கொடுத்தான்.
போாாசசிங்கம் இறந்தபின் பறங்கிக்காரர் இடியாமல்விட் டிருந்த கோவிலையெல்லாம் இடிப்பித்தார்கள். அக்காலத்தில் நகுலேசர்கோவிலிலிருந்த பாசுபாணியேர் கோவிற்சாமான்க ளையும் விக்கிரகங்களையும் கிணறுகளிற்போட்டு முடிவைத்தார். கந்தசுவாமிகோயிற் பணிவிடைக்காானுயிருந்த பண்டாரம் அ த்திசையிலுள்ள ஆலயங்களைக்குறித்துச் சம்பவங்களும் ஒழு ங்குத்திட்டங்களுஞ்செய்து அடக்கியதான செப்புப்பட்டயத்தை க்கொண்டு மட்டக்களப்புக்கு ஒடிப்போனன். ('அங்கிருந்த சில விக்கிரகங்கள் தாமிர விக்கிரகங்களையெல்லாம் அக்கோ யிற் குருக்கள்மார் பூதராயர் கோவிலுக்குச் சமீபத்தேயுள்ள குளத்திலே புதைத்துவிட்டு நீர்வேவிப்பகுதிக்கு ஓடினர்” எ ன்பர் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை. ஆதாரங்காணுேம்.)
“பாராசசிங்கமுதலி மாணமடைந்தவுடன் கெங்காதா8யர் வமிசத்துப் பிராமணக்குடிகள் கல்லூாைவிட்டு நீர்வேலியிலும்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 65
வடமிருச்சிப்பகுதியிலும் போய்க் குடியிருந்தார்கள். அக்கர்ல த்திலே பறங்கிகள் தமிழ்ாாசாக்களைப்போல் மாதாக்கனை வை க்கக்கருதி ராயாத்தினமுதலி மகன் சோழசிங்க சேதிைாா ய முதலியைக் கீழ்ப்பற்றுக்கு மாதாக்கனுகவும், விசய கெ ய்வேந்திரமுதலியை மேற்பற்றுக்கு மாதாக்கனுகவும், அழி காண்மைவல்ல முதலிமகன் இராசவல்லமுதலியைத் தென்பற் அறுக்கு மாதாக்கனகவுமாக்கினன். அழகாண்மை முதலியை வடபற்றுக்குமா தாக்கனுக்கி அரசாட்சியை நடத்திவந்தார்கள்.”
தமிழரின்புதுஎழச்சி-1619-ம் ஆண்டுத் தொடக்கத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் மீண்டும் கலகங்களும் போர்க்குரலொலியும் எழுந்தன. யாழ்ப்பாணத்துப் புராதனமனுஷர் தம்நாதி பறங் கிய்ரின்கீழ் இருக்கப் பொருராய்த் தஞ்சாவூரிலிருந்து ஓர் பெ லத்தசேனையை அழைத்துக்கொண்டு பறங்கியரைச் சருவமுய ன்றனர். வடகரையினின்றே ஒரு அரசகுமாரனும் வரிக்கப்பட் டான். கரையார்தலைவன் ஒருவன் தமிழர்பக்கத்துச் சேனநா யகமாகிப் பறங்கியாைப் பண்ணைத்துறைக் கோவிலிற்சருவினு ன். பறங்கியர் திரண்டெழுந்து தமிழரை ஒட்டிவிட, மறுநா ள் ஒலிவேரு அரண்செய்துகொண்டிருந்த ஒரு சிவாலயத்தை த் தமிழர் தாக்கினர். இங்கும் தமிழர் வலியிழந்து முதுகி ட்டனர். இதற்கிடையில் வடகரையினின்றுவந்த அரசகுமாா ன் 800 மறவவிார் சகிதமாய் நல்லூரிலேயுகுந்து ஒரு ஆலய த்தில் காந்துறைந்தனன். ஒலிவேரு? இதனையறிந்து மறுநாட் காலை ஆலயத்தைத்தாக்கி அதின்வாயில்களைத் தீயூட்டிஎரித்து உட்செல்ல, மறவர்சேனை உயிரைத் துரும்பாகமதித்துப் பறங் கியர் படையுட்புகுந்து அமாாடிற்று. அன்று வெளிப்பட்ட ம றவருள் ஒருவனும் எஞ்சாது அனைவரும் பறங்கியர்வாளுக் கிரையாயினர், அாசகுமாரனும் அவனுக் மெய்க்காவலனுய் கின்ற பிராமணனுமே உயிர்தப்பினர். ஆலயத்தைச்கு றையாடிக்கொண்டு அரசகுமாரன்கையில் இரத்தாம்பரப்பட்டா ல்மூடிய விலங்கிட்டுக் குருமார்வசத்தி லொப்புவித்து வெற்றி யாளனுய் மீண்டனன்.
மிக்கப்பிள்ளையின்கலகம்- இது நிகழ்ந்து முடிந்தும் முடி யாமுன்னரே மன்னருக்கோடிப் பறங்கியரைச் சரணடைந் ருந்த மிக்கப்பிள்ளை ஆராய்ச்சி அவர்களுக்கும் விரோதியாகித் தஞ்சாவூருக்கோடி அங்கிருந்து ஆயிரம் படைவீரரோடு தொ ண்டைமானுற்றில் தோற்றினன். விரைவில் தஞ்சாவூர்ச்சேனஅ ராலியையடைந்து அணிவகுத்துகின்றது. யாழ்ப்பாணிகள் காடெ ங்கும் பறங்கியருக்குவிரோதமா யெழத்தொடங்கினர். ஒலிவேரு வின்சேனை தமிழருக்கு ஈடுசொல்லமாட்டாது தியங்கிக்கொண்

Page 43
65 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
டிருந்தது. இதற்கிடையில் கொழும்பிலிருந்து தெயிக்சேரு எ ஆணும் ஒர் கொம்மாண்டோரின்கீழ் ஒரு உபபலம்வந்தமையா ல் ஒலிவேரு ஒருபுசம் இருபுசமாகித் தமிழரை எதிர்த்துப் போர்தொடுத்தான். விரைவில் தமிழர் பண்ணைத்துறையைச் சூழ்ந்து சருவத்தொடங்கினர். ஆயினும் பறங்கியரின் குண்டு மாரிக்காற்ருது முதுகிடவேண்டினுேராயினர்.
காையாாத்தலைவன். 1619-ம் ஆண்டு கார்த்திகைத்தொ டக்கத்தில் மீண்டும் தஞ்சாவூர்நாயக்கனின் தூண்டுதலால் க ாையார்தலைவன் ஒர் பெலத்தசேனையோடு யாழ்ப்பாணத்தில் படையேற்ற வருகிருனென வதந்திபிறந்தது. ஒலிவேரு பண் ணைத்துறைக்கோவிலை நன்முக அரண்செய்துகொண்டு மாற்ற ஆறுக்கு ஒரு ஒலைவிடுத்து **நீவிர் குளக்கரைகளில் பாளையமிட்  ெவருந்துவதிலும் நமது நல்லூர்ப்பட்டணத்தில் அல்லது க ாையாருடைய பனந்தோப்பில் (இது தற்காலக் காையூரைக்கு றிக்கும்) வந்து குசாலாய்த்தங்குவது நன்று’ என அறிவித் தான். அதற்குக் கரையார்தலைவன் மறுமொழியாய் "தஞ்சா வூர் (5ாயக்கனின் பேரால் யாழ்ப்பாண அரசு கைக்கொள்ளவ ங்தோம். படைப்பயிற்சியிற் சிறந்தவராகிய தம்மை எதிரிற்க ண்டு பரிசோதனைபார்க்க விரும்புகிமுேம்” என ஒலைவிடுத்தன ன். மறுநாட்காலை ஒலிவேரு நல்லூரில் தமிழரைக் காத்துகி ன்றும் வந்தாரில்லை. ஆதலால் உச்சிவேளையில் போசனமருங் துமாறு பட்டினத்துக்குமீண்டு, போசனஞ்செய்துகொண் டிரு க்கையிலேயே தஞ்சாவூர்ச்சேனை தலைகாட்டத் தொடங்கிற்று. தமிழர் கடற்கரைப்புறமாய்ப் பண்ணைத்துறை அரண்களைச் ச ருவ வருவதைக்க்ண்ட ஒலிவேரு சிலபறங்கியரைக் கடலிற்கு தித்து மாற்றனைக் காத்துகிற்கச்செய்து தானும் அரையளவு வெள்ளத்தில் பதிவிருந்தான். கடலிலும் கரையிலும் கடும் போர்கடந்தது. கடலில் ஒலிவேறவும் வேறுசிலரும் காயப்ப ட்டார்கள். ஆயினும் சற்றுநேரத்துக்கெல்லாம் தமிழர் ஒட்ட ம்பிடிக்கத் தொடங்கினர். கலைந்து ஒடிய தமிழரைப் பறங்கியர் கல்லூர்த்திசையாய்த் துரத்தி ஒர் ஆலயத்தையடைந்து அதை அரணுக்கிக்கொண்டு குண்டுமாரிபொழிந்தனர். பாளையத்தினி ன்றுகொண்டிருந்த ஒலிவேரு மீண்டுவரும் பறங்கியரின் அர வத்தைக்கேட்டு இதேதென உசாவ, வெற்றியாளராய் மீண்ட பறங்கிவீரர் தாம் கொய்துகொண்டுவந்த தமிழரின் சிரங்களை அவன்முன் குவித்துவைத்து ஆனந்தகிருத்தமாடினர். பறங்கி யர்பக்கமாய்கின்ற சிங்களப்படைவீரர் தமிழரை அப்பாலும் துரத்திச்சென்று மறுகாட்காலை அளவிறந்த கொள்ளைப்பொரு
களோடு மீண்டனர்.

யாழ்ப்பாண வைபவ"கெளமுகி. 6ሽ
1621-ம் ஆண்டு மாசிமாசம் 2-ந் திகதி ஒலிவேரு பண் ணைத்துறையில் வசிப்பதைவிட்டு நல்லூர்நகரத்தைத் தனது அரண்மனையாக்கிக்கொண்டான். அங்கிருந்த பிரதான ஆலயக் தையும் இடிப்பித்தான். சனக்களுக்கு இச்செய்கை வெகு ம னஸ்தாபகாரணமாயிற்று. அவர்கள் எவ்வாறு இரந்துகேட்டு ம், எத்தனை திரவியம் வேண்டுமாயினும் தருவோமென விண் ணப்பஞ்செய்தும் பலிக்கவில்லை.
தமிழரின் கடைசிக்கலகம்,- தஞ்சாவூர் நாயக்கன் யாழ்ப் பாணத்தைச்செயிக்க இன்னுமொரு கடைசிப்பிரயத்தனஞ் செ ய்வானுயினன். அவனனுப்பிய சேனை பருத்தித்துறையில் இற ங்கவிருக்கிறதெனக் கேள்வியுற்ற ஒலிவேரு, தெமோற்ரு எ ன்பவனேடு ஒருபறங்கியர் சேனையை அங்கனுப்பினன். ஆயி ன் தஞ்சாவூர்ச் சேனை வல்லுவெட்டித்துறைக் காையிலிறங்கி ஒர்குளக்கரையிலுள்ள பனங்தோப்பிற் பாளையமிட்டிருக்கிற தென அறிந்து தெமோற்ற அங்கு இரகசியமாய்ச்சென்று ப திவிருந்து மூன்ருஞ்சாமமாகும்போது போர்ப்பறை யறைந்து கூக்குரலிடத் தமிழர் திகிலடிபட்டுக் குதிசைகளிலேறி ஒடிப் போவோரும், திசைதப்பி அலைவோருமாய்க் கலைவுறப் பற ங்கியர் பின்தொடர்ந்து 1200 பேரைச் சிரங்கொய்தனர். விழு ந்துபட்டவர்களுள் யாழ்ப்பாணச் சிங்காசனம் வகிக்கும் நோ க்கமாய் வந்திருந்தவனன சேனநாயகமும் ஒருவனனுன், இர ண்டு நாட்களுள் தேமோற்ற கம்பங்களிற் குற்றிய பகைவர் சி ாங்களோடும், பறித்தெத்ெதவாள், அம்பு வில், துப்பாக்கி யா தியவற்றேடும் தஞ்சாவூரினின்றும் பரிவாரமாய் வந்த ஸ்திரி கள், குதிரை, நாய், குரங்கு, கிளிப்பிள்ளை முதலியனவோடும், திரளான கைதிகளோடும் கல்லூரில் வந்துசேர்ந்தான். சிாங்க ள் அடக்கஞ்செய்யவும் கைதிகள் அக்கால வழக்கப்படி எலத் திற்கூறிவிற்கவும்பட்டனர்.
பறங்கியருக்கு இராசவிசுவாச் சத்தியம்-தஞ்சாவூர் அரசன் ஆடுவித்த போர்களினல் யாழ்ப்பாணத்தில் உதிரவெள்ளம் பெ ருக்கெடுத்துக் குடிகள்சுருங்கி இடர்ப்படுவோராயினர். முத லிமாரும் இனித் தமிழரசு தழையாதெனவருந்திப் பறங்கியர் க்கு இராசவிசுவாச சத்தியஞ்செய்து கொடுத்தனர். இதனுல் யாழ்ப்பாணம் 1620-ம் ஆண்டுதொடங்கிப் பறங்கியருடைய நா கெளு ளொன்றுயிற்று. ஒலிவேருே யாழ்ப்பாணத்துக்கு முதற் கவனாாயினன். ஆயினும் யாழ்ப்பாணம் பறங்கியர்கைப்பட்ட ன்னும் இராச்சியம் எனும்பெயரையே உடையதாயிருந்தது.

Page 44
68 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
பறங்கியசின்கீழ் யாழ்ப்பாணநிலை.- யாழ்ப்பாண நாட்டில் ந டந்த நெடும்யுத்தங்களில் கமச்செய்கையின்றித் தரை பாழ் பட்டுக்கிடந்தது. பறங்கியர் குடாநாட்டிலும் தீவுகளிலும் தம க்கு விருப்பமான பாகங்களைத் தமக்காக்கிக்கெர்ண்டிருந்தன ரன்றிக் கமச்செய்கையை ஊக்கித்தாரில்லை. 1623-ம் ஆண்டு காணிகளின் தோம்புப்பதிவு முதன்முதற் செய்யப்பட்டது. ஆ யினும் அதைச்செய்வித்த உத்தியோகஸ்தரின் அசட்டைத்த னத்தால் அது மிக அபூரணமான ஒர் பதிவாயிற்று. அப்பா ல் தொன்பிலிப்பு மஸ்கறிஞ்ஞா எனும் கோவைப் பிரதிராசா யாழ்ப்பாணத்தைத் தரிசித்தகாலையில் திருத்தமான ஒர் தோம் பு பதியப்பட்டது. சற்றுச்சற்ருய் மன்னுர்க் கொம்மாண்டோ ரின் தத்துவம் அருகிஅருகி ஒலிவேருவின் பராமரிப்பிலேயே அத்தீவும் தங்குவதாயிற்று. ஆயினும் மன்னர் நெடுங்காலம் பி ரத்தியேகமான ஒர் அரசிறைப் பிரிவாயேயிருந்தது.
பெரும்புயலும் வெள்ளப்பிரவாகழம்,- யாழ்ப்பாணத்தைவ ருத்திய இடையீடின்றிய யுத்தங்களின் பயனுய்க் கொடிய வை சூரிநோயொன்று தலைகாட்டி அருேககிராமங்களை இடுகாடுபோ லாக்கிவிட்டது. பஞ்சமும் கொள்ளைநோயைப் பின்தொடர்ந்து வந்தது. அப்பால் 1621-ம் ஆண்டு மாசிமாசம் முன்னேர் போதும் எவரும் கண்டுகேட்டறியாப் பெரும் புசலொன்று வீசக் கடலணை கடந்து மீறிப் புரண்டோட வெள்ளப்பிரவாக மானது கரைப்பட்டணங்களுட்புகுந்து வீடுகளை வீழ்த்தியும் உயிர்ச்சேதம்வின்ாத்தும் பயங்கா விபத்துண்டாக்கியது. பட்டி னத்துச் சனமெல்லாம் கத்தோலிக்க ஆலயத்துள் அடைக்க லம்புகுவோராயினர். ஒலிவேரு அத்தருணம் திகிலடிபட்ட ச னங்களுக்குக் காட்டியதயவு பெரிதும் பாராட்டப்பட்டது. அ வன் ஆபத்துக்குள்ளான இடங்கடோறும் தானுகச்சென்று உடுகூறையற்ருேருக்கு உடையளித்தும், பசியால் வாடியோரு க்கு உணவீந்தும், குற்றுயிராய்க் கிடந்தோருக்குச் சிகிச்சை செய்துங் கொண்டு திரிந்தனன்.
ஒலிவேறுவின் ம்ாணம்- இப்பிறர்சினேக கிரியைகளிலே தன்சுகத்தைப்பாராது ஒழுகியமையினல் ஒலிவேரு நோயுற் றுப் பிரசைகளெல்லாம் புலம்ப 1627-ம் ஆண்டு பங்குனிமா சம் 22-ந் திகதி இவ்வுலக வாழ்வை ஒருவினன். ஒலிவேருவை த் தமிழ்முதலிமர்ா எவ்வளவாக மதித்திருந்தாரெனில், அவ ன் தேகவியோகத்தின்பின் யாழ்ப்பாணத்துக்கு வேருெருதலை வன் வேண்டுவதில்லையென்றும், பிலிப்பு இராசாவின் பிரதிமை யொன்றே இனி யாழ்ப்பாணத்தை அரசாளப் போதியதாகு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 69
மென்றும் கூறினர். ஒலிவேருவின் பிரேதம் மகா சம்பிரம மாகப் பண்ணைத்துறையின் ஆலயத்திலேயே அடக்கஞ்செய்ய ப்பட்டது. இவ்வாலயத்தை ஒலிவேரு புதுக்கிக் கட்டியிருந் தான். யாழ்ப்பாணக்கோட்டை இதனை உள்ளடக்கி எழுப்பப் பட்டது. கோட்டையின்கற்கள் தமிழரசன் கோட்டையினின் று கொண்டுவரப்பட்டனவென மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறியது தவறு. யாழ்ப்பாணத்தாசரின் நல்லூர்க்கோட்டை மு ருகைக்கல்லாற் கட்டப்பட்டிருந்ததற் கேதுவில்லை. அது செ ங்கற்கட்டிடமேயாம். இன்றைக்கும் சங்கிலித்தோப்பிலிருக்குங் கட்டிடமுகப்பு:தமிழரசர்காலத்ததன்று ஒல்லாந்தர்காலத்ததாம்.
கத்தோலிக்கவேதம்பாவுதல்- ஒலிவேரு யாழ்ப்பாணத் தைப் பறங்கியருக்காக்கின நாள்முதல் கத்தோலிக்கவேதம் இ ங்கு முன்னிலும் அதிகவிரைவாய்ப் பரவுவதாயிற்று. பல்லா ண்டுகளின்முன் பண்ணைத்துறைப்பக்கத்தில் ஒர் சிறு கத்தோ லிக்க ஆலயமிருந்தது. அதனைக் கண்ணுடிப்பாதிரியென்னும் கு ருவானவர் பெலப்பித்துக் கட்டமுயன்றபோது அதன் அருகா மையில் சோனகரிருந்தமையால் அவர்களை எழுப்பிவிடுமாறு அரசனைக்கேட்டனர். சோனகர் மறுத்துநின்றும் அரசன்கட்ட ளைப்படி அவ்விடக்தைவிட்டுச் சோனகதெரு என இதுகாறும் அழைக்கப்படுமிடத்துக்குச் செல்வோராயினர். இச்சம்பவம்வை பவமாலையில் வேறுவிதமாய்த் திரித்துக்கூறியிருத்தல் காண்க,
கண்ணுடிப்பாதிரியார் கட்டியகோவில் இருந்தவிடமே ஒலி வேருகாலத்துப் ‘புதுமைமாதாகோவி’லாகவும் அப்பாற் கோ ட்டைக்குட்பட்ட ஆலயமாகவும் வந்தது என்ப. பரராசசேகர ன்காலத்தில் பிரான்சீஸ்கன்சபைக் குருமார் நல்லூரிலும் ஒர் கோவில்கட்டியிருந்தனர். ஊர்காவற்றுறை, மாதோட்டம், மன் னர், அரிப்பு, பெருங்களி, பூநகரி ஆதியவிடங்களில் ஒலிவே முவின் முன்னரே கத்தோலிக்கஆலயங்க ளிருந்தன.
லிவேருவின்முன் பிரான்சீஸ்கன்சபைக் குருமார் யாழ் ப்பாணத்தில் 12000 பேரைக் கத்தோலிக்கராக்கி யிருந்தன ரென்ப. ஆயின் ஒலிவேரு? இந்நாட்டைப் பறங்கியருக்காக்கிய பின்னே கத்தோலிக்கசமயம் வெகுவிரைவாய்ப் பரவுவதாயிற் று. ஒலிவேரு யாழ்ப்பாண அரசைக் கைக்கொண்டவுடன் இங் நாட்டவர்கள் தம்சயத்திற் சேர்ந்துகொள்வதே போர்த்துக்கால் அரசருக்கு அதிக உவப்பாகுமென முரசறைவித்தான். இதிற்
தலையாரிமாரின் சகாயத்தையும் அடைந்துகொண்டான். விரை

Page 45
ሽ0 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
விலே பண்டுதொட்டுச் சைவராயிருந்த கம்யாழ்ப்பாணத்தார் பறங்கியருடைய சனுவை அடைவதற்குக் கத்தோலிக்கராவதே உத்தமவழியெனக் கண்டுகொண்டு கும்பல்கும்பலாய் அச்சமய த்திற் சேருவோராயினர். முதல் இரண்டு வருஷங்களிலேயும் 52000 பேர் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டனர். இவர்களு ள் மூவர் முதலிமாரும், ஆராய்ச்சிமார் சகலரும், கோவிற்பிாா மணருள் 150 பேர்வரையிலு மிருந்தனர். இருவர் வன்னிய ரும், இருவர் அதிகாரிகளும், இருபதின்மர் அரசகுமாரர்களு ம், நானூறு கரையாரோடு ஒன்பதின்மர் பட்டங்கட்டிகளும் அவ்வாறே கிறீஸ்துவர்களானர்கள். (Queiroz)
பிரான்சீஸ்கன்சபைக் குருமாரோடு யேசுசபைக் குருமா ரூம் யாழ்ப்பாணத்தில் வேதபோதகஞ்செய்ய வந்தனர். அப் பால் டோமினிக்கன் சபையாரும் பட்டினத்தில் உட்பட்டன ர். பிரான்சீஸ்கன்சபைக் குருமாரே முன்பு யாழ்ப்பாண இரா ச்சியத்தில் பிரவேசித்தோர் என்றமையினுல் அவர்களே கரை துறை ஊர்களில் வேதத்தைக்போதிக்கவும், யேசுசபைக்குருமா ர் உள்நாடுகளில் ஊழியஞ்செய்யவும் நியமிக்கப்பட்டனர். கத் தோலிக்ககுருமார் தொகை அக்காலம் இங்கு எவ்வளவாயிரு ந்ததென்பது ஒலிவேருவின் பிாேதசேமத்தில் நாற்பதின்மர் குருமார் இருந்தனரென்றதனுல் விளங்கும்.
இராசகுடும்பத்தவரின்செய்தி.- யாழ்ப்பாணத்துக் கடைசி இராசகுடும்பத்தாரின் செய்தி இவ்விடத்திற் கூறத்தக்கது. ப ரராசசேகரனின் வாலமனைவியர் இருவரும் பிரான்சீஸ்கன்ச பைக் கன்னியாஸ்திரீகள்வசம் ஒப்புவிக்கப்பட்டுக் கிறீஸ்துவே தத்திற் சேர்ந்துகொண்டார்கள். இராணிமாரிருவருக்கும் மு றையே டோன கிளாரு டா சில்வா என்றும், டோனு அந்தோ னியா றப்போசா என்றும் பெயர்தரிக்கப்பட்டது. அவர்களு ளொருத்தியின்மகளான 12 வயதுள்ள இளவரசிக்கு டோன கத்தறின டெசா எனும் நாமஞ்சூட்டப்பட்டது. ஒலிவேருவே இவர்கள்மூவருக்கும் ஞானப்பிதாவாய்கின்றன். இராணியாரின் சகோதரனும் மனைவியும் புதல்வர்களும் அப்படியே ஞானஸ் நானம்பெற்றர்கள். அப்பால் முதலியார் பிருங்கோ டொம் பேதுறு தெ பெற்றன்கோர் என்பவனின் மனைவியும் இருவர் புதல்வரும் ஒருத்திபுதல்வியும் கிறிஸ்தவர்களாயினர். இவர்க ன்பின் டொம் பிருன்சீஸ்கோ தெ பெற்றன்கோர் ஆராய்ச் சி அல்லது தனபுலிஆராய்ச்சியின் மனைவியும் நனலியின் (ந வாலி?) தலையாரியும் கிறீஸ்தவர்களானுர்கள். இராசகுடும்பத் திலே யாழ்ப்பாணத்தில் ஒலிவேருகாலத்தில் ஞானஸ்நானம்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
பெற்றேர் முந்நூறு பேரெனப் பறக்கியர் நூல்கள் கூறுகி ன்றன.
யாழ்ப்ப்ரிணத்துக் கடைசிஅாச தோன்றல்கள்.-- பரராசசேக ா பண்டாாத்தின்மகனும் அரசுரிமை பூண்டவனுமாகிய இள வாசன் சங்கிலிகுமாரனிடத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டபின் பி ாான்சீஸ்கன்சபைக் குருமார் மனையில்வைத்துங் பராமரிக்கப்ப ட்டுவந்தான். அக்காலம் எழுவயசுக் குழந்தையாயிருந்த அவ் விளவரசனைக் குருமார் வெகுசாக்கிரதையாய்க் காவல்பண்ணி வந்தனர். இதனுல் 'மிக்கப்பிள்ளை ஆராய்ச்சி’யின் கலககால த்தில் இளவரசனை அப்பிக்கொள்ள யாழ்ப்பாணத்தார் முயன் றும் முடியாமற்போயிற்று. ஆயின் அப்பாலும் அரசபாலனை யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்திருப்பது ஆபத்கரமாகுமெனங் பறங் கியர் அஞ்சி அவனை அவன்தாயாகிய இராணியோடும் இதுவ ாையிற் கிறீஸ்தவர்களாய்விட்ட இராணிமார் இளவரசியோடு ம்கூடக் கொழும்புக்கு அனுப்பிவைத்தனர். அங்கு இளவரச ன் சந்தந்தோனியோ என்னும் மடத்தில் கல்விபயிற்றப்படுவா ணுயினன். இதற்கிடையில் செனறற் எனும் இலங்கையரசன் யாழ்ப்பாண இளவரசியைத் தன்மகனுன ஊவா இளவரசனுக் கு மனைவியாக்கக்கருதித் தூதுபோக்கினன். இச்சம்பந்தம் த மக்குப் பழுதாகுமென்றுணர்ந்த பறங்கியர் அதற்குடன்பட்டா ரில்லை. செனறற்றின் குமாரன் யாழ்ப்பாண இளவரசியை ம ணந்தானுயின் யாழ்ப்பாண அரசுரிமைப்பங்கு அவனுக் குள தாகிவிடுமென்று பறங்கியர் நன்முயறிந்திருந்தனர்.
இளவரசனின் ஞானஸ்நானச்சடங்கு 1623வடு ஆனிமீ 18வ கொழும்பில் நடந்தது. பட்டணத்து ஆலயங்களின் மணி களெல்லாம் ஆரவாரிக்க, பிரான்சிஸ்கசபைக் குருமார் பறங்கி த்தேசாதிபதியும் சேனபதி சேவீைரராதியோரும் சகிதமாய் நடுத்தெருவால் சுற்றுப்பிரகாரஞ்செய்து இளவரசனும் இராணி த்தாயும் இன்னும் எழுபத்தைந்து பரிவாரத்தவர்களும் இரு ந்த மாளிகைக்குச் சென்றனர். அங்கு இளவரசன் அலங்கார மும் விலையுயர்ந்ததுமான ஆடையாபரண மேனியணுய்கிற்கத் தேசாதிபதி அவன்கழுத்தில் ஓர் பொற்சங்கிலியும் பதக்கமும் போட்டு உபசரித்தபின் ஊர்வலஞ்செய்து பலவர்ணக் கம்பளங்க ளாலும் துவசதோரணங்களாலும் விசித்திரமாய்ச் சிறப்பித்தி ருந்த வீதிகளால் நடந்து, கேசோமயமாய் ஒளிரிடும்படி கிர் மாணித்திருந்த சந்தங்தோனியோ ஆலயபீடத்தண்டை வந்து சேர்ந்தனர். அங்கு தேசாதிபதி தன்நாமமாகிய டொம் கொ ன்ஸ்தக்தீனே எனும்பெயரை இராசகுமாரனுக்குச்சூட்டி அவ

Page 46
ሻ2 யாழ்ப்பாண வைபவ் கௌமுதி.
லுக்கு ஞானப்பிதாவாய்கிற்க, பிரான்சிஸ்கசபையின் முதற்கு ரு அவனுக்கு ஞானத்தீட்சைஅளித்தார். இராணித்தாய் டோ ன கிளாரு எனும் நாமத்தைப்பெற்ருள். இளவரசியின் இரு சகோதரிகளும் டோன இசபேல் என்றும், டோன மரியா எ ன்றும் முறையே நாமகரணஞ்செய்யப்பட்டனர். சங்கிலி குரு டாக்குவித்தவனகிய பரராசசிங்கனின் மைத்துனன் டொம் தீ யோகு என்றும், அவ்வரசனின் சகோதரியாகிய இவன் மனைவி டொன மரியா என்றும், இவர்கள் புத்திரர்கள் மூவரும் முறை யே டெசம்பிலிப்பு, டொம்பிரான்சீஸ்கோ, டொம் பேணுடி னே என்றும், புத்திரி டோன ஈனெஸ் என்றும் பெயர்தரி த்தார்கள். இவர்களோடு இவர்கள் பரிவாரம்முழுதும் ஸ்காபி disastut L-L-gal.
அப்பசல் பரராசசேகரனின் மகனன டொம் கொன்ஸ்த ங் தீனேவும், சகோதரிமகனன டொம் பேணுடினேவும் கோ வைக்கனுப்பப்பட்டு அங்கு லத்தீன்பாஷையும் தத்துவசாஸ்தி ாமுங் கற்றபின் போர்த்துக்கால்தேசஞ் சென்றனர். டொம் பேணுடினே அங்கு ஒர் பிரான்சீஸ்க சங்கியாசியாகி, சாகுமு ன் யாழ்ப்பாண அரசுரிமையைப் பறங்கியருக்கே கையளித்து மரித்தான். (Queiroz) டொம் கொன்ஸ்தந்தீனேவும் சாகுமு ன் இவ்வாறேசெய்தனன். ('aryay Sousa) இங்ஙனமே நம்நா ட்டின் அரசும் அரசுரிமையும் சம்பூரணமாய்ப் பறங்கியர்கை பபடலானது.
சிங்களரின் படையெழச்சி.-- ஒலிவேருவின் மரணத்தின்பி ன் லாங்கருேட் தெ செயிக்சாஸ் என்பவன் யாழ்ப்பாண்ணத்து க் கொம்மாண்டோாாயினன். இவன் யாழ்ப்பாணத்தைப் பரி பாலித்துவருகையில் செனறற் எனும் சிங்கள அரசனேடு கொ ழும்பிலுள்ள பறங்கியர் போர்முனைந்துகொண்டு நின்றனர். 1629-ம் ஆண்டு செனறற்றின் அத்தப்பத்துமுதலியார் பறங் கியரைத் திகிலுறுத்துமாறு யாழ்ப்பாணத்தை நாடிவந்தான். செனறற் தன்குடும்பத்தின் தமிழ் இராணிமார்போால் யாழ்ப் பாண அரசுரிமையை வாதாடியதும் இந்தப் படையெழுச்சிக்கு ஒரு நியாயமாயிற்று. அத்தப்பத்து முதலியாரோடு வடகரை யினின்று அனுப்பப்பட்ட சேனையுமெசன்று சேர்ந்துகொண் டது. யாழ்ப்பாணத்துப் பறங்கியர் சிங்களருடைய சேெைவ ள்ளத்தின்முன் எதிர்த்து கிற்கமாட்டாமல் முதுகுகொடுத்து த் தாங்கள் இருந்தவிடங்களே விட்டோடிக் கோட்டைக்குட் புகுந்துகொண்டனர். சிலநாட்களாய்ச் சிங்களரே யாழ்ப்பான த்தில் நிறைசேர்த்து அதைக் கட்டியாண்டனர். இதற்கிடை

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
யில் சிங்களர் கோட்டையையும் பிடிக்கவருகிறர்களென்ற வத ந்தி பறங்கியரைப் பயப்பிராந்திக் குடபடுத்திக்கொண்டிருந்த து. தெ செயிக்சாஸ் கோட்டையிற் பேசாது பதுங்கியிருந்து விட்டான். ஆயின் பறங்கியருக்கு அதிஷ்டகாலமாய்க் கொழும் புத் தேசாதிபதியாகிய டெசா என்பவன் காம், தெயிக்சேரு எனும் இரு 'திசாவை’மாரின்கீழ் ஒர் பெலத்தசேனையையா ழ்ப்பாணத்துக்கு அனுப்பினன். இதையறிந்த சிங்களர் பச்சி ஆலப்பளியில் அணிவகுத்துகின்றர்கள். பறங்கியச் சூழ்ச்சியாய் ப் போர்முறையை ஒழுங்குபடுத்தி தெயிக்சேரு என்பவன் சி ங்களரின் முன்ன யையும்,காம் என்பவன் பக்கத்தையும், தெ சேயிக்சாஸ் எனும் யாழ்ப்பாணக்கொம்மாண்டோர் கோட்டை யினின்று புறம்போந்து பின்னணியையும் சருவும்படிசெய்த னர். சிங்களர் நடுவில் அகப்பட்டுக்கொண்டு பரிநாசமடைந்தன i. முதலியாரும் பிடித்துக் கொல்லப்பட்டார். கைதிகளாக்கள் பட்டோருட் பலர் குரூரமாய் வதைக்கப்பட்டனர். சிலர்
டிமையாய் விற்கப்பட்டனர். இவ்வெழுச்சியில் தமிழர் பொது வாய்ப் பங்குபற்றியிராவிட்டாலும் பறங்கியர் அவர்களில் 8 யுறவுகொண்டு மீண்டும் ஒருமுறை அவர்களிடம் இராசவிசு
வாசசத்தியங் கேட்டுக்கொண்டனர்.
அப்பால் ஒல்லாந்தர் வரும்வரையில் யாழ்ப்பாணத்தில் போர்க்குரலின்றி எல்லாம் சமாதானமாய் நடைபெற்றது. இ வையில்வாருக, இனிப் பறங்கியர் யாழ்ப்பாணத்தை அரசுபு ரிந்த விதத்தையும் அவர்களால் தேசத்துக்குவிளைந்த நன்மை தீமைகளைப்பற்றியும் சிறிது சொல்லுவாம்.
தேசப்பிரிவுகள்- பறங்கியர் தமிழாசர்களின் பரம்பரை யான முறைகளைப் பெரும்பாலும் மாற்ருது கைக்கொண்டன ர், அரசாட்சிவிஷயத்தில் யாழ்ப்பாணநாடு முன்போலவே வ லிகாமம், தென்மராட்சி, வடமராட்சி, பச்சிலைப்பளிஎனும் நா ன்குபிரிவுகளையுடையதாயிருந்தது. இவற்றேடு தீவுபற்றும்ஒ ன்று. காரைதீவு, டனதிவு (ஊர்காவற்றுறை) புங்குடுதீவு, ப சுத்தீவு (நெடுந்தீவு) பிராமணர்தீவு (நயினுதீவு) டோனகிளா மு (அனலைதீவு) இரணைதீவுகள் எனும் எட்டும் குடியேறிய வைகளாயும், எழுவைதீவு, காட்டுத்தீவு (பறவைதீவு) பாலைதீ வு, கெச்சைத்தீவு (நெடுந்தீவுக்குத் தென்மேற்கு) காக்கைதீவு எனும் ந்ேதும் குடியேருPதவைகளாயு மிருந்தன. இரணைதீவி ல் பறங்கியர்காலத்தி னிற்றிலேயே நெடுந்தீவினின்றும் பறை யர்வந்து குடியேறினர் என்ப.

Page 47
4 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
இலங்கைப்பகுதியிலே (யானையிறவுக்கப்பால்) வன்னி பர்தேசமிருந்தது. இவ்வன்னியர்கள் பெயரளவிலன்றிப் பறங் கியருக்காவது ஒல்லாந்தருக்காவது முற்றும் கீழ்ப்படிந்திருங் தவர்களல்லர், வன்னி கிழக்கே திரிகோணமலையையும் மேற் கே மாதோக்டத்தையும் எல்லையாகக்கொண்டிருந்த விஸ்தா ரமான ஒருபிரிவு. யாழ்ப்பாண அரசரும் வன்னியில் எப்போ தும் இராசரீகம் செலுத்தினரில்லை. ஆயினும் சில ஆரியச்ச க்கரவர்த்திகள் காலத்தில் வன்னிமுழுதும்மட்டுமல்ல புத்தள மீருக மேற்குத்திசையின் கரைதுறைகளும் யாழ்ப்பாண அர சிற் சேர்ந்திருந்ததை "இபன் பற்றுற்று” எழுதிய வாலாறுக ளால் அறிகிருேம். இம்மகமதியபிரயாணி புக்தளத்திசையிற் கண்டு உபசரித்த ஆரியச்சக்கரவர்த்தி அரபிப்பாஷையிலும் வல்லவினுயிருந்தவனகத் தோன்றுகின்றன். அதுகிற்க, பறங் கிக்காார்காலத்தில் வன்னி பின்வருமாறு பிரிக்கப்பட்டிருந்தது.
1. தென்னமாவாடி. இது ஒரு அழகான நாடு. ஆயின் பறங்கியச் சேனைகள் பலகாலும் இதனூடாய்ப் போய் வந்தமை யால் எறக்குறைய மனுஷசஞ்சாரமற்றதாய்ப் போயிற்று.
2. முள்ளியவளை. இதிலே 'வற்கம' 'வலடிடி மேல்பற் று எனும்பிரிவுகள் அடங்கியிருந்தன. இது வன்னிப் பிரிவுகளு ள் அதிவிசேஷம் பெற்றதும் செழிப்புள்ளதுமானது. ஆயினு ம் பறங்கியரின் யுத்தங்களினல் பாழ்பட்ப்ெபோய்க்கிடந்தது. இடத்தின் அசெளக்கியத்தினுல்சனக்குறைவுள்ளதாயுமிருந்தது.
3. கருநாவற்பற்று.
4. பனங்காமம். இதில் உறுகறை வல்வி எனும் பற்றுக் கள் அடங்கும். இது மாதோட்டத்துக்கணித்தா யுள்ளது.
5. பெருங்களி, வோவில்லு, பூநகரி என்னும் ஊர்களைச் சுற்றிய காை துறைப்பற்று இவைகளாம்.
யாழ்ப்பாண இராச்சியத்திலே மன்னரும் அடங்கியிருங் சது. மன்னர்ப்பிரிவிலே மாதோட்டமும் முசலிப்பற்றும் (இ து குதிரைமலைவரைக்கும் விரிந்து கிடந்தது) செட்டிக்குளத்தி ன் ஒருபங்கும் சேர்ந்திருந்தன.
சனங்களின் நிலைமை-ஒருநூறு வருஷத்தின்மேல் இடை யருமல் நடந்து கொண்டுவந்த உள்நாட்டுக் கலகங்களாலும்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 75
முக்கியமாய்ப் பறங்கியரோடு செய்த யுத்தங்களாலும் யாழ்ப் பரிணநாடு மிகவும் வலியிழந்து கிடந்தது. சனங்கள் மிக எ ழைகளாய்ச் சீவனுேபாயத்துக்கு வழியின்றி இடர்ப்பட்டனர். பனங்கிழங்கு, பனுட்டு முதலிய நாட்டுப் பொருட்களிலேயே பெரும்பாலும் சீவித்தனர். நெல்வேளாண்மை அருகி அருகிக் கொண்டு வந்தது. பறங்கியர் நெற்செய்கையைச் சற்று ம் ஊக்கித்தாரில்லை. அவர்களுட் சில உத்தியோகஸ்தர்செய்த கொடுமைகளால் சனங்கள் மேலும் மேலும் மிடியுற்றனர். கு ருமார் எவ்வளவாகப் புத்திபுகட்டியும் அவ்வுத்தியோகஸ்தர் செவி மடுத்தாரில்லை. யாழ்ப்பாணத்தில் தண்ணீரின்மை வே ளாண்மைக்குப் பெரும் குறைபாடாயிற்று. வன்னிநாடுகளும் உட்கலகங்களாலும் பறங்கியச் சேனை சென்றழித்தமையினலு ம் பாழ்பட்டு விளைநிலங்கள் செடிபற்றிக்கிடந்தன. குளக்கட் கெள் பறங்கியர் காலத்துக்கு முன்னரே பழுதுபடத்தொட ங்கிக்கொண்டன. மேலுத்தியோகங்கள் பறங்கியருக்கே கொ க்ெகப்பட்டன. பிற உத்தியோகங்களில் வேளாளரும் அகம் படியார் மடப்பளியாரும் அமர்த்தப்பட்டனர், வேளாள முத லிமார் தமிழரசர் காலத்திற்போலவே கீழ்சாதிகளை இறுமா ப்பாய் ஒடுக்கிக்கொண்டுவந்தனர். நழவரும் பள்ளரும் அவ ர்களுக்கு அடிமைகளாயும் கோவியர் வீட்டடிமைகளாயு
ருந்தனர். பறையர் மிகத் தாழ்ந்த தொழில்களுக்கு விடப்பட் டனர். ஆயினும் கிறிஸ்தவர்களாகும் கீழ்ச்சாதிகளுக்கு விசே
ஷ சுயாதீனங்கள் சில கொடுக்கப்பட்டன.
தோம்பு- யாழ்ப்பாணநாட்டின் சகல காணிகளையும் வி ரிவாய்ப் பதிவுசெய்து ஒல்லாந்தருக்கும் தற்காலப் பிரிட்டிஷ் அரசினருக்கும் காணிப்பதிவு விஷயத்தில் முன்மாதிரி காட டிவிட்டவர்கள் பறங்கியரேயாகும். இதற்குப் பறங்கி உத்தியோ கஸ்தர் ஊரூராய்ச்சென்று காணிப்பதிவுசெய்தார்கள். பழை யதோம்பு ஒலேயிலேயே எழுதப்பட்டது என்ப. எம்நாட்டில் அக்காலம் பிரித்துக் கூறப்பட்ட நாற்பது சாதிகளின்பெயரும் அவ்வவர் நாட்டாண் மைக்காாருக்குச் செய்யவேண்டிய ஊழிய வகையும், ஆண்பிள்ளைகள் சகலரும் செலுத்தவேண்டிய 'க டமை” “அதிகாரிவரி” முதலியவைகளும் தோம்பிலேகண்டெ ழுதப்பட்டன. இவ்வரிகள் தமிழரசர்காலத்தில் இருந்தபடி யே குறிக்கப்பட்டன. அரசனுல் கிராமங்களை ஆளநியமிக்கப் படும் அதிகாரிகள் அக்காலம் அரசவேதனம் பெருமல், அதி காரி வரியாலேயே சம்பளமிறுக் கப்படடனர். அதிகாரிவரியு ம் வேளாளர், சாண்டார், தனக்காரர் ஆதிய சாதிகளு க்கே உரியதாயிருந்ததுமன்றி, அதைவிறுப்போர்க்கு ஒர்வகை

Page 48
76 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
விசேஷ பாத்தியதையைப் பெறுவிப்பதுமாயிருந்தது. பண்டார ப்பிள்ளைகள் என்போர் இவ்வரிகளை அறவிடுவார்கள். பலசா திகள் அரசஊழியத்துக் குட்பட்டவைகளாயிருந்தன. இது வே "இராசகாரியம்’ எனப்படுவது. இவ்வூழியங்களின் வகை யும் சாதிகளின் பிரிவும் ஒல்லாந்தர் பறங்கியரைத் அாத்தியவு டனே வரைந்துவைத்த அறிக்கைப்பத்திரத்திற் காணக்கிடக் கின்றன. அவற்றை ஒல்லாந்தர்கால வரலாற்றேடு தருவோம்.
தேசவழமை.- பறக்கியர் யாழ்ப்பாணத்தைத் தேசவழ மையின்படியே பாபாலித்தனர். இத்தேசவழமையே ஒல்லா ந்தர் காலத்தில் விபரமாய் எழுதிவைக்சப்படுவதாயிற்று. முது சொம், சீதனம், தேடிய தேட்டம் என்பனவற்றைப்பற்றிய ஒழுங்குகள் தமிழ் வழமையை அனுசரித்துப் பறங்கியராற் ச ட்ட்மாக்கப்பட்டவைகள். வலிகாமத்திலும் தென்மராட்சியிலு முள்ள சில இடங்களில் தமிழரசர்காலத்தில் வடதேசத்தவ ச் சிலர் வந்து குடியேறியிருந்தனர். இவர்கள் பரதேசிகள் (பிற தேசிகள்) என்னப்பட்டார். பறங்கியர் காலத்தில் இவர்களுக்கு வரி, ஊழியம் முதலியன புறம்பாய் விதிக்கப்பட்டன. தமிழா சர்காலத்தில் இவர்கள் இறக்கும்போது இவர்கள் பொருட்கள் அரசனுடையவைகளாகிப்போம். ஆயினும் இப்பரதேசிகளும் ச ற்றுச்சற்றுய் வேளாளருள் மணமுடித்துக் கலந்து தேசவழ மையின்படியே ஆளப்படுவோராயினர். (Peiris)
அாசிறைவருமானம்.-- புகையிலைவரியாற் பெருந்தொகை அ ாசிறை வந்துகொண்டிருந்தது. யானைகள் விற்றுவரும் ஊதிப மும் ஒரு பெரும் வருவாயாயிற்று. ஆயின் யானை பிடித்து ஒ ப்புவிக்கும் கடனுள்ளோராயிருந்த வன்னியர்கள் பல முறை யும் பறங்கியருக்கடங்காது யானே பிடித்தனுப்ப மறுத்துவிடு வர். வன்னியில் கின்றுவரும் யானைகள் எழுதுமட்டுவாளில் நிறுத்தப்பட்டு, பின் காரைதீவிலிருந்து ஏற்றி அனுப்பப்படும். சாயவேர் இன்னுமொரு அரசிறை வருமானமாயிருந்தது .கா ரைதீவிலும் மன்னரிலும் அவ்வேர் பள்ளரினுற் கிண்டியெடுக்க ப்பட்டது. சிங்கள நாடுகளோடு உப்புவியாபாரமும் நடந்தது. இவற்றேடு ஆயம், அதிகாரிவரி, தலைவரி, கடமை எனும் வ ரிகளும் சேர்ந்து அரசினர்க்கு வருமானமாயின.
தமிழரசர் காலத்தில் மீன்குத்தகை யிருந்ததில்லையெனவு ம், பறங்கியரே முதன்முதல் அதனை வைத்தனரெனவும் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறுவர். அவர் இக்குத்தகையைச்சுட்டிப் பின்வருமாறு வரைகின்றர். 'பறங்கிகள் மீன்குத்தகையை

பாழ்ப்பாண வைபவ செனழறி. · ፐ°I
விற்று அரசிறையைப் பெருக்க வெண்ணிஞர்கள். அக்குக்த கையை வாங்குவதற்கு வேளாளர் பின்னிட்டாச்கள். அதுசு ண்டு கரையார் அனேகர்திரண்டு தம்முள்ளே ஒருவனே அதி காரியாக்கி அவன்பெயரில் வாங்கிப் பணத்தைச் சேர்த்துச் கொடுத்தார்கள். ஆயினும் பறங்கிகள் எண்ணப்படி பெருள் தொகைக்கு விற்கவில்லை. வேளாளர் அக்குத்தகையை எற்றி ருந்தால், அவருள்ளே தனவந்தர் அனேகரிருந்தமையால் எ னக்கெனக்கென்று விலையேறியிருக்குமென வெண்ணிக் பறங் கிகள் வேளாண்மந்திரியிடத்துச் சிறிது வெறுப்புடையராகிக் கரையாருள்ளும் ஒருவனே மந்திரியாக்கி அவனுக்குக் தொன் பிலிபபு குருகுலநாயகமுதலி என்று பட்டமுங்கொடுத்தார்கள். கடற்றுறை அதிகாரமுழுதும் அவனுக்கே கொடுத்தார்கள். அவன் தனக்குக்கீழுள்ள அதிகாரங்கள், கணக்குவேலைகள், ச ங்காணிவேலைகளை எல்லாம் தன்குலத்தவர்க்கேகொடுத்தான். அதுகாறும் வேளாளரது அதிகாரத்தால் கீழ்ப்பட்டுக்கிடந்த அக்குலம் இவன்காரணமாகச் சிறப்படையத்தொடங்கிற்று. அ வர்களும் அச்சிறப்பினுல் தமது கிளையினின்றும் பிரிந்து தா மொருகிளையாகப் பறங்கிகளுடைய போக்குகளுக்கெல்லாம் இ ணங்க நடந்துவந்தனர். முதலியென்னுஞ் சிறப்புப்பெயர் ப ண்டைக்காலமுதல் வேளாளருக்கே உரியதாயிருந்தது. பறக் கிகள் அதன்ைக் கரையாருக்குமாக்கினர். தமிழரசர்காலத்தில் மந்திரி, இலிகிதர் முதலிய உத்தியோகங்களி லிருந்தவர்கள் பெரும்பாலும் வேளாண்முதலிகள். அதுவற்றிப் பறங்கியாச ஒல்லாந்தவரசுகளிலும் அவ்வுக்கியோக முடையவரெல்லாம் முதலியாரெனப்பட்டனர். பின் அவ்வுத்தியோகமும் முதலி யுத்தியோகமெனப்பட்டது. வன்னியர் ஆண்டவிடத்துக்கு வ ன்னியென்னும் பெயர்வந்தது. அவ்வன்னியரையடக்கி அல்வ ன்னியைக் கைக்கொண்ட வேளாளர் வன்னியனுரெனப்ப்ட்டா ர்கள். இதுவே வன்னியருக்கும் வன்னியணுருக்குமுள்ள வே ற்றுமை.”
பிாசாபரிபாலணம்- பறங்கியர் பொதுவாக மற்றைய 8 ரோப்பிய சாதியாரைப்போலாது சுதேசிகளுட் பெரியோரா யிருந்தோரை வெகு கண்ணியமாய் நடத்தினர். தமக்கென வுை த் தக்கொண்ட உயர்ந்த உத்தியோகங்களைபொழிந்த பிற உ த்தியோகங்களை நாட்டிலே விசேஷித்தோரரபிருந்த மதுஷரு க்குக் கொடுத்தனர். யாழ்ப்பாணத்தில் அன்றுதொட்டிருந்த அடிமையாட்சியை அவர்கள் அழித்துவிடாதிருந்தாத்ரம், கிறீ ஸ்துமார்க்கத்தைத்தழுவிய அடிமைகளுக்குப் பல செளகரிய
2.

Page 49
8 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ங்களைச்செய்வித்துத் தங்கள் சமயபோதனையின்படி சுதேசிச ள் சகலரையும் சமயவிஷயத்தளவில் தங்களோடு ஒருபடியி ல் வைத்துகோக்கினர். சுதேசிகளோடு விவாகசம்பந்தம் கல. க்கவும் பின்னிட்டாரில்லை. பெரிய உத்தியோகஸ்தரான பறங் கியர் சிலர் யாழ்ப்பாண உயர்குலவேளாளருட் பெண்ணெடுத் ததுமுண்டு. உயர்குலவேளாளரும் சிலர் பறங்கியர்பெண்களை வதுவைசெய்துகொண்டனர். பறங்கியர் ஈற்றில் வலியிழந்து போனமைக்கு இதனை ஒர் காரணமாக எடுத்தோதுவாருமுண் .ெ யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்தில் ஒலிவேரு தன்செலவில் ஒர் த ருமசாலை (Miserlcordia) அமைக் கிருந்தான். அது கிரகஸ்க ர்களான சில “சகோதரர்கள்’ பொறுப்பில் விடப்பட்டிருந்த து. இவர்கள் எழைஎளியவர்களுக்கு உதவியும் கைமைகளுக் கு ஆதரவும் அநாதர்களுக்கு உடை உணவுகளும் அளித்து
வந்தார்கள்.
ஆயினும் பொருளாசைகொண்ட சில பறங்கியுத்தியோ கஸ்தர்களால் ஏகதேசம் சனங்களுக்கு இடர்வருவிக்கப்பட்ட துமுண்டு. இவர்களால்வந்த இடர்களைக் குருமார் மேலதிகாரி களுக்கு ஒலமிட்டு ஒருவாறு தீர்த்துக்கொண்டிருந்தனர். பற ங்கியர் ஆதியில் யாழ்ப்பாண நாட்டாரால் மிகத் துவேஷிக்க ப்பட்டாரேயாயினும் அவர்கள் ஆளுகையினிற்றில் அத்துணைத் துவேஷத்துக்குக் காரணமிருக்கவில்லை. ஆயினும் மிகக் குறு கியகாலவெல்லையுள் அவர்கள் இராச்சியத்தையிழந்து நீங்கிவி ட்டமையினற்போலும் அவர்கள் பெயர்மேல் இன்றைக்கும் ஆங்காங்கு அபவாதம் நிகழ்த்தப்படுவதாகின்றது.
இவ்விதமே யாழ்ப்பாணச்சரித்திர நூலாசிரியர் எழுதிய தாவது, 'அவர்கள் இராச்சியஅவாவும் பொருளாசையும் கி நீஸ்துசமயாபிமானமுமன்றி மற்று நீதியும் கருணையும் சிறி துமில்லாது தமிழ்க்குடிகளையும் சிங்களக்குடிகளையும் வனமி ருகங்களைப்போலமதித் தாசுசெய்யத் தலைப்பட்டார்கள்” என் முர். இதைச்சுட்டிச் சக்தியவேதபாதுகாவலனிற் பின்வருமா று எழுதப்பட்டது. "இக்கூற்றை மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள் ளை பிற ஆசிரியர்களிடமிருந்து ஆராய்வின்றி யெடுத்திருக்க வேண்டும். தாமே பறங்கியர்சரித்திரத்தை ஆராய்ந்து எழுதி யவரென்முல் இப்படி எழுதியிருக்கமாட்டார். பறங்கியருள் உள்ள படியே பொருளாசை முதலியவுள்ளோர் சிலர் இருந் கார்களென்ருரல் அது ஒக்கும். எல்லாரும் அப்படிப்பட்டவர்க ளென நாம் விளங்கவைத்தெழுதுவது உண்மைக்கு ஒவ்வாது. எல்லாரும் பொருளாசைக்காரராயிருந்தால் கிறீஸ்தவரானுேரு

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. g
க்குப் பொன்னவாரியிறைத்தவர்கள் யார்? அப்பால் தமிழ்க் குடிகளை வனமிருகங்களைப்போல் மதித்தவர்களென்முல் அவ ர்களைக் கிறீஸ்தவர்களாக்கவேண்டுமென்று அபிமானங்கொண் டதெப்படி? தமிழரசரின்கீழன்றே சிலசாதிகள் வனமிருகங் களைப்போல் மதிக்கப்பட்டன. எல்லாச்சாதியாரும் சகோதர ர்கள் தாம் என்றும், எல்லாக்குடிகளும் தங்களோடு ஒருவே தமும் ஒருவழிபாம்ெ உள்ளவர்களாக வேண்டுமென்றுகி கூறி, பிள்ளையவர்கள் தாமேயும் சொல்லியிருக்கிறபடி சாதியொற் றுமையையும் சமயவொற்றுமையையும் உண்டாக்க உழைத்த பறங்கியர் நம்மவரை வனமிருகங்களைப்போல நடத்தினரெனில் அதுபொருந்துமா? பறங்கியர் கொண்திவந்த கத்தோலிக்கவேத ம் தமக்கு வெறுப்பாகையாலோ பிள்ளையவர்கள் அவர்களது ஆளுகையிற் குறைகூறுகிருரர். ஒரு சிறிதுவேளைக்கு 'கியாயம் பேசுவதற்கு மாத்திரம்” பிள்ளையவர்கள் கதலிக்கவேதங்தான் மெய்யானமார்க்கமென்று வைத்துக்கொண்டு அந்தஎண்ணத் தோடே பறங்கியர்செய்தவைகளைப் பார்ப்பாராயின், உடனே அவர்கள் மெய்யானவே தம் உலகமெங்கும் பாம்பவேண்டுமெ ன்ற அவாவும், அதன்பொருட்த்ெ தணியாத உதாரகுணமு ம், அபிமானமும் உள்ளவர்களாகி, தம்குடிகளை நீதியோடும் கருணையோடும் பரிபாலித்துத் தம்சகோதரரைப்போல மதித் து நடத்தத் தலைப்பட்டார்கள் என்றுகண்டு அவ்விதமே எ ழுதியுமிருப்பார்” இதுவரையும் மேற்கோள்.
சமயத்தைப்பரப்பியமுறை.- ஆயின் பறங்கியர் தம்சமயத் தை வலிந்து பாபபினான்றேவெனில் இவ்விஷயத்தில் அக் காலச்சாடசிகளை ஆராய்ந்துபார்த்து முடிப்போம். பறங்கியர் வேதத்தைப்பரப்பினமுறை இது. தாம் ஒர்பட்டணத்தைப் பி டித்துக்கொண்டவுடன், அதற்கு ஒர் எல்லைகுறித்து, فقہ ہے வெல்லைக்குள் 'மகமதியர்” “விக்கிரகாராதனைக்காார்” ஆகியோ ருள் ஒருவரும் இருக்கப்படாதென்று பறைசாற்றுவிப்பர். எ ல்லைக்குளிருக்க விரும்புவோர் கிறீஸ்தவர்களேயாகவேண்டிய து. தம்காடுகளுள் பிறசமய ஆலயங்களையும் விடார். அப்பா ல் தமதாளுகைக்குட்பட்ட நாடெல்லாம் பிறசமயத்தவர்களு டைய பிரசித்த கொண்டாட்டங்களை விலக்குவாரேயன்றித் த னித்தனியே பிரசைகளின் மனச்சாட்சியைக் கண்டிமைப்படு த்தார். ஆயின் தமது ஆலயங்களுக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமைதோ றும் சென்று பிரசங்க எகேட்கும்படி சகலருக்கும் கட்டளை பண்ணுவர். சனங்களைப் பிரசங்கங்கேட்கக் கவர்ந்திழுக்குமா ஆறு குருமார் பல சூழ்ச்சிகளைக் கையாடிவருவர். ‘வசனம்’ * வாசகப்பா’ 'நாடகம்” “பாசு’ எனத் தற்காலம்வழங்கும்

Page 50
30 யாழ்ப்பாண வைபவ கேளமுதி.
காட்சிகள் அக்காலத்தில் இதற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டன. ஈம் கைக்கெட்டிய சகல சாடசிகளின்படியேயும் பறங்கியர் போத கத்தினலேயே சனங்களைப் பெரும்பாலும் கிறீஸ்தவராக்கத் தேடினர். வாயினுற்செய்த போதகத்தோடு அச்சிட்ட நூல் கள்மூலமாயும் கிறீஸ்துசமயம் பரப்பப்பட்டது. இத்தமிழ்நூ ல்கள் கொச்சியில் பறங்கியர் ஸ்தாபித்த இயந்திர சாலையில் அ ச்சிடப்பட்டன. சிறுபான்மை உத்தியோகங்களையும், கிறீஸ்த வாாவோருக்கு வரிகள் குறைக்கப்படுதலாதிய வேறு சிலாக் கியங்களையும் அளித்து இவற்ருலும் சனங்களின் மனங்களைக் கவரப்பார்த்தனர். பள்ளிக்கூடங்களிலும் வேதம் கற்பிக்கப்ம ட்டது. முன்று வெவ்வேறு கூட்டமான கத்தோலிக் சகுருமா ர் ஒயாது பிரயாசப்பட்டு உழைத்துச் சனங்களைத் தம்சமயத் திம் சேர்த்துக்கொண்டிருந்தனர். இவையே உண்மைச்சம்ப வங்கள். இவ்விஷயத்திற் பறங்கியர் செய்தமையையெல்லாம் எ ல்லாரும் ஒப்பார். ஆயினும் இதிலே தற்கால நூலாசிரியர்க ள் சிலர்கூறும் அத்துணைப்பழியைப் பறங்கியர்மேற் போடுவ து திேயாகாது. மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறுவது:-
“பறக்கியர் சனங்களையெல்லாம் கிறீஸ்தவர்களாகுமாறு நெருக்கினர். அதுசெய்யாதாாை ஒறுத்தனர். அவர்கள் பொ ருளைக் கவர்ந்தனர். கிறீஸ்தவராயினருக்குப் பலவித உத்தி யோகங்களைக் கொடுத்தனர், அவர்கள் தண்டத்துக்கஞ்சி அக த்தே சைவராகவும் புறத்தே கிறீஸ்தவராகவும் நடிப்பார் பல ராயினர். கிறிஸ்தசமயப் பிரவேசஞ்செய்யோமென உயிர்விடு த்தாரும் அநேகர். அக்கியதேசஞ்சென்ருரும் அனேகர்’ எ ன்கின்ருர், இக்கூற்றைப் பரிசோதித்துச் சத்தியவேதபாது காவலன் பின்வருமாறு எழுகிற்று. 'இது மெஸ். முத்துத்த ம்பிப்பிள்ளையின் கூற்று. இக்கூற்றுக்கு ஆதாரங்காணுேம். வை பவமாலை பறங்கியர் தங்கள் ஆதீனப்பட்ட நாட்டிலிருந்த கோ யில்களை இடிப்பித்தனரென்பதையன்றி யாரையாவது கிறிஸ்த வாாகும்படி நெருக்கியதாகக் கூறவில்லை. பறங்கியர் தங்கள் சமயமே மெய்யான கடவுள்வழிபாடென்றும் பிறவழிபா டெ ல்லாம் பொய்த்தெய்வ வழிபாடென்றும் எண்ணியிருந்தனர். அன்றியும் அடிப்படுத்தப்பட்ட நாடுமுழுதும் தங்கள் ஆதீன மென்றதின்பேரால் அதிலே பொய்த்தெய்வங்கள் (எனத் தாம்ம கித்தவைகளுக்குப் பிரசித்தமாய் ஆராதனை நடத்தவும் அவ்வா சாதனேக்குரிய பிரசித்த தலங்களிருக்கவும் இடங்கொடாதொழி கேனர். இது அவர்கள் தேசக்கட்டுப்பாடுகளில் ஒன்று, மன ச்சாட்சிவிஷயத்திலோ எவரையும் நெருக்கினரல்லர். இங்கின மிருக்க “கிமீஸ்தவராகாதாரை ஒறுத்தனர். அவர்கள்பொரு

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 81
ளேக் கவர்ந்தனர்' என மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கூறிய து பறங்கியர்மேற் பழிபோடுகிற ஒருகூற்று. இக்கூற்றை ஸ் தாபிக்கப் பிள்ளையவர்களா லியலுமா? வேறேரிடத்தில் ஒல் லாந்தரைப்பற்றிப் பேசும்போது பிள்ளையவர்கள் அவர்கள் *பறங்கிகளைப்போல அச்சுறுத்தியாயினும் மதஸ்தாபனஞ்செ ய்யாது குடிகளாயுள்ளவர் வலிந்து போய்ச்சேர்ந்து கிறீஸ்த" வாாதற் கேதுவான கொலைத்தண்டனையும் பிற துன்பங்களு மாகிய தீயஉபாயங்களால் தம்மதத்தைப் பரவச்செய்தார்கள்” என்கின்ருர் (84-ம் பக்.) ஆகவே பறங்கியர் சமயத்துக்காகக் கொல்லவில்லை, தண்டிக்கவுமில்லை என்றதாயிற்று. இது சற்றே வாசி. ஆயினும் பறங்கியர் எவரையாவது கிறீஸ்தவசாகும்படி அச்சுறுத்தியதையும் அக்காலத்துச் சரித்திரங்களிற் காணுே ம். கிறிஸ்தவராயினருக்குப் பலவித உத்தியோகங்களைக்கொடு த்தனர்' என்றது முழுதும் மெய். டொம் யுவாம் எனும் போ ர்த்துக்கீச அரசர் பறங்கியருக்கிட்ட கட்டளையிலே, எவரையா வது அவர்கள் வலிந்து கண்டனை தண்டனைகளினுல் கிறீஸ்தவ ாாக்கப்படாதென்றும்கிறீஸ்தவராவோருக்கு உத்தியோகங்களு ம் பொன்னும் ஏராளமாய்க் கொடுக்கலாமென்றும் சொல்லியி ருக்கிறது. கோவையிலே கூடிய திருச்சபைச் சங்கங்களும் எ வரையும் வலிந்து வேதத்திற் சேர்க்கப்படாதென்று மீட்டும் மீட்டும் விதித்திருக்கின்றன. சேர் தென்னெறும் இதை ஒப்பியி GöğGa?i (Christianty ın Ceylon p 7, 8) Gutgörârugü, eği தியோகங்களையும் கிறீஸ்துவராவோருக்கு வழங்கும்படி கட்ட ளேயிருந்ததென்குேம். அப்பொன்னையும் உத்தியோகத்தையும் தேடியே சகல அபிமானத்துக்கும் மேலாகப் பொன்னை அபிமா னிக்கும் குணமுடையோராகிய தமிழருள் “அகத்தே சைவரா கவும் புறத்தேகிறீஸ்தவராகவும் நடிப்பார்டலாாயினர்”என்றுதோ ற்றுகிறது. இதற்கு இன்றைக்கும் சிலவிடங்களிலே உதாரண ம் காணலாம். ஆயின், "கிறீஸ்தசமயப் பிரவேசஞ் செய்யோமெ ன உயிர்விடுத்தாரும் அனேகர்’ என்றது உண்மையல்ல. ஏனெ னில் மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை தர்மே ஒத்துக்கொண்டிப டி (84 பக்) பறங்கியர் கொலைத்தண்டனையும் பிற துன்பங்களு மாகிய தீயவுபாயங்களால் தம்மதத்தைப் பரவச்செய்தார் இல் லை. கொல்வாரில்லாதபோது கொலையுண்பாருமில்லையன்ருே.”
*யாழ்ப்பாணச் சரித்திா’த்தைப்பற்றிச் சத்தியவேதபாது காவலனில் மேற் காட்டியவை எழுதப்பட்டன என்றுேம். நூ லாசிரியர் தம் இரண்டாம் பதிப்பிலாதல் சுட்டிய குறைகளைக் திருத்தாதொழிந்தமையால் அவற்றை இங்கு எடுத்துக்காட்ட ல் அவசியமாயிற்று என்க.

Page 51
S2 யாழ்ப்பாண வைபவ கெனமுதி,
சைவ ஆலயங்கள்.-சமய அலுவலிற் பறங்கியர் யாழ்ப்பா ணத்தாசைத் துன்புறுத்தாவிடினும் நம்மவரின் மனதைத் தீடீ ரெனப் புண்படச்செய்த வேருெரு கருமத்தை இழைத்துவிட் டார்கள். அது யாதேனில், இங்காட்டில் ஆங்காங்கு விளங்கிய சைவசமய ஆலயங்களை ஒன்றும்விடாது இடிப்பித்தமையாம். ஒலிவேரு யாழ்ப்பாணத்தில் பெரிதும் சிறிதுமான 500-சைவ ஆலயங்களை இடிப்பித்தானென்றதை வவனுக்கோர் புகழ்ச்செ ய்தியாகப் பறங்கியர் எழுதிவைத்திருக்கின்றனர். இதனைச்சுட் டி மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை எழுதுவது:
இவ்வளவிலே இடங்கடோறும் உங்கத விசித்திர கோபுர ங்களோடும் மதில்களோடும் விளங்கி யாழ்ப்பாணநாட்டைச் றப்பித்து கின்றனவும், 1,500 வருஷகாலமாகத் தமிழரசரும் பிரபுக்களும் பெருகிதிகொண்டு கிருமித்துப் பாதுகாத்துவந்த னவுமாகிய ஆலயங்களையெல்லாம் பறங்கிகள் கைசிறிதுங் கூசா து தகர்த்துச் சித்திசமணஞ் சிறிதுமில்லாத நாடாக்கிவிட்டார்
sa
"அவர்களால் இடிபட்ட விசித்திாாலங்காரமான் பெரிய ஆல பல்கள் இவைமாத்திசமா? 1622 ல் கிரிகோணமலையிலே சுவா மிமலைமேலிருந்த மகோக்ருதமானதும் அதிவிநோதசித்திர சி ற்பாலங்காாக்கள் அமைந்ததுமாகிய கோபுரத்தோடுகூடிய ஏ ழுமதிலும் அனேக மண்டபங்களுமடங்கிய சிவாலயத்தையுங் தகர்த்துவிட்டார்கள், 1552-ல் சீதாவாக்கையில் தினமொன்று க்கு இரண்டாயிரஞ் சிற்பர்கூடி வேலைசெய்தால் இருபதுவருஷ த்திலும் மூடித்தற்கரிய மகத்தான அற்புதாலங்காரமான கரு சிகல்லுத் திருப்பணியுடையதென்று பறங்கிச் சரித்திரகாான் தானேபாராட்டிய சிவாலயத்தையும் இடித்தொழித்தார்கள். தேவேந்திரபுரமெனக் காலிக்கப்பாலுள்ள இடத்தில் (Dondra) பொன்மயமான சிகரங்களோடு கூடி உயர்ந்து வானளாவிய கோபுரங்களையும், மூடுபளவுடைய தோரணமண்டபங்களையும், அனேக விசித்திரமான உள்மண்டபங்களையும் உடையதாய்க் க டல்மேற் செல்வோர் கண்களையும் கவர்ந்து இலங்கையைச் சி றப்பித்துகின்ற விஷ்ணுவாலயத்தையுங் கைகூசாது இடித்தழி த்து விட்டார்கள். அவர்கள் இலங்கையிலுள்ள செல்வத்தைக் கவர்ந்தது மன்றி இலங்கையின் செயற்கை யழகெல்லாவற்றை யும், அழகைக்கண்டதிசயித்துக் கண்ணினல் ஆனந்தங்கொள்ள அறியாத பிசாசகள் போல அழித்து மகிழ்ந்தார்கள்.”
மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை இவ்வாறு எழுதியது சற்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 83
றே அதிசய உக்தியாய்க் கூறப்பட்ட கூற்றெனச் 'சத்திய வேதபாதுகாவலன்’ பின்வருமாறு காட்டிற்று.
*பறங்கியர் உள்ளபடி ஆயிரக்கணக்கான தமிழரையும் சிங்களரையும் கொன்றும், சித்திரவதைசெய்தும், சைவபுத் தாலயங்களை இடித்தும் அனுசாரப்படுத்தியு முள்ளவர்களன் ருே எனில், அதுவும் மெய். இப்படி அவர்கள் செய்ததற்கு க் காரணம்யார்? தமிழரும் சிங்களருமே காரணர். பறங்கிப் ர் முதன்முதல் இலங்கைக்குவந்தது தற்செயலாக. தர்மபரா க்கிரமவாகு எனும் கோட்டை அரசன் அவர்களோடு உடன்ப டிக்கைசெய்துசொண்டு அவர்கள் கொழும்பில் ஒர் பண்டகசா ஆலகட்ட இடங்கொடுத்தமையினலேயே பறங்கியச்வந்து கொழு ம்பிற் றங்கினர். பின்பு படடத்துக்குவந்த புவனேகவாகுவும் அவன்பின் தர்மபாலனும் தங்கள் சத்துருக்களான மாயாது ன்னை இராசசிங்கன் என்றவர்களுடைய எதிரிடைக்காற்ருமல் போர்த்துக்கீச அரசைச் சரணடைந்தமையினலேயே பறங்கி யர் கொழும்பில் கோட்டையொன்றுகட்டத் தூண்டப்பட்டா ர்கள. தர்மபாலன் சந்ததியின்றியிருந்தமையால் மரிக்குமுன் தன் இராச்சியத்தை அதுவரைக்கும் தன்னைப் பாதுகாத்துவ ந்த போர்த்துக்கீச அரசர்க்குத் தத்தம்பண்ணி இறந்தான். இதல்ை கோட்டை இராச்சியம் பறங்கியருக்காயிற்று. மாயா துன்னையும் அவன்மகன் இராசசிக் கணும், இவர்களின்பின் வி மலதர்மனும் பறங்கியரை அவர்கள் ஆதீனத்தினின்று துசத் திவிடும்படியாகத் தொடுத்த போர்களினிமித்தமே சிங்களர் ஆயிரக்கணக்காக மடியலாயினர். பறங்கியரைக் கண்டியார் ப லமுறை சதிமானமாக அகப்படுத்திக் கொல்ல, பறக்கியரும் கண்டியாரைக் கண்டவிடமெல்லாம் துண்டித்தனர். கண்டியா ர் பறங்கியரைச் சித்திரவதைசெய்யப் பறக்கியரும் அகப்பட் ட கண்டியாரைச் சித்திரவதைசெய்தனர். இது அக்காலமட் டுமல்ல இன்றைக்கும் நடந்துவருகிற போரொழுக்கம். இவ் வொழுக்கம் தீயதென்று சொல்லிற் சொல்லலாம். ஆயின் இராச்சியங்களுக்குள்ளே அன்றுதொட்டு இருந்துவந்த ஒர் ஒ ழுக்கத்தின்படிமட்டும் செய்த பறங்கியரை அதற்காகத் தூற் றுவது தகாது. இங்கிலீசர்தாமும் இப்படியும் இதிலும்மோச மாயும் இலங்கையிலே செய்ததை Marshal's Ceylon 200-ம் பக்கமுதற்காண்க. மெஸ். முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை எடுத்துக் க. றியிருக்கிற பெறெண்டிகோவில் (வைரவஜண்டி) அழிக்கப்ப ட்டது மாயாதுன்னையோடு பறங்கியரும் கோட்டிையரசனும் கூடிச்செய்த போரிலாம். தீவாந்த முனையிலிருந்த (Dondra) ஆலயம் அழிக்கப்பட்டது இராசுகிங்கன் கொழும்பை முற்று

Page 52
S4 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
கையிட்டிருந்தபோதாம். அங்காட்களில் அவனைத் துன்புறுத் தும் நோக்கமாகவும் சனங்களுள் திகிலை உண்டுபண்ணும்ப டியும் பறங்கிச்சேனைகள் பலமுறை முற்றுகையிடப்பட்டிரு ந்த கோட்டையினின்று தென்திசையாற் புறம்போந்து அக் கரைதுறைகளில் அகப்பட்டவைகளையெல்லாம் வாரி அள்ளிக் கொண்டும் கட்டிடங்களைத் தரைமட்டமாக்கியும் சென்றனர். உலகத்தில் நடந்த பெரும் போர்களிலெல்லாம் இதற்கொத்த ஒழுக்கமே நிகழ்ந்தது. வெற்றியாளர் பட்டணங்களை எரியூ ட்டுவதும், கட்டிடங்களைத் தரைமட்டமாக்குவதும், நிலத்தில் உப்புவிதைப்பதும் முதலியவரலாறுகள் பழஞ்சரித்திரம்படித் தோர் அறிந்தவை. போரிலேசேர்ந்த வரலாறுகளாகப் பறங் கியர் செய்தவைகளின் நிமித்தம் அவர்கள்குணத்தை ஒருங்கே குறைகூறுவது மரபாகாது. புக்தர் சைவாலயங்களை இடித்து த் தரைமட்டமாக்கிச் சைவருக்குச்செய்த கொடுமைகள் கொ ஞ்சமா? சைவர் புத்தாலயங்களை இடித்துத் தரைமட்டமாக்கிப் புத்தருக்குச் செய்தகொடுமைகள் கொஞ்சமா? சிங்களச் சரி த்திரத்திலே இவைகளைப் பரக்கக்காணலாம். சகோதர சம பங்களுக்குள்ளே இவ்வளவு குத்துமல்லிருப்பதை யறிந்து யோசித்தால் பறங்கியர்செய்தவை இவ்வளவுபெரிதாகத் தோ ற்றமாட்டா.
*யாழ்ப்பாணத்தில் பறங்கியர் உட்பட்டவிதமும் கவனிக் கப்படத் தக்கது. அவர்கள் இராச்சியஅவாவின்பொருட்டு இ ங்குவந்தாரில்லை. சங்கிலியனே அவர்களுக்குக் கோபம்மூட்டி னவனுணுன், அவர்களுடைய கப்பல்களைக் கொள்ளையடித்தது ஒருகாரணம். மன்னுரிற் கிறிஸ்தவரானேரில் அறுநூற்றுவரு க்கு மேற்பட்டோரையும் தன்சொந்தக்குமாரனையும் கொன்றது விசேஷித்தகாரணம். இராச்சியத்திற்குரியவனுன பரநிருபசிங் கன் அவர்களைச் சென்றழைத்தது மேலும்விசேஷித்தகாரணம். யாழ்ப்பாண அரசனை அவர்கள் 1590-ல் வென்றபோதிலும் தி றையாசனுெருவனே வைத்தார்களேயன்றித் தாமாக யாழ்ப்பா ணத்தை ஆளவில்லை. இவ்வரசன்மகனேச் சங்கிலிகுமாரன் வ லிந்து சிங்காசனத்தாற் றள்ளியபோதே பறங்கியர்வந்து அவ னைப்பிடித்துக் கோவைக்கனுப்பிவிட்டு யாழ்ப்பாண நாட்டை ஏற்றர்கள், சங்கிலியன் கொடுமையாலும், சங்கிலிகுமாரனின் வஞ்சனையாலும் மடிந்த தமிழருக்குப் பறங்கியர் பாத்தியக்கா ாரல்ல. இனி, போரின் பின் நாடு தமதானபோதும், சைவ ஆலயங்களை இடித்தார்களேயெனில், அவர்களுடைய மனச் சாட்சிப்படி அச்செயல் புண்ணியச்செயலாகவேயிருந்தது. நம் நாட்டுக் கே வர்களெல்லாம் பொய்த்தெய்வங்களென்றும் பெர

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 85
ய்த்தெய்வ வழிபாடு கடவுளுக்குப்பொருந்தாத மகா துரோக மாகையால் அவருக்குப் பயப்படும் அரசரெல்லாம் தம்காடுக ளில் அவ்வழிபாடும் அவ்வழிபாட்டுக்குரிய தலங்களும் பிரசி த்தமா யிருக்கவிடா தொழிக்கவேண்டுமென்றும் எண்ணியே பறங்கியர் சைவ ஆலயங்களை இடித்தழித்தமையால் அதன்கிமி த்தம் அவர்களைக் கொடியவர்களென்பது பொருந்தாது. சரி த்திரமெழுதுவோர் சமயதாக்கத்தில் புகுதல் சரியன்று. ஆ தலால் அவரவர்செய்தவைகளை அவ்வவர் கருத்தோடொட்டி எழுகிக்காட்டுவதோ டமைத்துவிடுவதே தர்மமாகும். நடுநிலை யுள்ள சரித்திராசிரியர் பின்வருமாறு கருத்தமைத்து எழுது வரென்று எண்ணுகிறேன். பறங்கியருடைய சமயகொள்கை களைப்பற்றி ஆராய்வதற்கு இடம் இதுவன்று. ஆயினும் அவ ர்தஞ்சமயமேமெய்ச்சமயமென்று எண்ணிக்கொண்டவளவில் அ ச்சமயத்தைப்பற்றிய அபிமானத்தை வியப்புக்குரியவிதமாய்க் காட்டிக்கொண்டுவந்தனர். பொய்ச்சமயத் தளிகளெனத் தாம் மதித்த சைவ ஆலயங்களையெல்லாம் தரைமட்டமாக்கி அவற்றி டமாகப் பல கத்தோலிக்கவேத ஆலயங்களையும், குருமனை களையும், பாடசாலைகளையும் அமைத்து, குடிகளனைவரும் பே தமின்றித் தமதுசமயத்திலே சேர்ந்தொழுகவேண்டுமென்னு ம் பேரவாவினல் உந்தப்பெற்றுப் பொருள்விரயத்தைப்பாரா து பொன்னஅள்ளிஇறைத்தும் சுதேசிகளென்றுபாராது மே ல்தர அரசாட்சிஉத்தியோகங்களையும் கருணையோடு கொடுத் தும் கிறிஸ்துவரானேரை ஊக்கித்துவந்தனர். என்று இவ்வா று எழுதிக்காட்டிப் பின் வேண்டுமானல் சைவாலயங்கள் அ ழிந்தொழிந்தமையைப்பற்றியும் ஒருவராவது எதிர்த்துகின்று சைவத்துக்காகச் சீவனைவிடாமல் ஊரெல்லாம் கத்தோலிக்க ாாகியதைப்பற்றியும் பிரலாபித்து, பூர்வ சைவாலயங்களின் அ ழகுகன் மனம்போல் எடுத்துச்சொல்லுவது குறையாகாது.” இதுவரையும் “சத்தியவேத பாதுகாவலனிற்’கண்டது.
பறங்கியர் நம்தேசத்துச் சமயங்களுக்குத் தீராக்கேட்டை யும் அச்சமயங்களைக் கைக்கொண்டொழுக விரும்பியோருக் கு மாருத்துயரையும் வருவித்தார்களென்பது நிச்சயம். ஆயி லும் மேற்கண்டபடி அவர்கள் நடபடிக்கைகளை அவர்கள்கொ ண்ட கொள்கைகளோ டொட்டி நோக்கும்போது நமக்குப்பெ ரும் கொடுமைபோல இக்காலந்தோற்றும் ஒழுக்கத்திற்கும் ஒர் தக்கநியாயம் இருந்ததெனக் கண்டுகொள்வோம்.
கத்தோலிக்க ஆலயங்கள்- பறங்கியர் சைவாலயங்களை இ
13

Page 53
86 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
டித்தொழித்ததின்பின் தம்சமயஆலயங்களை ஆங்காங்கு மிக அ ழகாக அமைப்பித்தனர். பல்டேயஸ்பாதிரியார் 1658-ம் ஆண் வெரையில் தாம் யாழ்ப்பாணத்திற்கண்ட பறங்கியர்கோவில் களிற் சிலவற்றைத் தமது இலங்கைச்சரித்திரத்திலே சித்திரி த்துக் காட்டியிருக்கின்றர். அவை யாழ்ப்பாணத்தில் எங்கு மில்லாத அழகுவாய்ந்தவைகள். அவற்றின் அருகில் இருந்த குருமனைகள் ஏறக்குறைய எல்லாம் இரு மெத்தைவீடுகளாய்
வெகுஅலங்காாமானவைகளாய்க் காணப்பதிகின்றன.
பறங்கியர் யாழ்ப்பாணநாட்டை 32 கோவிற்பற்றுக்களாக வகுத்து ஊருக்கொவ்வொரு கோவிலெழுப்பியிருந்தனர். ஒவ் வோர் கோவிலிருந்த பிரிவைக் குறிக்கும்படியே 'கோவிற்ப ற்று” எனும் பெயருண்டாகி இக்காலம்வரையில் வழங்கப்படு கிறது. அக்கோவிற்பற்றுக்கள் பின்வருவன.
வலிகாமப்பற்றில்,
தெல்லிப்பழை வட்டுக்கோட்டை வண்ணுர்பண்ணை மல்லாகம் பண்டத்தரிப்பு சுண்டிக்குளி மயிலிட்டி சங்கானே கோப்பாய் அச்சுவேலி மானிப்பாய் புத்தூர் உடுவில் நல்லூர் ஆக.14
தென்ம்ராட்சிப்பற்றில்,
காவற்குளி கச்சாய் எழுதுமட்வொள் சாவகச்சேரி வாணி ஆக.5
வடம்ராட்சிப்பற்றில்,
கட்டைவேலி உடுப்பிட்டி பருத்தித்துறை
ஆக.3 பச்சிலைப்பள்ளிப்பற்றில்,
புலோப்பளை தம்பகாமம் முள்ளிப்பற்று முகமாலை ஆக.4 தீவுபற்றுக்களில் ஊர்காவற்றுறை வேலணை புங்குடுதீவு அல்லைப்பிட்டி காரைதீவு நயினுதீவு
«ტს,45. . .ნ
ஆகத்தொகை.82

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 8ሽ
இவையன்றி வன்னிநாட்டைச்சார்ந்த பூநகரி, பல்லவரா யன் கட்டு, பெருங்களி, மாந்தை, நானுட்டான், அரிப்பு முதலி யவிடங்களிலும், ஊருக்கொருகோவில் இருந்தது. மன்னர் எ ழுகோயிற்பற்முகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவை சீதாதி, (இ து பட்டினம் என்றர்த்தமுள்ள ஒரு பறங்கிப்பாஷைச்சொல்) தோட்டவெளி, கரிசல், எருக்கலம்பிட்டி, சம்பேதுரு, பேசா லை, தலைமன்னர் என்பவைகள். இவையொவ்வொன்றிலும் ஒ வ்வொரு கோவிலிருந்தது. கோவிற்பற்றுக்குரிய ஆலயங்களை த்தவிர (Parish Churgh) அவ்வவ்வூரில் வேறு பல சிறுஆலயங் களுமிருந்தன. மாகியப்பிட்டி, தொண்டைமானறு, கிளாலி மு தலியவிடங்களின் ஆலயங்கள் இப்படியானவை. 1650-ம் ஆண் டுவரையில் யாழ்ப்பாணத்தில் ஒரு பிறமதஸ்தருமில்லாமல் ச கலரும் பெயரளவில் கிறீஸ்தவர்களாகிவிட்டார்கள். (இலங்கை
Aš (osavastgj-se-i gâQuLurøt tid, Jesuits’ Annual Letters)
கத்தோலிக்கஆலயங்களுட் பல முன்னிருந்த சைவ ஆல யங்களின் நிலையத்தில் எழுந்தன. இவ்வாறே மானிப்பாய்க் க த்தோலிக்க ஆலயம் அவ்விடத்திருந்த மிகப்பழைய சைவ ஆலய த்தை இடித்துக் கட்டப்பட்டது. ஆயினும் ஒல்லாந்தர்வந்தகா லையில் அக்கட்டிடம் முற்றுப்பெற்றிருக்கவில்லை. சாவகச்சே ரியிலும் இப்படியே. சாவகச்சேரிக் கத்தோலிக்ககோவில் அ த்திபாாங்கள் சங்தையின் மேற்புறத்தில் இன்றைக்குங் காண ப்படுகின்றன. கோப்பாயில் சங்கிவிராசனுடைய கோட்டையை யிடித்து அதனுள் பறங்கியர் தம் ஆலபத்தைக்கட்டினர். தின்நிலையம் இப்போதைச்சந்தைக்கும் வீதிக்கும் கிழக்கே தி டராய்க் காணப்படுகின்றது. அச்சுவேலி சங்கான வரணி எ னுங் கோவிற்பற்று ஆலயங்கள் இன்றைக்கும் அழிந்தபடி கி டக்கின்றன. வட்டுக்கோட்டைக்கோவில் அமெரிக்கன்மிஷன் ஆலயமாய்த் திருத்தப்பட்டிருக்கின்றது. தெல்லிப்பழை அமெ ரிக்கன்மிஷன் கோவிலிலே பறங்கியரின்கோவிலில் கட்டியிரு ந்த இருதூண்கள் சேர்ந்திருக்கின்றன. தற்காலப் பெருஞ்சங் தைகள் எல்லாம் பறங்கியருடைய ஆலயங்களுக் கணித்தாக வே எழுந்தன. ஆலயத்தைத் தரிசிப்போர் பண்டமாற்றுச்செ ய்யத்தொடங்கியே சந்தைகூம்ெவழக்கம் தலைப்பட்டது. பிற் காலம் சிலசந்தைகள் அழிந்துபோன கோவில்வளவுகளினுள் ளேயே கூடுவனவாயின.
கல்விவிருத்தி-தம்சமய ஆலயங்களை ஊர்கடோறும் கட் டியதோடமையாது பறங்கியர் அவ்வாலயங்களுக்கணித்தாய்ப்
பள்ளிக்கூடங்களையும் தாபித்து சிறுவருக்குக் கல்வியூட்டுவிக்

Page 54
88 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
தனர். பட்டணத்தில் உயர்தரக் கல்வியூட்டும் பெரிய வித்தி யாசாலையொன்றிருந்தது. போர்த்துக்கீஸ்பாஷையில் மேற்கல்வி கற்போர் கொழும்புக்கும் அப்பால் கோவைக்கும் அனுப்பப்பட் ಸ கடதாசி” பேனை” முதலிய எழுதுங்கருவிகள் பற ங்கியராலேயே முதன்முதல் இங்கு கொண்டுவரப்பட்டன. அ ச்சியந்திரோபாயத்தையும் பறங்கியரே இந்தியா இலங்கையா திய கீழ்ச்சீமைகளுக்கு அறிவித்தார். கொச்சியில் தமிழ்நூல் களை அச்சிடும் இயந்திரமென்று 1577-ம் ஆண்டு ஸ்தாபிக்க ப்பட்டது. அதற்குத் தமிழெழுத்துகள் 8ரோப்பாவில் செய் விக்கப்பட்டன. அவ்வச்சியந்திரத்தில் "ஞானுேபதேசம்’ மு தலிய சிலபுத்தகங்கள் அச்சிட்டு யாழ்ப்பாணத்திலும் பரப்பப் பட்டன. தமிழரசர்காலத்தில் தமிழுக்கிருந்த அபிமானம் பற ங்கியர்காலத்தில் எவ்வாற்ருனும் குறைந்திருந்ததென்றெண்ண கியாயமில்லை. முன்னிலுமதிக கல்விவிருத்தியே காணப்பட்ட து. தமிழாசர்காலத்தில் தருமப் பள்ளிக்கூடங்கள் எவ்விதமா னவையென்பதும் அறியப்படாதிருந்தது. பறங்கியரே இவற் றை ஊரெங்கும் தாபித்து சிறுவர்க்கெல்லாம் கல்வியூட்ட வ ருங்கினர்கள். தம் சமயவிருத்திக்கு இவை சிறந்த உபாயமெ ன்பதும் அவர்கள் கருத்துப்போலும்.
தமிழ்வசனநடை. (இது) கிறீஸ்தகுருமார் தமிழ்கற்பதில் வெகு சிரத்தையெடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். தமிழில் வசன ரூபமாய் (கத்தியரூபமாய்) நூலெழுதும் வழக்கத்தை உண்டுப ண்ணியவரான ரோமைப் பிராமணனெனும் தத்துவபோதக சுவாமிகள் (Robert de Nobli) அக்காலத்திருந்த யேசுசபைக் குரு. தமிழிலும் சமஸ்கிருதத்திலும் வெகு பாண்டித்தியம்ப டைத்தவரான இவருக்குமுன் தமிழில் கத்தியரூபமான நூல் களே கிடையா. பத்தியரூப நூல்களில் ஆங்காங்குவந்த வச னபாகங்களும் “உரைச்செய்யுள்’ என ஒருவகைப்பாவாகவே யிருந்தன. தத்துவபோதகரை அறியாதோர் வீரமாமுனிவரே (C. Besght) வசனநடைக்குப் பிதாஎன்பர். வீரமாமுனிவர் த த்துவபோதகருக்குப்பின்னே இந்தியாவுக்கெழுந்தருளிய ரோ மைக்குருவானவர். இவரியற்றிய "தேம்பாவணி” முதலிய லக்கியங்களின் விசேஷத்தால் இவரது கீர்த்திப்பிரதாபம் மு ந்தியவருடையதை மறைத்துப்போட்டதுபோலும். வீரமாமு னிவரே நிகண்டை அகராதிவரிசைய்ாய் எழுதும்முறையைபு ம் தமிழ்க் குற்றெழுத்துக்களுக்குப் புள்ளியிடுதல், குற்றேடு கூடிய எகாாத்துக்குப் புறம்பான குறியீடுமுதலிய திருத்தல் களையும் செய்தவர்.
தத்துவபோதகர் மதுரைராச்சியத்தில் வெகுநாள் ஊழி

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 89
யஞ்செய்தபின் தமது வயோதிகதசையில் யாழ்ப்பாணப் பட டினத்தில்வந்து தங்குவோராயினர். கண்தெரியாதவராய் வீட் டினின்றும் ஆலயத்துக்குக் கைலாகுகொடுத்து அழைத்துக் கொண்டு போகவேண்டியவராய் இங்கு வசித்திருந்து பின் ம அதுரைக்குமீண்டார். இவரியற்றிய பெரும் பிரபந்தங்கள் ஆக் துமகிர்ணயம், ஞானுேபதேசகாண்டம் முதலியன. புறானே சுவாமிகள் எனும் நெயோப்போலித்தரும், பேர்குயின் சுவா மிகள் எனும் பிராஞ்சியரும் இவ்வாறே தமிழில் அனேக கி ாந்தங்களையியற்றிப் பிரசுரித்தனர்.
புலவர்கள்.- அக்காலம் யாழ்ப்பாணகாடெல்லாம் பெய ாளவில் கிறீஸ்தநாடாயிருந்தமையால் கிறீஸ்துசமய நூல்களே இயற்றப்பட்டன. ஆங்காங்கு யாழ்ப்பாணத்தாருள் புலமைவா ய்ந்தோரும் விளங்கினர்கள். இப்புலவர்களின் செய்யுட்களில் மிகப் பழமையானது
இலங்காபுரியிருக்கும் யாழ்ப்பாண ராச்சியத்தில் துலங்குமெண்ணுல்பதிக்கும் துங்கமுடிபோலுயர்ந்த வல்லிக்கிராமமதில் வளர்ந்ததிருநகராம் தெல்லிக்கிராமமெனும் சீர்சிறந்தபேரூரில்
பேதுருப்புலவன் என்பவர் 1647-ம் ஆண்டு இயற்றியது *சந்தியோகுமையோர் அம்மானை' என்பது. அம்மானைநூல்க ளே பெரும்பாலும் பறங்கியர்காலத்தினின்று நமக்குக்கிடை த்திருக்கின்றன. பேதுருப்புலவன்’ தெல்லிப்பழைவாசர். அ ந்நாட்களில் யாழ்ப்பாணத்தில் வலிகாமப்பற்றும், அதில் தெல்லிப்பழையுமே சிறந்தவிடமாய் விளங்கியது. மேற்சுட்டி ய "அம்மானை' கிளாலி என்னுமிடத்திருந்த கத்தோலிக்க ஆ லயத்தைச் சிறப்பித்துப் பாடப்பட்டது. திருநாட்காலத்தில் அங்கு சைவ ஆலயங்களிற்போல தேரிழுத்தலும் வழக்கமாயி ருந்தது. கிளாவியிலே பழைய ஆலயமிருந்தவிடத்தில் இன் றைக்கும் ஒரு சிறு ஆலயம் வழங்குகிறது. “சந்தியோகுமை யோச் அம்மானை'யில் பொலிந்துவரும் விருத்தப்பாக்களில் ஒ ன்று பின்வருவது:
சிலைவளர்த்தடலெதிர்த் தேயிரண்டருகுதேரைமுற்பட
வளைத்தனர்கள்தேரிலுள
கலையறுத்திடவுதிர்ந்தது சாங்களோடு கவசமற்றிட
வடர்ந்ததுகடுஞ்சமர்கள்

Page 55
90 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
தலையறுத்திடவிழுந்தது சிரங்கள்பலகாமறுத்திட
வுதிர்ந்தது தகர்ந்து இரு
மலையெதிர்ப்பெனவிடிப்பென வெதிர்ப்புலிகள் வயணமென்ன
மண் மடிந்தனர்மதித்தரசர்.
பின் நம்காலவரையி லெட்டியிருக்கும் நூல் “ஞானப்பள் எனப் பெயரியது. அதுவும் பறங்கியர்காலத்திலே 1640 க்கும் 1658க்கும் இடையில் செய்யப்பட்டதென அகச்சாட்சி களால் விளங்குகிறது. பாடியபுலவர் யாரெனக் தெரியவில்லை. மாதிரிக்கு ஒரு கலிப்பா பின்வருகிறது.
9 y
அண்டகோளமுமப்பாலே கண்கட்கடங்கிடாதொளிர்ரூபல க்காரமும் - துண்டவெண்பிறைசூரியனும்மண்ணும் தோற்ற வேமுன்னந்தானுயிருந்தோன் - பண்டங்காளினிலைம்பூதமும் செய்து பணிந்தலோகத்தைப்பாலித்தகர்த்தனைத் - தெண்டனி ட்டுப்பாவத்தெரிந்த செருசலைத்திருநாடெங்கள் நாடே.
பறங்கியரின் செல்வாக்கு- பறங்கியருடைய 38 வருஷ அ ரசாட்சி யாழ்ப்பாணத்தை எவ்வளவாக மாற்றிப்போட்டதெ னில், அவர்கள் இராசரீகம் அழிக்தொழிந்து இற்றைக்கு 250 வருஷங்களுக்கு மேலாகியும் அவர்களால் கொண்டுவரப்பட்ட பல பழக்கவழக்கங்களும் அவர்கள் பாஷைமணமும் இன்னு ம் ஆங்காங்கு நிலைத்திருக்கின்றன. பறங்கியர் சிங்களருள்வை த்த சில்வா, பீரிஸ், பேணுண்டோ, சொயிசா ஆதியபெயர் களும், தமிழருள்வைத்த பிகுருதோ, பின்றே ஆதியபெயர் களும், அவர்கள்கொடுத்த முதலிப்பட்டப் பெயர்களும் இன் றைக்கும் வழங்குகின்றன. குருசுத்தலைப்பாகை, “கொந்தல்” மணி, (அதாவது செபமாலை) வசலிக்கூடு, (சுவிசேஷமெழுதி யகூடு) என்பவைகளும், ப்ொலியளக்குமுன் சிலுவைபோடுத ல், புதுவீடுகளின்மேற் கொடி தூக்குதல், ஆலயங்களிற் பீரங் கிவெடிதீருதல் முதலிய வழக்கங்களும் இன்றைக்கும் காணப் படுகின்றன. அவர்கள் தோம்புப்பெயர்கள் இன்னும் மறக்கப் படவில்லை. 'மாங்தை”ச்சட்டை, கமிசு, களிசான், சால்வை தலிய உடைவிசேஷங்களும், 'பேனிச்சி” “கவுத்தோர்’ முத லிய நகைவிசேஷங்களும், மேசை” கதிரை” வோங்கு”*க விச்சி” ('காத்தை” முதலிய தளபாடங்களும், “கடதாசி” *பேன” முதலிய நாளாந்தப் பிரயோகப்பொருட்களும் அ வர்களை நினைப்பூட்டுகின்றன. இன்றைக்கும் நாட்டவர்கள்தா ம் 'கொடுதார்” பண்ணுகிறது (துண்டுதுண்டாய் வெட்டு வது) "பிறேசர்” கொண்டாடுகிறது (கலந்து சிற்றுணவருக்

யாழ்ப்பாண் வைபவ கெள்முகி. 9
துவது) "பிந்தாரிக்கிறது” (சித்திரம்வரைவது) *கந்தாரிக்கி றது” (பாடுவது) மேஸ்திரி” 'இறெசிதோர்’, ‘அமிருல்” *கப்பித்தான்” ஆகிய நூற்றுக்கணக்கான பறங்கிச்சொற்களை உபயோகிக்கக் காண்கிருேம்.
ஒல்லாந்தரின் சந்ததியாராய் யாழ்ப்பாணம் மன்னுச் ஆதியவிடங்களிலுள்ளோரும் பறங்கிப்பாஷையையே பேசுவா ான்றி, ஒல்லாந்தப்பாஷையை யறியார். அவ் ஒல்லாங்கரும் ப றங்கியரென்றே அழைக்கப்படுகின்றனர். யாழ்ப்பாணப்பட்டி னம் பறங்கிப்பாஷையிலேயே "சீதாரி” என்றும் அங்குள்ள ஒல்லாந்தருங்கூட வசிக்குமிடம் “பறங்கித்தெரு’ என்றுமே இன்றுவரைக்கும் நடைபெறுகிறது.
ஒல்லாந்தர்காலப் பழங்கதைகளிலும் பறங்கியர்காலத்துப் பழங்கதைகளே இன்றைக்கும் வீடுகளில் பெண்பேதையர்க ள் சிறுவர்களாலும் சொல்லப்படக் கேட்கின்றுேம்.
சுண்ணுகச்சந்தையிலே-பறங்கியர் சுங்கானைப்போட்டுவிட்டார் பார்த்தெடுத்தவர்க்குப்-பறங்கியர்
பாதிச்சுங்கான்கொடுப்பர் என்றும்,
மாட்டிறைச்சியாம்-பறங்கிக்கு மானுமிணங்காதாம் சுட்டகருவாடாம்-பறங்கிக்குச் சோறுமிணங்காதாம் என்றும்,
என்னபிடிக்கிருய்அங்தோனி-நானும் எலிப்பிடிக்கிறேன்சிஞ்ஞோரே பொத்திப்பொத்திப்பிடிஅந்தோனி-அது பிட்டுப்போட்டோடுதுசிஞ்ஞோரே என்றும்,
வரும் மழலைப்பாட்டுக்களையும் காண்க. சிஞ்ஞோர் என்றது நயினர்” என்றதுபோலக் கீழானேர் மேலோரைவிழிக்கும் பறங்கிச்சொல்லு.
அக்காலம் நாடுமுழுதும் கிறீஸ்துவநாடாய்ப் போயிருந் தமையால் சில தமிழ்ச்சொற்களின் அர்த்தங்களும் பறங்கிய ர்காலத்தில் திரிபுபட்டு அப்படியே இன்றைக்கும் வழங்குகி ன்றன. உதாரணம்; வேதம் என்னும்சொல் முற்காலம் ஆரிய

Page 56
{)2 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ருடைய "இருக்கு" முதலிய நால்வேதங்களையே குறித்தது. ஆயின் பறங்கியர்காலத்தில் அது கிறீஸ்துசமயத்துக்குமுரியதா கி நால்வேதங்களை உடையோராயிருந்தோர் "அஞ்ஞானிகள்” என்றே 'தமிழர்” என்றே குறிக்கப்பட, அவ்வேதங்கள் இ ல்லாதோராகிய கிறீஸ்தவர்களே வேதக்காரர்” எனப்பட்டா ர்கள். 'சத்தியவேதம்’ என்ற சொற்ருெடரும் கிறீஸ்துமார் க்கத்தையே குறிப்பதாயிற்று. இதனுல் யாழ்ப்பாணத்து வை பவமாலையை ஒல்லாந்தர்காலத்தில் எழுதிய மயில்வாகனப்புல வர் தாமும் (நமக்குத்தோற்றுகிறபடி) சைவராயிருந்துகொண் டு கிறீஸ்துமார்க்கத்தைச் “சத்தியவேதம்” என்றும் ஒல்லா ந்தர் கொண்டுவந்த சற்றேமாற்றழுடைய அம்மார்க்கத்தை 'இ றப்பிறமாது (திருத்திய) சத்தியவேதம்’ என்றும் அழைப்பவ ராயினர். இவ்வழக்குகளே இன்றைக்கும் பெரும்பான்மை கி லைபெற்றிருக்கின்றன.
பறங்கியர்யின் இலங்கையையாண்ட ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பா ணத்தில் 137 வருஷம் ஆண்டாரேயாயினும் அவர்கள்பாஷை யும் வழக்கங்களும் ஏறக்குறைய அழிந்துபோய் அவர்க்குமு ன் 38 வருஷம்மட்டும் ஆண்ட பறங்கியரின் பாஷையும் பழ க்கவழக்கங்களுமே நமது நாட்டில் கிலைத்துவிட்டமை ஊன்றி யோசிக்கத்தக்கது. (சா. ஞா)
இலங்கையில் ஒல்லாந்தர்-ஒல்லாந்து எனும் தேசத்தார் ஒர்காலம் போர்த்துக்கால்-ஸ்பானிய தேசங்களின்கீழ் வர்த் தகஞ்செய்து பின் அத்தேசங்களோடு போரிகட்டிக்கொண்டு பறங்கியருடைய கீழ்த்திசை வர்த்தகத்தையும் குடியேற்றநா டுகளையும் கைப்பற்ற வழிபார்த்திருந்தார். ஒல்லாந்தர் முதன் முதல் இலங்கையைத் தரிசித்தது 1602-லாம். அட்மிறல் யோ றிஸ்வன் ஸ்பில்பேகன் என்பவனே 3 போர்க்கப்பலுக்குத் த ளபதியாய் வந்து மட்டக்களப்பில் வைகாசி மாசம் 30-ந் திகதி இறங்கினன். கண்டியரசனுன டொம் சுவான் விமலதர்மன் எ ன்பவன் இவனை ஏற்றுபசரித்து கறுவாப்பட்டையும் தொகை யாகக்கொடுத்து ஒல்லாந்தரோடு ஒர் பொருத்தஞ்செய்து கோ ட்டைகட்டவும் உத்தரவளித்தான். ஸ்பில்பேகனின்பின் டிவீட் என்பவன் கண்டியரசனைத்தரிசிக்கவந்து இவன்பரிசாரகர்சிலரா ல் ஒர் பூசலில் தற்செயலாய்க் கொல்லப்பட்டான். அப்பால் மா ர்செல்லஸ் டி பொஸ்குவர் எனும் ஒல்லாந்த தானுபதி 1612இல் அக்காலம் கண்டியையாண்ட செனறற் எனும் சிங்கள அர சனிடம் அனுப்பப்பட்டு பறங்கியருக்கெதிராய்ச் சமாதான உ டன்படிக்கைபண்ணி 1615-இல் மீண்டான். இதற்கிடையில்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 93
பறங்கியர் ஒல்லாந்தரை உட்செல்லவிடாது தடுக்கும்பொருட் டுத் திரிகோணமலையிலும் மட்டக்களப்பிலும் கோட்டைகளே க்கட்டி அவ்விடங்களைப் பிடித்துக்கொண்டிருந்தனர். ஆயின் 1638-ல் ஒல்லாந்தர் கண்டியரசனுன ராசசிங்கனுல் அழைக் கப்பட்டுவந்து மட்டக்களப்புக்கோட்டையைக் கைப்பற்றினுர், அப்பால் திரிகோணமலை 1639-லும், நீர்கொழும்பும் காலியு ம் 1640-லும் ஒல்லாந்தர்கைப்பட்டன. அவ்வருஷமே பறங் கியர் நீர்கொழும்பைப் போரில்மீட்டும் 1644-ல் ஒல்லாந்தர் அண்தை மறுபடியும் பிடித்துக்கொண்டனர். பறங்கியர் 1637-ல் கோவைக்கணித்தாய்க் கடற்சண்டையிற்பட்ட பெரிய அபசெ யமும் கன்னேறுவாவில் இராசசிங்கனல் அடைந்த பெருங் தோல்வியும், ஒல்லாந்தரால் மட்டக்களப்பு ஆதியவிடங்களில் சகித்த கட்டமும் அவர்களை மிக வலியிழந்துபோகச் செ ய்திருந்தன. ராசசிங்கன் ஒல்லாந்தரைக்கொண்டு பறங்கியரை ஒட்டுவித்துத் தானாசுசெய்யலாமென மனப்பால் குடித்துக் கொண்டு அவர்கள் கொழும்பையும் பிடித்துக்கொள்ள உதவி செய்தனன். கொழும்பு 1656-ல் எழுமாச முற்றுகையின்பி ன் ஒல்லாந்தர் கைப்பட்டது. தனக்கு வாக்குப்பண்ணியபடி ஒல்லாந்தர் கொழும்பைத் தரவில்லையெனக்கண்ட கண்டியா சன் அவர்களையெதிர்க்கப் பிரயத்தனப்பட்டும் வாய்க்காது போயிற்று. ஒல்லாந்தர் நாளுக்குநாள் வலிமிகுந்து யாழ்ப்பா ண இராச்சியத்தையும் அப்பிக்கொள்ளத் தலைப்பட்டனர்.
மன்னுர் ஒல்லாந்தர்கைப்படல்.- 1658-ம் ஆண்டு'மாசிமா சத் தொடக்கத்தில் றிக்லோவ் வன் ஜென்ஸ் எனும் ஒல்லா ந்ததளபதி 1500 வீரர்களைக்கொண்ட ஒன்பது கப்பல்களோ டும் பல சிறு மாக்கலங்களோடும் மன்னரின்முன்னே காண ப்பட்டான். மன்னர் 1560-ம் ஆண்டுதொட்டு முழுதும் கிறீஸ் தநாடாயும், பறங்கியருடைய கைக்கீழ் மிகச் செழிப்புற்றே ங்கியு மிருந்தது. பறங்கியர் அதை ஏறக்குறைய முழுதும் செய்கைப்படுத்திப் பெருங்கோட்டங்களை ஆங்காங்குவகுத்து, பல சிறு நகரிகளை நிர்மானித்து, ஏழு பெரிய ஆலயங்களா லும் பல சன்னியா சவீடுகளாலும் அலங்கரித்திருந்தனர். இப் போது காடாய்க்கிடக்கும் மன்னரின் வடமேற்குப்பகுதி அ க்காலம் நாடாய்ச் சிறந்திருந்தது. பேசாலைக்கணித்தாய்க் கா ட்டினுள்கிற்கும் கோபுரமானது ஒர் பறங்கிப்பிரபுவின் ஆதீ னத்துள் எழுப்பப்பட்டிருந்த ஒர் காவற்கட்டிடமேயென்பது பொருத்தமான ஒரு துணிபு. சிலர் எண்ணுகிறபடி அதைச் சோனகர் கட்டினரென்று துணிவதற்கு ஏதுவில்லை. ஆயின்
14

Page 57
94 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
1658 அளவில் மன்னரின் சீர்குலைந்து செல்வம் மங்கிக்கொ ண்டுவந்திருந்தது. பத்துவருஷம்வரையில் முத்துக்குளிப்பில் லாமற் போயினமையால் சனங்களுள் தரித்திரம் தலைகாட்டி யிருந்தது. பறங்கியரும் துன்மார்க்கத்தாலும் சோம்பலினலு ம வலியிழந்து அதோகதிப்பட்டிருந்தனர்.
மன்னர்க்கடலிற் முேற்றிய ஒல்லாந்தர் அங்கு சத்துரு க்களையெதிர்க்க ஆயத்தமாய்கின்ற பன்னிரண்டு மாக்கலங்களை பும் அகஸ்மாத்தாய்ச் சருவிச் சிலவற்றைக் கடலிலமிழ்த்தியும் சிலவற்றைக் கைப்பற்றியுங்கொண்டு நாட்டிலிறங்கத் தலைப்ப ட்டனர். பறங்கியர் ஒல்லாந்தர் வருவாரெனப் பயந்து கடற் கரையில் அகழ்களைப்பொறித்துப் ப தி வி ரு ந் து அவரிற ங்கவிடாது பொருதினர். ஒல்லாந்தர் தங் குண்டுமாரியின் மறை விலிறங்கி ஆயிரத்துக்கு மேற்படடோராய் அணிவகுத்துகின் ற பறங்கியரைச் சிதறவடித்தும் பலரைக் கொன்றும் வெற்றியா ளராய் விளங்கினர். அன்றைப்போர் எத்துணைக் குரூரமுள் ளதா யிருந்ததெனில் 'இரத்தமுழுக்கு”என அதற்குப் பேரி டப்பட்டது. யாழ்ப்பாணத்துக் க ப் பி த் தா ன கி ய அங் தோனியோ தெ மெனசேசும் அன்று போரில்மடிந்தான். நெ றிகெட்டோடிய பறங்கியர் கடலாலும் கசையாலும் யாழ்ப்பா ணம்நோக்கிப் போயினர். நல்லதிஷ்டமாய் அன்று சொரிந்த மழையினுல் இவர்களை ஒல்லாந்தர் பின்தொடர்ந்து செல்லக் கூடாமற் போயிற்று.
அப்பால் ஒல்லாந்தர் கோட்டையினுள் இருந்த பறங்கி ச்சேனையை முற்றுகையால் வெல்லும்பொருட்டு அதற்கணித் தாயிருந்த இருகோவில்களையும் சந்நியாசவிடுகளையும் அாண் செய்துகொண்டிருந்தனர். சம் யோஜ் எனப் பெயரிடப்பட்ட மன்னர்க்கோட்டை தற்காலக் கோட்டையிருக்குமிடத்திலே யே இருந்தது. ஒல்லாந்தர் ஒபாது சொரிந்துகொண்டிருந்த குண்டுமாரிக்காற்ருது கோட்டையுளிருந்த பறங்கியர் நாலாகா ளினிற்றில் கம்மை ஒல்லாந்தருக்கு ஒப்புக்கொடுத்து யுத்த மரியாதைகளோடு வெளிப்போந்தனர். இதுநிகழ்ந்தது மாசிமா சம் 22-ங் திகதி. அடுத்த ஞாயிறுவாரம் வெற்றியாளர் பட் டணத்தின் பெரியகோவிலில் ஒர் ஸ்தோத்திர ஆராதனை நட த்தி விழாக்கொண்டாடினர். பின் தாமதமின்றிப் பறங்கியச் முத்துச்சிப்பிப்பார்களை அழித்துவிடாவண்ணம் ஒர் கடற்ப டையை வைத்துவிட்டு யாழ்ப்பாணத்தைநாடிச் சென்றனர். ஒல்லாந்தர் இவ்வாறு முத்துச்சிப்பிப்பார்களைக் காவல்பண்ணி யும் எட்வெருஷ வகளாய் அவர்களால் முத்துக்குளிப்பு:நடத்த இயலாதிருந்தது.

யாழ்ப்ப்ாண வைபவ கௌமுதி. 95
யாழ்ப்பாணத்திற் படையேற்றல்- பங்குனிமாசத் தொடக் கத்தில் ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாணத்தைநோக்கி மாதோட்டவழி யாய்நடந்து வன்னிக்காடுகளை ஊடறுத்துப் பூநகரியைச்சேர் ந்தனர். பூநகரியில்கின்று கடல்கடந்து யாழ்ப்பாணத்தில் இ றங்குவது வெகு கஷ்டமாயிருந்தது. அங்கிருந்த மாக்கலங்க ளில் ஒருதடவைக்கு 300 பேருக்கு மேற்கொண்டு செல்வது கூடாததாயும் ஒருமுறைபோக ஒன்றாைமணித்தியாலத்துக்கு மேற் செல்லுவதாயுமிருந்ததால் சேனையை இக்கரைப்படுத்து தல் ஆபக்கரமாயிருந்தது. ஆயினும் பறங்கியச் சத்துருக்கள் பூநகரிமார்க்கமாய் வருவரென ஊகியாமல் ஆனையிறவிலேயே தம்மைக் காத்துநிற்கின்றரென அறிந்தமையால் இவர்கள் யா தும் விக்கினமின்றிச் சேமமாய் இக்கரைப்பட்டுச் சாவுகச்சே ரியிற் சேர்ந்தனர். இவையனைத்திலும் தென்மராட்சியின் தலை வனை ஒர்வன்னியனின் பெருந்துணை ஒல்லாந்தருக்கிருந்தது. இவன் தனக்கு ஒர் வெள்ளைமனைவியைத் தரும்படி யாழ்ப்பா ணத்துப் பறங்கியரிடம் கேட்டபோது அவர்கள் ஓர் வெள் ளைப் பெட்டைநாய்க்குப் பொற்சங்கிலி கழுத்திற்றரித்துப் ப ல்லக்கிலேற்றி அவனுக்கு அனுப்பிவிட்டிருந்தனர். இதனுற் ப றங்கியரில் தீராத வன்மமுற்றிருந்து அவர்களைப் பிடித்து க்கொடுக்கச் சன்னத்தணுய்கின்று ஒல்லாந்தருக்குப் பக்கத்து ணையானுன்,
சாவுகச்சேரிக்கோவிலின் அழகையும் அதன் சுற்றுப்பு றங்களின் வனப்பையுங்கண்டு ஒல்லாந்தர் வெகு பிரீதியுற்று ர்கள். சனங்கள் பயமின்றி உணவுப்பொருட்களைக் கொண்டு வரலாமெனவும் வாங்கும் பொருட்களுக்கெல்லாம் காசு உட னே கொடுத்துவிடப்படுமெனவும் பறைசாற்றுவிக்கவே ஊரவர் களும் அவர்களை நன்முய் உபசரித்தனர். பகல் போசனமரு ந்தியபின் நாவற்குளியையடைந்து அங்கு இராத்தங்கினர். ப ங்குனிமாசம் 3-ந் திகதியாகிய மறுநாட்காலை "காலைச்செப த்தின்பின்’ உப்பாற்றைக்கடந்து சுண்டிக்குளிவரையிலும் வ ந்தபோதிலும் எதிர்ப்போர் யாரும் காணப்படவில்லை. ஆயி ன் சுண்டிக்குளிக்கோவிலை அடையுமுன் பறங்கியர் எதிர்த்து நின்றனர். அங்குநடந்த ஒர் சிறு யுத்தக்கில் ஒல்லாந்தரே வெற்றியாளராகி கோவில்வளவை அரணுக்கிக்கொண்டு இரா த்தங்கி, பின் மறுநாட்காலை தாங்கள் கொண்டுவந்த இரு பீ ாங்கிகளினின்றும் குண்டுமாரிபொழிந்து தெருவைச் சோதி த்துக்கொண்டே கோட்டைக் கருகாமையில்வந்து சேர்ந்தா ர்கள். ஒல்லாந்தரின் மாக்கலங்களும் கோட்டைக்கெதிசேவர்
து நின்றன. பின் கோட்டையைச் சருவுதற்கு ஆயத்தமாய்

Page 58
96 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
அகழ்தோண்டிக் கொண்டிருக்கையில் பக்கத்திலிருந்த கிணற் றில் தண்ணீர்பருகிய முப்பதின்மர் ஒல்லாந்தர் உடனே இறங் தனர். இக்கிணறு பறங்கியரினல் நஞ்சூட்டப்பட்டிருந்தது. ஒல்லாந்தர் கோட்டையைப்பிடித்தபின், இச்சதிமானத்தைப் ப ழிவாங்கும்படி பறங்கிய கைதிகளில் எழுபதின்மரை அக்கி ணற்றிற் குடித்துச் சாகும்படிசெய்தபின்னே கிணறு தூர்த்துவி
• لوگئے۔ لالا سا
கோட்டையுள் அடைக்கலம்புகுந்த பறங்கியர்போக, எ ஞ்சியோர் பட்டணத்தின் ஆலயங்களைச்சார்ந்த வீடுகளை அா ணுக்கிக்கொண்டு போராடினர். ஒன்பதாந்திகதி பட்டணத்தி ன் மேற்குப்புறத்திலிருந்த யேசுசபைக்கல்லூரியும் மடமும் பிடிக்கப்பட்டன. ஒன்பது நாட்சென்று கிழக்கு அந்தத்தில் கி ன்ற டொமினிக்கன்சபை ஆலயமும் மடமும் ஒல்லாந்தர் கை ப்பட்டன. பங்குனிமாசம் 20-ந் திகதி 燃、赠 முற்று கை ஆரம்பிக்கப்பட்டது. இதற்கிடையில் பறங்கியருடைய பெண்களும் பிள்ளைகளும் அனேகர் ஊர்காவற்றுறை மார்க்க மாய் நாகபட்டினத்துக்கோடித் தப்பிவிட்டனர். ஆயினும் கோ ட்டைக்குள் போர்வீரரும் கிரகஸ்தருமாய் 3000 சனங்கள் அ டைக்கலம்புகுந்திருந்தார்கள். யாழ்ப்பாணக்கோட்டை இப் போதிருப்பதிலும் அக்காலம் அதிக விசாலமாயிருந்தது என் பர். அது 1624-ம் ஆண்டு கட்ட ஆரம்பித்து எட்டுவருஷத்தி ன் பின்னே முற்றுப்பெற்றது. உள்ளே க ப் பித் த ர னின் வீடு சேனபதிகளின் மனைகளும், கோயிலும் கன்னியாஸ்திரி மடமும், பெரிய உத்தியோகஸ்தர் மனைகளும், வைத்தியசாலை ,யும், தருமசாலைச் சகோதரர்வீடும், மறியற் கட்டடங்களு மிருந்தன. அடைமதில் செய்கையானது ஒல்லாந்தரால் வெகு சாக்கிரதையாய் நடத்தப்பெற்றது. இரவில்மட்டும் உ ணவுப்பொருட்களைத் தேடும்படி தீவுபற்றுகளுக்கு வெளிப்போ ந்து செல்லப் பறங்கியருக்கு வசதியிருந்தது. ஆயினும் வி ரைவில் ஒல்லாந்தாது சாக்கிரதையால் இவ்வாறு செய்தலும் கூடாமற் போயிற்று.
பறங்கியரும் ஒல்லாந்தர் வருவாரெனக் காத்திருந்து யா ழ்ப்பாணக்கோட்டையை நன்ருய்த் தயார்படுத்தி வைத்திருந்த னா. யாழபபாணததுககு ஒாகதவு எனனததகக ஊாகாவற றுறைச் சலசந்தியைக் காத்துக்கொள்ளும்படி இரண்டு வரு டத்திற்கு முன்னரே அப்போது 'கயிஸ்” கோட்டை என்ன ப்பட்ட கடற்கோட்டை ஒர் மலைமேற் கட்டப்பட்டது. 'கயிஸ்’ என்றது துறைமுகம் எனப்பொருள்படும் ஒர் போர்த்துக்கீஸ்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 9.
சொல். அப்பெயரே இப்போது பிறபாஷைகளில் ஊர்காவற்று றைக்கு Kayts என வழங்குகின்றது. ஒல்லாந்தர் கடற்கோட் டையைக் “கமனியேல்" (பன்றியின்தொடை) யென அழைத்த னர். இக்கோட்டைக்குள் ஒர் கோவிலும், வாசஸ்தானங்களு ம் குண்டு உள்டுருவக்கூடாமற்செய்த மூடுசாந்து அறைகளுமி ருந்தன. கடற்கோட்டைக்கு எதிரே ஊர்காவற்றுறையில் வே ருெரு கோட்டைகட்டி இருகோட்டைகளினின்றும் இவற்றி னுாடாய் உட்படும் கப்பல்களைச்சருவ ஆயத்தஞ் செய்திருந்த அ. ஆயின் ஒல்லாந்தர் வந்தபோது கரைக்கோட்டை முற்ருய் நிறைவேறியிருக்கவில்லை. யாழ்ப்பாணக் கடலின் கீழ்வாச லைக் காப்பதற்கு கல்முனையிலும் பறங்கியர் ஒர் கோட்டைகட் ட எத்தனித்கிருந்தும் கையிடாது விட்டிருந்தனர். அப்பால் போர்வீரர் தொகையிலும் யாழ்ப்பாணத்திற் பறங்கியரின்பெ லம் பெரிதாயிருந்தது. மன்னரிலிருந்து ஓடிவந்தவர்களோடு கொழும்பிலிருந்தோருள்ளுஞ்சிலர் நாகபட்டணமூலமாய்த் தப் €T? ്', கோவையினின்று விரை ல் தங்களுக்கு உபபலம் வருமென்றகம்பிக்கையும் பறங்கியரு க்கிருந்தது.
கடற்கோட்டையைப் பிடித்தல்-முற்றுகை யிடப்பட்டோர் ஊர்காவற்றுறைக் கடல்மார்க்கமாய் இந்திய கரையோடு சம்பங் தம் பூண்டிருப்பதையும் உணவுப்பொருட்கள் ஆகியன வருவி த்துக் கொள்வதையும் கண்ட ஒல்லாந்தர் கடற்கோட்டையை யும் தீவுகளையும் அடிப்படுத்தாது யாழ்ப்பாணக் கோட்டையை ப் பிடிப்பது அரிதென யோசித்து முற்றுகையை விடாமலே கடற்கோட்டையைத்தாக்கக் காரைதீவுக்குச் சென்றனர். அங் கு அகழ்கள் பொறித்துக் குண்டுப்பிரயோகஞ்செய்தும் குண்டு கள் கோட்டைமட்டுஞ் செல்லாததினுல் வள்ளங்களில் மாவே லையால் அரண்கள் இயற்றிக்கொண்டுபோய் அதைச் சருவமுய ன்றனர். இவ்வேலைகள் முற்றுப்பெறுமுன்னரே கோட்டையு ள்ளிருந்த யெரோணிமோ தே பாய்வ, என்பவனும் சேனையு ம் தண்ணீரின்மையால் தவித்து வெண்கொடி யுயர்த்தி ஒல்லர் ந்தரைச் சரணடைவோராயினர். கடற்கோட்டை முற்றுகை பதினைந்து நாள் வரையுமே நீடித்தது. சித்திாைமாச நடுக்கூ ற்றில் ஒல்லாந்தர் அக்கோட்டைக்கு அதிபர்களாயினர். பறங் கியர் பீப்பாக்களில் வைத்துக்கொண்டிருந்த தண்ணீர் போதா தென்று கண்டு வேண்டியசலத்தை வைத்துக்கொள்ளுமாறு இவர்களாலேயே அங்கு இற்றைக்குங் காணப்படும் தண்ணீர்த் தொட்டிகள் கட்டுவிக்கப்பட்டன. ஒல்லாந்தர் கடற்கோட்டை பைப் பிடித்துக்கொண்டு கப்பித்தானையும் குடும்பத்தையும் இந்தியாவுக்கு அனுப்பிவிட்டனர்.

Page 59
99. யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
யாழ்ப்பாணக் கோட்டைபிடிபடல்.-இதற்கிடையில் யாழ்ப் பாணத்தில் கோடடை வெகு சாக்கிரதையாய் அடைமதில் செ ய்யப்பட்டுவந்தது. கோவையிலிருந்து அனுப்பப்பட்டஉதவியும் யாழ்ப்பாணம்வந்துசேராது ஒல்லாந்தரின்கடற்படைகளால் 石 க்கப்பட்டது. ஒல்லாந்தருக்கோ அவர்களது கப்பலொன்றி னல் நான்கு பெரும்பீரங்கிகளும் வேறு பலபொருட்களும் கொ ண்வொப்பட்டன. ஆயினும் குண்டுகள் குறைந்து Luru°sar மையால் ஒல்லாந்தர் கோவில்களின் பித்தளை வெண்கல தளபா டங்களை நொருக்கியும், சவக்காலைகளின் கல்வெட்டுப்பலகைகளை உடைத்தும் பீரங்கிகளிற்போட்ச்ெ சுட்டுக்கொண்டிருந்தனர். இதனுற்போலும் பறங்கியருடைய சமாதிமேலெழுத்துக்கள் யாழ்ப்பாணத்திலில்லாது போயின. கோட்டையுள்ளிருந்தார் ஒயாமற் சொரிந்துகொண்டிருந்த குண்டுமாரியால் காயம்பட் டோரும், மடிங்தோரும், பட்டினியால் வாடி இறந்தோருமாய் வெகு அவஸ்தைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தனர். இறந்தோர்தொ கை ஆயிரத்தறு நூறெனக் கணக்கேற்றப்பட்டது. மூன்றரை மாத முற்றுகையின்பின் சனங்கள் அப்பால் போசனத்துக் வழியின்றி அம்பாயப்பட்டனர். பழுதுபட்ட அரிசியே மீந்தி ருந்தது. உப்பு இல்லாமற் போய்விட்டது. பட்டினியாற் சன ங்கள் நாய்களையும் பூனைகளையும் பிடித்துத் தின்ருர்கள். ஈற்றி ல் கொள்ளைநோயுமொன்று தலைகாட்டிற்று. ஆதலால் இனி ஆற்றதெனக்கண்ட பறங்கியர் ஆனிமாசம் 21-ங் தினதி தென் கிழக்கு அலங்கத்திலே வெண்கொடியுயர்த்திச்சமாதானங்கேட் டனர். அத்ேதநாள் உடன்படிக்கைக்குக் கைச்சாத்திடப்பட் டது. கோட்டைச்சேனை யுத்தமகிமைகளோடு முரசதிரக் கொ டிகள்பறக்க வெளிப்போந்து ஒல்லாந்த கொடித்தம்பத்தின்மு ன் தங்கொடிகளைத் தாழ்த்தவும், ஒரு பீரங்கியைத் தம்முடன் கொண்டுசெல்லவும், குருமாரும் கிரகஸ்தருமான பறங்கியர் இ ந்தியாவுக்கு அனுப்பப்படவும், எவராயினும் தமக்கு உரிய உ டைகளையும் அவசியமான உணவுப் பொருட்களையுமேயன்றி மற்றென்றையும் கொண்டுபோகாதிருக்கவும், அவர்கள் சகல பொருள் பண்டங்களும் ஒல்லாந்த சேனைக்கு வெற்றிப்பொரு
ட்களாய் விடப்படவும் பொருத்தனை செய்யப்பட்டது.
உலகுகாவலழதலி-இங்கு வைபவமாலைகூற யாழ்ப்பாணச் சரித்திரக்காரர் விரித்துக்கூறும் உலககாவலமுதலியின் வரலா று வாத்தக்கது. “யாழ்ப்பாணத்துக் கோட்டையை ஒல்லாந்தர் எளிதிற் பிடித்தமைக்கு அனுகூலியாயிருந்தவன் உலகுகாவல முதலியென்பவன். அவன் சோழநாட்டில் இராசதுரோக 器 தத்துக்குத் தப்பியோடி யாழ்ப்பாணம் வந்து காரைதீவிலே

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 99
தன் குடும்பத்தோடு வாழ்ந்தவன். பெருஞ்செல்வமும் அதிகா ாமுமுடையவன. பறங்கியதிகாரிகளோடு நண்பூண்டிருந்தவ ன். ஆயினும் அவன் அவர்களுடைய கொடுங்கோன்மைகண் டு பொருணுகி அவ்வாசைநீக்கச் சமயம்பார்த்திருந்தான். அ வனை ஒல்லாந்தர் துணையாகும்படி கேட்க அவனும் உடன்ப ட்டான். சமயம்பார்த்து ஒரிரவு அவன் ஒல்லாந்த தளபதியை க்கொண்டுபோய் புழைக்கதவால் கோட்டையினுள்ளே பிரவே சிக்கும்படி செய்தான். அச்சமயம் பறங்கிகள் காவல்விழிப்பி ன்பொருட்டு ஒரிடத்திற்கூடி ஆடல்பாடல்களிற் பொழுதுக ழிப்பாராயினர். அதுகண்டு ஒல்லாந்தசேனை முழுதும் கோட் டைக்குள் நுழைந்தது. விடியுமுன் ஒல்லாந்தச் தங்கொடியுயர் த்தி உள்ளிருந்த பறங்கிவீரர் அநேகரைவெட்டி அகழிகளிலி ட்டனர். எஞ்சினுேர் சரணடைந்தனர்” (யாழ்ப்பாணச்சரித்தி ரம்) இது பொருந்தாக்கதையென்பது தெளிவு. உலகுகாவல முதலி காரைதீவில் ஒல்லாந்தருக்கு உதவிசெய்திருப்பின் இரு க்கலாம். அவன் வரலாறு தென்மராட்சி வன்னியனின் வரலா ற்றேடு மருவித் திரிபுற்றதுபோலும்,
பறங்கியர் புறப்படல். - இதுகிற்க, கோட்டையி லுள்ளிரு ந்தோரெல்லாம் வெளியேற மூன்று நாட்சென்றது. ருெரட்றி கோ பொறெய்யோ எனும் யாழ்ப்பாணக் கப்பித்தான் வன் டெலான் எனும் ஒல்லாந்த சேனைத்தளவாய்க்குக் கோட்டை த் திறவுகோல்களை ஒப்பித்தான். பின் கோட்டைச்சேனை வெ ளிப்போந்தது. பொருத்தனையிற் கண்டபடி பீரங்கியை இழுத் துக்கொண்டுபோகப் பெலமில்லாமையால் அதைவிட்டுச் செ ன்றனர். சேனையின்பின் குருமாராகிய பிறர் வந்தனர். ஒல்லா ந்தர் சற்றும் இரக்கமாவது மரியாதையாவது இல்லாமல் ஆ ண் பெண் வாலர் விருத்தர் கன்னியர் துறவிகள் சகலரையு ம் வஸ்திரமுரிந்து பரிசோதித்ததைக்கண்டு பறங்கியர்கொண் ட சீற்றஞ் சிறிதல்ல. ஒல்லாந்தரின் பொருளாசை அவ்வளவி லிருந்தது. சனங்கள் வெளிப்டோந்தபின் ஒருநாள் இராணு வஉத்தியோகஸ்தர் கோட்டையைக் கொள்ளையடிக்க விடப்ப ட்டார்கள். மறுநாள் போர்வீரர்கள் அங்கு எடுக்கவிரும்பிய பொருட்களை எடுக்கவிடப்பட்டது. கோட்டையினுள்ளே பின நாற்றமும் அலங்கோலமும் சகிக்கக்கூடாதிருந்தமையால் சில நாட்கழித்தே ஒல்லாங்கர் அதனைச் சுத்திசெய்துகொண் டுட் பட்டனர். அதின் மதில்கள் குண்டுகளால் வெகு சேதப்பட் டுக்கிடந்து பின் திருத்திக்கட்டப்பட்டன. அப்பால் யாது கரு கியோ கோட்டைக்குள் முந்நூறு தென்னைகளையும் நாட்டினர்.
அதுகிற்க, பறங்கியசெல்லாம் கப்பல்களிற்போட்டு மிரு

Page 60
100 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
கங்களை அடைப்பதுபோலடைத்து வத்தாவியா மார்க்கமாய்
ரோப்பாவுக்கோ தாம்தாம் விரும்பியவிடத்துக்கோ அனுப் பப்பட்டனர். இளம்விதவைகளும் கன்னியர்களும் வெற்றி யாளருக்கேயென்று வைத்துக்கொள்ளப்பட்டார்கள். ஆதியில் வந்த ஒல்லாந்தர் போர்வீரராய் மனைவிமக்களின்றி வந்திரு ந்தமையால் பெரும்பாலும் பறங்கிப்பெண்களையே மணந்தன ர். பறங்கிச்சேனுவீரரில் சிலர் ஒல்லாந்தரின்கீழ் உத்தியோக
க் தமர்ந்து கொண்டனர்.
ஒல்லாந்தர் பறங்கியாை எவ்வளவு குரூரமாய் நடத்தின ர்களோ அவ்வளவில் யாழ்ப்பாணச் சுதேசிகளைச் சணுவாய் ந டத்துவார்போலக் காட்டவிரும்பி அவர்களுக்கு அனேக நல் வாக்குகளைப்பண்ணினர். புகையிலைவரி உடனே நீக்கிவிடப்ப ட்டது. மார்க்கவிஷயத்திலும் அவரவர் இஷ்டம்போல் நடக்க லாமென ஆதியிலே நயவசனம் கூறினர்.
4. ஒல்லாந்தர்காலம்,
சதியாலோசனை- ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாணத்தாரைத் தம் பக்கமாக்கிவிடப் பிரயாசித்தும் பறங்கியரில் இவ்விராச்சியத்தா ருள் தலைமைபெற்முேர் பலர்கொண்ட பிரீதி அத்தனைவிரை வில் மங்கியொழியாதிருந்தது. அன்னுேருட் செல்வாக்குள்ளா ர் சிலர் ஒல்லாந்தரைச் சதிமானமாய்க்கொன்று தொலைத்துவி ட ஒர் சூழ்ச்சிசெய்யத் தலைப்பட்டனர். இதில் யாழ்ப்பாண த்து டொம் லூயிஸ் பூதத்தம்பிஎன்னும் முதலியும், மன்னுரா ருள் ஒருதலைவனும் இராசவிசுவாச சத்தியஞ்செய்துகொடுத் து இங்கு நின்றுவிட்ட பறங்கியரில் 8வரும் முக்கியஸ்தராய் நின்றனர். இச்சதிமானம் மனுவேல் அந்திராடோ எனும் ஒர் சிங்களமுதலியால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அரசினால் விளங்கிக் குற்றவாளிகள்நெஞ்சங் கிடுக்கிடத்தக்க மகாகொடூரமாய்க் கொ ல்லப்பட்டனர். பல்டேயஸ் பாதிரியார் இக்கொலைத்தண்டத் தைச் சித்திரசகிதமாய் வரைந்துவைத்திருக்கின்ருர், குற்றவா ளிகளைச் சிலுவைகளிற்கட்டி நெஞ்சைப்பிளந்து ஈரலைப்பிடுங் கி அவர்கள்முகத்தில் எறிந்து விடப்பட்டது. இவர்களது சதி மானச்சூழ்ச்சியை மலாக்காவில் பிறந்தவரும் வியாதிநிமித்த மாய் மற்றைய பறங்கிக்குருமாரோடு அனுப்பிவிடப்படாது யாழ்ப்பாணத்தில் தங்கியிருந்தவருமாகிய கல்தேருே எனும் யேசு சபைக் குருவானவர் அறிந்திருந்தும் அவ்விரகசியம் 'பா வசங்கீர்த்தனம்’ எனும் சமய ஆசாரசம்பந்தமாய் மட்டும் அ
வர்க்குத் தெரிந்திருந்தமையால் அரசினர்க்கு அதை வெளிப்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 101
படுத்தாதிருந்துவிட்டார். கத்தோலிக்ககுருமார் தாம் 'பாவ சங்கீர்த்தன” இரகசியமாயறிந்தவைகளை உயிர்போகினும் சொ ல்லார். ஆகவே இவர் அவ்வாறு ஒழுகுவோராயினர். அரசி னர் இவரையும்பிடித்துச் சிரச்சேதம்செய்வித்தனர். சதிமான த்திற் சேர்ந்திருந்த வேறு பதினுெருவர் தூக்கிலிட்டுக் கொ ல்லப்பட்டு யாவர்பிணங்களும் பருந்துகள் விருந்துகொன்ன மரங்களில் தூக்கப்பட்டன.
பூதத்தம்பிகதை.- டொம் லூயிஸ் பூதத்தம்பி கைலாய வன்னியனின் சகோதரியை மணமுடித்திருந்தவனென வைப வமாலை கூறுகின்றது. ஆயின் அந்நூல் பூதத்தம்பியின் சரித் திரத்தை மிக மாறுபாடாக்கி வரைந்து பூதத்தம்பிமனைவியை அங்கிராடோ இச்சித்து அதினுற் சதிமானக் காகிதம் எழுதி அவனுயிரைத் தானே போக்குவித்தானென் முக்கிவிட்டிருக்கி ன்றது. வைபவமாலை சுருங்கச்சொல்லிய இவ்விபரீதகதையை மெஸ், முத்துத்தம்பிப்பிள்ளை கற்பனுலங்காரமாய் விரித்துப் பின்வருமாறு எழுதினர்.
'ஒல்லாந்தர் அரசு செய்யத் தொடங்கியபோது அரசிறை ப்பகுதிக்கு அதிகாரியாக வேளாண்டலைவனுகிய பூதத்தம்பி முதலியையும், கிருபப்பகுதிக்கு அதிகாரியாகக் கரையார்தலை வன் (குருகுலத்தலைவன்) ஆகிய மனுவல் அக் திராசியையும் நிய மித்து அவனுக்குப் பற வகிக்காரர்போல முதலிப்பட்டமளித் தார்கள். இருவரையும் ஒல்லாந்தர் மந்திரிமாராகப்பாவித்து அ வர்களைவினவியே அரசுசெய்துவந்தார்கள். தமது கிறீஸ்துச மயத்தைப் பாவச்செய்வதும் கறுவாப்பட்டை முதலிய வியா பாாவஸ்துக்களை விருத்திசெய்வதும் போக்குவரவுக்கேற்ற சா தனங்களைச்செய்வதுமே அவர்களுடைய அரசு நெறியாகவிருங் தஅது
பூேதத்தம்பிமுதலியும் அந்திராசிமுதலியும் பெருநட்பு டையாாய்த் தத்தம்பகுதி அதிகாரத்தைச் செய்துவரும்போ து ஒருநாள் பூதத்தம்பி தனது மாளிகையில்கடந்த விருந்து க்கு அந்திராசியையும் அழைத்தான். அந்திராசிசெல்லுதலும் அவனைப் பூதத்தம்பி உபசரித்தழைத்துத் தணிமையான வோ சறையிலே போசனம்படைப்பித்து அவனுண்ணும்வரையும் பக்கத்தில்கின் றுபசாரம்பண்ணுமாறு இரண்டு ஏவலாளரை வைத்துவிட்டு மற்றவிருந்தினரை உபசரிக்குமாறு சென்முன். பூதத்தம்பிமனைவி பந்தி மேல்விசாரணைசெய்துகொண்டு போ
5

Page 61
102 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
கும்போது அந்திராசி இருந்துண்ணும் அறையினுஞ்சென்று பிரசாாகரையழைத்து வேண்டிய உண்டிவகைகளைக் குறைவி ன்றிப் படையுங்களெனத் தூண்டிப்போனுள். அந்திராசி பிற ர்மனேவியரைப் பெற்றதாயெனமதிக்கும் விரதமில்லாதவனத வின் அவள் முகத்தழகைக்கண்டான். இனிய குரலழகையுங் கேட்டான். அவள் நடையழகையும் நோக்கினன். அவன்கோ க்கோடு உள்ளமும் அவள்பாற் செல்லப்பெற்றன். தணியாப் பெருங்காதல் முளப்பெற்றன். அவனருங்கிய விருந்தெல்லாம் அவனுக்கு வேம்பாயிற்று. பரிசாரகர் வினவுக்கு அவன் யாது ங்கூருது மாமாயிருந்தான். பலகாற் கேட்டபின்னர் அவன் உணர்வுவந்து போதுமெனக்கூறி எழுந்து வாய்சுத்திசெய்து கொண்டுபோய் ஆசாரமண்டபத்திலிருந்து பூதத்தம்பியோடு பேசிக் கருத்தொருபாலிருக்கத் தாம்பூலந்தரித்து விடைபெற் து வீட்டுக்குமீண்டனன்.
*அவன் வீடுபோய்ச்சேர்ந்தவுடன் தங்கக்காசுகளும் வா சனத்திரவியமும் ஒருபட்டாடையும் ஒரு சந்தனப்பெட்டியி ல்வைத்து இதனைக் கொண்டுபோய்ப் பூதத்தம்பிமனைவி அ ழகவல்லிகையில் யாருமறியாவகைகொடுக்து, யான்வந்து கொ ண்டாடுவதற்கு ஏற்றகாலம் யாது’ என்று கேட்டுவாவென ஒரு தூதனிடங்கொடுத்து அவனையனுப்பினன். அவன்சென் அறு பூதத்தம்பியில்லாத சமயம் பார்த்து அவள்கையிற்கொடுத் துத் தன்துதைச்சொன்னன். அஃது அவள்செவியில் உருகி ய ஈயகீர்போலப் பாய்ந்தது. அவள் கொடுஞ்சினங்கொண்டு ஒரு செருப்பையெடுத்து அப்பெட்டிமீதுவைத்துக் கட்டுவித் து இதனக்கொண்டுபோய் அப்பாதகன்கையிற் கொடுத்திடுக வென்று அத்தூதனையுங் கண்டித்தனுப்பினுள். தூதன் நடக் ததைச்சொல்லிப் பெட்டியையுங் கொடுத்தான். அந்திராசி உ லகமெல்லாம் என்னடிவணங்க அழகவல்லிக்குமாத்திரம் மதி ப்பில்லாதவனனேன், என்தூதனும் என்னை மதிக்கமாட்டா G8ପot' ଶTଶot வெட்கமும் தக்கமும் மானமுந்தூண்ட, ஆருக் கோபமுடையணுகி இவள்செருக்கை அடக்குவேனெனச் சபத மிட்டுச் சமயம்பார்த்திருந்தான். அழகவல்லி அச்செய்தியை த் தனது நாயகனுக்கு உடனேசொல்லின் பெரும்பகை விளை யுமென்றஞ்சிச் சாந்தமான காலம்பார்த்தறிவிக்க எண்ணியிரு ந்தாள். இரண்டுமூன்று தினத்தில் அந்திராசி பூதத்தம்பியிட த்திற்சென்று ஒரு வெள்ளைக்காகிதத்தை நீட்டி, ‘கச்சாய்த்து றைக்குச் சிலமரங்களுக்குக் கட்டளையனுப்பவேண்டும், மசம் இத்தனையென்று கணக்குப்பார்த்து உடல்வாசகம் எழுதிக்கொ ள்ளுவேன், பின்பு உமக்குச் சாவகாசமிருக்காது, இதிற் கை

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 103
யெழுக்திட்டுத்தாரும்'என்ருன். பூதத்தம்பி அதனைச் சாதமெ ன்றெண்ணிக் கையெழுத்திட்டுக்கொடுத்தான். அந்திராசி த ன்னெண்ணம் முடிந்ததென்று மகிழ்ந்துகொண்டுபோய் மறு காலிகிதத்தில் உடல்வாசகத்தைப் பறங்கித்தலைவனுக்கு ஒல் லாந்தரைவெல்லத் துணைபுரிவதாகவெழுதி ஒரு தூதனிடமலு ப்பிய பாவனைசெய்து, அதனைத் தான் &யுற்றுப் பிடித்தா ன்போலநடித்து ஒல்லாந்த தேசாதிபதிக்குக் காட்டின்ை. தே சாதிபதி அதனுண்மையை ஆராய்ந்து பொய்யெனக்கண்டு அ தனத்தள்ளினுன். அந்திராசி இதனுண்மையை நானறிவேன் இதுசெய்த பூதத்தம்பியைத் தப்பவிட்டால் ஒல்லாந்தவரசுக் குப் பழுதுண்டாம். என்னுயிரும் தப்பாதென்முன். அதற்கு த் தேசாதிபதி இணங்கிக் கொலைத்தீர்ப்பிட்டான். ஊர்காவ ற்றுறையிலே கடற்கோட்டை கட்டுவித்துக்கொண்டிருக்குங் தேசாதிபதி தம்பி பூதத்தம்பிக் குற்றநட்பினனுதலின், அ வனறியின் இத்தீர்ப்பு நிறைவேருதெனவெண்ணி, அந்திராசி காலதாமதஞ்செய்யாது அவ்விாவிற்றனே அநியாயமாகப் பூக க்தம்பியைக் கொல்லுவித்தான். உடனே அழகவல்லியும் உயி ர்விட்டாள். பூதத்தம்பி மைத்துனனுன கைலாயவன்னியன் அ தனையறிந்து கொழும்புக்குச்சென்று பெரியதேசாதிபதிக்கு ந டந்தவைகளைக் கூறினன். உடனே அவன் யாழ்ப்பாணத்தே சாதிபதியையும் அங்கிராசியையும் பிடித்துவருமாறு சேவக ரையனுப்ப, அவர்கள் தேசாதிபதியைக் கப்பல்மார்க்கமாகவு ம் அந்திராசியைக் கரைமார்க்கமாகவும் கொண்டுசென்றர்கள். செல்லும்போது தேசாதிபதி கடலிற்பாய்ந்துயிர்விட்டான். அ ந்திராசி பண்டாரத்தார்தோப்பென முசலிக்குச் சமீபத்திலு ள்ள காட்டில் யானையடித் தரைத்துக்கொல்லப்பட்டான்.”
பூதத்தம்பிநாடகம்,- பிள்ளையவர்கள் பூதத்தம்பிநாடகத் தைத் தமக்காதாரமாகக்காட்டி 'பூகத்தம்பிநாடகஞ்செய்த மா தோட்டத்துச் சுவான் கொஸ்தான்மகன் தாவீது என்பவன் இச்சம்பவத்துக்குச் சமீபகாலத்தவனதலால் அவனுண்மையா ராய்ந்தே பாடியிருத்தல்வேண்டுமென்பதும், பாடியவன் தானு ம் கிறீஸ்தவனுதலின் கிறீஸ்தவனுகிய அந்திராசிமேல் அபவா தஞ்சுமத்த மனம்பொருந்தானென்பதும், உண்மையொருபக் கமும் பழியொருபக்கமுமாக அரியசம்பவம் எக்காலத்தும் எவ்விடத்தும் நிகழ்வது இயல்பேயென்பதும் துணியப்படும்” என்கிறர். இக்கூற்றைக்குறித்துச் சக்தியவேத பாதுகாவலன் கூறியது இது. "தாவீது என்பவனின் காலம் யாது? மெஸ். வி ருத்துத்துரையுடைய குறிப்புகளின்படி (Vapavamaai XXX 1W) தாவீது கிறீஸ்தவரென்பதும் நிச்சயமல்ல. ஏனெனில்,

Page 62
04 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ஒருசைவனேப்போல கடவுள்வணக்கஞ் செய்திருக்கிருர் அன் றியும் அப்புலவர் சரித்திரமறியாதவர். அவர் யாழ்ப்பாண ஒல்லாந்த கவர்ணர் அந்தோனி அமிமுல் என்கிருரர். அந்தோ னியோ அமிருரல் தெமெனெசெஸ் என்பவன் யாழ்ப்பாணத் துப் பறங்கிக் கைப்பித்தான். ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாணத்தைப் பிடிக்குமுன்னே மன்னரில் அவர்களாற் கொல்லப்பட்டவன். (Peiris Ribeiro p. 384, 5) đ6ởr tọ_LIrở6örQ JuQ0 tô I96)yp. - ந்திராடோவை ஒர் தமிழ்க் குருகுலத்தவனென்றதுங் தவறு. அவன் ஒரு சிங்களனெனப் பல்டேயஸ்பாதிரியார் காட்டியி ருக்கிரு?ர். இப்படிப் பலதவறுகள் காணப்படுகின்றமையால் தாவீதுவுடையநாடகம் சரித்திரமாக எடுத்தாளப்படத் தக்க தல்ல. தாவீது மயில்வாகனப்புலவருடைய வைபவமாலையைப் பார்த்து தமதுநாடகத்தை எழுதியிருக்கவேண்டியது. மயில் வாகனப்புலவர் தமக்கிருந்த வேளாள அபிமானத்தைத்தழுவிக் கர்ணபரம்பரையால்வந்த ஒருகதையை மெய்யென்றெண்ணி எழுதிவைத்துப்போயினர். அவரெழுதியகாலத்துக்கும் சம்பவ த்துக்குமிடையிற் சென்றகாலம் எழுபத்தைந்துவருஷத்துக்கு மேலாகின்றமையால் அதற்கிடையிற் கதைமருவி வழங்கிவர த்தொடங்கியது அதிசயமல்ல. ஈற்றில் தாவீது கிறீஸ்தவரா கையால் கிறீஸ்தவரான அந்திராசிமேல் அபவாதஞ்சுமத்த ம னம்பொருந்தியிருத்தல் கூடாது என்ருாே பிள்ளையவர்கள். இந்தநியாயம் பொருந்தாதென்றது இதுவரையிற்றெளிவு. அ ந்திராடோமட்டுமல்ல பூதத்தம்பியுமே கிறீஸ்தவர். மேலும் அந்திராடோவைக் கரையானென்று இகழ்ந்து பூதத்தம்பிகா டகக்காரர் பாடியதும்வீண். நம்யாழ்ப்பாணத்துக் குருகுலத் தவர்கள் கொந்தளித்ததும்வீண். ஏனெனில் அந்திராடோ யாழ்ப்பணத்தவரல்லர். ஒரு சிங்களர்.” o
பூதனுராய்ச்சி.- 'பூதத்தம்பிக்கு ஏகபுத்திரனேயிருந்தா ன். அவன்பெயர் சோதிநாதன். அவன்மகன் பூதனாாய்ச்சி. பூதத்தம்பியினுடைய முன்னேரிடத்தில் புவனேகவாகுவிலு டைய பதக்கமொன்றிருந்தது. அப்பதக்கம் அச்சந்ததியார்க் குப் பிதிரார்ச்சிதமாகவந்து பூதனுராய்ச்சியார்காலத்தில் அவ ரால் கந்தசுவாமிகோவிலுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அப்பதக் கம் இன்னும் நல்லூர்க் கந்தசுவாமிகோவிலி லிருக்கின்றது. பூதத்தம்பியிருந்தவிடம் பூதனுராய்ச்சிவளவென நல்லூர்க் க ந்தசுவாமிகோவிலுக்குக் கீழ்ப்பாலிருக்கின்றது” (யாழ்ப்பாண ச்சரித்திரம்)
இராசதுங்கழதலி- முன்கூறிய 'உலகுகாவலமுதலியை ஒல்லாந்தவாசினர் மந்திரியாக்கினர். அவனுக்கு மாபாலுயர்ந்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 105
த முதலியினது சகோதரியை விவாகஞ்செய்துவைக்கனர். ம ாபாலுயர்ந்தமுதலி பறங்கியரசனிடத்துத் தனதிகாரியாயிருந் தவன். ஒல்லாந்தர் அந்தவதிகாரத்தை அவனுக்குக்கொடுத்த னர். உலகுகாவலமுதலி சிலகாலத்தில் இறந்தான். ஒல்லாந்த வாசினர் அவனிடத்து மிக்க மதிப்புடையரா யிருந்தமையால் அவனுடைய அதிகாரத்தையும் அவனுக்குரிய வரிகைகளையும் அவன்மகன் இராசதுங்கமுதலிக்குக் கொடுத்தனர். அவன் த ன்மாதுலனுகிய மரபாலுயர்ந்த முதலியினது எழுபுத்திரிகளு ள்ளே ஒருத்தியை விவாகஞ்செய்தான். அவ்விவாகத்தை ஒ ல்லாந்ததேசாதிபதியும் பிரதானிகளும் சமுகமாயிருந்து சிற ப்போடுநடத்தினர்’ (யாழ்ப்பாணச்சரித்திரம்)
சோனகர்வால்- அப்பால் வைபவமாலை அடிதலைமாறி வரைந்திருக்கும் சிலவரலாறுகளை ஈண்டுத்தருவோம். 'அக் காலத்திலே சங்தச்சாய்பு என்பவனுல் மகமதுவின் மார்க்க த்திற்சேர்ந்த தமிழ்ப்பேசும் சில சோனகக்குடிகள் காயலிடி ட்டணமுகலிய இடங்களிலிருந்துவந்து தென்மிருசுவில் என் னும் ஊரிலே குடியிருந்து சாவுகச்சேரி, கொடிகாமம், எழு துமட்டுவாள், முகாவில் என்னும் இடங்களிலுள்ள சந்தைக ளில் வியாபாரம்பண்ணிக்கொண்டு தாங்கள் குடியிருந்தவிட மாகிய மிருசுவிலுக்கு உசனென்று பெயரிட்டார்கள். சிலகா லத்தின்பின் அவ்விடம் வசதிப்படாததினுல் நல்லூர்க் கந்த சுவாமிகோவிலிருந்த இடத்தில்வந்து குடியிருந்தார்கள். சோ னகர் குடியிருந்தால் கோயில்கட்டுங்காலம் தடையாயிருக்கு மென்றுகினைத்து, தமிழர்கூடி அவர்களையப்புறப்படுத்தத் தெ ண்டித்துங் கூடாமற்போயிற்று. அந்தகிலங்களுக்கு அதிகவி லைதருவோம் தாருங்களெனச் சம்மதிக்கவில்லை. ஒன்றுக்கு ணங்காததினுல் தமிழர் பன்றியிறைச்சியைச் சோனகருடைய கிணறுகளிற் போவிெத்தார்கள். அதைக்கண்டவுடன் சோன கர் அழுது புலம்பிப் பட்டினிகிடந்து ஆற்ருமல் தங்கள் பெரு நாட்களில் தாங்கள்வந்து தங்கள் சமயவழிபாடுகளைச்சேய்து கொள்ளத் தடைபண்ணுதிருப்பதற்குத் தமிழரைக்கொண்டு உடன்படிக்கையெழுதுவித்துக் கிடைத்தவிலையையும் வாங்கி க்கொண்டு நாவாந்துறைக்குக் கிழக்குப்பக்கமாய்க் குடியேறி னர்கள். (இதைப்பற்றி 69-ம் பக்கம்காண்க.) அக்காலத்தில் உத்தரகோசமங்கையிலே ஒர் பெருங்கலகம் மூண்டதினுல் அ தற்குப்பயந்து பலவேளாளரும்) சில விஷ்ணுசமய சிவசமய பி ராமணக்குடிகளெல்லாம் அங்கிருந்துவந்து காரைதீவிலே கு டியிருந்தார்கள்.
;) 6 ک
சாளநாட்டிலிருந்து சிலபட்குடிகள் வேளாளரின்கீழ்ப்

Page 63
106 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
பயிர்க்குடிகளாயிருந்து பிழைக்கலாமென்றெண்ணிவந்து அவ் வெண்ணப்படி பிழைக்க இடங்காணுககினல் சிலகுடிகள் த மமுருக்குத் திரும்பினர்கள். சிலர் சான்முாைப்போலப் ப&ன யேறுந்தொழிலைப் பழகினர்கள். மேற்கூறிய ஈழவரும் (ஈழ வர்வந்தது சகராசசேகா சங்கிலிகாலத்திலென்பது வைபவமா 2ல. இந்நூல் 35-ம் பக்கங்காண்க. ஈழவரின் ஆகிப்பெயர் ஈ ம்பிக்ள் என்ப. பள்ளரும் பனையேறத் தொடங்கிக்கொண்ட தினுல் சான்ருருக்குப் பிழைப்புக்குறைந்தது, அதினுற் சில சான்ருரர்கள் வெள்ளைக்காரவிடுகளில் ஆணும்பெண்ணுமாகப் பணிவிடைகளிலேற்பட்டுச் சீவனஞ்செய்தார்கள். சிலர் வலைவி சிப் பிழைத்தார்கள்.
முற்கூறிய ஈழவர்பள்ளரிற் சிலர் பிழைப்புக்கு வழியி ல்லாமையாற் தங்களை வேளாளர் முதலானவர்களுக்கு அடி 6). DESGT 5 எழுதிக்கொடுத்தார்கள். முந்நாட்களிற் சிலவறிய வர்கள் தங்களைக் கோவில்களுக்கு அடிமைகளாக எழுதிக் கொடுத்துக் கோவிற்பணிவிடைசெய்து சீவனஞ்செய்தார்கள். அதினுற் கோவிலாரென்று அழைக்கப்பட்டுக் கோவியரெனப் பேர்பெற்றர்கள். (இவையெல்லாம் தமிழரசர்காலத்தில்) பறங் கிகள் அரசாட்சியைக் கைப்பற்றிக் கோவில்களை யிடித்தபின் எசமான்கள் கோவியரைப் பிறருக்கு விற்பனைபணணினர்கள். பிற்காலத்தில் வடதேசத்திலிருந்து சிலசிறைகள் வடசிறைக் கோவியமென்னும் (பெயரால்) விலைப்பட்டார்கள். இப்படியே சிறைவிற்பனவு கொள்வனவு அதிகப்பட்டது.கண்டு உலாந்தே ச அரசாட்சியார் அவ்விற்பனவைத் தங்கள் அதிகாரத்தின்கீ ழாக்கி தங்களுக்கு வருமானத்தை உண்டாக்கினர்கள்.
இறப்பிறமாது சத்தியவேதமேயன்றி வேறுசமயங்கள் வழங்கப்படாதெனத் தங்கள் அதிகாரத்தாற்றத்ெது யாழ்ப்பா ணத்தை முப்பத்திரண்டுபற்முக்கிஒவ்வொருபற்றுக்கும்ஒவ்வொ ரு கோயிலைக்கட்டுவித்து (இது பறங்கியர்காலத்தில் ஒவ்வொ ருகோவிலுக்கும் தங்கள் குருமாரைகியமித்து அனைவரும் அ ந்தக்கோவில்களிற்போய் அறிவுகேட்கவும் கலியாணங்கைப்பி டிக்கவும் மற்றுஞ்சடங்குகளையும் தங்கள் சமயவிதிப்படிதான் செய்யவேண்டுமென்றும் பலவந்தம்பண்ணி வந்தார்கள். பல பலவரிகளை ஏற்படுத்தி அரசாட்சிக்கு வருமானத்தைப் பெரு
க்கிக்கொண்டார்கள்.
போகிச்சாதியாரிற் பலகுடிகள் தமிழரைச் சிவிகையில் வைத்துக் காவிவந்தார்கள். அவர்கள் சிவியாரென்று ஒருசா

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 10ሽ
தியானர்கள். அவர்கள் சிவிகைகாவவும் கோவியரும் குடிமை களும் தங்கள் ஒழுங்குப்படி சிறப்புச்செய்யவும் வரிசைஏற்படு த்தவும் அவ்வரிசைகளை வரிசைப்பத்திரம் பெற்றவர்களன்றி மற்முெருவருஞ் செய்யக்கூடாதென்று கட்டளைபண்ணி, வரி சைப்பத்திரம் பட்டக்கடதாசி இவைகளாலும் அதிகவருமா னங்களைக் கட்டளைபண்ணித் தங்கள் சமயமே எங்குழ் நிறை வேறவேணுமென்று கட்டளைசெய்து உலாங்தேசர் இதுவரை க்கும் அரசாட்சிசெலுத்தி வருகிறர்கள்' இதுவரையும் யாழ்
ப்பாண வைபவமாலை.
தமிழ்ச்சாதிகள்- வைபவமாலைகுறித்த இத்தமிழ்ச்சாகி களின் வரலாற்முேடு ஒல்லாந்தர் வரைந்துவைத்த விரிவான சாதிவரலாற்றையும் அவ்வவற்றின் ஊழியம் ஆகியவற்றையும் ஈண்டுதருவ்ாம். இவ்விபரங்கள் தொமஸ் வன்றீ எனும் ஒல் லாந்த கொம்மாண்டோர் 1691-ம் ஆண்டு எழுதிய அறிக்கை ப்பத்திரத்தில் வருகின்றனவாயினும், பறங்கியர் சாலத்திலும் பெரும்பாலும் தமிழரசர்காலங்தொட்டும் இருந்த சீரையே வி ளக்குகின்றன:-
*யாழ்ப்பாணத்தைச்சேர்ந்த நாடுகளின் குடிசனங்களுள் 40 சாதிப்பிரிவுகளிருக்கின்றன. அவ்வச்சாதியார் பின் காட் டப்படும் ஊழியங்களையும் சில்லறைவரிகளையும் கம்பனிக் ச் செலுத்துவதோடு நிலவரி, சோலைவரி, வீட்டுவரி, தோட் டவரிகளையும் இறுக்கவேண்டியவர்களாம்.
11. வேளாளர். இவர்களே சகலசாதிகளுள்ளும் தொ கையால்மிகுத்தவர்கள். இவர்கள் கம்பனிக்காக வருஷத்தில் 12 நாள் வேலைசெய்வதும், 2 பணம் தலைவரியும், 1 பணம் அதிகாரிவரியும் இறுப்பதும் கடன்.
*2. சாண்டார். தொகையிற்குறைந்தவர்கள். இவர்களுக் கும் வேளாளருடைய கடமைகளேயுண்டு.
13. தனக்காரர். இவர்களும் மேற்படி.
14. பரதேசிகள். இவர்கள் யாழ்ப்பாணப்பட்டணத்தாரி ன் பின் வருவர். வேளாளரோடு சமத்துவமாய் வைக்கப்படு வர். இவர்கள் தாங்களிருக்கும் காணிக்காானுக்காக வருஷம் 12 நாள் வேலைசெய்து 2 பணம் தலைவரிமாத்திரம் இறுக்கவே ண்டியது. வேறுகடமையில்லை.

Page 64
0S யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
15. மடப்பளியும் மேற்படியே. அஞ்ஞானிகள் காலத்தி லே இவர்கள் பிராமணருடைய அடுக்களையில் உதவிசெய்யு
ம்படி வேலைகொள்ளப்பட்டார்கள்.
*6. மலையாளி அகம்படியார். 12 நாள் ஊழியஞ்செய்து 2 பணம் தலைவரியிறுக்கக் கடனளிகள்.
17. மீன்பிடிகாரர் ஆறு வெவ்வேறு வகுப்பாயுள்ளவர் கள். அவை: கரையார், முக்கியர், பரவர், செம்படவர், கடை யர், திமிலர் என்பவை. இவர்கள் வருஷத்தில் 12 நாள் க ம்பனியின் மாக்கலங்களிலே "கிலாசு”களாய் ஊழியஞ்செய் யவேண்டும். ஆயின் கொழும்புத்துறையிலிருப்போர் கம்பனி யின் வேலையாடகளைக் கல்முனைக்குக்கொண்டுபோய்க் கொண் டுவருவதும், அராலியார் தீவுபற்றுகளுக்குக் கொண்டுபோய் வருவதுமான ஊழியத்தையே உடையவர்கள். இதற்கு இவர் கள் தங்கள் சொந்தத்தோணிகளையே உபயோகிக்கவேண்டும்.
இதனேடு இவர்களெல்லாருக்கும் 2 பணம் தலைவரியுமாம்.
18. சோனகர் அல்லது மகமதியர். 2 பணம் தலைவரியும் 8 பணம் ஒப்பீசிக்காசும் கொடுக்கவேண்டும். (ஒப்பீசி அல்ல து கடமைக்காசு ஊழியத்துக்குப்பதிலாயிறுப்பது) இவர்களை த் தோணிகளைக் கடலிலிறக்கவோ கரைக்கிழுக்கவோ கூப்பி ம்ெபோதெல்லாம் இவர்கள் போகவேண்டியது. மேலும் க டைகளிலிருப்போர் கோட்டைக்குட் செப்புக்காசெண்ணப் பொக்கிஷகாரனுக்கு உதவிசெய்யவேண்டியது. இவர்களுக்கு வேறு கடமையில்லை.
19. செட்டிகளுக்குத் தலைவரி 2 பணம். அஞ்ஞானிகளா யுள்ளோருக்கு 4 பணம். இவர்களுள்ளும் கடையில் வியாபா ரஞ்செய்வோர் பொக்தகாரணுக்குக் காசு எண்ண உதவிசெய் யவேண்டும்.
10. தட்டார். தலைவரி 2 பணமும், ஒப்பீசிக்காசு 3 ப ணமும் இறுக்கவேண்டும். வேறுகடமையில்லை.
11. வண்ணுருக்குத் தலைவரி 2 பணமும், ஒப்பீசிக்கா சு 4 பணமும், காணியாட்சிக்காரர் கேட்கும்போது கோவி ல்களுக்கும் வீடுகளுக்கும் வெள்ளைகட்டுவதும், கம்பனியின் உத்தியோகஸ்தர்கள் ஊர்ச் சுற்றேட்டத்துக்குச் செல்லும்வே ளைகளில் வீடுகளை வெள்ளைகட்டி அலங்கரிப்பதும் இவர்களு
க்குக்கடன்.

யாழ்பபாண வைபவ கெளமுதி. 199
a 12, நெசவு கார்ர். 2 பணம் தலைவரியும், ஒப்பீசிக்காசு 5-9/20 பணமும் இறுப்பர். வேருெ ன்றுமில்லை.
*13. பறையருக்குத் தலைவரி 2 பண்மும், ஒப்பீசிக்கா சு 4 பணமும். இவர்களுக்கு ஊழியமில்லை. ஆயின் தங்கள் சொந்தக்கோயில்களுக்குச் சனங்களைக்கூட்டத் *தம்பேறு’ அ டிக்கவேண்டும். பறையடிக்கும் தொழிலுள்ளோருக்கு மாத்தி ரமே இந்த்க்கடமை.
*14. கிறீஸ்தத்ச்சர் தலைவரி 2 பணமும், ஒப்பீசிக்கா சு 2 பணமும், இறுப்பர் காணிக்காரனுக்கு அவர்கள் ஒரு நாள் சம்பளத்தோடும் ஒருநாட் சம்பளமில்லாமலுமாக 2 நீர் ள் வேலையுஞ் செய்யவேண்டும். அஞ்ஞானத்தச்சர் தலைவரி 2 பணமும், ஒப்பீசிக்காசு 3 பணமும் இறுப்பர். மேலும் இவ ர்கள் கம்பனியுடையவும், பிற ஆட்களுடையவும், மசக்கலங் களைச் சம்பளத்துக்குப் பழுதுபார்க்கவேண்டும். இவர்கள்
தொகை மிகச்சிறிது.
15. கிறீஸ்தகெர்ல்லர் கிறீஸ்த தச்சரைப்போலவே செ ய்யவேண்டியவர்கள். அஞ்ஞானக்கொல்லரும் அஞ்ஞானத் த ச்சரைப்போலவே. இவர்கள் தொகை மிகச்சிறிது.
*16. குசவர் 2 பணம் த்லைவரியும், 4 பணம் ஒப்பீசி க்காசும் இறுக்து கோட்டை கொத்தள வேலைக்குரிய மடக லங்களும் 'திறெசெல்லன” எனும் ஓடுகளும் கெர்டுக்கவேண்
டியவர்கள்.
*11. பள்ளர் அல்லது சாயவேர் பிடுங்குவோர் 2 ப ண்ம்தலைவரியும், 9-13/16 பணமலுப்பீசிக்காசும இறுத்துக் கா க்காரனுக்குச் சாயவேர் பிடுங்கிக்கொதித்துக் காசு வாங்கிக் கொள்ளக் கடனளிகள்.
*18. சாயக்காரருக்குத் தலைவரி 2 பணம், ஒப்பீசிக்காசு 4 பணம். இவர்கள் காண்க்காரனுக்குச் சீலைகாய்ச்சிக்கொடுக்கக்
கடனளிகள்.
*19. எண்ணெய்க்கார்ர் மேற்கூறியபடி வரிகொடுத்து
க் கம்பனிக்காக எண்ணெய் -வாக்கிக்கொண்டுவந்து கொள் விலைப்படி கொடுக்கவேண்டும்.
16

Page 65
110 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
'20. துரும்பர். ஈழவருடைய வண்ணுராம். இவர்கள் 2 பணம் தலைவரியும் 94 °தம்மக்காசும்’ இறுப்பர். வேருெ ன்றுமில்லை.
*21. சிவியார் கொம்மாண்டோருடையவும், திசாவையு டையவும் பல்லக்குகளைக்காவவும், இவர்கள் வீடுகளுக்கும் காவல்வீடுகளுக்கும் தண்ணீர் கொடுக்கவும் கடனளிகள். மே லூம் கொம்மாண்டோர்வீட்டிலும் திசாவைவிட்டிலும் முறை மாறி வேலைகாரராய் கிற்கவும், வருஷவீதம் 2 பணம் தலைவரி யிறுக்கவும் கடன்.
122. கன்னருக்கு ஊழியமில்லை. ஆயின் கம்பனிக்குச் செம்புச்சாமான் செய்துகொடுதது தலைவரி 2 பணமும் இறு த்துவரவேண்டும்.
*23. பெட்டி செய்வோர் வருஷத்தில் 2 பணம் தலைவரி கொடுப்பதொழிய இவர்களுக்கு வேறு கடமையில்லை
*:24. கேடயஞ்செய்வோர் கம்பெனிக்கு 'ருெண்டெல் லன்’ எனும் கேடயங்கள் செய்து கொடுக்கவேண்டும். இவர்
களுக்கு 2 பணம் தலைவரி
25. மேசன்மார் வருஷம் 2 பணம் தலைவரிகொடுத்து க ம்பனி கேட்கும்போதெல்லாம் சம்பளத்துக்கு வேலைசெய்யவு ம் வேண்டும்.
& 26. தையற்காரருக்கு ஊழியமில்லை. ஆயின் யாழ்ப்பா ணத்துக்கு வருகிற பெரிய உக்தியோகஸ்தர் வீடுகளை வெள்ளை கட்டி யலங்கரிக்கக் கடனளிகள். இவர்களுக்குத் தலைவரி 2 ப batti).
'21. செருப்புக்காாருக்கு ஊழியமில்லை. ஆயின் தலை வரி வருஷம் 2 பணம் கொடுக்கவும், கேட்டநேரமெல்லாம் தம் தொழிலைச் சம்பளத்துக்குச் செய்யவும் வேண்டும்.
*28. சிக்கிரகாரர் தலைவரி 2 பணமும், 83 இறைசால் ஒப்பீசிக்காசம் கொடுக்கவேண்டும். வேறு ஊழியமில்லை.
'29. நாவிதருக்கு ஊழியமில்லை. தலைவரி மாத்திரம்’வ ருஷம் 2 பன ம.

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 111
'30. பிராமணருக்கும் அப்படியே. இவர்களும் வருஷம் 2 பணம் தலைவரியிறுப்பர்.
*31. தவசிகள். மேறபடி,
( 32. பள்ளிவிலிகளுக்கு கம்பனியின் மரக் கலன்களைக் கடலில் தள்ளியும், கரையிலிமுத்தும் விடுவதைத்தவிர, வேறு ஊழியமில்லை. இவர்கள் கோட்டையிலுள்ள கோயிலையும் கொ ம்மாண்டோர்வீடு திசாவையின் வீடுகளையும் சுத்திசெய்து வெ ள்ளையடிக்கவும் கடனுளிகள். முன்னே இவர்கள் கற்பிட்டிக்கு அனுப்பப்படும் மீன்பிடிகாரருக்குப் பதிலாய் இடையிடையே போகவும் கடன்பூண்டோராயிருந்தனர். ஆயின் இப்போது இவ்வழக்கம் கின்றுவிட்டது. இன்றைக்கும் இவர்கள் தலைவரி 2"பணம் இறுக்கவேண்டியவர்கள்.
*33, பா வருக்கு ஊழியமில்லை. ஆயின் கடையில் வியா பாரஞ்செய்வோர் கோட்டைக்குட் பொக்டிகாரனுக்குக் காசெ ண்ண உதவிசெய்யவேண்டும். இவர்களுக்குத் தலைவரி 2 பணம்.
**34. மறவர் கம்பனிக்குப் போர்ச்சேவகராய் ஊழி யஞ்செய்து தலைவரியும் 2 பணம் இறுக்கவேண்டும். வேறு ஒ ன்றுமில்லை.
*35. சனங்களுடைய அடிமைகளாயுள்ள பள்ளர், மாத மொருநாள் கம்பனியின் யானைகளுக்கு ஒலைகொண்டுவந்து கொடுக்கவும், கம்பனிக்காக அங்கிங்குபோகும் உத்தியோக ஸ்தருடைய பல்லக்குகளையும் சாமான்களையும் சுமந்துசெல்ல
வும் கடனுளிகள். இவர்களுக்கும் தலைவரி 2 பணம்.
*36. மேற்படி சனங்களுடைய அடிமைகளான நழவ ரும் மேற்கண்ட பள்ளாைப்போலவே ஊழியமும் வரியுமுள் ளவர்கள். வலிகாமத்திலிருக்கும் பள்ள அடிமைகள் கம்பன் க்குச் சிறையாம். இவர்கள் வெடிமருந்துத் திரிகைகளில் மாதம் 3 முதல் 6 நாள்வரையும் வேலைசெய்யவும், குதிரைகளுக்குப் புல் கொண்டுவரவும் வேண்டியவர்கள். இவர்களுக்குக் தலைவ ரியும் 2 பணம். இப்படியே கம்பனியின் கழச்சிறைகளுக்கும் சொல்லிக்கொள்க.
:37. காலிக்காற” (கோலியப்பறையரர்?) பறையரும் க ம்பனியின் அடிமைகள். இவர்களும் வெடிமருந்துத் திரிகைக

Page 66
112 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ளில் மாதங்தோறும் 3 முதல் 6 நாள் வேலைசெய்யவும், குதி ரைகளுக்குப் புல் கொண்டுவரவும், தலைவரி 2 பணம் இறுக்க இம் வேண்டியவர்கள்.
*38. சொட்டுக் காறப்பறையரும் கொட்டக்காரப்பறை, யாா?) கம்பனியின் சிறை. இவர்களும் மாதம் 3 நாள்முதல் 6 நாள் வெடிமருத்துத் திரிக்ைகளில் வேலைசெய்யவும், குதிரை க்குப் புல்கொண்டுவரவும், 2 பணம் தலைவரி இறுக்கவும் வே ண்டியவர்கள்,
* 39. சாண்டார் வெலெபேட்றெ” என்போர் கொம் மாண்டோர் சுற்ருேட்டஞ்செய்கையில், சாமான் சுமக்கவும, திசசவைக்குப் பந்தம்பிடிக்கவும் கடனளிகள். இவர்கள் தலை வரி 2 பணம் இறுப்பர்.
40. வலையர் அல்லது 'வெற்றிலைக் காார்” தலைவரி 2 ப. ணம் இறுக்கவும், கொம்மாண்டோருடைய அடுக்களைக்கு (1Բ சல்வேட்டை யாடிக்கொண்டுவந்து கொடுக்கவும் வேண்டியவு ர்கள்.
*கோடிக்கரையினின்றுவரும ஞானஸ்நானம் பெருத அ டிமைகள் கம்பனிக்கு ஒரு ஊழியமும் செய்யாமல் தலைவரி 1 பணம் இறுப்பர்.
*இங்கு பிறந்த சனங்களின் அடிமைகளான கோவியரும், கம்பனிக்கு ஊழியஞ்செய்யாமல் தலைவரி 1 பணம் மாத்திரம் கொடுப்பர்.”
இதுவரையும் ஒல்லாந்த தேசாதிபதியின் அறிக்கைப்பத் திரத்திற் கண்டது. அக்காலத்திருந்த சாதிப்பிரிவுகளையும், ஊழியமாதியவற்றையும் இங்கு எடுத்தோதியது, தமிழ்ச்சா திகளின் உயர்வு தாழ்வுகளைக் காட்டும் பொருட்டன்று. சரித் திர விநோதத்தின் பொருட்டேயென்பதை வாசிப்போர் மனத் திலிருத்திக்கொள்ளவேண்டும். இப்பழஞ் சாதிப்பிரிவுகளைப்ப ற்றி நூல்களிற்கண்ட லேறு சில குறிப்புகளையும் ஈண்டுத்தரு
வோம.
வேளாளர்-வேளாளரைச்சுட்டி அதிகம் சொல்லுதல் வேண்டப்படாது. வேளாளர் வேளிர் என இலக்கியங்களுட் கூறபபடுவோரோடு தொடர்புடையவர்கள்போலும். வேளிர்

பசழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி 重1@
*குலத்தவர்களுள் வேள் ஆய், வேள் அண்டிரன், வேள் எவ் வி, வேள்பாரி ஆகியோர் புறநானூற்றினுட புகழப்பட்டிருக் கின்றனர். பத்துப்பாட்டு முதலிய பிற இலக்கியங்களிலும் இ ப்பெயர்கள் வருகின்றன. கொல்காப்பியத்துக்கு நச்சினர்க்கி னியர்செய்த உரையிலே வேளிரைச்சுட்டிப் பின்வருவது கு றிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. அகஸ்தியர் துவ சாபதிப்போந்து கில ங்கடந்த நெடுமுடியண்ணல் வழிக்கண் அரசர் பதினெண்ம ரையும் பதினெண்கோடி வேளிருள்ளிட்டாரையும் அருவாள ரையுங் கொண்டுபோந்து காடுகெடுத்து நாடாக்கிப் பொதி யின் கண்ணிருந்தனர்” பின்னுமோரிடத்தில் வேந்து வினையிய ற்தை எனுஞ் சூத்திர அவதாரிகையில் ‘இது மலயமாதவன் நிலங்கடந்த நெடுமுடியண்ணலுழைநரபதியருடன் கொணர்ந்த பதினெண்வகைக் குடிப்பிறந்த வேளிர்க்கும் வேந்தன்ருெழி லுரித்தென்கின்றது’ என வரைந்தனர் வேளிச் துவரை நாட்டி னின்று தென்னட்டிற் குடியேறினரென்பது புறநானூற்றிலே இருங்கோஎனும் வேளைக் கபிலர்நோக்கி; நீயே
வடபான்முனிவன் நடவினிற்முேன்றிச் செம்புபுனைந்தியற்றிய சேணெடும்புரிசை யுவராவீகைத் துவரையாண்டு நாற்பத்தொன்பது வழிமுறைவந்த
வேளிருள் வேளே
என்றதிலேயும் தொனிக்கின்றது. இங்ஙனம் கூறப்பட்டுள்ள வேளிர் என்னும் குலத்தவர் யாதவரோடு ஒற்றுமையுடையவ ரென்பதும், மைசூரின் ஒய்சளயாதவர் இவர்களடியேயாமெ ன்பதும் 'செந்தமிழ்’ பத்திராசிரியர்கருத்து. யாதவர் ஒர்கா லம் தென்னுட்டின்கண்வந்து குடியேறினமையை மெஸ், தத் தர் ஆகிய சரித்திசாசிரியர்களும் குறித்திருக்கின்றனர். ஒய்ச ளயாதவர் தம்மை பேலாலரென அழைத்து வந்தமையும் அவ ர்கள் பட்டணங்களுளொன்று வேளூர் அல்லது வேளாளபுர மெனப் பெயர்தங்கியதும் பிரசித்தம். இங்ங்னம் யாதவரோ டு சிலர் ஒற்றுமைப்படுத்திப் பேசுகின்ற இவ்வேளிர் இருப குப்பினரெனத் தோன்றுகின்றது. ஒருசாரார் மங்தைமேய்க் குக் தொழிலுள்ளோராய் ஆயரெனவும், பொதுவயெனவும் அ ழைக்கப்பட்டனர். இவர்களே கலித்தொகை 104-ல் குறிக்க ப்பட்டோர்போலும். இவ்வாயர்கள் பெரும்பாலும்கண்ணனை வ ழிபடுவோராயிருந்தனர். மற்றவகுப்டார் ஏராண்மைத்தொழில் பூண்டவர்கள். இவர்களுள் நாட்டாண்மையுள்ளோர் தாம் வே. ஒளிரென விசேடித்துக் கூறப்பட்டனரென்ப. மற்றையோர் வுே

Page 67
14 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ளாளரெனும் பொதுப்பெயர் கொண்டனரென் றெண்ணலாம்” (தமிழரின் பூர்வசரித்திரமும் சமயமும்) இவ் வேளாளர் சிங் கையாரியன் காலத்தில் மடடுமன்று அதன்பின்னும் இடையி டையே தொண்டை,பாண்டி,சோழமண்டலங்களினின்றும்வந்து பாழ்ப்பாணத்திற் குடியேறினரென்பது இச்சரித்திரத்தில் ஆ ங்காங்கு வெளிப்படும்.
வேளாளரும் மடப்பளியாகும்.--வன்றியின் பத்திரத்தில் முக் திய 6 சாதிகளும் சமனுக வைக்கப்பட்டிருக்கின்றமை கவனி க்கப்படத்தக்கது. சாண்டாருள் இருவகுப்பாரிருந்ததாக 2-ம் 39-ம் பிரிவுகளால் விளங்குகிறது. மடப்பளியாரைப்பற்றி வன் cசொல்லும் குறிப்பு தவறுபோலும். அந்த அறிக்கைப்பத் திாத்திலேயே இவர்களைப்பற்றிப் பின்வருமாறு ாேழுதியிருக் கிறது. *வேளாளர் மடப்பளியார் எனும் இருசாகியாருக்குமி டையிலே மிகப்பெரிய தீராப்பகையொன் றிருக்கிறதென்பதை இகுை நான்குறிப்பது அவசியமென்று எண்ணுகிறேன். இதி னல் யாழ்ப்பாணப்பட்டணத்தில் ஒரு சாதியை மற்றச்சாதியி ன் மேலாக வைத்துப் போடாதபடி எப்போதும் கவனஞ்செ லுத்தி வரப்பட்டது. ஆகையினலே கொம்மாண்டோருடைய கணக்கப்பிள்ளைகள் எனப்படும் இருவிகிதர்மாரும் சாதிக்கொரு ஆளாக இந்த இருசாதியிலிருந்தும் எடுக்கப்படுகிறர்கள். முன் சொல்லிய பகையின் நிமித்தமாய் இக்கணக்கப்பிள்ளைகளிருவ ரும் ஒருவசோடொருவர் சந்தோஷமாயிருப்பது அரிது. ஒரு வரையொருவர் நம்புவதுமில்லை. சாதிக்கொரு லிகிதர் வைத்தி ருப்பதினுல் சமநிலையைக் காத்துக்கொள்ளலாம். இதற்கு மா முய் இருவரும் ஒரே சாதியாராயிருப்பின் கொம்மாண்டோரின் தத்துவத்தைக்கொண்டு தங்கள் சாதிக்குச் சணுவாகவும், மற்ற ச்சாதிக்கு மாருகவும், அனேக காரியங்களைச் செய்துபோடுவா ர்கள். (English Transp. 12) மடப்பளியார் எதுவிதத்திலும் அட்டிற்காரர் அல்லரென்பது இந்நூலின் 36-ம் 40-ம் பக்கங் களிற் சொல்லப்பட்டவற்ருல் விளங்கும். வன்றீயின் வேளாள விகிதரே தனது எதிரியான மடப்பளி விகிதருக்கு மாமுய் இக் கதையை உண்டாக்கிச் சொல்லினரோ என்பதும் ஓர் சந்தே கம். வேளாளரின் எரிச்சலினுலேதான் மடப்பளியாருக்கு அ ட்டிற்காா உற்பத்தி கொடுக்கப்பட்டது என்பதும், சுத்தமான மடப்பளியாராயிருந்தோர் தமிழ் அரசர்களின் அந்தப்புசத்து ஸ்திரீகளிடம் பிறந்த அரசமைந்தர்களே என்பதும் ஆராய்ச்சி
alsoGs) ris CD is. (Ceylon Gazetteer p. 229. 3s)
பறையர்-பறையரைப்பற்றிய பின்வரும் குறிப்புகள் சா

யாழ்ப்பாண வைபவ கெள முதி. 15
ம்பான்குலவிளக்கத்தில் வருகின்றன. 'இச்சாதியாருக்குப் ப றையர் என்றபேர் பறையடித்தற்றெழிலால உண்டாயிற்றெ ன்று சாதாரணமாய்ச் சொல்வதுண்டு. ஆனல், இத்தொழி லைப் பறையர்கள் தவிர இன்னும் அனேக சாதியார் செய்கையா லூம், பறையர்கள் எல்லாருக்கும் அது சீவனுேபாயமல்லாமை யாலும் பறையர்களில் முரசுப்பறை என்ற ஒர் பிரிவார்மாத்தி ரம் முற்காலத்திற் பறையடித்துக் காலங்கழித்தமையாலும், இச்சாதியார் முழுமைக்கும் இப்பேர் வந்ததென நம்பவிடமில் லை. மேலும் பறையர்களுக்குப் பூர்வீகமான தொழில்கள் நெச வும், உழவும், வேடடையாடுதலுமாம். அன்றியும் பறையர்களு க்குச் சமானமாயுள்ள வடுகமாலனென்றபதமும், மலையாளப் புலையனென்றபதமும், கன்னட ஒலியனென்றபதமும் பறைய டித்தற்பொருளைத் தராமையால் பறையன் என்பது பறைய டித்தலா லுண்டாயிற்றென்று சொல்லுவது தவறு. 'பர்வதி யன்” “பகறியன்’ எனும் வடமொழிப்பதம் மருவிப் பறை யனென ஆயிற்றென்றது கன்னிங்காம், ஆபர்ட் (Col. 1 un0 ingham, Dr. Oppert) grifugaol u Qas air 605. -syg, at LD க்கும் இசைந்ததாகக் தோன்றுகிறது. பறையன் என்பதற்கு ப் பொருள் குறிஞ்சி அல்லது மலைகிலத்தைச் சார்ந்து வசிப்ப வன். வடுக மாலன் என்பதற்கும் அர்த்தமதுவே.”
பறையன் என்னும் பதமும், பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் இல்லாததொன்று. இச்சாதியாரைப்பற்றிய பின்வரும் வ ரலாறு சரித்திர சம்மதமாய்த் துணியப்படடது. 'திராவிடர் கள் ஆரியர் வருமுன்னமே காடுகளை வெட்டியும், நகரங்களைக் கட்டியும், நாகரீகத்துடன் வாழ்ந்தவர்களாகவும், அவர்களில் ஜாதிவித்தியாசங்கள் பிறகு உண்டாயிருந்தபோதிலும், அவை கள் ந்ேது திணைகளுக்குத் தகுந்தபடி ஏற்படுத்தப்பட்டிருந்த தாகவும் தெரிகிறது. நெய்தல் நிலத்தில் வசித்தவர்கள் யாவரு ம் நுளையர் வலையரென்றும், மருதநிலத்தையடுத்தவர்கள் மள் ளர் கடைஞரென்றும், முல்லைநிலத்தில் இருந்தவர்கள் இடைய ர் தொதுவர் கொல்லரென்றும், பாலைநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் வேடர் வில்லியர் எயினரென்றும், குறிஞ்சிநிலமாக்கள் குறவர் சவரர் என்றும் சொல்லப்படுகிருரர்கள். ஆரியபபிராமணர் தக்த ணத்தில் குடியேறிய பிறகு கிராமங்களை உண்டுபண்ணுவதில் மேற்சொன்ன ஏற்பாடுகளை அனுசரித்தே தெருக்கள் அமைக் கப்பட்டிருந்தன. அக்காலங்களில் கிராமத்தைச் சுற்றி எங்கு ம் காடாயிருந்தமையால், குடிகளை திஷ்டமிருகங்கள் வருத்தா தபடி அவைகளே வேட்டையாடிக் கொல்லும்பொருட்டு அத் தொழிலச் செய்யும் எயினர் வேடர் முதலிய காடுவாழ் ஜாதி

Page 68
யாழ்ப்பாண வைபவ கெள்முதி.
யார் கிரீசம்ங்களுக்குப் புறம்பே வசிக்கவேண்டியது அவசிய மாயிருந்தது. இவ்வாறு காடுகள் கிராமங்களில் வசித்தசாதிக் ள் இருளர் எயினர் வேடர் முதலானேர். இவர்கள்காட்டுமிருக ங் த்ளேக்கொன்று தின்றமையால், புலையர், கவண்டர், சண்டாள ர்என்ற பேர்களும் உண்டாயின. திராவிட அரசர்களால் அழை க்கப்பட்டு ஆரியர் தென்னுடுகளில் குடியேறியபின் காட்டி லே வாழும் வேடர் முதலானவர்களைத்தவிர, கிராமங்களையடு த்து ஊரிலும் காட்டிலும் சீவனம்செய்த எயினர் முதலான குறிஞ்சி பாலைநில மாக்களுக்கு அவரவர்தொழில் காரணமாக வே மிக்க தாழ்மையும் அவமதிப்பும் உண்டானது. இவர்களி ன் வம்சத்தார்தான் தற்காலத்திய பறையன், புலேயன். சிறுமி பன், ஒலியன், மள்ளன் (பள்ளன்) மாதிகன் அல்லது சக்கிலிய ன்’ என்ப.
இச்சாதியாருள் அக்கினிப்பறையர், கோலியப்பறையர், கோட்டைப்பறையர், சாம்பான்பறையர், சங்கிடும்பறையர், தங் கலான்பறையர், பச்சைப்பறையர், வலங்கமுகத்தார், வள்ளுவ ப்றையர், கொட்டகாரப்பறையர், தச்சப்பறையர், தாதப்பறை யர், சாலியப்பறையர், செங்குத்தப்பறையர், தோட்டிப்பறைய ர், வெட்டியான்பறையர் எனப் பலபிரிவுகளுண்டு. யாழ்ப்பர்ண த்தி லிப்பெயர்கள் பெரும்பாலும் வழங்காதொழிந்தன. இ வற்றிற்குப் பதில் கைதடியாகிளே, கோலியனுகிளை, நல்வரா ளை, அகம்படியாகிளை, தொண்டமனகிளை ஆதிய பதினெட் க்ெ கிளைகளாகப்பிரித்துச் சொல்லுவர். தம்மைக் குடிமக்க ளாய்க்கொணர்ந்த பெரிய வேளாளருடைய நாமங்களினல் இ ற்றைவரைக்கும் அறியப்படுங் கிளேகளும் உள. கந்தனன கண் கனுன கனகசேகரமெச்சன், குலசேகரமெச்சன் ஆதிய பறை பரின்பட்டங்கள் அன்னேரின் எசமான்களையே சுட்டுகின்றன.
பள்ளர் நழவர் - பள்ளரில் ஒருபிரிவார் (11) சுயாதீ னமுள்ளோராயும் ஒருபிரிவாரே (35) அடிமைகளாயுமிருந்த தைக் காண்கின்ருேரம். பறையருள்ளும் இப்படியே. நழவரில் சுயாதீனமுள்ளோர் அக்காலம் இல்லைப்போலும். ஆயின் கோ ட்டைவாசல் நழ்வர் தாம் அங்காட்டொட்டுக் கத்திக்கார் வ குப்பாரேயாய் அடிமைச்சாதனம் எழுதிக்கொடாதிருந்தனர் என்பர். ஒல்லாந்தரின் சிறையாயிருந்தோர் இன்றைக்கும் கம் பனிக்காாரென்று அழைக்கப்படுகிருரர்கள்.
சிவியார் - இச்சாதியார் மேல் உத்தியோகஸ்தர்களுக்குச் சிவிகைதாங்குவோாாகக் காணப்படுகின்றனர். பிறருக்குச் சிறை

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 1
ப்பள்ளரே பல்லக்குக்காவுவோராயிருந்தனர். தமிழரசர்காலங் தொட்டுச் சிவியாருள் முதன்மைபெற்ற மனுஷருமிருந்தன ரென்பது யாழ்ப்பாணச்சரித்திரக்காரர் கூற்றினல் விளங்குகி றது. அது பின்வருவது: பாராசசேகரன் தான் "பகைவருக் கஞ்சி இரவிலோடமுயன்றபோது தன்னையும் மனைவியையும் புத்திாரையும் பகைவர்கைப்படாவண்ணம் காத்துப் பல்லக்கி லிட்டு மிகவிரைவிற்கொண்டுபோய்க் களவிற் முேணியேற்றிய சிவிகைத்தலைவனை வரவழைத்து “நீ எம்மிடத்து மிக்கவிசுவா சமுடையவன யிருந்தமையால் உன்னை எமதுபுத்திரனுகப் பச வித்தாம். அதற்கறிகுறியாக அப்புத்திரன்பெயரை உனக்குப் பட்டமாகத்தந்தாம். 'இனிமேல் உன்பெயர் பாராசசேகரக் கூ றியானென வழங்குவதாக’ என்று ஆஞ்ஞாபித்து நீ ஒருமு ச்சிலோடி எல்லையிடுமிடத்தையும் உனக்கு மானியமாக வழங் கினமென்முன். அவனவ்வாருேடிப் பெற்றவிடமே சிவியாதெ ருவென்பர். கூறியான் இராசவாவுகூறிச் சிவிகைமுன்செல்லு ங் கட்டியக்காரன்” தற்காலச்சிவியாருட் பலபிரிவுகளுள.
ஊழியம்அல்லதுஇராசகாரியம்- அக்காலத்தில் ஊழியக்க டமை ஒர்மகிமையாகவே நோக்கப்பட்டது. கீழ்சாதிகளென எண்ணப்பட்டோருக்கு ஒரு ஊழியமுமின்றி யிருந்தது. இரா சகாரியம் ஒல்லாந்தர்கால முழுமையும் நடந்து நம் இங்கிலீஷ் அரசுத் தொடக்கத்திலும் செல்லுவதாயிருந்து 1832-ம் ஆ ண்டு சித்திாைமாசம் 12-ந் திகதி பிரித்தானிய அரசரின் ஒர் சட்டத்தினுல் அழிக்கப்பட்டது. வரிகளுட்பல நெடுங்காலம் நின்று பின்னரே நீக்கப்பட்டன. தலைவரிமுதலிய சிலவரிகள் இன்றைக்கும் நடைபெறுகின்றன.
ஒல்லாந்தர் குடியேறல்- இவைகிற்க, இனி யாழ்ப்பாண அரசு கைக்கொண்டோரின் செய்திகளை விசாரிப்பாம். கொ டக்கத்தில் ஒல்லாந்தபடைவீரர் பெரும்பாலும் மனைவிமக்க ளின்றி இலங்கையிலும் யாழ்ப்பாணத்திலும் வந்திருந்தனர். ஆயின் விரைவிலே பெருந்தொகையான ஒல்லாந்தகுடும்பங்க ளும் 8ரோப்பாவின் பிறவிடங்களினின்றும் ஒல்லாந்தரோடு ஒற்றுமைப்பட்டு அவர்கள்பாஷையைப் பேசிவந்த குடும்பங்க ளூம் அரசினர் அழைக்கவந்து பட்டணங்களிற் குடியேறின. இவர்கள் கப்பற்செலவின்றி இங்குகொண்டுவந்து விடப்பட்டு அவரவர் செய்கைபண்ணுவிக்கத் தக்கநிலமும் இனமாகக் கொடுக்கப்பட்டது. ஆயின் நிலத்தைச் செய்கைபண்ணுவதி லே அதிக ஆதாயம்வராமையைக்கண்டு இவரெல்லாம் இலக
1.

Page 69
18 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
கையின் பலபட்டணங்களிலும் தங்கித் தத்தமக்கியன்ற கைத் தொழில்களிலேயே அமர்வோராயினர். 8ரோப்பாவினின்று ம் வந்தோச் 15 வருஷங்களுள் மீண்டு தம் சுயநாட்டுக்குப் போகப்படாதென்பது பொருத்தம். அக்கெடுவுக்குப் பின்போ வோரும் தஞ்செலவிலே போகவேண்டியோராயினுர்கள். இங் நுனமே ஒல்லாந்தர் நம்நாட்டைத் தமது குடியேற்றநாடுகளு ளொன்முக்க வருந்தினர்.
காலஞ்செல்லச்செல்ல ஒல்லாந்தருள் இரு புதுவகுப்புக்க ள் ஏற்பட்டன. ஒன்று 'துப்பாசி” என்னப்படுவது. மற்றது **விபெட்டீனி” என்னப்படுவது. துப்பாசியென்போர் யாரெனி ல் பறங்கிகளும் சுதேசிகளும் சேர்ந்துபிறந்த கறுத்தப்பிள் ளைகளாம். லிபெட்டீனிகள் முன் ஒல்லாந்தரின் அடிமைகளா யிருந்து விடுதலையாக்கப்பட்டவர்கள். இப்பிந்தியவகுப்பார் கச லகதியிலே துப்பாசிகளோடு ஒன்முய்விடத் துப்பாசியெனும் சட்டைக்காரர்வகுப்பே எஞ்சிகின்றது. இவர்கள் சுத்த ஒல் லாந்தருக்குக்கீழான ஓர் வரிசையிலுள்ளோராய் 'தம்பேறு' அடித்தல், பல கைத்தொழில்கள்புரிதல் ஆகியமுயற்சிகளை மே ற்கொண்டு தற்காலத்தில் ஒர் புறம்பான சாதியாராய் விளங் குகின்றர்.
அாசியல்- ஒல்லாந்தரின் மாகாணப்பிரிவுகள் பழையப டியேயிருந்தன. யாழ்ப்பாணத்தை ஒர்கொம்மாண்டோர் அரசி யற்சங்கத்தின் உதவியோடு கொழும்புக் கவணரின்கீழ் ஆண் டுவந்தான். இப்படியே காலியிலும் ஒர்கொம்மாண்டோர் இ ருந்தனன். ஆயின் அதிகார வரிசையின்படி கொழும்புக்குப்பி ன் யாழ்ப்பாணமும் அதன்பின்னரே காலியும்வந்தன். பலமு றையும் கொழும்புக்கவணர் மாற்றம்பெறும்போது யாழ்ப் பாணக் கொம்மாண்டோரே கவணாாகியும்வந்தான். பறங்கி யர்காலத்திற்போலவே கொம்மாண்டோரின்கீழ் ஒல்லாந்தசா தியானேயாகிய ஒரு "திசாவை’ வைக்கப்பட்டிருந்தான். த சாவையின்கீழே ஒப்பர்கூப்மன், கூப்மன் ஒண்டர் கூப்மன் ஆகிய உத்தியோகஸ்தர்களும் இவரின்கீழேயே முதலிமா ரா தியோரும் இருந்தனர்.
கூப்மன் முதலான உத்தியோகங்கள் வர்த்தகர்களைக் கு றிக்கின்றவைகளாயிருந்தன. கூப்மன் என்பதன் கருத்து வர்க் தகன். ஒப்பர்கூப்மன் மேல்வர்த்தகன், ஒண்டர் கூப்மன் உப வர் த்தகன். ஒல்லா நத அரசினால்ல அவ்வரசின்கீழ் உண்டான "கீழ்ஈந்திய வியாபார சமுதாயம்’ எனும் ஒர் கம்பனி”யே

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 119
இலங்கையைப்பிடித்து அரசு செய்தமையால் இவ்வாருரன உத் தியோகங்கள் எழுந்தன. அரசியலும் வியாப்ாாப் போக்காக வே நடைபெற்றது.
நீதிபரிபாலணம்- ஒல்லாந்த அரசின்கீழ்க் கொழும்பிலே *முட்வன்யஸ்றிஸ்’ எனும் சுப்பிரிங்கோடும் அதற்குமேலான கோடு வத்தாவியாவிலுமிருந்தன. யாழ்ப்பாணத்தில் “முட்வி ன்யஸ்றிஸ்’ எனும் பெரியகோட்டுக்குக் கொம்மாண்டோரே நீதிபதியாயிருந்தான். 'லாண்டிருட்’ எனும் கீழ்க்கோட்டுக்
யாழ்ப்பாணத்துத் திசாவை நீதிபதி. மன்னரிற் கீழ்க் கோடுமாத்திரமிருந்தது. ‘கந்தோர்’ எனுஞ்சொல்லு ஒல்லா ந்கரினின்றே தமிழில் இக்காலம் வழங்குகின்றது. ஒல்லாங் த கம்பனியாருடைய நீதிப்பரிபாலனமும் பெரும்பாலும் யாபாரமுறையாயிருக்கது. இதிற் பலதாறுமாறுகளும் நடந்த ன. பலதடவைகளில் ஒல்லாந்ததிே ஒருவீட்டுக் கருமம்போ ல ஒழுங்கின்றி நடந்ததுமுண்டு. இதற்டுப் பின்வரும் கர்ண
பாரம்பரியம் சாட்சி.
*உலாந்தாக்காரர் யாழ்ப்பாணத்தைப்பிடித்து அரசுசெ ய்யவந்த தொடக்கத்திலே பட்டணத்தின் மத்தியிலேயுள்ள கிறயிஸ்ற்சேட்சுக்கு வடபக்கமாகவுள்ள டச்ஹவுஸ் எனப்படு வது நீதித்தலமாயிருந்துவந்தது. உலாந்தவரசு நீதிபதி அம் மனைவிருந்தையிலே நின்றுகொண்டுஎழுத்துக்கிறுக்கில்லாதுவா ய்ப்பிறப்பிலே வழக்குகளை விசாரித்துத் தீர்வையிட்டுக்கொண் டு வருவார். பூகனென்பவன் வந்து ஆண்டவனே என்னைக் கந்தன் அடித்துப்போட்டானென்று முறையிட்டால் நீதிபதி கந்தனைக்கூப்பிட்டு அடேகங்தா நீயேன் பூதன அடித்தால்ெ ன்று கேட்க, கந்தன் 8யோ ஆண்டவனே நான் அடிக்க ல்லையென்பான். நீதிபதி என்னடா நீயேன் பொய்பேசுகிருய நீ அடித்ததுமெய்தான். போ மூன்று மாச மறியலுக்கு என்று சொல்லி மறியற்கூடத்துக்கு அனுப்பிவைப்பார். அன்று சாயங் தாமோ மற்றநாளோ ஒருத்தி ஒரு பெடடிக்குள்ளே ஏதோ வைத்துக்கொண்டு நீதிபதியின் விருந்தையில் வந்தேறுவாள். நீதிபதி அவளைப்பார்த்து நீயார்? இந்தப்பெட்டிக்குள்ளே எ ன்ன? என்று கேட்பார். அவள் ஆண்டவனே நான் நேற்று மறியலுக்குப்போன கந்தனுடைய காய். நோணுவுக்குக் கோப் பிக்காகப் பனங்கட்டி கொண்டுவந்திருக்கிறேன் என்பாள். நல்ல தும் அதை யன்னலிலே வைத்துவிட்டுப்போ என்பார். அவள் போனபின் அந்தப் பனங்கட்டிக்குட்டான்களை உலுர்த்
திப்பார்த்தால் அவற்றுளே பூவராகன்களிருக்குமாம். நீதிபதி

Page 70
120 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
சந்தோஷப்படடுக்கொண்டு மற்றநாட்காலை ஜெயிலரை அழை த்து நேற்று நான் மூன்றுமாசமறியலுக்கு அனுப்பின கந்த ன் என்பவன் பூதனை அடித்ததில்லையெனச் சொல்லுகிருச்கள். அவன்மேலே வைத்தவழக்குப் பொய்யென்கிறர்கள். அவனை இங்கே அனுபபிவிடு என்பார். கந்தன் வந்தவுடனே போடா போ உன்வீட்டுக்கு ஓடு என்றுசொல்லித் துரத்திவிடுவாரா ம். இதுவே அக்காலத்து5டந்த நீதிப்பரிபாலனமென்று மூத் தோச்சொல்லக் கேட்டிருக்கிருேம். அக்காலத்திலும் அவ்வரசி அலும் நடந்தமாதிரியான பரிபாலனம் இக்காலத்திலே இங்கிலீ ஷ் அரசிலே நடந்துவருகிறதென்று சொன்னுல் யாராவது நம் புவார்களா? (சத்தியவேத பாதுகாவலன் )
சுதேச நீதிபதிகள்.- ஒல்லாந்தர் அரசு கைப்பற்றிய வுட ன்கையில் யாழ்ப்பாணத்தின் நாலுபிரிவுகளுக்கும் தீவுப்பற்றுக் களுக்கும் ஒவ்வோர் முதலியாரும் இறைசுவதோரும் (Recebedore இறெசிதோர்) ளாக்கும் நியமிக்கப்பட்டனர். யாழ்ப்பாண த்தில் ஒல்லாந்தவரசை 15ாட்டினவனுன றிக்லோவ் வன்ஜென் ஸ் என்பவன் 1658-ம் ஆண்டு ப்ேபசிமாசம் 31-ந் திகதி வ ரைந்த கட்டளையிலே பின்வருமாறு எழுதியிருக்கக் காண்கி ன்ருேம். பறங்கியர்தாமே வகித்த பல அரசிறை உத்தியோ கங்களும் நீதிபரிபாலன உத்தியோகங்களும் சுதேசிகளுள் மே ல்சாதியிலுள்ளோருக்குக் கொடுக்கப்படவேண்டும். கடனைப்ப ற்றிய 'சீவில்” வழக்குகளெல்லாம் சுதேசிகள்சேர்ந்த ஒர் கோட்டிலே விளங்கப்படும். இக்கோட்டுக்கு ஒர் ஒல்லாந்த உத்தியோகஸ்தர் தலைவராயும் வேருெ?ருவர் **சக்கிடுத்தா'ரா கவுமிருப்பார். யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள இக்கோட்டின் அங்கத் தவர்களான வேர் முதலிமாரும் நால்வர் இறைசுவதோர்களு ம் நால்வர் களாக்குமாரும் பின்வருமாறு நியமிக்கப்படுகின்ற ଉst at:
வலிகாமப்பிரிவுக்கும் தீவுகளுக்கும், இராசகாரியர், தீவு களுக்குக் கம்பனியின்முதலியார். “வெறிவிலன்தூ ஜன்’ (இவ் வாறு குறித்தபேர்கள் விளங்கவில்லை) வலிகாமப்பற்றுக்குக் க ம்பனியின்முதலியார் டொன்பிலிப்பு:இறைசுவதோர். கவுரியே ல் கிளாக்கு அல்லது சக்கிடுத்தார்.
வடமராட்சிப்பிரிவுக்கு, கனகராயர், இப்பற்றுக் கம்பனி யின்முதலியார். டொன்மனுவல் சேனாட்ன, முதலியாரும் இ றைசுவதோரும். 'திறெவெற் வொந்துரன மாப்பாண"கிளாக்கு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 121
தென்மராட்சிப்பிரிவுக்கு, *கொன்சியகுமாா’ இப்பற்றுக் கொம்பனியின் முதலியார். "செவெடகடல்லெ” முதலியாரு
ம் இறைசுவதோரும். அம்பலவாணர் கிளாக்கு,
பச்சிலைப்பள்ளிப்பிரிவுக்கு “சித்தியூரிய’ இப்பற்றுக் கம் பனியின்முதலியார். டொன்கஸ்பார் இறைசுவதோர். அம்பகர்
கிளாக்கு.
தீவுகளுக்கு யோவான்பூண் தே” இறைசுவதோரும் கிளா ககும். பறங்கியருடைய இறைப்பகுதிக்கு (இவைகள் தோம் பில் சேர்க்கப்படுமட்டும்) "சிங்ககாவல”, கம்பெனியின் முதலி
யார். பிளாண்டிய” கிளாக்கு,
*மடப்பளி அகம்படி எனும்சாதிகளுக்கு ஒர் சனுவுப ண்ணும் பொருட்டும் இவர்கள் கோபியாதபடி சாந்திசெய்யு ம்பொருட்டும் இவர்கள்சாதியிலிருந்தே இவர்களுக்கோர் தலை வனநியமிப்பது அவசியமாயினமையால் இவ்வுத்தியோகத்துக் குக் கம்பனியின் முதலியாராகிய மனப்புலி அந்திராடோ கி யமிக்கப்பட்டிருக்கிறன். இவன் தன்சனத்தினுல் மிகவும் க ண்ணியமட்ைந்தவனும் கம்பனிக்கு விசுவாசமுள்ளவனுமென் று எண்ணுகிறேன்.
**இவர்கள் பதினறுபேரும் தேவையானபோதெல்லாம் கூடிவரத்தக்கதாகப் பட்டணத்திலேயே வசிக்கவேண்டும். மு கலியார்மாருள்ளும் இறைசுவதோர்மாருள்ளும் வருஷங்தோறும் தெரியப்படும் நால்வர் 100 பணத்துக்கு மேற்படாத 'சீவி ல்” வழக்குகளைத் தீர்க்கும்படி நீதிபதிகளாய்த் தெரிவுசெய் யப்படுவார்கள்.முதலிமாரும்இறைசுவதோர்மாரும்மாசவிகம்10 பணமும் ஒருபறை அரிசியும் வேதனம்பெறுவர். கிளாக்குமா ருக்கு 8 பணமும் முற்கூறியளவு அரிசியும் கிடைக்கும்.
*முதலிமாரின்கடமை யாதெனில், தத்தம்பிரிவுகளில் நட க்கும் சங்கதிகளைவிசாரித்து காலத்துக்குக்காலம் 'ஹிப்போட் டுச்”செய்தலாம். அவ்வப்பிரிவில் நடக்கும் சகலவேலைகளும் (உதாரணமாய் கூலியாட்கள் அல்லது வேலைகாரர் வேண்டி யபோது).அவர்கள்மூலமாகவே நடக்கும். இறைசுவதோர்மாரின் கடமை யாதெனில், தோம்பின்படி வரிகளையறவிட்டு lp് ഉ மாசத்துக்கொருமுறை கொம்மாண்டோரின் உத்தரவுப்படி பொக்ஷகாரனிடம் ஒப்பிப்பதாம். கிளாக்குமார் அவற்றின் வ ரையறைகளைப் பதிந்துவைத்துத் தோம்புக்காரனின் கணக்

Page 71
122 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி.
கோடு அவை ஒத்துவருகின்றனவோவெனப் பார்த்துக்கொள் ள வேண்டும்’ இதுவரை வன்ஜென்சின்கட்டளையிற் கண்டது.
இவ்வாறு கீழ்வழக்குகளைத்தீர்க்கும் பொறுப்பு ஆதியிற் பெரும்பான்மை சுதேசிகள் கையில் விடப்பட்டிருந்தும் விரை வில் ஒல்லாந்தர் பறங்கியர்காலத்திற்போலவே செய்யத் தலைப் பட்டனர். 1661-ம் ஆண்டில் முதலிமாருக்கிருந்த இவ்வுத்தி யோகம் நிறுத்தப்பட்டு யாழ்ப்பாணத் திசாவையி னுத்தியோ கத்தோலி ஒன்று கூட்டப்பட்டது. ஆயினும் தீவுப்பற்றுக்களி ன் முதலியாராயிருந்த இராசகாரிய முதலியாரும், மடப்பளி யாரின் முதலிமாராயிருந்த கிற்சிங்கம், டொம்சுவாம், அந்தி ராடோ என்போரும் காட்டியிருந்த இராசவிசுவாசத்தினிமி த்தம் தத்தம் உத்தியோகத்தில் விடப்பட்டிருந்தனர்.
வருமானங்கள்.- ஒல்லாந்தர் முக்கியமாய் வர்த்தகத்தின் பொருட்டே இலக்ைேகயையடைந்தாாாதலால் தமது அரசிறை வருமானத்தைப் பெருக்குவதற்கே ஆகிதொட்டுக் கண்ணுயி ருந்தனர். முன்பு நெல்வேளாண்மையைச் சனங்களுள் ஊக்கி த்தும் பறங்கியரசுக்குரியதாயிருந்த விஸ்தாரமான வயல்களில் அரசினர்பொறுப்பில் நெற்பயிர் செய்வித்தும்வர முயற்சிபண் ணப்பட்டது. பூநகரியில் ஆயிரக்கணக்கான பரப்புநிலத்தைச் செய்கைபண்ணத்தேடினர். மாதோட்டத்திலுள்ள இராட்சத குளத்தைத் திருத்தயோசித்தும அம்முயற்சி ஒப்பேறவில்லை. இராட்சதகுளத்தைக் கட்டுவதற்கு ஒல்லாந்தர் கூப்மன் வோ ஸ்ச் என்பவனின்கீழ் வடகரையிலிருந்துவந்த 100 அடிமை 5డిr அனுப்பியிருந்தனர், அதனல் 112 மைல் சுற்றளவுள் ள தேசம் நீர்ப்பாய்ச்சப்படுமென பதிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 历瓜 டெல்லாம் அரசினருக்காயிருந்த வயல்களில் வேலைசெய்து நெல்லை அரசினருக்குக் கோடிக்கரையினின்றுவரும் கெல்வி லேப்படி விற்றுவிடச் சுதேசகமக்காரருக்கு உத்தரவுகொடுக் கப்பட்டது. தாமாக இவ்வாறு வேளாண்மைசெய்ய விரும்பா தோர் அரசினர்பொறுப்பில் தமக்குக் குறிக்கப்பட்ட நாள்வி தம் ஊழியஞ்செய்து வேளாண்மைக் குதவிசெய்யவேண்டி யோராயினர். இவ்வாறு முயற்சித்தும் சனங்களுக்குப் போதி யநெல் யாழ்ப்பாணத்தில் இல்லாமையால் பிறதேசங்களிலிரு ந்து அரசினர்பொறுப்பாகவே நெல் வருவிக்கப்பட்டது. திரி கோணமலை மட்டக்களப்பிலிருந்து கெல் வருவிக்கப்படாதெ ன முன் கட்டளை செய்திருந்தும் பின் இக்கட்டளை நீக்கப்பட்ட அ. பிற்காலம் அரசினர் வயல்கள் சனங்களுக்கு விற்கப்பட்டன.

வாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி. 2 3
பருத்திச்செய்கை.-- பறக்கியர்காலத்திலும் அதிகமாய் ஒ ல்லாந்தர்காலத்திலேயே பருத்திச்செய்கை யாழ்ப்பாணத்தில் ஊகிக்கப்பட்டது. மன்னரிலும் பூநகரியிலும் இது மிகுதி யாய் நடைபெற்றது. சனங்களைக்கொ ண்டுபோய்ப் பருத்திநாட்டுவித்தனர். கிழக்குமூலை வன்னியனி ன்கீழும் பருத்தி அதிகமாய்ச் செய்கைபண்ணப்பட்டமையா ல் ஒல்லாந்தர் அவனிடம் திறைரூபமாகப் பஞ்சு பெற்றுக்கொ ண்டுவந்தார்கள். ஆயினும் ஏனைய வன்னியரைப்போலவே இ வனும் பலமுறைகளில் ஒல்லாந்தருக்கடங்காமலும் கண்டிய ாசன்பக்கமாய்ப் போய்விடுவேனென அவர்களைப் பயமுறுத்தி யும்கொண்டு வந்தமையால் அவனுலனுப்பப்பட்ட பஞ்சு வரவு
நிச்சயமற்றதாயிருந்தது.
சீலைநெசவும், சாயழம்- ஒல்லாந்தர் தாம் செய்கைபண் ணுவித்த பஞ்சை இவ்விடத்திலேயே ஆடையாக மாற்ற முய ன்று சேணியர் கைக்கோளர்பலரை இந்தியாவினின்றுமழை த்துத் தம்பொறுப்பில் நெசவுபண்ணுவித்தனர். சாயக்காரரு ம் இவவாறே அழைக்கப்பட்டனர், ஒல்லாந்தரின் முன் யாழ் ப்பாணத்திற் சீலைநெசவு பெரும்பாலும் பறையராலும் சிறு பான்மையே பிறராலும் செய்யப்பட்டது. முக்கியமாய்க் கோ டிக்கரையில் 1663-ம் ஆண்டின்முன் நிகழ்ந்த ஒர் பஞ்சத்தி னுல் பல நெசவுகாரர் யாழ்ப்பாணத்தில்வந்து குடியேறினர். மேற்குறித்தவருஷத்தின் ஒல்லாந்த அறிக்கைப்பத்திரத்தின் படி அங்காளில் இங்கு மூன்றுவகுப்பான நெசவுகரசர் இருங் தனர். அவர்கள்தொகை 125 பேர். சாயக்காரரில் நான்குவ குப்பு இருந்தது. அவர்கள்தொகை ஆண் பெண் சிறுபிள்ளை களுட்பட 162 பேர். கோடிக்கரையினின்றுவந்த நெசவுகார ருக்கும் சாயக்காரருக்கும் அரசினரே முற்பணங்கொதித்துத வினர். 1665-ம் ஆண்டின் கணக்குப்படி நெசவுகாரர் கம்பனி க்கு 2873 இறைசாலும், சாயக்காரர் 5820 இறைசாலும் க டன்கொடுக்க வேண்டியோராகக் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இ வ்வாறு முற்பணங்கொடுத்துக் கடனேறிவிட்டமையைக் கண் ட ஒல்லாந்தர் அப்பாற் பணங்கொடாது, சீலையை நெய்து கொண்டுவந்து கொடுப்போருக்கு வேண்டிய நூலைக்கொடுத்து க் கூலியிலே முன்கடனுக்காக ந்ேதிலொன்று பிடித்துக்கொ ண்டுவந்தனர். சாயக்காரர் தாங்கள் பெற்ற சீலைக்குச் சாயங் காய்ச்சிக்கொண்டு வரும்போது மேலும் காய்ச்சு தற்குச் சீலை சாயவேர் நீலம் மெழுகு ஆதியவைகொடுத்துக் கூவியில் எ ட்டிலொன்று கடனுக்காக எடுக்கப்பட்டது. ஒல்லாந்த உத்தி யோகஸ்தரின் கீழே நெசவும், சாயவேலைகளும் நடத்தப்பட்ட

Page 72
24 யாழ்பபாண வைடிவ கௌமுதி.
ன ஆனைக்கோட்டையில் 1665ம் ஆண்டு வரையிலிருந்த படி ஆறுவேலென்பவ்ன் சாயங்காய்ச்சுவதில் விசேஷித்தவனுகப் புசு ழப்பட்டிருக்கிருன் இவன் அங்காளிற் சாயக்காாருக்குத் தலை வனுயிருந்தவன். பரம்பரையான தொழிலாளிகள் மட்டுமல்ல கம்பனியின் சிறைகள் சிலரும் நெசவும் சாயவேலையும் பழ க்கப்பட்டனர். ஒல்லாந்தரின்கீழ் இவ்விருதொழில்களும் அா சினர் சொந்தமாயிருந்தமையால் பிறவிடங்களிலிருந்து சீலை இறக்குமதியாகாமலும் இவ்விடத்திலிருந்து பிறர் ஏற்றுமதி செய்யாமலும் வெகு சாக்கிரதையெடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. விற்கப்படும் சீலையெல்லாம் இராசமுத்திரையோடேயே விற் கபபடவேண்டுமென்றிருந்தது. சீலைக்கு முத்திாைகுத்தும் வ ரியினுலும் ஏற்றுமதி இறக்குமதி வரியினலும் 1691-ம் ஆண் டு அரசினாடைந்த வருமானம் 4733 1/3 இறைசாலென அவ்வருஷ அறிக்கைப்பத்திரம் காடகிேறது. சாயச்சீலைகள் பரும்பாலும் கோடிக்கரைக்கும் இடையிடையே வத்தாவியா வுக்கும் அனுப்பப்பட்டன. சிலவருஷங்களில் சீலைகாய்ச்சுதற்கு யாழ்ப்பாணத்திற்கிடைத்த சாயவேர் போதாமல் மதுரையில் ன்று அவ்வேர் வருவிக்கப்பட்டது. சாயச்சீலையால் தம்வரூ மானத்தை விருத்தியாக்கும்பொருட்டு அரசினர் பெரும் பிர யாசையெடுத்துக்கொண்டனர். சில சாயக்காரர் அரசினர்கொ த்ெத சாயவேரைக் கொண்டு சீலைகாய்ச்சிச் சனங்களுக்குக் க ளவாய் விற்றுவந்தமையால், இனி யாழ்ப்பாணத்தார் ஒருவ ம் சாயச்சீலை தரிக்கப்படாதென ஒர் கட்டளைச்சட்டமும் 1691-ம் ஆண்டுவரையில் பிறப்பிக்கப்பட்டது.
சாயவேர்.-சாயங்காய்ச்சுவதுபோலவே சாயவேர்வியாபா ாமும் ஒருகாலம் அரசினர்கையிலிருந்தது. இதனைப் பிங்ெகி க்கொடுப்பது வேர்க்குத்திப் பள்ளருடைய தொழில். மன்ன ரில் இதைக் கடையச்செய்தனர். காரைதீவு நெடுந்தீவு எனு மிடங்களின் வேரே முதற்றரமானதாயும், மன்னுரிற்கிடைத்த வேர் இரண்டாவதாயும், வன்னி முதலியவிடங்களின் வேர் மூன்றுவதாயும், மற்றவிடங்களிற் கிண்டியவேர் கடைசித்தினி சாகவுங் கொள்ளப்பட்டது. வருஷங்தோறும் யாழ்ப்பாணத்தி ல் எடுக்கப்பட்ட வேர் 80 அல்லது 90 பகார் (ஒருபகார் 480 ஒல்லாந்த இருத்தல்கொண்டது) எனக் கணக்கிடப்பட் டது. யாழ்ப்பாணத்தில்கடந்த சாயவேலைக்குப் பலமுறையும் இத்தொகையான சாயவேர் போதாதிருந்ததென முன் குறி ப்பிட்டோம். M
பட்டுநூல்- இவற்முேடமையாது ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பா ணத்திற் பட்டுப்பூச்சிகளைக்கொணர்ந்து பட்டுநூல் வியாபார்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 125
மும் உண்டாக்கத் தேடினர். இத்தொழிலுக்குத் தலைவனுய் வங்காளத்திலிருந்து ஒருவன் அழைக்கப்பட்டான். வேளா ளர் ஆதிய சிலர் செய்யும் ஊழியங்களுள் பட்டுப் பூச்சிகளுக் கன நாட்டப்பட்ட 'றுற்பூம்சி”என்னும் மாங்களுக்குத் தண் ணிரூற்றுவதும் ஒன்ருயிருந்தது. இவை அரசமரங்கள்போ அலும். ஆயின் பட்டுநூற் முெழில் சித்தியெய் தாமற் போய்வி
--g
யானைவியாபாாம்.-ஒல்லாந்தருடைய வியாபாரங்களுள் வி சேஷித்தது யானை வியாபாரமே. இவை காலி மாத்துறை எ ன்னுமிடங்களிலும், முக்கியமாய் வன்னிக்காட்டிலும் மாதோ ட்டம், Nமுசலி, பெருங்களி, பூநகரி என்னுமிடங்களிலும் அக ப்படுத்தி யாழ்ப்பான மூலமாய்க் காரைதீவிலேற்றி வடதேச த்துக்கு அனுப்பப்பட்டன. கொல்கொண்டா, தஞ்சாவூர், வ ங்காளம், ஆதியவிடங்களினின்று வியாபாரிகள் யாழ்ப்பாண ம் வந்து யானைகளை வாங்கிப்போவர். யாழ்ப்பாணத்து யானை கள் பெரும்பான்மை வன்னியர்களால் ஒல்லாந்தருக்குத் திறை யாகக் கொடுக்கப்பட்டன. பூநகரி முதலிய இடங்களில் ஒல் லாந்தர் முன் வன்னியர்களையும், பின் அதிகாரிகளையும் தம்கீ ழ் அமைத்து யானைபிடித்தனர். வன்னியர் பலகாலும் திறை கொடுப்பதிற் சுணக்கமாகி, ஒல்லாந்தரைத் தொல்லைப்படுத் திக்கொண்டிருந்தனர். பலகாலும் ஒல்லாந்தரின் மேலாசை யும் ஒப்பாது கர்வித்து ஒழுகினர். இதனுல் வன்னியர் எல் லாம் மாறிமாறி மூன்றுமாதத்துக்கு ஒருவனுக யாழ்ப்பாணக் கோட்டைக்குள் இருக்கவேண்டுமென ஒர் ஏற்பாடு செய்யப் பட்டிருந்தது. கண்டியரசன் பக்கமாய்த் திரும்பிவிடுவார்களெ ன்றபயத்தினல் ஒல்லாந்தர் வன்னியருக்கு இதன்மேல் வேறு தண்டனைசெய்ய இயலாதிருந்தனர். 1897-ம் ஆண்டில் ஒல்லா ந்தருக்கு யானை கொடுக்கச் சுணங்கினேர் பனங்காமம், பழை யவிழாங்குளம், (பறையனுலங்குளம்?)புதுக்குடியிருப்பு எனுமி டத்து வன்னியர்களான டொன்பிலிப் நல்லமாப்பாணன் டொன் கஸ்பார் கவுசயினர் (அல்லது கொஞ்சயினர்) இலங்கை நாராய ணமுதலியார் என்போரும், கரிக்கட்டுமூலை மேற்பற்று என்னு மிடங்களின் டொன் தீயோகு புவிநல்லமாப்பாண வன்னியனும் முள்ளியவளையின் பெரிய மெயினர் உடையாரும் எனக்குறித் திருக்கிறது. கரைச்சி நெல்வயல்கள் நல்லமாப்பாணன் பொறு ப்பில் விடப்பட்டிருந்தன. இவ்வயல்களின் பத்தில் ஒன்றை அவன் அனுபவிப்பதற்குப் பதிலாகவே யானைத்திறை கொடு
க்க வேண்டியவனனன். இவ்வாறே ஏனைய வன்னியர்கள் 考

Page 73
126 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ண்ட பகுதிகளையும் தம்முடையவையெனக்கொண்டு ஒல்லா
о ܐ Ω w ந்தர் திறைகேட்டனர். அந்நாட்களில் இவர்களோடு வருகின் ற வேறு சில வன்னியர்களின் நாமங்களையும் தருவோம். கரு நாவற்பற்றில் அம்பல வன்னியனும், தென்னமரவாடியில் சே துகாவல வன்னியனும் திறைகொடுத்தாண்டுவந்தனர். டொன் பிலிப்பு நல்லமாப்பாணன் மகன் டெரன் கஸ்பார் நிச்செய சே திராயன் பூநகரியில் யானைவேட்டைத் தலைவனுயிருந்தனன். இ
வன் இலங்கை நாராயண வன்னியனுக்கு மருகன்போலும்.
டொன் பிலிப்பு நல்லமாப்பாணன்.--வன்னியரின் அடங்கா த்தன்மையைப்பற்றி ஒல்லாந்த கொம்மாண்டோர்மாரின் அறி க்கைப் பத்திரங்களெல்லாம் பேசுகின்றன. கென்றிக் சுவா டக் குறூன் என்பவன் (1694-97) எழுதியிருப்பது இது;- "இ வ்வன்னியர்கள் கம்பனியின் பிர்சைகளாய்ப் பிறந்திருப்பினும், சாதியில் நடபடியான வேளாளரேயானுலும், காலகதியிலே மி கவும் செருக்குற்ருேராய் வன்னியன் எனும் தங்கள் பட்டம் ஏதோ பயங்காமும் முக்கியமுமான ஒரு பட்டமென எண்ணி க்கொண்டிருக்கின்றனர். இப்பட்டத்தை அவர்கள் கம்பனியி ல் கின்றே பெற்றுக்கொண்ட போதிலும், கம்பனியையாவது அதன் மேலுத்தியோகஸ்தர்களையாவது சங்கிக்க வேண்டுமே யென்று சிறிதும் கருதுகின்றரில்லை. உத்தியோகஸ்தர்முன் வ ந்து செய்யவேண்டிய மரியாதையையும் மறந்து போகிமுர்கள்” என்று எழுதியிருக்கின்முன். நல்லமாப்பாணன், நிச்செயசேன திராயன், இலங்கை நாராயணன் எனும் வன்னியர்கள் மூவரும் ஒருமுறை சுவாடக்குறூனேே பிணங்கிக்கொண்டு கொழும்பி ல கவணரைக் காணப்போய் அங்கு விசேஷ மரியாதைகளும் பெற்றுத் திரும்பினமையே அவன் இவ்வாறெழுதினமைக்குக் காரணம்போலும். இவ்வன்னியர் மூவரும் யாழ்ப்பாணத்திலு ம் மேற்குறித்த கொம்மாண்டோ ரில்லாவேளையில் அரசியற் சங்கத்தாரால் மிகக்கண்ணியமடைந்து சிலவழக்குகளை விசார ணை செய்வதற்கும் நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்கள். இவ்விருத்தா ந்தமெல்லாம் சுவாடக்குறுான் மனதைப் புண்படச்செய்தன. யினும் ஒல்லாந்தர் இவர்களைத் தமக்குப் பகைவராக்கிவிடத் து ணியாதிருந்தனர். இதனுலேயே, நிச்செய சேனுதிராயன் தன் மாமனின் சேவகனுெருவனுக்கு ஒர் அரசன் செய்வதுபோலக் கொலைத்தண்டம் விதித்தபோது ஒல்லாந்தர் மனம் புழுங்கியு ம், யாதும் செய்பாது விட்டுவிட்டனர். பின் கொழும்புக் கவ ணர் 1897-ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணம் வந்து நல்லூர் அரசினர் நந்தன வனத்தில் தங்கியிருந்தபோது, அவ்வேளை பட்டினத்தி ல் வந்திருந்த நல்லமாப்பாணன்னயும் ஏனைய வன்னியச்களையும்

யர்ழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 127
பேட்டிக்கு அழைத்தவிடத்கில், வழக்கப்படி தங்களேக் கூட்டி க்கொண்டு செல்லப் பறைமேளகாரர் அனுப்பப்படாமையால், இவர்கள் தாம் வரோமென்றிருந்துவிட் த வேமுெருநாளிற் கவ ண ரைக் காணப்போயினர். இதற்கு கவணரும் ஒன்றும் பே சாதிருந்துவிட்டான். ஆயின் நல்லமாப்பாணனும் மகனும் கொ டுக்கக் கடனுகிய யாக்னத் திறையை நெடுங்காலஞ் செலுத்தா திருந்தமையால், அவர்களை நேரில் அப்புறப்படுத்தக் துணியா து பூநகரி, பல்லவராயன்கட்டு, இலுப்பைக்கடவை எனுமிட ங்களில் யானை பிடிப்பதற்கு ஒர் ஒல்லாந்தனை அதிகாரியாக கி யமித்தான்.
வன்னியர்களெல்லாம் அங்நாட்களிலிருந்த ஏனைய யா ழ்ப்பாணிகள் பலரைப்போலவே நாமத்தளவில் கிறீஸ்தவர்க ளாயிருந்தனர். ஆயின் நெஞ்சத்தில் அநேகர் கள்ள விசுவாசி களேயாயினர் என்பது நல்லமாப்பாணனின் இளைய மகனுடை ய செய்தியால் விளங்கும். நல்லமாப்பாணன் அக்காலம் யாழ் ப்பாணத்திலிருந்த மிட்றெற் எனும் கொம்மாண்டோரின் சனு வைப் பெறும் பொருட்டுத் தனதுமக்களுள் ஒருவனைப் பாதிரி உத்தியோகத்தக்குப் பயிற்றுங் களகமாகிய செமினேரி 'யில சேர்ப்பித்திருந்தான். அக்கொம்மாண்டோர் மாறினவுடன் சி ல வீண் போக்குகளைச்சொல்லி மகனைச் செமினேரியில் நின்று ம் எடுப்பித்துக்கொண்டான் பின் ஒருகால் அம்மகன் ஒரு ஒல்லாந்த உத்தியோகஸ்தனேடு நாகபட்டினம் போயிருந்த போது சைவ ஆலயங்களிலே வேஷம்மாறிகின்று அருச்சனை செ ய்வித்துக்கொண்டிருக்கக் காணப்பட்டான். இவன் “குருமட த்தில்’ இருந்த பின்னும் இவ்வொழுக்கத்தைக் காட்டினமையா ல், தகப்பன் வீட்டில் சைவ வழிபாட்டையே என்றும் பழகி யவனுகவேண்டும் என ஒல்லாந்தர்.நால் கூறுகின்றது. அந்நூ லே காட்டுகிறபடி வன்னியர்கள் ஒருபோதும் தங்கள் விகிக ளில் ஒல்லாந்தர் வரவிட்ாதிருந்தமைக்கு அன்னேர் இரகசிய மாய்த் தம் இல்லங்களில் ஈடத்திவந்த தம் பழைய சமய ஆசாா மே கியாயமாயிருந்தது.
யானைத்தாகர்கள்.-யானை வியாபாரத்தில் வடகரைச்சோ னகர் ஆதியாம் வர்த்தகர்களுக்கு யாழ்ப்பாணத்திற் சிலர் கர காாய் நின்றும் யானை வாங்கிக்கொடுப்பர். இவர்களுள் 1695-ம் ஆண்டுவரையிலிருந்த 'திம்மர்சாநாயிக்” எனும் பிராமணனின் காமமும், டொன் பிலிப்பு சங்க ரப்பிள்ளையின் நாமமும் நமக் கெட்டியிருக்கின்றன. திம்மர்சா (திம்மராசா?) தரகில் வெகு சமர்த்தன். ஆனவாங்க வருவோரிடம் 100 இறைசால் 150 இ

Page 74
128 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
றைசால் வரையில் பெற்றுக்கொண்டே ஒல்லாந்த கொம்மாண் டோரோடு விலைபேசப்போவான். இவனும் இவனைச்சேர்ந்த சி ல*நாடோடிகளும்” கிறீஸ்தவர்களாகாதிருந்தமையால் இவர்க ள் பறங்கியர் நாட்களின் பின் கோடிக்கரையினின்றும் இங்குவங் தோராதல் வேண்டும். திம்மச்சா வாணியில் சில பாசாங்குக் கிறீஸ்தவர்கள் இரகசியமாய் சைவவழிபாடுகள் பண்ணியதை க்கண்டு அரசினருக்கு அறிவித்ததினல் அதற்குச் சன்மான மாக 1679-ம் ஆண்டு கார்த்திகைமாசம் 7-ந் திகதி ஒரு கண்ணியப் பட்டத்தைப் பெற் மு ன், கொல்கொண்டாவின் வர்த்தகர்கள் இவன்பெயருக்கே பணச்சீட்டுகள் அனுப்பி ஒ ல்லாந்தருக்குக் காசு கட்டுவார்கள். ஆயின் இவன் வர்த்தகர்க ளிடம் அபரிமிதமாய்க் கைக்கூலிவாங்கித் தமக்கு நட்டம்வ ருவிக்கிறனென ஒல்லாந்தர்கண்டு 1697-ம் ஆண்டுமுதல் இ வனது தரகுவேலையை நிறுத்திவிட்டனர். வேறுசில பிராம ணர்களும் அரசினரின் கீழ் உத்தியோகத்தமர்ந்திருந்தனர். இ வர்கள் பெயரளவில் கிறீஸ்தவர்கள்.
டொன் பிலிப் சங்காப்பிள்ளை.- இவனதுயிறப்பிடம் 1க ன்னெங்கிராய்’ எனக் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இவன் 1680-ம் ஆண்டளவில் பிரசித்திபெற்றிருந்த ஒர் வேளாண்குலத்தலை வன். இவன்முயற்சியால் ஆதியிலே ஒல்லாந்தர் ஏற்பாட்டுக் குமாருக இறைசுவதோர், கணக்கப்பிள்ளை, ஆராய்ச்சி எனும் உத்தியோகங்கள் எல்லாம் இவன்குடும்பத்தாரான வேளாளர் கையிலேயேயிருந்தன. இதனல் பிறசாதிகளுக்கும் இவர்களு க்குமிடையில் ஒர் குழப்பம் நடந்து காரியம் கொழும்புத்தே சாதிபதிவரையிற் சென்றமையால், டொன் சங்காப்பிள்ளையை யும் கூட்டாளிகளையும் விலங்குமாட்டிக் கொழும்புக்கு அனுப் பும்படி 1687-ம் ஆண்டு ஆனிமீ 16-ந் திகதி கட்டளைபிறந் தது. ஆயின் சங்காப்பிள்ளை ஒழித்தோடி நாகபட்டணத்தை யடைந்து அங்கு தனக்கறிமுகமாயிருந்த “பாபாபோர்பூ” எ ஆறும் வர்த்தகனின் உதவியால் ஒல்லாந்தரோடு மீண்டும் சி னேகமாகி 1689-ம் ஆண்டளவில் தான் விரும்பிய விருப்பின் படியெல்லாம் தன்சாதியாருக்கே உத்தியோகங்களைப் பெறு விப்போனுயினன். பள்ளிக்கூடம்விட்டு வெளிப்பட்ட வாலிபர் களாயினும் சங்கரப்பிள்ளையுடைய ஆட்களுக்கே உத்தியோக ங்கள் கிடைத்தன. ஆயின் 1690-ம் ஆண்டு எதிர்காற்றுவி சத்தொடங்கிற்று. இச்சம்பவங்கள் கொழும்பிற்கு எட்டவே தேசாதிபதி இனிமேல் சற்றுச்சற்ருய்ப் பிறசாதிகளுக்கும் 'ம யோருல்” இறைசுவதோர் முதலிய உத்தியோகங்களைக் கொ க்ெகவேண்டுமென கொம்மாண்டோருக்குக் கற்பித்தனன்.

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. f笼@
வேளாளர்கலகம்- அரசினர் இதுவரையில் வேளாளரு க்கே பெரும்பான்மை சொந்தமாயிருந்த உத்தியோகங்க &ளப் பிறசாதியாருக்குங் கொடுக்க ஏற்பாடுசெய்தமையினல் ச ங்காப்பிள்ளையின் கட்சியார் கலகம்விளேக்கத்தொடங்கினர். இ வர்களுள் முன் மேற்சொல்லிய தலைவனுக்கு வெற்றிலை கொ ண்ேெபாவோனுயிருந்து பின் பாபாபோர்பூவின் வேலைகாரணு ம் அப்பால் அரசினர்கீழ் ஒர் கணக்கப்பிள்ளையுமாயிருந்த மு தலித்தம்பி என்பவனும், சங்கரப்பிள்ளைக்குச் சகோதரமுறை யினனை டொன்சுவான் மண்டலநாயகமுதலி எனும் 'வாச ல்” கணக்கப்பிள்ளையும் தலையாட்களாயினர். இவ்விருவரும் கணக்கப்பிள்ளை உத்தியோகத்தினின்று தள்ளிவிடப்பட்டதே கலகத்துக்கு முக்கியகாரணமாயிற்று. இவர்களோடு வலிகாம ம், வடமராட்சி, தென்மராட்சி எனுமிடங்களின் இறைசுவ தோர்மர்ரும் மாற்றிவிடப்படவே இவர்களும் கலகத்துக்கு உ தவியாயினர். அப்பால் டொன் பிலிப்பு நல்லமாப்பாண வன்னி யனும், டொன் கஸ்பார் இலங்கைநாராயணமுதலி வன்னியனு ம் கலகக்காரரை ஆதரிப்போராயினர். இவ்வன்னியர்களிருவ ரும் 1694-ம் வடு முதலித்தம்பிக் கெதிராய்ப் பிராது கொண் வெந்திருந்தவர்கள். இப்பிராகில் சாட்சியாய் அழைக்கப்பட் ட டொன்பிலிப்பு வில்லவேதாாயனும், டொன் அந்தோனி நாராயணமுதலியும் பெயரளவில கிறீஸ்தவர்களாயிருந்தும் சை வமுறைப்படி சத்தியஞ்செய்துகொடுத்தமை கவனிக்கப்படக் தக்கது. இப்பிராது யாழ்ப்பாணத்தில் நடந்துகொண்டிருக் கையில் முதலித்தம்பி கொழும்புக்கு ஒர் மனுஎழுதிக் கொ ம்மாண்டோரை அறியாமலே வழக்கைத் தள்ளுவித்துக்கொ ண்டு கோட்டாரால் பலவரிசைகளோடு சங்கைசெய்தும் அனு ப்பிவிடப்பட்டிருந்தான். இவ்வாறு முன் முதலித்தம்பிக்குச் சத்துருக்களாயிருந்த வன்னியர்களும் தசமும் வேளாளரே எ ன்ற அபிமானத்தினுல் அவனேடுகூடிக் கலகத்துக்கு உதவி செய்வோராயினர். கொழும்பில் முதலித்தம்பிக்கு ஆதரவு கி டைத்துவிட்டமையாலும் வன்னியரும் அவனே ெகூடிக்கொ ண்டமையினுலும் யாழ்ப்பாணக் கொம்மாண்டோர் ஒன்றுஞ் செய்யமாட்டா திருந்துவிட்டான்.
சங்கரப்பிள்ளையின்மகன்.- சங்கரப்பிள்ளை 1695-ம் ஆண்டு இறந்துவிட அவ்வேளாண் தலைவன் அரசினருக்குச்செய்த உத விக்குக் கைமாரு?கவோ அன்றி உயர்குலத்தலைவ னென்றமை யாலோ அவன் மகனுக் தோமஸ் வன்றி எனும் கொழும் புத்தேசாதிபதி 1695-ம் ஆண்டு இரு ஒல்லாந்த உத்தியோ கஸ்தர்முலமாய் ஓர் குதிரையும் குடையும் பரிசிலாக அனுப்

Page 75
130 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
பினுன், யாழ்ப்பாணத்தில் டொன் சங்கரப்பிள்ளைக்கு மாமுய் ப் பல குற்றச்சாட்டுகளிருந்தமையால் அவன் மகனுக்கு அனு ப்பிய பரிசில்களைக் கொம்மாண்டோர் பறித்தெடுத்துவிட்டா ன். ஆயின்,ஜெறிற் டி கீர் தேசாதிபதி 1897-ம் ஆண்டு ஆவ ணிமீ 2-ந் திகதி பண்ணின கட்டளையால் அவைகள் மீண்டு ம் அவலுக்குக் கொடுக்கப்படவேண்டுமென விதிக்கப்பட்டது.
சாதியுடைழதலியன.- சுவாடக்குறுான் எனும் கொம்மா ண்டோர் உத்தியோகங்களை வேளாளால்லாத பிறசாதிகளுக் கும் கொடுக்க முயன்றனணுயினும் தமிழரசர் காலவழக்கப்ப டி நடைபெற்ற சாதிஉடைகளை மாற்றத்தேடவில்லை. எளிய சாதிகள் தத்தம் உடைநடைகளை மாற்றத்தொடங்கியதைப்ப ற்றி அவன் பின்வருமாறு யாழ்ப்பாண அரசியற்சங்கத்தாருக் கு எழுதியிருக்கின்றன். “கீழ்சாதிகள் தங்கள் உடைமுதலி யவைகளைப்பற்றிய ஒழுங்குகளை அனுசரிக்கும்படி செய்யவே ண்ம்ெ. இதிற் சில ஒழுங்கீனங்கள் உண்டாகியிருக்கிறதாகக் கேள்வி. இவர்கள் சரியானமாதிரியாய்ச் சீலை கட்டிக்கொள்ளு கிருச்களில்லை. தலைமயிரைவெட்டாமலும், காதிற் பொன்கம்பிக ள்போடாமலும் திரிகிருரர்கள். இதினுல் இவர்களை யாரென்று தெரியாமற் போகிறதென்றும் இது தங்களுக்கு ஒரு அவமா னமென்றும் சாதியாளரான 'கொனேருடாஸ்’ (இவர்கள் மே ல்சாதியார்போலும் முறைப்படுகிறர்கள். இவ்விஷயமாய் இல ங்கைத்தேசாதிபதியாகிய லோறென்ஸ் பில் கவணரால் 1686 -ம் ஆண்டு ஆவணிமீ 18-ந் திகதி ஒர் பிளக்காற் கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டது” கீழ்சாதிகள் போட்டுவந்த கம்பிகள் ச வடியென்னப்பட்டன. நாமறியவும் சிலர் இதைத்தரித்தனர். சிரமுண்டிதம் அக்காலம் எளியசாதிக்கு அடையாளமாயிருந்
து இக்காலம் உயர்குலசாதிக்கே உரித்தாகிவருகிறது.
குதிரைவியாபாரம்- பறங்கியர் நெடுந்தீவிலே குதிசைவ ளர்த்துவந்திருந்தனர். அத்தொழிலை ஒல்லாந்தர் மிகவும்விரு த்திபண்ணி நெடுந்தீவோடு இரணைதீவிலும் குதிரைகளை வ ளர்ப்பித்தனர். இவ்விருதீவுகளிலும் ஒவ்வோர் ஒல்லாந்ததலை வலும் கிறுத்தப்பட்டான். நெடுந்தீவிலே சனங்கள் அமோக மாய்ச் செய்துகொண்டுவந்த பருத்திச்செய்கை இதல்ை த டைப்பட்டது. அவர்களுடைய ஆடுமாடுகளின் தொகையும் சுருக்கிவிடப்பட்டது. இரணைதீவு ஆகியிலே குடியேறியிருந்த தாகத் தோன்றவில்லை. பறங்கியர்காலத்திலேயே அது நெடு ங் தீவினின்றும் வந்த பறையராற் குடியேறத்தொடங்கிற்று. ஒ ல்லாந்தர் குதிாைவியாபாரத்தை விருத்தியாக்கும்பொருட்டு 15

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 3.
ல்ல இனக்குதிரைகளை பார்சீகம் பாவா எனுமிடங்களிலிருங் து வருவித்துப் பட்டியடைப்பித்தனர். 1691-ம் ஆண்டில் நெ டுந்தீவில்மட்டும் 500 குட்டிகள் வரையில்நின்று வளர்ந்தன. ப ருவமான குதிரைகளைக் கயிறெறிந்து பிடிப்பிக் து வடதேச த்துக்குஅனுப்பி விற்றுவந்தனர். ஒல்லாந்த போர்வீரராலும் இக்குதிரைகள் உபயோகிக்கப்பட்டன. தஞ்சாவூர் அரசனுக்
க் கம்பனியார் உபசாரமாய் அனுப்பிவந்த இரு அராபிய குதிரைக்குப்பதில்ாய் நெடுந்தீவுக்குதிரைகளும் சிலவேளை அ அனுப்பப்பட்டனவென்முல் இக்குதிரைகள் அக்காலம் விசேடி த்தனவாயே யிருந்தனவென்பது தோன்றும். விலையைநோக் கின் குதிரை ஒன்று 25 இறைசால்வரையிலே விற்கப்பட்ட து. யானைகளின் விலை 301) இறைசால்வரையில். இவ்விலை நம் காலத்தாருக்கு மிகக் குறைவுபோற் முேற்றினும் நெல்விலை அக்காலம் பறையொன்று ஆறு பணம் (அரை இறைசால்வரை யில் மாத்திரமே என்பதனுல் அக்காலப் பணத்தின்பெறுமதி
எவ்வளவென்பது விளங்கும்.
முத்தும், சங்கும்.- பறங்கியர்காலத்திற்போலவே ஒல்லா ந்தரும் முத்துக்குளிப்புகடத்தி அதனுல் பெரும் லாபமடை ந்தனர். 1691-ம் ஆண்டின்முன் நடந்த ஆறுகுளிப்பிலும் கி டைத்த ஆதாயம் பின்வருமாறு:-
1666-ம் ஆண்டு 19,655 இறைசால்சொச்சம்.
1667 99 24,641 yy 1694 ?y 21,019 99 1695 9 y 24,708 9 2 1696 yy 25,327
s
இக்காலப் பணப்பெறுமதியின்படி பார்த்தால் இத்தொகைகள் பத்துமடங்காகப் பெருக்கப்படவேண்டியன. முத்துக்குளிப்பு கம்பனிக்கு அபரிமிதமான ஆதாயத்தைக் கொடுத்கதேயாயி ணும் அது வருஷாவருஷம் நடைபெறக்கூடாமற் போய்விட்
• (قیہہ
சங்குகுளிப்பினுல் அதிகலாபம் வரவில்லை. மன்னருக்கு ம் கற்பிட்டிக்குமிடையிலேயே இக்குளிப்புநடந்தது. 1697-ம் ஆண்டு பெரியதம்பி எனும் சோனகன் இக்குளிப்பை 8000 இறைசாலுக்குக் குத்தகையாய்க்கேட்டும் அரசினர் கொடாது மறுத்துவிட்டனர். முத்துக்குளிப்பைப்போலவே சங்குக்குளி ப்பும் அரசினர்கையிலிருந்துவந்தது.

Page 76
132 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
பிறபொருட்கள்.- ஒல்லாந்தர் வியாபாரிகளாகவே இங் கு வந்தமையால் தம்மாலான மட்டும் யாழ்ப்பாண நாட்டின் தி ாவியங்களால் தாம் செல்வர்களாகத் தேடினர். முத்து சங்கு என்னும் கடல்படுதிரவியங்களாலும் யானை குதிரை என்னும் நிலம்படுதிரவியங்களாலும் மிக ஆதாயமடைந்ததோடு உப்பு மரம் இவற்ருலும் செல்வத்தைஈட்டினர். உப்பு இக்காலத்தி ற்போலவே அரசினர்சொந்தமாயிருந்தது. ஆயினும் யாழ்ப் பாணத்தின் தன்படுவனுப்பைக் காவல்பண்ணிக்கொள்வது ஒ ல்லாந்தருக்கு வெகு பிரயாசையைக் கொடுத்ததோர் முயற்சி யாயிற்று. அப்பால் வன்னிக்காடுகளின் இராட்சதமரங்களைத் திரளாய்த்தறிப்பித்தத் தமது கோட்டைகொத்தளம் விடுவா சல்களுக் குபயோகித்ததோடு இந்தியாவுக்குமனுப்பி வியாபா சஞ்செய்தனர். காட்டுமரங்கள் அவர்க்கு வெகு சொற்பசெல விலே தறித்துக் கொடுக்கப்பட்டன.
ஒல்லாந்தர் மாம்தறிப்பித்த விதத்தைக் காட்டும்படி 1619-ம் ஆண்டின் அறிக்கைப்பத்திரத்திலே இதற்குச் செய் யப்பட்டிருக்கும் ஒழுங்கை மொழிபெயர்த்து இதன் கீழ்த் த ருகின்முேம்.
*மசம்தறிக்கும் ஊழியம் திசாவையின் கீழே நடக்கவே ண்டியது. இதற்குக் கம்பனியின் அடிமைகள் 293 பேர் கு றிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அதெவ்வாறெனில்:-
145 பேர் **சிவலவந்தன் கோவி’ல் நின்று வருவர். இவ ர்கள் 20, 25 அல்லது 30 பேர் சேர்ந்த கூட்டமாய்க் காட்டிற் சென்று தறிப்பர். இவர்களுக்கு மாதம் ஒருபறை அரிசியும், கொஞ்சம் கருவசடும், சிலவேளைகளில் கொஞ்சம் புகையிலை யும் கொடுக்கப்படும். புகையிலைக்குக் காசு குற்றக்காசிலிருந்
து எடுக்கப்படும்.
148 அடிமைகள் தறித்த மரங்களைக் கரையாருடைய உ தவியோடு எடுத்துக்கொண்டு வரவேண்டும். காையாரின் விப ாம் பின்வருகிறது:-
13 பேர் 6 மாய் வலகோவி'ல் கின்று வருவர். 38 பேர் * அட்டென் கிட்டென் கோவி’ல்கின்றுவருவர். 37 பேர் நழ வரும் பள்ளரும். தொகை 148 பேர். இவ்வளவு பேரும் மு ன்னே பறங்கியருக்குச் சேர்ந்திருந்து இப்போது கம்பனிக்காக வேலைகொள்ளப் படுகிருரர்கள். இவர்களுக்கு அரிசி கொடுப்ப தில்லை. தாங்களே தங்கள் தீனைப் பொறுக்கவேண்டும்,

யாழ்ப்பாண வைபவ கெனமுதி. 133
ஒவ்வொருவருஷமும் 138 எரையார் மாத்தரிப்புக்குவர் து மரம்கொண்டுபோவார்கள். இவர்களும் தமது தீனைத் தாங்க ளே பொறுப்பர். ஒருதடவையில் இத்தனைபேர் வரவேண்டு மென்பது இருக்கிறவேலைக்குத் தக்கபடி நியமிக்கப்படவேன் டும். இவர்கள் பின்வருமிடங்களிலிருந்துவருவர்.
173 பேர் காையார்நாகர்கோயிலிலிருந்து. 349பேர் வடம ராட்சியிலிருந்து. (பழைய மன்னரிலிருந்தும் வல்லுவெட்டிர் துறையிலிருந்தும் வருவோர் கோட்டையில் வேல்செய்பவர்) 276 பேர் பச்சிலைப்பளியிலிருந்து. தொகை 738 கசையார் மரம்கொண்டு போகவேண்டியவர்கள். திசாவையானவர் இவ் வளவு பேரோடுமட்டும் வேலையைகடப்பித்து முடித்துப்போட வேண்டும். ஏனெனில் இதற்குமேல் நாம் ஒர்போதும் வேலை கொள்ளவில்லை. மரம் கோடையில் அமாவாசி காலத்தில் தறி த்து மாரியிலே ஏற்றவேண்டும்”
தோல், கயிறு, கொட்டை, கரி-சனங்களிடத்தில் மான்தோ லும் அறவுபண்ணினர். பின்வரும் கணக்குப்படி அவ்வவ்வூரா ல் அத்தனை அத்தனை தோல் கொடுக்கவேண்டுமென்றிருந்தது.
மான்கோல்
பனங்காமவன்னியர் பழையவிளாங்குளக்கணக்கில் . 40 மேற்படி கரிக்கட்டுமுலைக்கணக்கில் e se ta 20 டிை முள்ளிப்பற்று முள்ளியவளைக்கணக்கில் . 2በ) கருநாவற்பற்றும் புதுக்குடியிருப்பும் . 20 இலுப்பைக்கடவை e s to O. a g up 10 பல்லவராயன்கட்டு · 4 · g h 8 a 10 பூநகரி 8 e O e s - a S. வலிகாமம் gy” o 15 தென்மராட்சி . ... e 8 O e a () வடமராட்சி . e - e. U. is 0 பச்சிலைப்பளி . 始 4 ● w a 皓 * - 10 தீவுபற்றுகள் . s ... 20
வு தொகை-2
அப்பால் வன்னிக்குப் போய்வருவோர் எல்லாம் கலக்கு
நாலுபாக மரவுரிக்கயிறு (ஆத்திகார்) ஆயம் இறுக்கவேண்ம்ே.
மாடு அல்லது எருமைகொண்டு வருவோர் ஒவவொரு கிருள்
த்துக்கும்நான்குநான்குபாகம் கொடுக்கவேண்டும் வருடிச் asr 19

Page 77
134 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
அறும் விதைப்பு அறுப்புக்காலங்களில் வன்னிக்கு யாழ்ப்பாணத் தார் 10,000 பேர் வரையில் போய்வருவதுண்டு. இவரெல்லா ம் வன்னியருக்குத் தலைக்குப் பத்துப்பத்துக்கயிறு கொடுத்து வந்தனர். ஒல்லாந்தரும் இவர்களிடம் தலைக்கொன்முகவாங்கி 60,000 கயிறுவரையிற் சேர்த்துப்போடுவார்கள். இவைகளிற் சில கோட்டைகளின் உபயோகத்துக்குக் கண்டு மிஞ்சியவை காகபட்டினத்துக்கு அனுப்பப்டட்டன. இதை அறவுபண்ணுவ தற்கு ஆனையிறவில் ஒர் ஆயமிருந்தது. அவ்வாயத்தைப்பற்றிப்
பின்பேசப்படும்.
மேலும் வயதுசென்று அல்லது அங்கவூறுபாட்டின் நிமி த்தம் கழிவுசெய்யப்பட்ட சகலரும் அரசினருக்கு இறுக்கவே ண்டியவை பின்வரும் மேற்கோளால் விளங்கும் 'வயோதி கர்களும் கொண்டிகளாகியோரும் இசாசகாரியத்துக்குக் கழி வு செய்யப்படுவர். ஆயினும் இவர்களெல்லாம் தம்மாலியன்ற ளவில் ஏதாவது கொடுக்கவேண்டும். உதாரணமாய் வலிகாம ம், வடமராட்சி, தீவுபற்றுக்கள் என்னுமிடங்களில் ஒவ்வொ ரு ஆடவனும் வருஷங்தோறும் ஒருகுறித்த அளவு 'தகரைவி ரை’ (சுழல் ஆவரசு?) கொட்டை கொடுக்கவேண்டும். ஆயின் தென்மராட்சியிலும் பச்சிலைப்பளியிலுமுளோர் பாய்களும் கட கங்களும் கொடுப்பர். இதன் இடாப்பு உதவித்திசாவையிடமு ம் அதிகாரிகளிடமுமிருக்கிறது. பின்னும் 236 பேர் இராசஊ ழியமின்றி விடப்பட்டிருக்கிறர்கள்.
அதன்விபரம்.
123 ஆட்கள். வலிகாமத்தில்
32 வடமராட்சியில் 22 6. தீவுகளில் 59 தென்மராட்சியில்
தொகை-236 ஆட்கள்.
இவர்கள் மாதந்தோறும் ந்ேது கூடை ஊமற்கரி சுட்டு கம் பணியின் கம்மாலைகளுக்குக் கொடுப்பர். ஆகவே 1180 பறை கரி மாதந்தோறும் கிடக்கவேண்டியது.
கிழவர்கள் கொடுக்கவேண்டிய 'தகரை விரை” கொட்டை யைத் தவிர சில கோவிற்பற்றுக்களும் ஒர் சொல்லப்பட்டதொ வேண்டியது. இதைப் பள்ளிக்கூடப்பையர்
கள் பொறுக்ேெசர்க்கவும் உபாத்திமார் கவனிக்கவும்வேண்
கை ஒப்படைச்சு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 135
டியது. இதன் இடாப்பும் உதவித்திசாவையிடமிருக்கிறது” (1619-ம் ஆண்டு அறிக்கை)
பனமரம்- இவற்ருேதி சனங்களிடம் பனைமரமும் தா ம்கியமித்த ஒரு குறைந்தவிலைக்குக் கட்டாயமாய்வாங்கக் கொ ழும்பு, நாகபட்டணம் முதலியவிடங்களுக்கேற்றி வியாபாரம் பண்ணினர். யாழ்ப்பாணத்தார் (விசேஷமாய்த் தென்மராட்சி யிலும் பச்சிலைப்பளியிலுமுள்ளார்) கம்பனியார் கேட்டநேரமெ ல்லாம் பனைதறித்து மரமாக்கிக் கொண்டுபோய்த் துறைமுக த்தில் அல்லது ஆற்று அருகாமையிற் கொடுக்கக் கடமைபூண் டிருந்தனர். மூன்றுவருஷத்துக் கொருமுறையே நிலத்தோம் பு திருத்தஞ் செய்யப்பட்டமையால் பலமுறையும் தறித்தப னைக்கு மூன்றுவருஷமும் வரிக்காசும் அறவிடப்பட்டேவிடும். ਕਨੇ மாங்களுக்குரிய அற்பவிலையையும் பலகாலும் இறை சுவதோர்மார் அப்பிக்கொள்வர். இவ்வாறு சனங்களை கட்டப் படுத்தி இங்கிருந்து எவ்வளவுபனை தறித்து ஏற்றப்பட்டதெ னில் 1677ம் ஆண்டுக் கணக்குப்படி 50,687 கைமரம் முத லியவைகளும் 26,040 சலாகைகளும் ஏற்றப்பட்டன. அரசின ருக்குமட்டுமல்ல, உத்தியோகஸ்தர்களுக்கும் சனங்கள் குறித் தவிலைக்கு மாம் கொண்டுபோய்க் கொடுக்க நெருக்கப்பட்டன ர். இக்கொடுமையை ஒல்லாந்தர் பிற்காலம் ஒருவாறு குறை த்துவிட்டு யாழ்ப்பாணத்தில் அரசினருக்குத் தேவையான ம ால்களைமட்டும் அரசினர்குறித்த குறைந்தவிலைக்குக் கொடுத் காற் போதுமென எற்பாடுசெய்தனர்.
கல்லு, சுண்ணம், கட்டடவேலை.- யாழ்ப்பாணத்தின் கரை களிலுள்ள முருகைக்கற்களும், அவற்ருல் சுட்ட சுண்ணும்பு ம் அமோகமாய்ப் பிறவூர்களுக்குஅனுப்பி விற்கப்பட்டன. இ க்கு எழுப்பப்பட்ட கட்டிடங்களுக்கும் பெரும்பான்மை இக் கற்களே உபயோகிக்கப்பட்டன. பலகட்டிடங்கள் செங்கல்லா லும் கட்டப்பட்டன. இருபாலையிலே செங்கல்லும் ஒடும் செ ய்யும் தொழிற்சாலையொன்றிருந்தது. அந்நாளின் பழக்கத்தா லேயே இங்காள்வரையிலும் இருபாலையில் ஓடுகள் தளவரிசை க்கற்கள் செய்யப்படுகின்றன. கல்கிளப்பிக்கொடுப்பதும் சுண்ணு ம்பும் செங்கல்லும் சுடுவதும் ஒல்லாந்தருக்குச் செலவின்றிச் ச னங்களாலேயேசெய்யப்பட்டது. பருத்தித்துறையிலும் காங்கே சன்துறையிலும் சுண்ணும்புச்குளேகள் அதிகமாய் வைக்கப்ப ட்டன. கட்டிடங்களுக்கு “மேசன்’ தச்சன், கொல்லனென் போருக்குக் கொடுக்கும் சொற்ப சம்பளமொழிய வேறுசெ லவு பிடிக்கவில்லை. இச்செலவும் ஊழியஞ்செய்யத் தவறினுே

Page 78
36 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
இறுத்த 'சிக்கோ"காசு எனும் குற்றங்களிலிருந்தே கொ க்ெகப்பட்டது. இவ்வாறே கோட்டை கொத்தளங்களும், கோ வில், உத்தியோகஸ்தர்மனேகளும் கட்டுவிக்கப்பட்டன.
ாழியவிபாம்.-ஊழியஞ்செய்வோர் புதன் வியாழக்கிழமை களில் மாற்றிவிடப்பட்டனர். ஒவ்வொரு ஊழியனும் மூன்று மாதத்துக்கொருதடவை வேலைகொள்ளப்பட்டான். அவ்வக் கெடுவின் ஊழியம்முடிந்ததற்கு அடையாளமாய் கம்பனி (1Բ த்திரைபதித்த ஒவ்வொரு ஒலைச்சீட்டுக் கொடுக்கப்படும். ஊ ழியத்துக்குப் போகாதோர் நாமங்கள் கணக்கப்பிள்ளையாலும் மயோருரலாலும் வரைந்து வைக்கப்பட்டு, அன்னுேர் வாாத ஒ வ்வோர் சாளுக்கும் மூன்றுநாள் ஊழியம் அல்லது ஒவ்வொ ரு பணம் குற்றமிறுக்கும்படி நெருக்கப்படுவர். காட்சென்றுவி ட்டால் குற்றமே இறுக்கவேண்டும். இக்குற்றக்காசுகளால் வெ குதொகை வந்தபடியால் அரசினர் மேலும் குற்றவீதத்தை ےH திகரிக்கத்தேடினர். ஊழியர்கள் கட்டிடங்களில் மட்டுமல்ல, தென்னம்பிள்ளைநடுதல். தண்ணீர்வார்த்தல், கல்உடைத்தல் மு தலிய பல வேலைகளிலும் விடப்பட்டனர். இவர்களைப் பதி குலு தொடக்கம் முப்பதுபேர் வரையில் ஒவ்வோர் கூட்டமா கப்பிரித்து, பதினெட்டுப் "பண்டாாப்பிள்ளை” களின் கீழே விட்டிருந்தது; பண்டாரப்பிள்ளைகளே கங்காணிமாராய்கின்று வேலே சுடப்பிப்பர். தொடக்கத்தில் ஒல்லாந்தர் வேளாளர் ஆ தியோருடைய அடிமைகளையும் ஊழியத்துக்கழைத்தனர். இ து தமிழரசர்கால ஒழுங்குக்குமாறு. இவ்வடிமைகள் கம்பனி யின் யானைகளுக்குத் தீன்கொண்டுவருதல், மரந்தறித்தல், பா திரிமாரையும் உத்தியோகஸ் தரையும் அவர்கள் சாமான்களை ம் ராவுதல், பற்பல சுமைகளைச் சுமத்தல் ஆதியவேலைகொடுத் து வெகு கொடுமையாய் நடத்தப்பட்டனர். பிற்காலம் இது கி துத்தப்பட்டத.
1619-ம் ஆண்டில் ஊழியங் கொள்ளப்பட்டோர் தொ ாை பின்வருமாறு:-
வலிகாமத்தில் 346 Gour.
தென்மராட்சியில் 139 64
வடமராடகியில் 99 ft.
வுகளில் 82
பச்சிலைப்பகரியில் 59 και
gas-122-Gui.

suario Lur69ør GaPaw Luar க்ெளமுதி. 13
பச்சிலைப்பளியிலுள்ள ஊழியர் பெரும்பாலும் ஆனையிற்வு ப்பக்கத்திலுள்ள சிறுக்கோட்டைகளிலும் மாந்தறித்தலாதிய வற்றிலுமே வேலைகொள்ளப்பட்டனர்.
வரிகள்: பத்திலொன்று.-யாழ்ப்பாண நாட்டார் 'சாம்பசை த்தின்று வெண்ணெயைப்பூசும்’ குணமுடையோராயிருந்ததி னற்போலும் அக்காலத்திலும் அரசினரால் அதிக செல்வமு ள்ள்ோராய் எண்ணப்பட்டிருந்தனர். இன்றைக்கும் இவ்வர்றே எண்ணப்படுகின்றனர். இதல்ை யாழ்ப்பாணத்துச் சனங்கள் மேல் எவ்வளவு வரிகளைச் சுமத்தினும் அநீதியாகாதுஎன தங்க ள் அறிக்கைப்பத்திரங்களில் கொம்மாண்டோர்மார் எல்லாம் கூறியிருக்கின்றனர். இவ்வரிகளுள் தானியவரி விசேஷித்தது. இது விளைந்த தானியத்துக்கெல்லாம் பத்திலொன்று காசாய்க் கொடுக்கப்பட்டது. 1691-ம் ஆண்டில் இப்பத்திலொன்று 8,632 இறைசாலுக்கு விலைப்பட்டது.
தலைவரி, நிலவரி.-பள்ளிக்கூடம்விட்ட சகல ஆண்பிள்ளைக ளும் தலைவரியிறுக்கக் கடமைபூண்டிருந்தார்கள். வயது சென் ருேரும் அங்கவீனருமே கழிக்கப்பட்டனர். இவ்வரி அறவுப ண்ணுவதற்கு ஆட்தோம்பு என ஒரு இடாப்பும், நிலவரிக்கு நிலத்தோம்பு என ஒரு இடாப்பும் மூன்று வருஷத்துக்கொருமு றை எழுதப்பட்டது. தென்மராட்சி, வடமராட்சி, பச்சிலைப் பளி எனும் மூன்று ஊரவர்களும் சிலகாலம் தலைவரியையும் நிலவரியையும் கொடாது மறுத்து நின்று, இதற்காக ஒல்லாங் தர் தம்மை நெருக்கியபோது பலர் வன்னிக்கோடி கண்டியா சனின் உதவியையடைந்துகொள்ளத் தேடினர். ஆயின் ஒல்லா ந்தர் உபாயமாய் அவர்களை அமர்த்தித் தாம் விரும்பிய வரி களை வைத்து ஆண்டுவந்தனர். நிலவரியோடு நிலத்திலுள்ள கனிதரும் விருட்சங்களுக்கும் வரியிருந்தது. பனைமரங்கள் சானு ம் கணக்கிட்டு வரி குறிக்கப்பட்டன. 1697-ம் ஆண்டு மன் சைவிட யாழ்ப்பாணத்தில் மட்டும் நிலவரி ஆதியவற்ருல் 16348 இறைசாலும், தலைவரியால் 5,998 இறைசாலும் அரசினர்க்கு க் கிடைத்தது.
தென்னேவரி,-தென்னமாங்களுக்குப் புறம்பான வரி விதி க்கப்பட்டது. இவற்றின் ஒலை யானைகளுக்காக வெடடப்பட்ட தோடு மரங்களுக்கும் வரி வைக்கப்பட்டது. அப்பால் வருஷ த்தில் இன்னின்ன பிரிவார் இத்தனை இத்தனை 'பீப்பா” எண் ணெய் கம்பனிக்குக் கொடுக்கவேண்டுமென ஏற்பாடுமிருந்த அ. தேங்காயை உத்தரவின்றி யாழ்ப்பாணத்துக்கப்பால் ஏற்

Page 79
38 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
றுமதிசெய்வாரும் தண்டிக்கப்பட்டனர். பிற்காலம் தென்னே வரி சீக்கப்படடு ஒலே முதலியவை கொடுக்கும் கடமையே நா
۰ آیه -- هاواله-به-L
புகையிலவரி-தொடக்கத்தில் ஒல்லாந்தர் சனங்களைத் திருச்சிபண்ணும்பொருட்டு புகையிலை வரியை நீக்கிவிட்டிருந் தும், பின் சற்றுச்சற்ருய் அதனை உட்படுத்தி விட்டனர் இ வ்வரியினுல் அரசினருக்கு வருஷாவருஷம் 6,000 அலலது 7.000 இறைசால் சேர்ந்தது. நாட்டுப்புகையிலைக்கு அவ்வத் தோட்டத்துக்கு இவ்வளவென ஒர் குறித்த வரி வைக்கப்பட் டது. பிறநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதியாகும் புகையிலைக்கு நூ ற்றுக்கு 30 வித வரியிட்டு அறவாக்கினர்.
லேவரி-முன்கூறியபடி இங்கு நெய்யப்படும் சிலைக்கெல் லாம் எரி வைக்கப்பட்டது. இவ்வரி முன் நூற்றுக்கு 25 வீத மென விருந்து பின் நூற்றுக்கு 20ஆகக் குறைக்கப்பட்டது. இ றக்குமதிசெய்யும் சிலைக்கு நூற்றுக்ரு 20 வீதவரி. ஒல்லாந்தர் தம்கணக்கிலே சீலைநெய்வித்துப் பெரும்பொருளிட்டினர். சீலை களுக்கெல்லாம் முத்திரை குத்தப்பட்டது. சீலைக்குமுத்திரை குத்தினவிடமே முத்திாைச்சங்தை எனப்பட்டது என்ப. 1691 -ம் ஆண்டில் முத்திரை குத்தியும் இறக்குமதியான சீலைக்கு வரிவாங்கியும் பெற்ற வருமானம் 4,733 இறைசால். உள்நாட் ச்ெ சீலைவரியைச் சரியாய்ச் சேர்க்கும்பொருட்டு தம்கணக்கில் நெசவுசெய்யும் பறையரையெல்லாம் நல்லூர் சுன்னுகம் எனும் இருவிடங்களிலும் வசிக்கவேண்டுமெனக் கட்டளைபிறப்பிக்கப் பட்டது. நெசவுத்தொழிலாளிகளல்லாத கீழ்தரப்பறையசே அ வ்வக் கோயிற்பற்றுக்களிலுள்ள கிறீஸ்தகோவில்களுக்குச் சே வினை செய்யவும் வேறு அடிமைவேலைகள் செய்யவும் விடப்ப
ட்டனர்.
ஆபாணவரி- அப்பால் உயர்ந்தவஸ்திசங்கள் ஆபரண ங்களுக்கு வரிவிதித்தார்கள். புதிதாகப் பொன்னகை அணிப வர்கள் அரசுக்கு ஒருபகுதிகொடுத்து அணியவேண்டுமெனச் சட்டஞ்செய்தார்கள். அதனல் அனேகர் பொன்னகையைவி டுத்து வெள்ளிநகைகளை அணிவேராயினர். பலர் காதுகளை க்குத்தித் துவாரஞ்செய்துவிட்டுத் பூஷணமின்றித் திரிவாரா யினர். பெண்களிற் பெரும்பாலார் கீழ்க்காதன்றி மேற்காதி லே கொப்பு முருகு கன்னப்பூத்துவாரங்களைக் குத்தாது விடு த்தார்கள். மூக்குத்தி நத்து முதலிய துவாரங்களையும் குத்தா அதுவிட்டார்கள். சனங்கள் வரிக்கஞ்சி விலையுயர்ந்த வஸ்திரங்க

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 139
ளைத்தரியாது விடுத்தார்கள். அதனல் யாழ்ப்பாணத்தில் ரெ திங்காலம் நல்ல வஸ்திராபரணங்கள் அறியாப்பொருட்களாயி ன. நாகரிகமும் குடிபோவதாயிற்று. வரியொருபக்கம் வருத் துவதாயிற்று. கிறீஸ்தவரல்லாதார் தலைச்சீராத் தரித்தலாகா து. அதனுல் (அகத்தே சைவராயிருந்த) சைவசமயிகளும் சி லுவைவடிவத் தலைச்சீராவே தரிக்கவேண்டியவர்களாயினர். வ யல்களிலே விளைந்தநெல்லைக் களத்திற்குவித்து டிரசினர் ப குதிகொள்ள வரும்வரைக்கும் அக்காலத்துக்குடிகள் அக்குவி பல்மேல் சிலுவைக்குறியிட்டு வைக்கவேண்டியவராயினர்.
கல்யாணவரி- மேளவாத்தியத்தோடு souldig5th 56suf ணச்சடங்கு முதலியவைகளுக்கும் பல்லக்குத் தண்டிகையில் ஊர்க்கோலம் போவதற்கும் வரிவைத்தார்கள். சனங்கள் கல் யாணச்சடங்கு சாச்சடங்குகளுக்கு வேண்டுமானல் அரசினர் க்குப் பணங்கொடுத்து அனுமதிபெற்றே மேள வாத்தியம்வை க்கவேண்டுமென்று ஒல்லாந்தர் சட்டஞ்செய்தார்கள். இவ்வ ரிசைகளைப் பண்டுதொட் டனுபவித்துவந்த வேளாளர் முதலி யசாதியார் அச்சட்டத்தைக் கண்டவுடன் மனம்புண்பட்டு ஒ ல்லாந்தவாசுக்கு மாருகவெழும்பவும் சூழ்ச்சிசெய்திருந்தார்க ள். அதற்குத் தங்களுக்குத் துணைச்செய்யும்படி கண்டியரச னிடம் இரகசியமாகத் தூது மனுப்பினர்கள். அதனைக்கேள்வி யுற்ற ஒல்லாந்த தேசாதிபதி அச்சட்டத்தை அழித்துவிட்டு எந்தச்சாதியாரும் தத்தமக்குரிய பண்டைவரிசையோடு வாழ லாமென அனுமதிகொடுத்தான்.
*பண்டைக்காலத்தில் பிராமணர் விவாகத்துக்கு மேளவா த்திய வுரிமையுடையவர். வேளாளர் செட்டிகள் விவாகத்துக் கு மேளவாத்தியமும், சாவுக்குப் பறைமேளமும், இருசடங்கு க்கும் கிலபாவாடையும் சங்குகாரை குடமுழவும் மேற்கட் டியும் உரிமையாகவுடையர். கோவியர் சாவுக்குமாத்திரம் ப றைமேள வுரிமையுடையர். மறவர், அகம்படியார், இடைய ர், சிவியார் விவாகத்துக்கு மேளவாத்தியமும் சாவுக்குப் ப றைமேளமும் உரிமையாகவுடையர். ஆண்டிகள் சங்குவாக்கி யமுடையவர். முக்கியர், காையார் ஒற்றைச்சங்கவாத்திய வு ரிமையுடையர். கம்மாளர் சேகண்டியும் குடமுழவுமுடையர். குயவர் குடமுழவுடையர். அம்படடர், வண்ணுர் தாரையுடை
Ꮾ1ᏗRᎢ . . மற்றச்சாதிகளுக்கு ஒருவகை வாத்தியவுரிமையுமில்லே,
'முன்னேசுறப்பட்ட கல்யாண வரிக்கஞ்சி வேதியர்,வே
ளாளர், செட்டியர் முதலியவர்களுள்ளும் வறியராயிருந்தவர்க

Page 80
40. யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ளும் மற்றைச்சாதிகளும் கல்யாணச்சடங்குகளை யாதொரு ம ங்கல வசத்தியமுமின்றி இரகசியமாகச் செய்யத் தலைப்பட்டா ர்கள். பிள்ளேயாசைப் பிடித்துவைத்துத் தேங்காயுடைத்துக் கர்ப்பூர தீபங்காட்டித் தமக்கு 8க்கியமான பந்துக்களைமாத் திரம் அழைத்து அவர்முன்பாகக் கூறைகொடுத்துத் தாலிக ட்டி விவாகத்தை நடத்திக்கொள்வார்கள். தாலிகட்டுமுரிமை எல்லாச்சாதிக்கு முண்டேயாயினும் பூஷணவரிக்கொடுமையு மொன்றிருந்தமையால் அதற்கஞ்சி ஏழைச்சனங்கள் அஃதில் லர்மலும் கூறையோடுமாத்திரம் விவாகத்தை முடித்துக்கொ ள்வோராயினர். பள்ளர், பறையர், துரும்பர்கள் மாத்திரம்
டிய ந்ேது நாழிகை யுண்டென்னுமளவில் விவாகச்சடங்கு செ ய்துகொள்ளல் வேண்டுமென்னும் கட்டுப்பாடு பண்டைக்கால ந்தொட் டிருந்தது. அவ்வழக்கம் இன்றும் அவர்களுள்ளே கா ாணந்தெரியாது பலவிடங்களில் நடந்துவருகின்றது” ur. F.)
அதிகாரிவரி, ஒப்பீசிக்காசு.--சிற்சில சாதியார்மட்டும் இறு க்கவேண்டிய சில வரிகளுமிருந்தன. இவற்றுள் விசேஷித்தது அதிகாரிவரி. மற்றது ஊழியம் விதிக்கப்படாத சிலசாதிகள் இறுக்கவேண்டிய 'ஒப்பீசி’ எனும் கடமைக்காசு. அதிகாரி வரி தமிழரசர்காலத்திலும் பறங்கியர்நாட்களிலுமிருந்த நாட் டு அதிகாரிகளுக்கு வேதனம் கொடுக்கும்பொருட்டுச் சேர்க்க ப்பட்டது. ஒல்லாந்தர்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தின் நான்குபி ரிவுகளிலும் தீவுப்பற்றுகளிலுமிருந்த அதிகாரிகள் நீக்கப்பட் டு பூநகரி, மாதோட்டம், மன்னர் எனுமிடங்களில் மாத்திர ம் வைக்கப்படுவோராயினர். அதிகாரிவரியிறுத்தோர் வேளா ளர், சாண்டார், தனக்காரர் எனும் மூன்று சாதியாருமே. இ ச்சாண்டார் 101-ம் பக்கத்திற்குறித்த 2-வது சாதியாாேயா வர். 39-வது இலக்கச் சாண்டாரை (112-ம் பக்) ஒல்லாந்த நூல் “வெலெபேட்றெ” என அடைகொடுத்தழைத்தது. வே ருே?ர் ஒல்லாந்த அறிக்கைப்பத்திரத்தில் நாம் காண்கின்றபடி இவ்வடை ' விலைபறி” என்றிருக்க வேண்டும். விலைபறிச்சாண் டார், விலைபறிக்கோவியர் ஆதியசொற்கள் இன்றைக்கும் தெ ன்மராட்சியில் வழங்குகின்றன. இவ்வதிகாரிவரியைச்சுட்டிச் சுவாடக்குறுான் எனும் கொம்மாண்டோர் எழுதிய பின்வரு ங்குறிப்பு சரித்திரவிநோதர்களுக்குப் பிரீதிதாக்கூடிய்து. அ வன்எழுதுவது:- "இவ்வரி அன்றுதொட்டு இச்சாதிகள் மு ன்றுக்குமே உரியதாயிருந்தது. இன்றைக்கும் இவர்களே இ தை இறுத்துவருகிறர்கள். இதைப்பற்றி எவரும் முறைப்ப டுவாரில்லை. முறைப்படுத்தற்குமாருய் இம்மூன்று சாதியாளரும் தாங்களே ஆகப்பழைய சாதிகளென்றும் இது பிறசாதிகளி

யாழ்ப்பர்ண 68) allo கெளமுதி. 41
ன்மேற் தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஒர் மகிமைச் சுதந்திரமெ ன்றும், தாங்கள்மட்டுமே இராசாவின் அதிகாரிகளைத் தாபரிப் பதற்குதவி செய்யப் பாத்திரசென்றும் எண்ணிக்கொள்ளுகி முர்கள். இம் மூன்றுசாதியாருக்கும் தாமும் ஒப்பானவர்களெ ன்று எண்ணிக்கொள்ளுகின்ற மடப்பளி, அகம்படி, பரதேசி ஆகிய சாதியாரும் இவ்வாறே எண்ணுகிருரர்கள். ஆதலால், எமது கம்பனியானது இந்தச்சங்கை விஷயத்தை ஆதாயப்படு த்திக்கொண்டு: இயல்புள்ள பிறசாதிகளுக்கு இவ்வரியை விதி க்கலாமென்றெண்ணுகிறேன். இப்பிறசாதிகள் தமக்குள்ளிருக் கும் சாதிப்போரியின் நிமித்தம் சந்தோஷமாய் இவ்வரியை இறுப்பார்களென்பது நிச்சயம்.” இதுவரையும் மேற்கோள்.
ஆயவரி-தோணிகள்"உத்தரவின்றிப் போக்கு வரவுபண் ணுதபடிக்குத் துறைமுகங்களிலும் உள்நாட்டார் வன்னிப்பக் கங்களுக்கு மறைவாய்ச் செல்லாமல் ஆனையிறவிலும் காவற்சே வகர்கள் வைக்கப்பட்டனர். ஊர்காவற்றுறைக் கடற்கோட்டையி அலும் பருத்தித்துறையிலும் கடற்போக்குவரவு செய்வோருக்கு ச் சீட்டுக்கொடுக்கப்பட்டது. கச்சாய், கொளும்புத்துறைகளிலு ம் இப்படியே. பூநகரியிலும் ஒர் ஆயமிருந்தது. ஆனையிறவில் *பில்' 'பெஸ்சுற்றர்’ எனும் இரண்டு துறைகளுக்கிடையில் இருமைல் தூரத்துக்கு ஆங்காங்கு மண்குவித்துச் சனங்கள் கையொப்பம்” எனும் உத்தரவுச்சீட்டுப் பெற்றன்றி போக்கு வரவு செய்யாதபடி தடுக்கப்பட்டனர். மண்கும்பங்கள் போதி ய அரணல்ல எனக்கண்டு பின் இருமைல் தூரத்துக்கும் அடர்த் தியாய்ப் பனைகளை ஈட்டு முள்வேலியும் அடைத்தார்கள். இத்து றைகளிலெல்லாம் ஏற்றுமதி இறக்குமதி செய்யும் பொருட்களு க்குத் தீர்வை விதித்து அறவாக்கப்பட்டது. கடற்துறைகளில் அறவிட்ட தீர்வை "அல்பந்தகோ’ எனப்பட்டது. இப்பறங்கி ச்சொல்லே அலுப்பரிந்தி என இன்றைக்கும் ஆயத்துறைக்கு வழங்கி வருகின்றது. 1691-ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்தின் பல துறைகளிலும் வந்த வருமானம் 3150 இறைசால். இவற்றைத் தவிர கொளும்புத்துறையிலும் பச்சிலைப்பளிக்குமேலுள்ள ଓf is கச்சாவடிகளிலும் கிடைத்த தொகை 506 இறைசால்.
மீன்வரி.-இவ்வசியாலும் பெரும் லாபம்வந்தது. இது இங்கிலீஷ் அரசர்காலத்திலுமிருந்து 1840-ம் ஆண்டே நீக்கப்ப ட்டது. 1691-ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்து மீன்குத்தகை வரு மானக்கணக்கு பின்வருமாறு :-
20

Page 81
42 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
இறைசால்.
கோடடையின் முன்னுள்ள மீன்கடையின்
(பெரிய கடைக்) குத்தகை e 2066 நாவாந்துறைக்குத்தகை 8 - 446 காக்கைதீவுக்குத்தகை 126 அராலிக்குத்தகை 彰 哆 ● 166 கோவிலாக்கண்டிக்குத்தகை 390 ஒன்பது உப்புக்குளங்களிலும் 256 வன்னிக்கரைமீன்குத்தகை 8 2600
சந்தைவரி, தவறணவரி, தாகு-சந்தைகளின் குத்தகையும் கள்ளுத்தவறணைகளின் குத்தகையும் சாராயக் குத்தகையும் இவ்வாறே விற்கப்பட்டன. தாகுக்குப் புறம்பானவரி வைக்க ப்பட்டது. மேற்சொல்லிய ஆண்டில்,
இறைசால் ஊர்காவற்றுறைக் கள்ளுக்குத்தகை 180 பட்டணக்கள்ளுக்குத்தகை 50 பட்டணத்தின் கள்ளுச்சாராயத்தவறணைகள் . 500 8ரோப்பிய குடிவகைவரி ... 26 பெரியகடையிலும் பிறகிறுச்சந்தைகளிலும் . 346 தரகுவரி a ... 3150
எனும் தொகைகள் சேர்ந்தன.
அடிமைவியாபாாம்.-அக்காலம் யாழ்ப்பாணத்து 649 utur ரிகள் நெல், அரிசி முதலியவைகளில் வியாபாாஞ்செய்வதுபோ ல, அடிமைகளிலும் வியாபாரஞ் செய்து வருவார்கள். கோடிக் கரையில் நெல் ஒறுத்து அடிமைகளே மலிந்திருந்தனர். கொ ம்மாண்டோர் சுவாடக்குறூன் எழுதியிருக்கிறபடி அக்காலம் "ஒருபிடி அரிசிக்கு ஒரு அடிமை” வாங்கக்கூடியதா யிருந்த தாம். 1694-ம் ஆண்டு மார்கழிமாதங்தொட்டு 1696-ம் ஆண்டு கார்த்திகை வரையில் அதாவது, இரண்டுவருஷத்துள்மாத்திரம் 3589 அடிமைகள் யாழ்ப்பாணத்திற் கொண்டுவந்து விற்கப்பட் டனர் என்றல் இவ்வியாபாரத்தின் தன்மையை நாம் ஒருவா று கண்டுகொள்ளக்கிடக்கிறதன்ருே. ஒல்லாந்தர் அடிமைகளு க்கு தலைக்குப் பதினெருபணம் வரிவாங்கித் தாங்களும் தம் சல்வத்தைப் பெருக்கினர். ஆயின் இவ்வடிமைகளெல்லாம் யாதுக்காக இங்கு விலைக்கு வாங்கப்பட்டனரென்முல் பெரும்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 143
பாலும் பணமுள்ளோரெல்லாம் இராசகாரியத்துக்கு இவர்க ளையே தங்களுக்குப் பதிலாக அனுப்பிக்கொண்டிருந்தனர். ஏ னெனில், அடிமைகளுக்கு ஊழியமில்லை. அன்றியும் இரகசி யமாய் இவர்களை வன்னியர்களுக்கு விற்று ஊதியமடைந்தும் வந்தனர். வன்னியர்கள் அடிமைகளைக்கொண்டு நெல்வயல்க ளில் வேலைசெய்வித்தும் அவர்களைப் போர்வீரருக்கு உ தவியாக அமைத்தும் வந்தனர். ஏராளமான அடிமைகள் கண் டிராச்சியத்துள்ளும் விலைப்பட்டுச் சென்றுவிடுவர். அடிமை களை விற்கவிரும்புவோர் மிருகங்களைக்கொண்டுசெல்வது போலவே அவ்வெளிய பிறப்புக்களையும் கந்திற் பிணைத்துக் கொண்டுபோய்ச் சந்தையில் விற்பர். அடிமைகள் சுயாதீனம டைவது அக்காலம் வெகுகஷ்டமாயிருக்கும். கிறீஸ்துமார்க்க த்திலுட்படுவோருக்கே பறங்கியர்காலந்தொட்டுப் பலசெளக ரியங்களிருந்தன. இதனுல் அடிமைகள் கிறீஸ்துமார்க்கத்தி ற் சோப்படாதென்றும் ஒல்லாந்தர் விதித்தனர். ஒல்லாந்தபா திரிமார் கட்டளைச்சட்டத்துக்குப் பயந்து அடிமைகளுக்கு ஞா னஸ்நானங் கொடாதொழிய ஆங்க சங்கு கரந்துறைந்த கத்தோ லிக்க குருமார்மட்டும் இடையிடையில் சில அடிமைகளைக் கிறீ
ஸ்தவர்களாக்கினர்.
அடிமைகள் அருமையாய் இஷ்டம்போனதுமுண்டு. இத ற்கு அரசாட்சியாரின் விசேஷ உத்தரவு வேண்டியதாயிருந்த து. வயதுசென்றவர்களும் பிள்ளையில்லாதவர்களுமே சிலவே ளைகளில் இஷ்டம்போகவிடப்பட்டார்கள்.
ஒல்லாந்த கம்பனியாருடைய சிறைகளைப்பற்றி 1619-ம் ஆண்டின் அறிக்கைப்பத்திரத்தில் சிலவிபரங்கள் காணப்படு கின்றன. பறங்கியருடைய சிறையெல்லாம் ஒல்லாந்தருக்கே யாய்ப்போய்விட்டது. இடையில் ஊர்ச்சனங்களும் சில கவ ண்மேந்துச் சிறைகளைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். குறித்த ஆ ண்டில் கம்பனியாருடைய 348 அடிமைகள் வேர்க்குத்துவோ ராயிருந்தனர். சில அடிமைகள் பட்டணத்திலே வேலைசெய் தனர். இவர்களுள் கோட்டைவாசலார் எனப்பட்ட அடிமை கள் 44 பேர். (மேலே 116-ம் பக்கங்காண்க) இவருள் அரை வாசிப்பேர் வெடிமருந்துத் திரிகையில் வேலைசெய்ய அரைவா சிப்பேர் குதிரைகளுக்குப் புல்தேடிக்கொண்டிருந்தனர். பின் லும் வெடிமருந்துச்சாலையில் 8 சிவியாரும் 2 விலைபறிச்சாண் டாரும் வேலைசெய்தனர். வேறு விலைபறிச்சாண்டார் கொம் மாண்டோரின் சாமான்களைச் சுமந்துகொண்டுபோவதற்கு கி யமிக்கப்பட்டிருந்தனர். பெண்களுடையவும் சிறுபிள்ளைகளு

Page 82
144 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
டையவும் கணக்கு இதிற் சோவில்லை. கம்பனியின் அடிமை கள் தங்கள் சொந்த உழைப்பாலேயே சீவித்து கேட்டநேரமெ ல்லாம் கம்பனிக்கு செலவின்றி வேலைசெய்து கொடுக்கக் கட ளிைகளாயிருந்தார்கள்.
தமிழரசர்காலத்திலிருந்த கொடிய வழக்கங்களுளொன்மு கிய அடிமைவியாபாரம் இங்கிலீசர் காலவரையிலும் நடந்து வந்தது. 1824-ம் ஆண்டின் சனக்கணக்கின்படி யாழ்ப்பாணத் தில் கோவிய, ஈழவ பட்சிறைகள் 15341 பேரும், பறங்கிச்சி றைகள் 18 பேரும், கம்பனிச்சிறைகள் 78 பேரும் இருந்தார் கள். அடிமைவியாபாரமும் அடிமைச்சட்டமும் 1844-ம் ஆ ண்டிலேயே முற்முக நீக்கப்பட்டது.
ஒல்லாந்தர் வியாபாரம்-அப்பால் ஒல்லாந்தர் தாமே பல வகைச் சரக்குகளை வருவித்துச் சனங்களுக்கு லாபத்துக்குவி ற்றுப் பொருளீட்டினர். இச்சாக்குகளுட் பிரதானமானது மி ளகு. வருஷங்தோறும் 40,000 இருத்தல் முதல் 50,000 இ முத்தல் மிளகுவரையில் யாழ்ப்பாணத்திலே விலைப்பட்டது. செம்பு, அத்தநாகம், பித்தளை, சீனி, பாக்கு இவற்றிலும் வி யாபாாம் நடத்தினர். பாக்குவியாபாரம் பறங்கிக்காரர் காலத் திலும் அரசினர் சொந்தமாயிருந்தது. கமச்செய்கைக்குரிய இரும்பு ஆயுதங்களையும் கோடிக்காையினின்று தொகையாய் இறக்குமதிசெய்வித்து சனங்களுக்கு விற்கப்பிரயசித்தும் இ வற்றின் விலை யதிகமெனக்கண்ட சனங்கள் வாங்காமல் விட்ட மையில்ை, பின் சனங்கள் நேரே கோடிக்கரையிலிருந்து தா மாக இவ்வாயுதங்களை வாங்கிக்கொள்ள உத்தரவு செய்தனர். (சுவாடக்குறூன் 13, 34)
பேட்டிகள், பயணங்கள்.-ஈற்றில் தமிழரசர் காலத்திலிரு ந்த ஒழுக்கத்தின்படியே ஒல்லாந்தரும் சனங்களின் பிரதானி கள் தம்மை வருஷத்திற் சில முறைவந்து காணிக்கைகள் வை த்து உபசரித்தும் தம்குறைமுறைகளை அறிவித்துப் போகு ம்படி செய்தனர். “மயே7றல்’ மார் எனும் அதிகாரிகள் கை யிற் கோழிகளோடு போகவேண்டும். முதலிமார் இறைசுவ தேசர்மார் தத்தமக்குரிய வெகுமதிகளும் சாதித்தலைவர்கள் அவ்வச்சாதித்தொழிற் பிரயோசனங்களும் கொண்டுபோகவே ண்டும். யாழ்ப்பானக்கோட்டையிலே இப்பேட்டி வருஷம் இருமுறை நடந்தது. வன்னிநாட்டார் வருஷம் ஒருமுறைமா த்திரம் பேட்டிக்குவாவும், இருமுறை தங்கள் உபகாரப்பொ

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 45.
ருளாகிய கோழி நெய் என்பவற்றைக் கோட்டைக்கு அனுப் பிவைக்கவும் உத்தரவிருந்தது. சிலவிடங்களில் ஒல்லாந்த உ த்தியோகஸ்தர் சனங்களை வருஷத்தில் அநேக தடவை பேட் டிக் கழைத்து அவர்களிடம் உபகாரங்களைக் கவாத்தேடினர். இவ்வாறே மன்னரிலிருந்த ஒண்டர்கூப்மன் எனும் உத்தியோ கஸ்தன் தன்கீழுள்ள பட்டங்கட்டிகளை மாதமொருமுறை பே டிக்கழைப்பவனனன். ஆயின் இவ்வொழுக்கம் விரைவிலே மே அத்தியோகஸ்தர்களால் தடுத்துவிடப்பட்டது.
ஒல்லாந்த உத்தியோகஸ்தரும் குருமாரும் பயணம்பண் அணும்வேளைகளில் அவ்வவ்வூரிலுள்ளாரே இவர்களுக்கு வேண் டிய உணவு ஆகியவற்றைக் கொடுக்கவேண்டியோராயிருந்த னர். இதுவும் தமிழாசர்காலத்து வழக்கங்களுளொன்று. பற ங்கியர் நாட்களில் முக்கியமாய்ப் போர்ச்சேவகர் விஷயமாய் இவ்வழக்கம் நடைபெற்றது. ஒர் போர்ச்சேவகன் ஒர் ஊரை விட்டு வேறாருக்குப் போம்போது தன் உடைவாளன்றி வே முென்றும் கொண்டுபோகான். அவன் எவ்வூரில் எவ்வீட்டிற் போய்த் தங்குவானே அவ்வீட்டார் அவனுக்குரிய மரியாதை கள் செய்து வேண்டிய போசனபானுதிகளெல்லாம் வேளைக் Gy வேளை கொடுத்துப்போடவேண்டியது. அங்ங்னம்செய்ய மறுத்தாருக்கு அரசசட்டத்தின்படி தண்டனை விதிக்கப்படும். ஒல்லாந்தர் காலத்தில் எவ்வகை உத்தியோகஸ்தருக்கும் இக்க -60) செய்யவேண்டுமென்றிருந்தமையாற் சனங்களுக்குப் பே ரிடராயிற்று. தேசவிசாரணையோ, ஆத்துமவிசாரணையோ செ ய்யப்போகும் உத்தியோகஸ்தர்மட்டுமல்ல ஊர்சுற்றிப்பார்க்கச் செல்லும் ஒல்லாந்தர்களும் சனங்களை நெருக்கிடைபண்ணி உ ணவுப்பொருட்களைக் கவர்ந்துகொண்டிருந்தனர். இவ்வொழு ங்கீனம் பலமுறை கண்டிக்கப்பட்டபோதிலும் ஆங்காங்கு நட ந்துகொண்டேயிருந்தது. (றிக்லோவ் வன் ஜன்ஸ் 82)
அரசரும் பிாசைகளும்.-ஒல்லாந்தர் வர்த்தகஞ்செய்யும் ஒர் கம்பனியாராகவே இங்கு அாசுசெய்ய வெளிப்பட்டுவந்தனர் என்ருேம். அதனல், அவர்கள் சனங்களிடத்தில் பிடுங்கிக்கொ ள்ளக்கூடியவற்றையெல்லாம் பிடுங்கிக்கொள்ளப் பார்த்தமை யுமியல்பே. ஆயின் கொள்கைகளளவில் கிறீஸ்தவர்களாயும் கிறீஸ்த நாகரீகமுள்ள தேசத்தினின்றும் வந்தவர்களாயுமிருந் தமையால், அவர்கள் அரசு பலவிஷயங்களில் திருத்தமுள்ள தாகவும் பிரசைகளுக்கு பல செளகரியங்களைச் செய்வதாகவு மே விளங்கிற்று. வரிமுதலியன இறுக்குமளவிற் சனங்களு க்கெய்திய நெருக்கிடையைமட்டும் நாம் பார்த்துக்கொண்டு,

Page 83
146 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
அவ்வரியாதியவற்றைப்பெற்றேர் இவர்களுக்குச்செய்த நன்மை களே மறந்து பேசுதல் ஒருபோதும் தருமமாகாது. ஒல்லாங் தர் சனங்களுள் முக்கியமாய்க் கைத்தொழில்களைப் பரப்பினர். தச்சுவேலை, கம்மாளவேலை, சாயவேலை, நெசவுவேலை, கட் டடவேலை, ஒடு, செங்கல் ஆதியன பண்ணும்வேலை இவை யெல்லாம் ஒல்லாந்தராலேயே யாழ்ப்பாணத்தில் அதிகவிரு த்தியாக்கப்பட்டன. பட்டணங்கள் பல சிறந்த கட்டடங்களா லும் நாடுகள் ருேட்டுகளாலும் அலங்கரித்துத் திருத்தப்ப ட்டன. பறங்கியரைப்போலவே ஒல்லாந்தரும் ஏழை எளிய வர்களுக்குப் பலதருமங்களைச் செய்துவந்தார்கள். பட்டணக் தில் “ஆர்மன் ஊயிஸ்” எனும் ஒர் ஏழைகள் சாலையும், "வீஸ் காமர்” எனும் ஒர் அநாதராலையுமிருந்தன. இவைகளில் பல வறியவர்களும் அநாதபிள்ளைகளும் சேர்த்துத் தாபரிக்கப்பட் டார்கள். பறங்கியர்காலத்தில் நடந்த பல யுத்தங்களாலும் குழப்பங்களாலும் பாழாய்ப்போயிருந்ததாகிய நம் யாழ் ப்பாணநாடு ஒல்லாந்தர்காலத்தில் யுத்த பயமின்றி வாழ்ந்து செழித்தோங்கத் தொடங்கிற்று. அரசினர் தாம் தமக்குச் சொந்தமென வைத்திருந்த சிறு வியாபார உரிமைகளைக் கை விடட காலத்தில், யாழ்ப்பாணத்தார் வடகரையோடு சிறு வர் த்தகங்கள்செய்து அதிகலாபமடையலாயினர். பருத்தித்துறை யிலும் ஊர்காவற்றுறையிலும் முன்னிலும் மும்மடங்கான தோ ணிகள் கின்றன. வியாபாரிகள் கோடிக்கரைக்கு பனுட்டு கி ழங்கு, பாய், எண்ணெய், தேங்காய், கயிறு, பனைமரம் ஆதிய னகொண்டுபோய் விற்று வருவர். கம்பனிக்காக நெல் ஆதிய ன ஏற்றியும் ஊதியம் பெறுவர்.
ஒர் ஆட்டுக்கடா.-யாழ்ப்பாணம் இங்நாட்களிற்போலவே அந்நாட்களிலும் உயரத்தாற் பெரிய ஆட்டுக்கடாக்களுக்குப் பேர்போனதாயிருந்தது. கண்டியரசன் ஒல்லாந்தரிடம் ஒர் தி றமான ஆட்டுக்கடாகேட்டிருந்தமையால், கொழும்பு ஒல்லாங் த கவணர் 1691-ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணம் வந்திருந்தபோது இங்கு மிக ப் பெரியதோர் அழகிய கடாவைக்கண்டு அத னைக் கண்டியரசனுக்கு அனுப்புவித்தான். பட்டணத்திலே அது வெள்ளை கட்டிப் பச்சைகிறம் பூசிய அடைப்பினுள் விட ப்பட்டிருந்தது. அதன் கொம்புகளிலும் கால்களிலும் வெள் ச் சலங்கைகள் தொங்கின. அதன் கயிறு பச்சை வெல்வெ ற்பட்டாலே முடியிருந்தது. அதை முன்பு கவணருக்குக் கா ட்டும்பொருட்டு மூன்று பெரிய உத்தியோகஸ்தரும் ஒர் ஒல் லாந்த சேனையும் அதைப் புடைசூழ்ந்து நல்லூருக்குக் கொ ண்டுசெல்லுகையில் 13 பீரங்கிகள் தீரப்பட்டன. சேனவிார்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 4.
மும்முறை துவக்குவெடி தீர்ந்தார்கள். பறையர் வழிநீளம் மே ளமடித்துச் சென்றனர். இவ்வாறே நல்லூரினின்று ஆட்டை க் கொழும்புத்துறைக்குக் கொண்டுபோய் அங்கு தோணியே ற்றிப் புத்தளமூலமாய் கண்டி ராசஉத்தியோகஸ்தர்கள சமு கத்துக்கு அனுப்பப்பட்டது. (ஜெரிட் டிகீர் 22-ம் பக்.)
பல்டேயஸ் பாதிரியாரும் யாழ்ப்பாணச்சரிதிகளும்.-1658-ம்ஆ ண்டுமுதல் 1665-ம் ஆண்டு வரையில் யாழ்ப்பாணத்திலிருந்த வாான் பல்டேயஸ் எனும் ஒல்லாந்த குரு யாழ்ப்பாணத்தா ரைப்பற்றி எழுதிய சில குறிப்புக்களை இங்கு மொழிபெயர்த் துத தருகிறுேம். அவற்றுட் சில நமக்குப் பிரீதியைத் தராவி டினும், நம் முற்கால நிலையை ஒருவாறு காட்ட மிகவும் உதவு ம். வேளாளரைச்சுட்டி அவர் சொல்வது:-கிறீஸ்துமார்க்கம் இங்கு உண்டான நாட்டொட்டு வேளாள ச்சாதியே தமிழருடத லையிடத்தை வகித்துக்கொண்டிருக்கிறது. முற்காலம் பிராமண ர் தம்மை முதற்சாதியென்பார்கள். வேளாளர் சீலையை இடு ப்பிற்கட்டிக் கால்களுக்கூடாக இழுத்துச் சொருகிக்கொள்ளு வார்கள். (அதாவது தாறுபாய்ச்சிக்கட்டுதல்) காலிற் செருப்பு த் தொடுப்பார்கள். மேற்சொல்லிய அரைச்சீலையிலேயே மடி விட்டு அதிலே வெற்றிலைபாக்கும் தேவையானபோது பாவி ப்பதற்காகக் கொஞ்சம் கடதாசியும் வைத்துக்கொள்வார்கள். இடையிலே ஒச் வெள்ளிகட்டிய உறைக்குள்ளே ஒரு கத்தி தொங்க விட்டுக்கொள்வார்கள். இதனேடு ஒர் வெள்ளிகட்டிய எழுத்தாணியும் வைத்திருப்பதுண்டு. காது இளமையிலேயே குற்றிக் கடுக்கன் இடப்படுகின்றமையால் துளைபெருத்துக் கா துவளர்ந்து தோளிற் தட்டிக்கொண்டிருக்கும். இவர்கள்தொழி ல் கமமே. அநேக மாடாடுகளை வைத்திருப்பார்கள். இவர்கள் வீடு வளவுகள் சிறப்பும் புனிதமுமாயிருக்கும். கொல்லைகளில் வெற்றிலை முதலியன நாட்டப்பட்டிருக்கும். வேளாளர் தங்க ள் குடும்பத்திலேயே விவாகஞ்செய்வார்கள். வழக்குப்பேசுவ திலே இவர்கள் வெகுகெட்டிக்காரர். ஒருவர் ஒருவரிலே எப் போதும் எரிச்சலுள்ளவர்களாயிருப்பதால் ஒர் அற்பகாரியத் அக்கும் கோட்டுக்குப் போய்விடுவார்கள்.
யாழ்ப்பாணத்திலும் இந்தியாவின் பிறவிடங்களிலும் வசி க்கும் பிராமணர் பெரும்பாலும் அதிக சன்மார்க்கமுள்ளவர் களும் அடக்கம், புனிதம், சுறுசுறுப்பு, மரியாதை, மட்டச னம் முதலிய சுகுணங்களுள்ளவர்களுமாகக் காணப்படுகிருச்க ள். இவர்கள் குடிவகை பாவிப்பதில்லை. நாள்தோறும் இ ருதாம் ஸ்நாகம்செய்வார்கள். உயிருள்ளதொன்றையும் உண்

Page 84
S யாழ்பபாண வைபவ கெளமுதி.
ணுர்கள். ஆயினும் மற்ற இந்தியர்களைப்போலவே இவர்களு ம் சுகபோகங்களிலே அமிழ்ந்தியுள்ளவர்கள். இவர்கள் கிரீ ஸ்தவர்களாயிருந்தாலும் ஒர் வகை செபமாலையைக் கொண்டு திரிகிறர்கள். கிறீஸ்தவர்களாயிருக்கிறவர்கள் ஊண்விஷயத்தி லே பிரியம்போல நடக்சலாமே என்று இவர்களுக்குச் GsFair ன்னல், தாங்கள் சிறுப்பம்தொடங்கி உண்டறியாத போசன த்தை கிறிஸ்தவர்களாய் விட்டமையினல் உண்ண அவசியமில் லையே என்பார்கள். இவர்கள் தங்கள் குலத்திலல்லாமல் வி வாகஞ்செய்யார்கள். பெரும்பாலும் தங்கள் சகோதரர் சகோ
தரிகளின் பிள்ளைகளுக்கே விவாகஞ்செய்வார்கள்.
சிவியார் முற்காலம் யாழ்ப்பாண அரசரின் அரண்மனை ஊழியர்களாயிருந்தவர்கள். ஆனல், இப்போது, ஒல்லாந்தரு க்கு தண்ணீர் விறகு ஆகியன கொண்டுவருதல்,பல்லக்குச் சும த்தல் ஆதியபலதொண்டுகளும் செய்துவருகிருரர்கள். ஒரு பருத் த ஒல்லாந்தனைக்காவுதற்கு 10 அல்லது 12 சிவியார் போவதுண் டு. தாங்கள் அரண்மனை ஊழியர்களின் சந்ததியாகையால் ஒல் லாந்த உத்தியோகஸ்தரையேயன்றி வேருெருவரையும் காவ மாட்டோமென்று இவர்கள் கர்வம் பேசுகின்றமையால் நட படியான ஆட்கள் ஊரெங்கும் பிடிக்கக்கூடிய கூலியாட்களை க்கொண்டே தங்கள் பல்லக்குகளைச் சுமப்பிப்பார்கள்.
பாவர் யாழ்ப்பாணத்திற் சிறுதொகையினரேயுண்டு. இவர்கள் முத்துக்குளிப்பு முதலிய கடற்தொழில்கள் செய்வா
ர்கள். பொதுவாக பறக்கிப்பாஷையே பேசுகிருரர்கள்.
செடடிகள் சீலை நெய்விப்பதிலும் வியாபாரத்திலுமே சை யிட்டிருக்கிருரர்கள். செட்டி தன் மகனைச் செட்டித்தொழிலுக் கே பயிற்றுவான்.
கரையார் மீன்பிடித்துச்சீவியம் பண்ணுகிறர்கள். இவர் கள் கையாளுகிறவலைகள் பிரமாண்டமானவை. இவர்கள் யா ழ்ப்பாணக்கரையிலும் உப்பாற்றுக்கரைகளிலும் வசிக்கிருச்சு
ள். முக்குவரும் மீன்பிடிகாரரே.
ஈழவர் பெரும்பாலும் வேளாளரின் அடிமைகளாம். இவ ர்கள் பிறசாதியாரெல்லாரிலும் அதிக கறுத்தமேனியுள்ளவ ர்கள். வெகுதூரத்தில் இவர்களுடைய சிணியை மணக்க லாம்.

பர்ழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 149
பறையர் மலம் சுமந்துகொண்டுபோதல் முதலிய நிசித ம்ானி தொழில்கள்ைச் செய்கிறவர்கள். இவர்கள் ஆகக்கீழாக மதிக்கப்படுகிருச்கள்.
மேல்ச்ர்திக்ள் கீழ்சாதிகளை வெகுமேட்டிமையோடு அ டக்கி நடத்திவருகிருரர்கள். இப்படியே ஆண்களெல்லாம் பெ ண்களைக் கீழாகமதித்து நடத்துவதினுல் பெண்கள் அருமை யாகவே ஆண்களோடு கூட ஒருபந்தியிலிருந்து சாப்பிட விட ப்படுவார்கள். பொதுவாய்ச் செல்லுகில் யாழ்ப்பாணப்பட்ட ணத்தின் குடிசனங்கள் விவேகிகளும் நல்ல ஞாபகசத்தியுள்ள வர்களும் உண்ணல் குடித்தலிலே மட்டுத்திட்டமுள்ளவர்களு ம் (நழவர்ையும் பறையரையும் நீக்கிப்பார்த்தால்) உடைகடைக ளில் மிகவும் சுத்தமானவர்களும் சண்டைசள்ளுகளில்லாதவர் களுமென்று சொல்லலாம். ஆயின், தங்கள் நாக்கையோ g-fl யாய் அடக்கியாளுவோர்ல்ல. அவர்களுடைய பிரதான துர் ப்பழக்கம் காமாதுசமும் குருட்டுப்பத்தியுமாம்.
யாழ்ப்பாணத்தாருடைய சுதேச தரணிமார் மிக நெடும் பாஷியங்களைச் செய்வதிலே சமத்தர். அவர்களுடைய வைத் தியர்களுள் அநேகர் வெறுங்கற்றுக்குட்டிகளல்ல. அங்காகி பாதம்முதலிய சாஸ்திரங்களை யறியாதிருந்தும் முலிகளைக்கொ ண்டு மருந்து செய்கிருச்கள். நாவிதர் எபபோதும் தங்கள் பருக்கனை கத்தியோடு ஒர் கண்ணுடியுங் கொண்டு திரிவார்க ள். இவர்கள் மயிரைச் சவர்ம்பண்ணுவதோடு கால் கை நக ங்களையும் கழைந்து காதையும் சுத்திசெய்து விடுவார்கள். நெ சிவுகாசர் இங்கு ஏராளமாயுண்டு. சாயக்காரர் இங்கு தீட்டு கிறசாயம் ஒருக்காலும் அழியாது. ஆயினும் கோடிக்கரிை யின், முக்கியமாய் மசிலிப்பட்டணத்தின் சாயம் இவர்களு டையதிலும் விசேஷித்தது. தந்தம், கருங்கான முதலியவை களிலும் பொன்வெள்ளிகளிலும் வேலைசெய்வோர் ஒல்லாந்த ருடைய வீடுகளில் வந்திருந்து வேலைசெய்துகொடுப்பார்கள். இவர்களுக்கு ஆயுதங்கள் மிகச்சொற்பம். ஆயினும் திறமான Ga/26) Qartial ria, air. (Baldaeus Description of Ceylon p 822818)
சைவசமயநிலை.-பறங்கியர் நாட்களில் யாழ்ப்பாண ஈர்டெ
ல்லாம் பெயரளவில் கிறீஸ்தநாடாய் விட்டதென்றும் சைவ
ஆலயங்களெல்லாம் தகர்த்துவிடப் பட்டனவென்றம் முன்னர்
க்கூறியுள்ளோம். ஒல்லாந்தர் வந்து அரசு கைக்கொண்டபின்
புறத்தே கிறீஸ்தவர்களாகப் பாசாங்கு பண்ணிக்கொண்டே அ 21.

Page 85
150 யாழ்ப்பாண வைதுேவ கெளமுகி.
கததே சைவராயிருந்த சிலர் தாம் தமது சமயத்தைப் பிரசித் தமாய் அநுசரிக்க இடங்தர வேண்டுமென ஒல்லாந்த கொம் மாண்டோருக்கு விண்ணப்பஞ் செய்தனர். (Instruptions &g p-92) ஒலலாந்தர் தொடக்கத்திலே சகலருக்கும் மனச் சாட்சிச் சுதந்திரம் கொடுப்போர்போல நடித்தும், பின் தம் சமயமல்லாத சகல பிறசம்யங்களேயும் இந்நாட்டினின்று கழை ந்துவிடப் பிரயசித்தனர். இதனுற் பாசாாகுக் கிறீஸ்தவராய் நின்ற சைவர்களெல்லாம் அந்தரங்கத்திலேயே தமது சமய வழிபாடுகளைச் செய்யவேண்டியோாயினர். சிலர் 'அமாவா சை முதலிய விரததினங்கள்லே இரகசியமாய் இலையிற்போ சனஞ்செய்து அவ்வெச்சில் இலைகளைத் தம் வீட்டுப் புறக்கூட ாையிலே செருகி மறைத் துவைப்பார்கள்” (பா. ச) இதற்ை போலும் விரத5ாட் போசனத்தின் பின் இலையைக் கூரையிற் செருகும் வழக்கம் தலைப்பட்டது. “பிராமணர்கள் தமது பூ இனூலே மடியினுள் மறைத்துக்கொண்டு திரிவார்கள்” (யா. ச) சிலவிடங்களில் அகத்தே சைவராயுள்ளோர் கிறீஸ்த முறைப் படி பிரேதசேமஞ் செய்தபின் இரவில் மறைவாய்ப் பிரேத த்தைத் தோண்டி எடுததுத் தகனஞ்செய்வார்கள். ஒருமுறை வரணியில் இவ்வாறு செய்த சில சைவசமயிகளை அரசினருக் குக் காட்டிக்கொடுக்க ஒருவனே அன்னேர் ஒர்நாள் இரவிற் பிடித்து உயிரோடு தகனஞ்செய்துவிட்டார்களென கர்ணபார் ம்பரியம் கூறுகிறது. ஆங்காங்கு பலர் மரத்தடிகளில் பிள்ளை யார் முதலிய உருவங்கள் பிடித்துவைத்து அந்தரங்கத்தில் சைவசமய முறைகளைக் கைக்கொள்வார்கள். ஒல்லாந்தர் 4 சைவச்” சடங்குகளைப் பயிலுவோருக்குத் தண்டனைகள் விதி த்திருந்தமையால், மேற்கண்டவாறு ஒழுகினுேர் கண்டுபிடிக் கப்பட்ட போதெல்லாம் கடுந்தண்டனை விதிக்கப்பெற்றனர். 'சைவர்'களோடு விவாகஞ்செய்த கிறீஸ்தவர்கள் சிலருக் கு மரண தண்டம் விதிக்கப்பட்டதெனப் பல்டேயஸ் பாதிரியார் வரைந்து வைத்திருக்கிரு?ர். (P, 504) பள்ளிக்கூடங்களிற் படி க்கும் வயதுள்ளோர் சைவாசாரங்களே அநுட்டிக்தோராகக் கி ண்டுபிடிக்கப்படுங்தோறும் பள்ளிக்கூடச் 'சட்டம்பியார்” التقیه களைத் தோப்புக்கண்டம் முதலிய ஆக்கினைகளிட்டுத் திருத் துவர். 'என்னலே நான் கெட்டேன் தோப்புக்கண்டம் சட்ட ம்பியாரென்ன செய்வார் தோப்புக் கண்டம்’ எனும் வாக்கியம் இவ்வாறே எழுத துபோலும்,
கோமாமிசம்.-ஏலவே ஒல்லாந்தர் மாட்டிறைச்சிவிற்க ஒர் இறைச்சிச்சாலை தாபிக்க வேண்டுமென முயன்றனர். ೨,೯೨(5 த் தமிழ் மந்திரிகளும் குடிகளும் மாரு விருந்தனர். அக்கால

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 151
த்தில் நெடுந்தீவிலுள்ள சில பறையரை ஒல்லாங்கர் தம்மத த்திற் சேர்த்து அவர்க்குப் பெரும் வேதனங்கொடுத்துக் கொ ணர்ந்து அத்தொழிலுக்கு உடன்படுத்தினர். ஒல்லாந்தச் அ ச்சாலையை ஊாவர்கள் கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் கோட்டை யினுள்ளே அந்தரங்கமான விடத்தில் வைத்துத் தமது சாதி யார்க்கு மாத்திரம் உபயோகப்படுத்தி வந்தனர். ஒல்லாந்தர் இறைச்சிக்கு என்று கேட்டால் ஊர்ச்சனங்கள் மாடுகொடு க்க மாட்டார்களென்று எண்ணிப் பாலுக்கென்று பசுக்களை வர்ங்கித் தொகையாக வளர்த்து அவை ஈனுங் காளைக்கன்று க?ள வளர்த்துக் கொன்று தின்றுவக தார்கள். ஈற்றில் பசுக் கஃாயுங் கொன்றருந்திவர்தனர். (பா.ச.) பறங்கியர் காலத்திலும் அரசினர் பொறுப்பிலேயே இறைச்சிக்குரிய மாடுகள் வளர்க்கப் பட்டன. ஒல்லாந்தர் தாம் யாழ்ப்பாணக்கோட்டையை முற் அறுகையிட்டிருந்தகாலத்தில் 1500-க்கு மேற்பட்ட பறங்கியரி ன் மாடுகளை பாரணம் பண்ணி விட்டிட்டார். பாழ்ப்பாணம் அவர்கள் கைப்பட்ட முதல்நாட களில் நாடெங்கும் உண்டுபட்ட மாட்டுரோகத்தால் அநேக மாடுகள் இறந்தன. இதல்ை இ றைச்சிக்கு மாடு அருமையாய்ப் போய்விட்டது கோடிக்க ரையினின்றும் இறைச்சி மாடுகளைக் கொண்டுவரத்தேடினர். மேலுக்கியோகஸ்தர்கள் சுதேச கீழுத்தியோகஸ்தரிடம் மாடு களைக் கேட்டுவாங்கவும் தலைப்பட்டனர்.
சண்முகநாயகழதலியார்-ஒருநாள் தேசாதிபதியினுடைய வீட்டில் நடக்க ஒரு பெருவிருந்துக்கு ஒரு காளேக்கன் று வே ண்டியிருந்தது. தேசாதிபதி அக்காலக்கில் பசுநிாைபாலும் ஆளடிமை நெல்விளைகில மிகுதியாலும் இராசாங்க உத்தியோக ஸ்தாலும் சிறந்து விளங்கிய சண்மகநாயக முகலியாரிட மொ ரு கன்றுகேட்க முதலியார் இவ்வினச்செயலுக்கு உடன்பட மாட்டேன் இராசாங்க உத்தியோகமும் வேண்டாமெனக்கூறி அத்தேசாதிபதி சமுகம் விட்டகன் றனர். தாம் செய்ய விடினும் தமக்குப் பாவமாகத் தோற்றின ஒரு செயலுக்கு அனுகூலி யாயிருப்பதும் பாவமெனக்கொண்டு கமது அதிகாரத்தைபு ம் இராச பூச்சியத்தையும் துறந்த சண்முகநாயகமுகலிபார து பெருந்தகைமை பெரிதும் பாராட்டக்கக்கது. உயர்குடிப்பிற ந்தோர் உயிர்போக வரிலும் இழி தொழிலுக் குடன் படாரென்ப து ஆன்முேர்வாக்கு இவர் வழியி லிப்போ துள்ளவர்களும் பே ருங்குணம்படைத்தவர்களே. (யாழ்ப். சரித்)
ஒாணப்பிரகாசகேசிகர் -நல்லூரைச்சேர்ந்த திருகிநல்வே
rð o • w 0. லிபின் கண்ணே சிங்கை பாரிய மகாராசனுல் இருக்கப்பட்ட

Page 86
15愛 யாழ்ங்பசன வைபவ கௌமுதி.
கார்காத்த வேளாளரின் முடிதொட்ட வேளாளராகிய பாண் டி மழவர் மரபிற்முேன்றிய ஞானப்பிரகாசரென ஒருவரிருங் தார். இவரும் கோவதைக்கஞ்சி யாழ்ப்பாணத்தைவிட்டோ டிச் சோழதேசத்தில் வாழ்ந்தாரென்ப. யாழ்ப்பாணத்தில் அ ரசுபுரிந்த ஒரு தேசாதிபதி தன்கீழுள்ள கிராமாதிகாரிகள் வ ருஷமொருவராய் ஒவ்வொரு காளைக்கன்று கொடுத்து வரவே ண்டுமென்று கட்டளையிட்டான். அக்கட்டளைப்படி முதன்மு றைச்குரியவராயினர் திருநெல்வேலி ஞானப்பிரகாசர். அவர் தேசாதிபதிக்கு இறைச்சிக்கு மாடுகொடுத்து இவ்வூரில் வாழ் வதிலும் இவ்வூரைவிட்டகல்வதே சிறந்த உபாயமெனக்கொ ண்டு அவ்வாறே தமதுாைவிட்டகன்றனர். (யாழ்ப், சரித்.) இவர் "சிதம்பரத்தையடைந்து, பின் ஆகமசாஸ்திரங்களைக் கற்ப தற்கு ஆதாரமாய் சமஸ்கிருதம் படிக்கவேண்டுமென்ற அபிப் பிராயமாய்க் கவுடதேயம்போய் அங்கே ஒரு வேதியன் சில மாணவர்க்குத் தர்க்க சாஸ்திரம் முதலானவற்றைப் படிப்பிக்க க்கண்டு, தாம் அவருடன் கூடிப் படிக்க இடம்பெருமையாற். து ரத்தே நின்று கிரமமாய் அவற்றைக்கேட்டு மனனம்பண் ணிவந்தனர். ஒருநாள் அந்த உபாத்தியாயர் காம் கற்பித்த மரி ணவகரைப் பரீட்சைசெய்து பார்த்தமாத்திரத்தில் அவர்கள் தகும்விடை கொடாதிருக்க, அவர், இவரைக்கூவி, அப்பா நீ தினந்தோறும் இவ்விடம் வந்து கின்றையே, நமது வினுக்க ஒளுக்கு உத்தரங் கூறுவாயா என்றுகேடக இவாேச அவர் விஞ. விய ஒவ்வொன்றுக்கும் சரியாய் உத்தாங்கூறினர். ஆதலால் அவர் மகிழ்ந்து அதுமுதல் வியாகாணம் முதலியவற்றை இவ. ர்க்குக் கற்பித்தனர். அதனல் இவர் சகல கலைஞானபண்டிதரா ய் அவ்வூர்விட்டுத் திரும்பி அண்ணுமலை மடத்துக்குவந்து தம் பிரான் பட்டம்பெற்று அங்குள்ளார்க்கு உபகாரமாகச் சமஸ் கிருதத்திற் சித்தாந்த சிகாமணி, பிரமாண தீபிகையாதியாம் பற்பல கிரங்கநூல்கள் செய்தனான்றிச் சமஸ்கிருதத்திலுள்ள பெளஷ்கராகமம் சிவஞானசித்தி முதலியவற்றிற்கு உரையுஞ்செ ய்தனர். இவரது கல்விப் பேரறிவைக்கண்டு அழுக்காறுற்றர் பலர், இவர் ஆரியத்திலன்றித் தமிழில் வல்லவரல்லரென்று இகழ்ந்து சொல்லியதை இவர் கேள்வியுற்று அவர் கொண்ட கர்வத்தை அடக்கற்காகச் சிவஞானசித்தியார் சுபட்சத்துக்கு உரை எழுதினர். மற்றைய சிலரது உரையினின்று இவர்செ ய்த உரைமிகப்புகழ்பெற்றதும் ஆழமுற்றதுமாம். இந்தஉறை க்கு விரோதழாய்ச் சிவஞான தம்பிரான் என்பவர் சிவசமவாத மறுப்பு எனப்பெயரிய ஒர் மறுப்புரையை எழுத, அதற்குமாரு? த இவரது மானக்கருள் ஒருவர் மறுப்பின்மேற் கண்டனம் அல்லது வச்சிரதண்டம் எனும் மறுப்பு எழுதினர். சிதம்பரச்

யாழ்ப்பாண வைத்துவ கௌமுதி 53
ஒரும் இம்மகானே. யாழ்ப்பாணத்தவராற் சிதம்பரத்தின்க ண்ணே கட்டுவிக்கப்பெற்ற மடங்களெல்லாம் இத்திருக்குள த்தின் வடகரை கீழ்க்கரைகளிலேயேயுள்ளன. கெப்போற் சவமுதலிய சில உற்சவங்களுக்குச் சிதம்பராலயத்துச் கவாமி கள் எழுந்தருளுவது இத்திருக்குளத்துக்கே. இக்குளத்துப் படிக்கட்டுகள் கிலமடைந்துவிட்டமையால் அவற்றைப் புதுக்க இப்போது யாழ்ப்பாணிகளே பணமுகவி முயற்சிசெய்து வரு கின்றனர். (இந்துசாதனம்)
திலேயுள்ள ஞானப்பிரகாசமெனும் தீர்த்தக்குளத்தை வெட்டி
தில்லைநாததம்பிாான்.--இக்காரணம்பற்றி வரணித்தில்லைநா தர் என்பவரும் ஒல்லாந்தர து கொடுங்கோலின் கீழ் வாழ்த லாகாதெனக்கொண்டு சோழநாட்டையடைந்து ஞானப்பிரகா JF Tg, பெருமைகளைக் கேள்வியுற்று அவர்பாற்சென்று கா விரயம்பெற்றுத் தில்லைநாத தம்பிரான் என்னும் பெயரோடு வி ளங்கினர் என்பர். அவர் சிவாநுபூதியுடையராய்ச் (ßg-Typurg-r வின் புத்திரிக்குற்ற குன்மவலியை விபூதி சாத்தித் தீர்த்து வே. காரணியத்திலுள்ள சிவாலயத் திருப்பணிக்காக பெருந்திரவி யமும் உப்பளமும் இரே குச்சுங்கமும் பெற்றவரென்பது கர்ண பாம்பரை, வேதாரணிய தலவிசாரணை உரிமை வாணிச்சைவ ர்க்குக் கிடைத்தது அவர் மூலமாகவேயாம். வாணிச் சைவரே இன்றும் வேதாசணிய ஸ்தலவிசாரணைக் கர்த்தராயிருக்கின்ற ர்கள். (யாழ்ப். சரித்.
ஒல்லாந்தர் தமது ஆளுகையின் முற்கூற்றில் இவ்வாறே சைவசமயிகளைத் துன்புறுத்தி அவர் வெளியே கிறிஸ்தவர் கள்போலே நடக்கச்செய்தாராயினும் சற்றுச்சற்ருடிக இக் கட்டு ப்பாட்னட நெகிழ விட்டிட்டார்கள். விடவே சைவசமயமும் ஆங்காங்கு தலையுயர்த்தி அரங்கத்தில் வெளிப்படலாயிற்று. ஒல்லாந்தருடைய இளக்கத்துக்குக் காரணம் அவர்களது பொ ருளாசையேயெனக் காண்கின்ருேம். வடகரையினின்றும் சிலை நெசவுக்காக வரித்துவைத்த சேணியர்களே முன்பு இந்: மயத்தை வெளியாய் அனுசரிக்க விடப்பட்டார்கள். பாதிரி மார் இவ்விளக்காாத்துக்காக அரசினரைக் குறைகூறியும் இவ ர்கள் தம் வியாபாரத்திலேயே கண்ணுயிருந்தமையால் அதை ப் பொருட்படுத்தினரில்லை. அன்றியும் குருமாரின் குறைவா லும் கீழுத்தியோகஸ்தரின் அசட்டைத்தனத்தினுலும் யாழ்ப் பாணத்துக் கிறீஸ்தவருட் பலர் பழையபடியே உள்ளுக்குச்சை வராகவும் வெளியில்மட்டும் பெயரளவில் கிறீஸ்தவராகவும் ஈ டிக்கத்தொடங்கியதை நன்முகக் கண்டுகொண்ட ஒல்லாந்த டிே

Page 87
54 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
லுத்தியோகஸ்தர்கள் பலவந்தத்தினல் அவர்களைக் கிறீஸ்தவர் களாக வைப்பதினற் பயனில்லையெனத்துணிந்து சைவசமய ஆ சாரங்கள் பிரசித்தமாய் நடக்கவும் இடங்கொடுப்போராயினர். இதனுல் இச்சமயம் முன்போல நிலையூன்றிப் பெலத்துக் கொண்டு வருவதாயிற்று.
கத்தோலிக்கசமயநிலை.--இது கிற்க பறங்கியர்காலத்தில் நா டெங்கும் பரப்பப்பட்டிருந்தாகிய கத்கோலிக்க சமயத்தின் பா டென்னவெனவும் கூறுவாம். பறங்கியருடைய கத்தோலிக்கச மயமும் ஒல்லாக் கருடைய **இறப்பிறமாது’ சமயமும் எனும் இரண்டும் கிறீஸ்துசமயமேயானலும் தம்முட சிறிது மாறுப் ட்டவைகளாயிருந்தன. பறக்கியர் போதித்த 'சத்தியவேதம்’ என்னப்பட்ட கத்தோலிக்கு சமயமானது கிறீஸ்துவின் காலி ந்தொட்டு அப்போஸ்தலர்களுடைய பாரம்பரியத்தைப் பின்ப ற்றிச் சம்பிரதாய முறையாய் வருவது என்பர். அதற்கு ரோ மாபுரியிலே சிரேஷ்ட குருபீடமுண்டு. இக்சிரேஷ்ட குருவுக் கு அதிபிதா எனப்பொருள்படும். ‘பாப்பு’ எனும் நாமமுள தி. இச்சிரேஷ்ட குருவுக்கு உலகம் முழுதிலுமுள்ள கத்தோ லிக்க குருமாரும் இவர்களுக்குமேல் அத்திய்க்ஷர்களாயிருக் கும் ‘பிஷப்பு' மாளும் சமய விஷயங்களிலெல்லாம் அடங்கிக ட்ப்பர். 'இறப்பிறமாது சத்தியவேதம்’ என்னப்பட்ட ஒல்லா ந்து கிறீஸ்துசமயம் கத்தோலிக்க சபையினின்றே பிரிந்து போன சிலரால் கிறீஸ்துவுக்குப்பின் 16-ம் நூற்ருண்டிலே'தி ருத்தஞ்செய்யபபட்டது” என்பர். இறப்பிறமாது (Reformed) என்பதன் பொருள் இதுவே. இச்சமயம் பலபிரிவுகளாய்ப் பிரிந்திருக்கும். இதற்குப் பொதுவான ஓர் சிரேஷ்டகுரு இல் லை. கத்தோலிக் தரும் இறப்பிறமாது கிறிஸ்தவர்களும் சில ஆ சாரமுறைகளிலும் போதனைகளிலும் வேறுபடடிருப்பினும், கடவுளானவர் உலகத்தை ஈடேற்றும்பொருடடு யேசுக்கிறீஸ் து என மானுடச்சட்டைசாத்தி வந்தவராம் எனும் கிறீஸ்துசு மய மூலசக்தியத்தில் ஒன்றுபட்டொழுகுவர். ஆயினும் இடை க்காலத்தெழுந்ததாகிய * சீர்திருத்த” சமயம் முந்தியதாகிய கத்தோலிக்க சமயத்தை 8ரோப்பாவில் மிகவிரோதித்துக்கெ ண்டிருந்தமையால், அதனைக் கைப்பற்றியோராகிய ஒல்லாந்தர் இதனை இங்கும் விசோதித்தனர். மேலும், ஒல்லாந்தர் பறங்கி யர்மேல் தொண்ட பகை பெரிதாயிருந்தமையால் அப்பகை அ வர்களது சமயத்தையும் சாருவதாயிற்று. ஆகவே. இலங்சை யிலுள்ளார். புத்தராய் அல்லது சைவராய் இருப்பதைக் காண் பதிலும் கத்தோலிக் காாயிருப்பதைக் காண்பதுதான் ஒல்லாங் தருக்கு அதிக கோபாவேசத்தை ஊட்டுவதாயிற்று.

பர்ழ்ப்பான ன்வ்டவ கௌமுதி. 155
ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாண நிாடடைக் கைப்பற்றினவுடனே இங்கிருந்த பறங்கியரில் தமது சேனையிற்சேர்ந்தும் தமக்குஊ யராயும் போனவர்களைத்தவிர ஏனையோரையெல்லாம் பிறகே சப்படுத்திவைத்தனர். படடணத்திலிருந்து மட்டும் 4000 பறங் கியர் வெளியேற்றப்பட்டனர், (lnstructions p 98 ) ‘பறங்கிய ருடைய ஞாபகங்தானும் வேரோகேழையப்படவேண்டும்” என் பது ஒலலாந்தருடைய துணிபாயிற்று. (டிை p 95) கத்தோலி க்கசமயம் நாட்டிலிருப்பதும் பறங்கியரின் செல்வாக்கு உறைத் துத் தடிப்பதும் ஒன்றேயாம் என்னும் எண்ணத்தால் கத்தோ க்க சமயத்தையும் சட்டதிட்டங்களினல் அழிக்கப்பார்த்த னர். முதல் கத்தோலிக்கரின் ஆலயங்களேயெல்லாம் கவர்ந்து கொண்டு அவற்றில் தம் குருமாரையே வைத்தது மன்றிக் கத் தோலிக்க பாதிரிமார் காட்டிற் காணப்படக்கூடாது எனவும் ஆக்கியாபித்து குருமானா ஆதரிப்போருக்குத் தண்டமும் வி :ே அங்காட்களில் கத்தோலிக் கருடய ஆலயங்கள் ஒல்லாந்த குருமாருக்காய் விடடதுபோலவே, அவர்களுடைய குருமாருக்கிருந்த பாதிரி அதாவது பிதா எனும் பட்டமும் இ ப்புதுக்குருமாருக்கே யுண்டாகி, இந்நாள்வசையில் புருேட்டெ ஸ்தாந்த குருமாருள் நிலைத்திருக்கிறது கத்தோலிக்க குரு மார் இக்காலம் சைவமுறையை அநுசரித்து ‘சுவாமி” எனப் படுகின்றனர். இதுகிற்க, ஒல்லாந்த அரசினர் கத்தோலிக் கர் சமயச்சடங்குகளையெல்லாம் இறப்பிறமாது குருமாரைக் கொண்டே நிறைவேற்றுவிக்கவேண்டுமென நியமித்தனர். ப லகாலும் கத்தோலிக்கர் இச்சட்டதிட்டங்களைப் பொருட்படு த்தாது ஒழுகியபோது கரேமாய் வதைக்கப்பட்டனர்.
யோசேவாஸ்ழனிவர்.--இவ்வாறு நிகழ்ந்துவருகையில் கோ வைப்பட்டணத்திலுள்ள “தியானசம்பிரதாபம்’ எனும் சபை க்குச் சேர்ந்தவரான யோசேவாஸ் எனும் கத்தோலிக்ககுருவா னவர் ஒருவர் இலங்கையில் கத்தோலிக்க சமயிகள் தம்சமயக் குருமாரின்றி இடர்ப்படுவதை அறிந்து, ஒல்லாந்தரது கட்டளை ன்யயும் தம்சிரீசுக்கே நேசக்கூடிய அபாயத்தையும் பொருட் படுத்தாது 1687-ம் ஆண்டு ஒல்லாந்த அடிமைகளுக்குரிய 穹 ஷத்தினுல் தம்மை யாரென்று காட்டாது மறைத்துக்கொண்டு கரைதுறைக் காவலாளர் கண்ணுக்கு அருமையாய்த் தப்பிவந்து யாழ்ப்பாணத்தைச் சேர்ந்து சில்லாலையிற் காந்துறைந்து தம து சமய கைங்கிரியங்களை இரகசியமாகவே ஊரூராய்த்திiந்து புரிந்துகொண்டுவந்தார். குலத்தாற் பிராமணராகிய இவர் அ ருந்தவ முனிவார்க்குரிய அருள்வாக்குக் கைவரப்பெற்ற ஒர்
குருவாய் விளங்கியமையால் இவரால் கத்தோலிக்கசமயம் து

Page 88
56 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ன்பகாலத்திலும் மிக உறுதியடைந்து சவிகொண்டு பரவுவதச் யிற்று. யோசேவா ஸ்முனிவர் இவ்வாறு கத்தோலிக்கரை ஊ க்கித்துக்கொண்டு வருவதை அறிந்த அரசினர் அவரை எவ்வர் ற்ருனும் பிடித்துப்போட முயன்று ஆங்காங்கு காவலர்களை மைத்து மிகவிழிப்பாய்க் காவல்செய்திருந்தனர். 1690-lb gy ண்டு மார்கழிமாதம் 25-ந் திகதியாகிய "நத்தால்” பண்டிகைய ன்று இரவு முனிவர் மூன்றிடங்களில் பூசைபண்ண நியமித் து வைத்திருந்ததையும், அவற்றுள் ஒன்று யாழ்ப்பாணம் பற ங்கித்தெருவிலுள்ள ஒருவீடென்பதையும் அறிந்த சேவகர்கள் அவ்வீட்டை வளைந்துகொண்டு அவரைத் தேடியுங் காணுமை யால் அவர் வருகையைக் காத்துக்கொண்டு அவ்விடத்திற்கு ழுமியிருந்த முன்னூற்றுச் சில்வான ஆண் பெண் சிறுவர்களைக் கைதிகளாக்கிக்கொண்டுபோயினர். மறுநாட்காலை வன்றிஎனு ம்கொம்மாண்டோர் கைதிகளுள் ஸ்திரிபாலாரையெல்லாம் பேர் க்கிவிட்டு ஆடவர்களுக்குத் தெண்டமிட்டது மன்றி அவர்களு ட் கண்ணியமுள்ளோரான எண்மரைச் சாட்டைகளாலடிப்பித் தான். இவ்வாதையினல் அவர்களுள் டொன் பேதுருவென்ப வர் சீவனையிழந்தார். ஏனே எழுவரும் விலங்கு பூண்டு கல் மண் சுமந்து கடின சிறையிருக்கத் தீர்ப்பிடப்பட்டுக் கடைசிமட்டும் . தமது சமயத்தை மாற்ருேமென்றிருந்து சிறைச்சாலையிற்ருனே உயிர்நீத்தனர். யோசேவாஸ்முனிவர் ஒல்லாந்தருடைய கேt பாவேசத்துக்குக் கரந்தோடிக் கண்டியிராச்சியத்திற் சேர்ந்து அங்கு மறியலிடப்பட்டும் வேறு அநேக உபத்திரவங்களையடை ந்தும், பின் அங்காட்டிற் கொள்ளேநோய்பரவியிருந்த சமயத்தில் தாம்செய்த பரோபகார கிருத்தியங்களின் பொருட்டு கண்டிய ரசனுற் சன்மானிக்கப்பட்டும், அச்சன்மானத்தால் இலங்கை முற்றும் சுற்முேட்டஞ்செய்து கத்தோலிக்கசமயத்தைப் பரப் புகிறவராகியும் இருபத்துநாலுவருஷம் உழைத்தபின் 1711-ம் ஆண்டு கிறீஸ்த இலங்கைமுழுதும் புலம்ப மரித்தார். அவருக்கு ப்பின் 1834-ம் ஆண்டுவரையில் கோவையில் கின்றே கத்தோ லிக்க குருமார் இங்கனுப்பப்பட்டு வந்து அச்சமயத்தை விருத் திசெய்தார்கள். இக்குருமாருள் யோசேவாஸ்முனிவருக்குப்பி ன் இலங்கையிற் சிரேஷ்ட குருவாய் விளங்கிய யாக்கோ மேதே கொன்சால்வேஸ் என்பவரும், பிற்கூற்றில் விளங்கிய கபிரியே ல் பச்சேக்கு என்பவரும் தாங்கள் தமிழில் இயற்றிவைத்த அ நேக சொற்சுவை பொருட்சுவை வாய்ந்த கிரந்தங்களினல் பிர சித்திபெற்றவர்கள். கபிரியேல் பச்சேக்குச் சுவாமியார் கூழ ங்கைத் தம்பிரானிடம் தமிழ்ப்பாடங் கேட்டவர். இவரை ச்சுட் டிப் பின்னுற் சில சொல்லுவோம்.

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 5
மருதம6.-ஒல்லாந்தர் கத்தோலிக்கரின் அழகிய ஆலயங் களைக் கிரகித்துக்கொண்டு அன்னேர் தம்சமய வழிபாடுகளை நடத்தாது தடுத்துவந்தும கத்தோலிக்கர் அரசினர் தண்டத் துக்கஞ்சாது ஆங்காங்கே வேறு ஆலயங்களை எழுப்பி தேவ ஆராதனை செய்ய முயன்றனர். இவ்வாலயங்களுள் ஒன்று சில்லாலையில் இருந்தது. அரசினர் இச்சிற்றுாராரை அடக்க மாட்டாது போயினர். வேறுபலவிடங்களில் வீடுகளே ஆல யங்களாக்க்ப்பட்டிருந்தன. இன்னும் சிலவிடங்களில் கத்தேர் லிக்கர் கண்டியரசனின் எல்லையை அண்டித் தம் புது ஆலய நிகளைக் கட்டிக்கொண்டு ஒல்லாந்தரின் பயமற்றுத் தம்சமய வ ழிபாடுகளைப் பயின்றனர். இவ்வாறே மrங்தைக் கிறீஸ்தவர்க ள் சிலர் ஒல்லாந்தர் கையாடிய தம் ஆலயத்திலிருந்த கன்னிம ரியம்மாளின் சுரூபத்தோடு சிலைன மருதமடு எனப்படும் இட த்தைச்சேர்ந்து அங்கு ஒர் சிறு ஆலயத்தைக் களிமண்ணுற் சமைத்துவைத்தனர். இதுவே பிற்காலம் மருதமச்ெ செபமா லைமாதா கோவில் எனும் பிர்சித்திபெற்ற யாத்திர்ைத்தலமாவி தாயிற்று. மாங்தையில் பறங்கியாாற் கட்டப்பட்டிருந்த ஆலய ம் திருக்கேதீச்சுசத்தின் கற்கள்கொண்டு அமைக்கப்பட்டது போலும், இது அதற்கு மிகு சமீபத்திலிருந்தது. மாங்திை **றெஸ்ற் அவுஸ்' இப்போது அதனிடத்தைக் கொள்ளுகின்ற து. ஆலயத்தின் பழைய சுவர் ஒன்று இன்னும் இராசவீதிக் குப் புறத்தே காணப்படுகிறது.
யாழ்ப்பாணப்பட்டணத்திலும் கத்தோலிக்கர் பல சிறுக் கோவில்களை ஒல்லாந்தருக்கஞ்சாது கட்டிவைத்தனர். இவற் முள் தற்காலம் பெரியகோவில் என்னப்படும் ஆலயம் விசேஷி த்தது இது அங்காட்களில் 8ரோப்பியருடைய * சீதாரி”க்கப்பாலிருந்த்தாகிய ஒர் புறம்பேர்க்கான பாகத்தில் மண்ணுல் எழுப்பியிருந்து பின் 1789-ம் ஆண்டிலேயே கற்க ட்டடமாக எடுக்கப்பட்டது. முந்திய மண்கோவில் இப்போ திருக்கும் ஆலயத்தின் முகப்பில் நின்ற ஒர் புளியமர்த்தின்கீ tfolias.a. (First Centenary-p 3.)
இறப்பிறமாது சம்யநிலை-அரசினர்து சோறணமேந்து
மார்க்கம்” என்னப்பட்ட இறப்பிறமாது சமயநிலையைப்பற்றி
யும் சிறிது சொல்லுவாம். ஒல்லாந்தர் யாழ்ப்பாணத்தை அ
டைந்தவுடனேயே தமது "உண்மையான, சீர்திருக்த” மார்க்க
த்தைப் பாப்பத்தேடினர். அவர்களோடு ஆகியில்வந்த குரு
வானவர் பிலிப்பு பல்டேயஸ் பாதிரியார். இவர் அதிக கல்வித் 22

Page 89
158 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமு தி.
திறனும் தேவபத்தியும் உள்ளவர். இவர் மூலமர்கவே முத்ன் முதல் தமிழ் அட்சரங்கள் 8ரோப்பாவிலே அச்சிடப்பட்டன. இவர் இயற்றிய 'கெர்றமண்டலும் இலங்கையும்’ எனும் பெ ரிய சரித்திர நூல் அக்காலத்துச் சம்பவங்கள் பலவற்றிற்கு ஒர் பிரமாணமாயுள்ளது. இவர் இங்கிருந்த நாளெல்லாம் ஒல் லாந்த சமயம் யாழ்ப்பாணத்தில் ஒருவாறு தழைத்துவந்தது. வேதபோதகவிஷயத்தில் தாம் சவேரியாரின் அடிச்சுவடுகளி ல் நடக்க ஆசித்தவராக எழுதிவைத்திருக்கிறர். ஆயி ன் இவர்நாட்களின் பின் குருமாரின் குறைவாலும் கொம்மர் ண்டோர்மாரின் சமயாபிமானத்தாழ்ச்சியாலும் அச்சமயம் அ ருகி அருகிக்கொண்டேவந்தது. இதனல் டாழ்ப்பாணத்திற் ப றங்கியரால் கிருமாணிக்கவும் ஒல்லாந்தராற் கைப்பற்றவும்ப ட்டிருந்த ஆலயங்களுள் ஒன்றிரண்டு தவிர ஏனையவெல்லாம் ஒல்லாந்த அரசு இந்நாட்டால் நீங்குமுன்னரே கிலமாய்ப்போய் விட்டன. இவற்றுள் இங்கிலீசரின் கீழ்ப் பின்னும் பாழடைய விடப்பட்டு முற்முக அழிந்தொழிந்தவைகள் நீங்க, சங்கானை அச்சுவேலி ஆகிய சிலவிடங்களில்மட்டும் இற்றைவரைக்கும்
ற்கும் பழஞ்சுவர்களால் இவ்வாலயங்களின் ஞாபகம் ஒருவர் மு காக்கப்பட்டு வருகிறது.
ஒல்லாந்தர் 8ரோப்பிய பாதிரிமாரின்கீழ் அவ்வவ்விடங் களில் சுதேச போதகர்' களையும் வைத்திருந்தனர். இவர் களே வழக்கமான சகல சமயகிரியைகளையுஞ்செய்வர். இவர் களைப் பயிற்றிவிடும்பொருட்டு கொழும்பிற்போல யாழ்ப்பாண ப்பட்டணத்திலும் 1690-ம் ஆண்டில் ஒர் குருமடம் ஸ்தாபிக்கப் பட்டிருந்தது. குருமடத்தில் அதிக புத்திசாதுரியம் காண்பி த்தோர் சிலர் ஒல்லாந்துதேசத்துக்கனுப்பி பாதிரிமாரா கக் கல்விபயிற்றி இங்கனுப்பப்பட்டதுண்டு. ஆயின் ஒல்லாங் தர் முக்கியமாய்ப் பள்ளிக்கூடங்கள் மூலமாகவே தம்மதத் தைப் பரப்பத்தேடினர். கோயிற்பற்றுக்களிலெல்லாம் ஒவ் வோர் பெரிய பாடசாலையிருந்தது. இவற்றிற்குப் பிள்ளைகள் கட்டாயமாய் அனுப்பப்பட்டுச் சமய அறிவுறுத்தப்பட்டனர். “ச ட்டம்பி’ மாருக்கே அதிக பொறுப்பான அலுவல்களிருந்தன. ஞானஸ்நான இடாப்பு வைத்துக்கொள்பவர்களும், கலியாணம் பதிவாரும், ஊரில்ெமும் சகல குறைமுறைகளேயும் "சீராக்கு வாரும் சட்டம்பிமாரேயாயிருந்தனர். இன்றைக்கும் கலியாண ப்பதிவுகாரர் சட்டம்பியாரென்றழைக்கப்படுதலையும் நோக்குக. இச்சட்டம்பிமார் பலமுறையும் கள்ள இடாப்புக்கள் பதிந்து 5ா டெல்லாம் போலிக்கிறீஸ்தவர்கள் அதிகமாவதற்கு உபகரண மாயினர்.

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 159
யாழ்ப்பாணத்துப் பெரியமனுஷர்-அக்காலம் எமது செல்வ நாட்டில் விளங்கிய கல்விமான்கள் பிரபுக்களாதியோரின் வாலா று ஒர் நூலாகப் பலகாண்டங்களாய் விரித்தெழுதத்தக்கது. ஆயின் அன்னேரின் விர்த்தாந்தங்களைச் சங்க்ஷேபமாயெனினு ம் காட்டாத யாழ்ப்பாணச்சரித்திரம் நிரம்பியதாகாதாதலா
ல் இங்கு அவற்றை ஒரு சிறிது காட்டுவோம்.
வரதபண்டிதர்-இப்பிராமணுேத்தமர் சுன்னகப்பதியிலே ஒல்லாந்தர்கால முற்கூற்றிலே பிறந்தவராவர். அரங்கநாதன் என்பார் இவர்க்குத் தங்தை. சதுர்வேதம் ஆயுள்வேதங்களில் மிகுந்த அனுபவசாலியன்றி இலக்கண இலக்கியங்களில் மிக வும் பயின்று திறமையுற்ற பாவாணருமாகிச் சிவராத்திரிப்புரா ணம், ஏகாதசிப்புராணம் என்னும் இநபுராணங்களையும் பாடி னர். சிவராத்திரிப்புராணத்தில் 115-விருத்தங்களுள. மேற்கு றித்த இருபுராணங்களை விட அமுகசகரம் என்னும் பெயரிய ஒர் வைத்தியநூலையும் இவர் செய்தனர். அதிலே 310-விரு த்தங்களுள.
யேமின்முந்நூற் றையிருவிருத்தம் செய்யசெந்தமிழாற் றெரிந்துரைசெய்தனன் கங்கைமாநதிகுழ் காசிமாநகரும் பங்கமில்பங்கயப் பைந்துணர்மாலையும் ஆதிகான்மறைசே ரந்தணராணையும் கோதகலோதிமக் கொடியுமிங்குடையோன் கன்னியங்கமுகிற் கயலினங்குதிக்கும்
துன்னியவளவயற் சுன்னைநன்னுடன்”
என்று அவ்வயித்திய சாஸ்திரத்திற் கூறியிருப்பது இவரது வருணம், பூர்வீகம், ஊராதியவற்றை விளக்கும்.
இம்மூன்று பாடல்களல்லாது பிள்ளையார் கதையையும் இ வாேபாடினர். ஆண்டுக்காண்டு இவ்வூர்ச் சைவக் கோயில்களி லே முதல் இருபது தினங்களிலே சொற்பமாயும் 21-ந் தின த்திலே பெருங் கதையென்னும் பெயரோடு முழுவதும் வாசிக் கப்பட்டு வருவதும் இதுவே.
வாதபண்டிதர் அச்சுவேலியிலே விவாகம்செய்து அங்கு இருந்தபோதே பிள்ளையார் கதையைப் பாடினர் என்பதும், இ வர் இருந்து இறந்தவளவு அச்சுவேலிச் சங்தைக்கு அணித் தாய்ப் புலவனுர் வளவு என்று இந்தநாள்வரைக்கும் அழைக்க

Page 90
is 0. யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ப்பட்டு வருகின்றது என்பதும் திேகம். பாவலர்ச்ரிக்கிரதீப கம்) அச்சுவேலியில் ஒர்காலம் வெகுதொகையான பிராமணர் இருந்தாரென 1612-ம் ஆண்டின முன் அங்கிருந்த பல்டேய ஸ் பாதிரியாரால் அறிகின்முேம். பாதிரியார் நாட்களில் பிரா மணர் அனேகர் முன் கிறிஸ்தவர்களெனப் பாசாங்குபண்ணிப் பின் சைவசமயத்தில் பிர்வேசித்திருந்தமையால் இவர் அவ ர்களை மீட்டும் கிறீஸ்தவர்களாக்க மிக முயன்றனர். "பிலிப்பு எனும்வயோதிக பிராமணன் நமது வேதத்தின் ஆகார சத்திய ங்களை அறிய விரும்புகின்றனில்லை. சரித்திரங்களையே கேட்க விரும்புகின்றன். இங்கு முன்னிருந்தவர்களுள் ஒர் பண்டித னை பிராமணனேடு நான் அச்சுவேலியில் வசித்த காலையில் பலநாளும் சம்பாஷித்துள்ளேன். இவன் ஈற்றில் தனது 46-ம் வயசில் ஞானஸ்நானம் பெற்றுக்கொண்டான். கொண்டபின் சமஸ்கிருதம் எனப்படுகிற மேலான பாஷையில் மீட்பருடைய சரிதமும் பீடைகளும் என ஒர் காவியத்தைப்பாடினன்” எனப் பல்டேயஸ் வரைந்திருக்கிருர்,
பூலோகசிங்கமுதலியார்-அருளப்பநாவலரென மறுகாமம் ண்ட செந்தமிழ்வல்லாரும் ஒல்லாந்தர் கால ஆரம்பத்தில், 1680-li ஆண்டுவரையில் தெல்லிப்பழையில் பிறந்தவருமான இ வர்செய்த பெரியபிரபந்தம் திருச்செல்வர் காவியம். இது இருப த்தைந்து படலங்களாய் 1946 விருத்தங்களாய் விரியும் ஒரு சரித்திரநூல். சொற்சுவை பொருட்சுவை செறிந்து பல அ லங்காரங்கள் கிறைந்து விளங்குலது. தமிழ் இலக்கியங்களுள் முதன்மையானவைகளோடு வைக்கப்படத்தக்கது. ஆக்கியேசு .tLJ பெயர் பின்வரும் விருத்தத்திற் காணப்படுகிறதுسے 600 (0pق
செல்வினருள் பெருகுதவச் செல்வராயன்கதையைத் தேர்ந்து நுண்ணுற்
றுல்லிபமோர்ந்திடும்புலவர் மகிழ்தூங்கவிருத்தத்தாற்.
சொற்றிட்டான
னல்லிசைநாடகமியலின் தமிழ்தெரிகாவினன்
சதுர நாகரீகன்
தெல்லிநகாருளப்பன் தென்காரைப்பூலோக
சிங்கன்றனே.
பூலோகசிங்கமுதவியாரின் அடி இன்றைக்கும் தெல்லிபேழை பில் பத்தாவத்தை எனும் குறிச்சியில் அழியாகிருக்கிறது. பிற்ச ந்ததியாருள் இவர் பெரிய பூலோகசிங்கமுதலியாரென்றும் கா வியப்புலவசென்றும் அழைக்கப்படுவர். இவர் பின்முேன்றல்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 16
களுள் ஒருவர் தலைமன்னரில் இப்போது கத்தோலிக்ககுரு உ க்தியோகம் நடத்துபவராகிய லூயிஸ் பூலோக்சிங்க்சுவாமி யார். இவர் பூலோகசிங்கமுதலியாரிலிருந்து எட்டாவது தலை முறையிலுள்ள வழித்தோன்றல்.
திருச்சிற்றம்பலழதலியார்-உயாப்புலத்திலே, காரைக்காலி னின்றும் வந்து குடியேறிய முன்னுேரையுடையோராகிய திரு ச்சிற்றம்பலமுதலியசர் விளங்கினர். இவர் பிறப்பு 1630-ம் ஆ ண்டுவுரையிலுள்ளது. இவர் அச்சுவேவியில் 1570-ம் ஆண்ட ளவில் உதித்தவரும் பறங்கியரின்கீழ் இறைசுவதோர் உத்தி யோகம் வகித்திருந்தவருமான சீமான் கணக்கரின் மகன் இன் னுசிக்கணக்கரின் மகளை விவாகஞ்செய்து இப்பதியிலேயே வ சிப்பவ#ஈனர். இவரது புத்திரன் சிதம்பரநாதமுதலியார். இவர் சுதன் நரசிங்கமாப்பாணமுதலியார். இவர் குனுவாகும் இரண் டாம் கிதம்பசநாதமுதலியார் மாதகலில் பரநிருபசிங்கனின் ம களான வேதவல்லியின் சந்ததியில் மணம்முடித்து வாழ்ந்தனர். சிதம்பரநாதமுதலியாரின் சந்ததி இங்கிலீசர்காலத்திலும் அா சாட்சியுத்தியோகமேன்மையுடையதாக விளங்கியிருக்கிறது. இ ச்சந்ததியில் மேற்சொல்லிய முதலியாரின் நாலாம்.தலைமுறை யிலுள்ள சிற்றம்பலமுதலியார், திருச்செல்வராயர், காசாளபி ள்ளை குசைப்பிள்ளை விதானையார் 1911-ம் ஆண்டு எழுபத்தே ழுவயசுள்ளவராய் மரித்தார். பிரபல நாட்டாண்மையுடன் விள
ங்கியமுருகஉடையார் இராசருக்கு இவர்சகோதரமுறையினர்"
மயில்வாகனப்புலவர்.-மாதகலிலேயிருந்த கனவான்களில் மயில்வாகனப்புலவர் ஒருவர். கிக்கெட்டும் புகழெட்டிய சிற்ற ம்பலப்புலவரது சகோதரி புத்திரர். வையா என்னும் பேர்பெ ற்ற கல்விமானின்மரபில் உதித்தவர். இவர் யாழ்ப்பாண வைப. வமாலையைக் கத்தியரூபமாக இயற்றினர். இது பின்வரும் சிற, ப்புப்பாயிரச் செய்யுளால் விளங்கும்.
ஒண்ணலங்கொண்மெக்கெறுாஉமென்முேது
பெயர்பெற்றவுலாங்தேசண்ணல் பண்ணலக்கொள் யாழ்ப்பாணப்பதிவரலாறுரைத்
தமிழாற்பரிந்துகேட்கத் திண்ணிலங்குவேற்படைக்கைச்செகராசசேகரன்
ருெல்லவையிற்சேர்ந்தோன் மண்ணிலங்குசீர்த்திவையாமரபின்மயில்
வாகனவேள்வகுத்திட்டானே.

Page 91
62 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
உராசசர்தொழுகழன்மேக்செறுனென்ருேது
முலாங்தேசு மன்னனுரைத்தமிழாற்கேட்க
வரராசகைலாயமாலைதொன்னூல்
வரம்புகண்டகவிஞர்பிரான்வையாபாடல்
பராாசசேகரன்றன்னுலாவுங்காலப்
படிவழுவாதுற்றசம்பவங்கடீட்டுங்
திராாசமுறைகளுக்தேர்ந்தியாழ்ப்பாணத்தின்
செய்திம்யில்வாகனவேள்செப்பினுனே.
வண்ணுர்பண்ணைச் சிவன் கோயில் ஆதீனக்காரராகிய வை த்திலிங்கச்செட்டியார் கூழங்கைத்தம்பிரானிடம், ஆகமசாஸ்திச ங்களிலே பாடங்கேட்க, இவரே துணையாயிருந்தவர். கூழங்கைய ர் "ஒரு பாடத்தை இரண்டாந்தரம் சொல்லிக் கொடார்; செட்டி பார் ஒருபாடத்தை ஒருதரத்திலே கிரகித்துக்கொள்ளார். கவே இப்புலவுர்முன் தம்பிரானிடம் கேட்டுவிளங்கி நெட்டுரு ப்பண்ணி வைத்து மீண்டு செட்டியார்க்கு ஒதுவாாம். ஞா பகத்தில் வியப்புப்பெற்ற இப்புலவர் மேலே கூறப்பட்டதைய ன்றி ஞானுலங்காரநாடகம், காசியாத்திரை விளக்கமெனஇருபா டல்களையுஞ் செய்தனர்.முக்தியது ஆன்மதத்துவங்களை உருவக அலங்காரஞ்செய்து பாடியது. மயில்வாகனப்புலவர் வைபவ மாலையை இயற்றியகாலம் 1736 வரையிலென மெஸ். விருத்து த்துரை கூறிப்போந்தார். ஆயின் வைத்திலிங்கச்செட்டியாரோ  ெஅவரைக் கூழங்கைத் தம்பிரானிடம் பாடங்கேட்டவராகச் சொல்லும் திேகத்தின்படி அந்நூலியற்றியகாலம் இன்னும் 8 ம்பதுவருஷம் வரையிலென்கிலும் பிறப்பட்டதேயாகவேண்டும்.
சிற்றம்பலப்புலவர்.-மாத கலிலேயே ஒல்லாந்தர்கால விறு தியில் விளங்கிய இச்சைவவேளாளர் வடகரைசென்று பதி னேழுவருடம் பஞ்சலக்கணக் கணபதி யேரிடம் பாடங்கேட் டுமீண்டனர். இவரிடமே இருபாலைச்சேனுதிராயர் ஆதியோர்
பாடங்கேட்டவர்கள்.
நெல்லைநாதர்-சேனதிராயரின் தங்கையாகிய இவர் தெல் லிப்பழை பொன்னம்பல முதலியார் எதிர்வன்னியசிங்கமுதலி யாரின குனு. இவர் இருபாலையில் மண்ணுடுகொண்ட முதலி குலதிலகருள் விவாகஞ்செய்திருந்தனர். நெல்லைநாதர் எத்து ணைப் பெரிய செய்யுளையு மொரேமுறையிற் கிரகிக்கும் பேராற் றலுடையவர். சோழநாட்டிலிருந்து செந்திக்கவி என்பவர்

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 163
வைத்தியலிங்கச் செட்டியாருடைய புகழ்ஈேட்டு அவர்மேல் ஒரு பிரபந்தம் பாடிவந்து ஒருநாள் அரங்கேற்றினர். நெல் லைநாதர் முதற்செய்யுள் கேட்டவுடன் இது பழையபாடலன் ருே, நீர் புதிதாகப்பாடிய பிரபந்தத்தை அரங்கேற்றும் என் று செந்திக்கவியை நோக்கிச் சொல்ல, செந்திக்கவி திகைத் து எப்படியென்முர். நெல்லைநாதர் அச்செய்யுளைச் சபையோர் எல்லாம் பிரமிக்க ஒப்பித்தனர். செந்திக்கவி இப்பெருஞ்செ ய்யுளை, இவர் அவதானித்து ஒப்பித்தார்: அடுத்த கவியை விரைந்து சொல்வேன் எனமனத்துள்மதித்து இதுவும் ப ழையகவிதானு என்று என்று கூறிவிரைந்து படித்தார். இ துவும் பழைய கவியேயென்று நெல்லைநாதர் அக்கவியை ஒர் அக்தரமும் வழுவாதொப்பித்தார். செந்திக்கவி எழுந்து அவ ரை வணங்கி அவருடைய அவதான சக்தியைப் புகழ்ந்து பா ராட்டினர். நெல்லைநாதர் செட்டியாரைநோக்கிச் செந்திக்கவி பாடிய பிரபந்தம் பழையகவியன்று: புதிதே. என்னுடைய ஆற்றலை அவர்க்குணர்த்துமாறே அச்செய்யுட்களை அவதா னம்பண்ணிச் சொன்னேன். யேப்பாடொழிந்து அதனைக் கேட்டு அவர்க்குத் தக்க பரிசளித்திடுக என்ருர், செட்டியார் அதுகேட்டு மகிழ்ந்து பிரபந்தத்தை அரங்கேற்றுவித்து முன் எண்ணியதிலும் இருமடங்காகப் பரிசில் எடுத்து, 'கவிசுரரே! இதிற் பாதியே உமக்கு யான் தாக்கருதியது, நெல்லைநாதபண் டித சிரோமணிபெயரால் ஒருமடங் கதிகமாகத் தருகிறேன். அதனை அவர் தந்ததாகக் கொள்ளு” மென்று கூறிவழங்கினர். நெல்லைநாதர் கம்பருக்குப் பரிசளித்த பெருந்தகையினது மா பிலுள்ளவர். நெல்லைநாதர் புத்திரராகிய சேனதிராயமுதலியார் ஒல்லாந்த ஆங்கிலபாஷைகளிலும் வல்லதமிழ்ப்பண்டிதர். அ வர் ஒல்லாந்தவாசிலும் ஆங்கிலவாசிலும் துவிபாஷிகராயிருங் தவர். நல்லைவெண்பாப் பாடியவர் அவரே. அந்நூல் சொரூப ஞ் சிதைந்து வழங்குகின்றது. இவர் வமிசத்தார் இருபாலையி ல் இன்றுமுளர்.
கந்தகுலோத்துங்க முதலியார். --இவர் பறங்கியர்காலவிறுதி யில் மாதகற்பதியில் விளங்கியவர். காரைக்கால் கார்காத்தவே ளாள மரபினர். இவரது சந்ததி எவ்வளவு பெருக்கமும் செ ல்வாக்கும் பெற்றிருந்ததெனில் 'காவோலையைக் கிளப்பக்கிள ப்பக் கந்தன் கிளைகிளையாய்வரும்’ என ஒர் \பேச்சு இன்றைக்கு ம் நடக்கின்றது. இவர் பெளத்திரனன இரத்தினசிங்கமுதலி யார், இராசநாயகமுதலியார், அந்தோனிப்பிள்ளை நாவலர் அக் காலத்திற் பெரும்புகழ்படைத்த வித்துவான். இவர் பிறப்பு

Page 92
到64 யாழ்ப்பர்ண வைபவ் கௌமுதி.
1780 வரையிலிருக்கலாம். இவர் புத்திரர் சீமான்கணக்க்ர் வ் டதேசஞ்சென்று தஞ்சாவூர் அரசனல் கவிச்சுரன் எனும்பட்ட மும் அநேக விருதுசின்னங்களும் பெற்றுமீண்டார். இவர்க்கு ப் பெளத்திர முறையினரான சீமாவுடையாரும் கீர்த்திபெற்ற ஒர் தமிழ்வித்துவான். நாடகத்தமிழ் இவர்க்கு அதிக பயிற்சி போஅலும். இவர்செய்த நூல்களுள் ஞானசவுந்தரி நாடகம் ஒன்று. இவரியற்றிய அநேக தனிப்பாடல்கள் மாதகலில் மு துமொழிபோல இன்றைக்கும் வழங்குகின்றன. யாழ்ப்பாண ம் சம்பத்திரிசியார் கல்லூரித் தமிழ்ப்பண்டிதராயிருக்கின்ற சுப வாக்கியம்பிள்ளை இன்பகவிப்புலவர் இச்சீமாவுடையாரின் ச் கோதரன் தோமிசுப்பிள்ளையுடையாரின் பெளத்திரன்.
திசைவிாாத்தினழதலியார், வேந்தர்க்கோன்முதலியார்-மேற் குறித்த கந்தகுலோத்துங்க முதலியின் குடும்பத்தோடு விவாக சம்பந்தத்திலுறவுபூண்ட நீக்கிலாக் கணக்கர் என்பவரின் புத்தி ாருள் பண்டத்தரிப்பு வாசரான திசைவீரர்த்தின முதலியார் ஒருவர். இவர்பேரில் இயற்றப்பட்ட 'கப்பல்பிரபந்தம்’ ஒன்று எம் காலவரையில் எட்டியிருக்கிறது. “பண்டநகர் ஆரியகுல ம்? எனவும் 'தொண்டிருகருய்யவந்த' எனவும் கூறப்பட்டிரு க்கின்றமையால் இவர் முன்னேர் தொண்டைமண்டலத்தினின் றும் வந்தவேளாண் மரபினர்போலும். இவர் ஒல்லாந்தரின்கீழ் உ த்தியோகம் வகித்திருந்தவரென்பது 'உலாந்தர சர்மெய்ச்சும்’ எனக் கப்பற்பிரபந்தத்தில் வருகின்றமையாற்றெரிகிறது. இ வசது உடன்பிறந்தவர் 'விந்தைசெறிவிதாண வினுேத வேந்தர்க் கோன் விளங்கியே வாழ்கின்ற மாதையம்பதி’ எனச்சிறப்பித் த மாதகலில் வசித்த வேந்தர்க்கோன்முதலியார் அல்லது டொ ன் வஸ்தியாம்பிள்ளை. இவர்குமாான் குசைப்பிள்ளைமுதலியர் ர் இயற்றிய பாக்களில் திரித்துவ சருவேசுரன்பேரிலும் தேவ நாயகி வியாகுலத்தின் பேரிலும் பாடிய வண்ணங்கள் ஏட்டுப்பி ாதிகளில் நின்றுலவுகின்றன.
முத்துக்தமாாசிங்கழதலியார்.-ஊர்காவற்றுறையில் டொன் நீக் கொலஸ் முதலியார் என மறுநாமமுள்ள முத்துக்குமாரசிங்கமு தலியார் பழங்கோட்டைக்கணித்தர்புள்ள'ஊருண்டி”எனுமிட த்தில் விசித்திர மாளிகையெசன்றில் வசிப்பவராய் விளங்கினர். இவர் பிறப்பு 1780 வரையிலுள்ளது. ஆதியில் அடிமை குடி மைகளோடு மாத கலினின்றும் சென்ற இவர் மடங்தைய முத லியாரின் புத்திரியொருத்தியை மணந்து 'ஏழுபண்ணைக்கா’ னென வாழ்ந்தவர். வேந்தர்க்கோன் முதலியாரும் இவர்க்கு

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 165
நெருங்கிய இனபந்து. இவர் புத்திரிகளுள் ஒருத்தி பாகிருப சிங்கனின் மகள் வேதவல்லியின் வழியில்வந்த டொன்யூசே அ ளகப்பமுதலியாரை மணந்து யாழ்ப்பாணப்பட்டணத்தில் இன் றைக்கும் பிரசித்திபெற்றோாய் விளங்கும் சந்திரசேகாகுடு ம்பத்துக்குத் தலைவியாயினள். முத்துக்குமா/சிங்கமுதலியார் புத்திரருள் ஒருவரான மனுவல்தம்பிஉடையார் வழியிலுள்ளோ ர் பிரதிவக்தர் யோசேப் திருச்செல்வம், பிரதிவக்தர் அல்பி
றெட் சுவாம்பிள்ளை, பரீஸ்றர் சேதுபதி ஆகியோர்.
கணபதி ஐயர்-அப்பால் வட்டுக்கோட்டையில் கணபதி யேர் விளங்கினர். இவர் தங்தையார் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து வ. ட்டுக்கோட்டைக்கு வந்து இல்லறம்பூண்டு, நல்லறஞ்செய்த வாலகிருஷ்ணயேர். இவர் தம் சுற்றமித்திரரைப்பிரிந்து, வட தேசத்திலுள்ள திருவையாற்று வயிரவசங்கிதியிலே ஒரிராக் திரி இளைத்துக் களைத்துத் தூக்கமற்ருேசாயிருந்தபோது சுயம் பாடும் சக்தியுண்டாக, உடனே அவ்வயிரவர்பேரிலே பதிக மொன்றைப் பாடினர் என்ப. இவர் வடதேசயாக்திரைசெய்து ஊர்க்குத் திரும்பினபின்பு தமது சுற்றத்தவருளொருவராகிய சண்முகயேர் என்பவர் சில தருக்கள் கீர்த்தனைகளோடே தொடங்கியும் நின்றவேற்றச் சக்தியற்றுவிட்டிருந்த சுந்தரிநா டகத்தை வாளபிமன் நாடகமெனமாற்றி, எவரும் வியக்கப்பா டி முடித்தனர். இந்நாடகம் நாட்டுமாதிரியாயினும் மிகு பள பளப்பும் மளமளப்புங்கொண்டது. இஃதன்றி, வயித்திலிங்க க்குறவஞ்சி, மலையகந்தினிநாடகம், அலங்காரரூபகாடகம், அ திரூபவதிநாடகம் என்பவைகளோடு வட்டுநகர்ப் பிட்டிவயற் பத்திரகாளிபேரில் பதிகமும், ஊஞ்சற்பிரபந்தமும், பருத்தித் துறைக் கணேசர்பேரில் வெண்பா, ஆசிரியம், கலிவஞ்சி, ம ருள் என்னும் பாவிகற்பம்பெற்ற நூறு கவிதைகளும் பாடினர்.
இவற்றுள் அபிமனுடகம் பாரதசரித்திரத்திலிருந்து எடு க்கப்பட்டது. குறவஞ்சி வண்ணுர்பண்ணை வயித்தீஸ்பார்மே லது. மலையகங்தினிநாடகம் காசிகாண்டக்கதையிலிருந்தெடுத் துப்பாடியது. அதிரூபவதிநாடகம் விக்கிரமாதித்தராசன் வ னவாசத்தை யடுத்தது. அலங்காரரூபநாடகம் நவாலியிலிருந் த ஒருவரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டும் இப்புலவராற் சிங்காரிக்கப் பட்டு முற்றுப்பெற்றது. இவைகளேயன்றி வேறு சில தனிப் பாடல்களும் பாடினர். பிரமசாரி விரதம்பூண்ட இவர் இற்றை க்கு நூறுவருடங்களின் முன் 75 வயதிலே தேகவியோகமாயி னர். பா. ச)
23

Page 93
166 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
லோரென்ஸ்புலவர்-மன்னருக்குச் சமீபத்திலுள்ள ம தோட்டத்திலே பச்சைக்குளம் என்னுங்கிராமத்திலே பிறந்த வேளாளகுலத்தவர். அர்ச். பிராஞ்சீஸ்சவேரியார்மூலமாய் கத் தோலிக்கவேதம் மன்னருள் நுழைந்த காலத்தில் இவருடை ய பெற்றர் அம்மதானுசாரிகளானர்கள். கிறீஸ்து 6ாதர்பேரி லும், அவர் தாயார்பேரிலும், பற்பலகீதங்களைப் பாடினர். பு த்தளத்திலே அல்லாப்பிச்சை அண்ணுவியார் எனும் சோன கப்புலவரொருவரோடு கணப்பொருத்தத்தின்பேரில் இவர் வாதாடிச் சயங்கொண்டார்.
ஒருதருணம் கொழும்பிலிருந்து மாதோட்டத்துக்குவந்த புலவர் ஒருவர் இவரிலே தமது யூகத்தைச்செலுத்தும் அபி ப்பிராயமுடையவராய் இவரைநோக்கி ஒய் மதோட்டத்த ன் கடா மெத்தப்பெரிதாவென, இவர் உத்தரமாய்: ஆமாம்! கொழும்பான் கோவேறு கழுதையைப் பார்க்கக் கொஞ்சம் பெரிது எனச் சொல்லி அவர் மமதையையும் வாய்த் தடிப் பையும் அடக்கினர். இவர் ஏதாயினும் காத்திரக்கொண்ட புலமையிற் கையிட்டிருந்ததாகக் காணுேம். இவர் இருந்த கா லம் கிறிஸ்தாப்தம் 1150-ம் ஆண்டுவரையில் இருக்கலாம்.
(UT. ச.)
குமாரசிங்கமுதலியrt-மாதோட்டத்திலுள்ள காவற்குளத் தில் இப்புலவர் வாழ்ந்தனர். இவர் பெயர்பெற்ற ஆயுள்வே தபண்டிதருமாயிருந்தமையால் வெகு செல்வாக்குடையராயிரு ந்தனர். 1800-ம் ஆண்டு நோர்து தேசாதிபதியின் கீழ் ஆபா ணவரிக்குத்தகைக்கு மாமுய்க் கலிபிலி யெழுப்பினரெனக் @ ற்றஞ்சாட்டப்பட்டு கசையடி யடிப்பிக்கையில் இவர் உள்ளஞ் சுரந்து கன்னிமரியம்மாள்பேரில் ஆசுகவியாய்ச் சில பாடல்கள் சொல்லினர். (பா. ச.)
நமச்சிவாயப்புலவர்-இனி வலிகாமப்பிரிவுக்கு மீண்டுவங் து அங்கு ஒல்லாந்தர் காலத்தில் கிரிதீபம்போல் விளங்கிய பெ ரியோரிற் சில்ரைக்குறிப்பாம். இவருள் நமச்சிவாயப்புலவர் அச்சுவேலி கெற்கிலே வைசியர் குலத்திலே 1740-ம் ஆண்டு பிறந்தவர். இவர் தந்தையார்க்குக் கணபதிப்பிள்ளைச் செட்டி யாரென்றுபெயர். கற்பகச்செட்டியாரெனும் வணிகர் திலகா து புத்திரியைப் பாணிக்கிரகணம் பண்ணினர். இவர் பற்பல பாடல்களுக்கு ஆக்கியோன், வாணிக்குறிச்சியிலுள்ள தல்வளை
விநாயகர்பேரிற் பாடியவருமிவரே.
வைத்தியநாதச்செட்டியார்;-இவரும் நமச்சிவாயப்புலவரை ப்போலவே அச்சுவேலியில் வைசியர் குலத்திலே அரிகாபுத்

பாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 16
திரர் என்பார்க்குப் புத்திராாய்ப் பிறந்து 1756-ம் ஆண்டு அங் குள்ள கெல்லியவோடை அம்ம்ாள்கோயிற் பூசகரும் வல்லபா வாணருமாகி, அக்கோயிற் தேவிமேல் பலபாக்களுடன் பிள்ளை க்கவியுமொன்றை இயற்றினர்.
மரியாஞ்சேட்டியார்?-முத்து மரியார் எனவும் மறுநாமமுள் ள இவர் வட்டுக்கோட்டை உயர்குலச் செட்டிகள் குலத்தில் 1710-ւb ஆண்டுவாையிற்பிறந்த ஆவார் காலில் வசிக் து, அச் கவேலிச் சங்கையில் வியாபாசஞ்செய்து வகையில் பக்தைமே னிக்குறிச்சியிலுள்ள ஒர் ரூடலாவ ண்ணிபமுள்ள ஸ்திiயைக் க்ரிதலித்த விவாகஞ்செய்துகொண்டிருந்தனர். இவர் சமயக் திற் கத்தோலிக்கக்கிறீஸ்தவராதலால் கிறிஸ்தவரல்லாத ஒர் ஸ்திரியோடு விவாசபக்தனமாயிருக்தல் தகுதியன்றெனயோசி த்த, மனேவியையும் காளைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு வயா வி ளான் கிழக்கிலிருந்த கத்தோலிக்க குருவானவரிடம்போக அ வர் இவச்செய்த பிழையை எடுத்துச் சொல்லிக் கோபமுகங்கா ட்டித் துரத்த இவர் முழங்காளிட்டுத் தாழ்மையோடு குருவா னவரை விண்ணப்பித்து; சுவாமீ நான் ஒரு கேள்விகேட்கிறே ன் தயவுசெய்து விடைசொல்ல வேணும். ஒரு ஆடு இடைய னைவிட்டு விலகிப்போய்விட்டது. அவ்வாடு கர்ட்டிற்திரிந்து நாலு மூன்று குட்டிகளையுமீன்றுகொண்டு பட்டிக்குத் திரும்பி வரக்கண்டால் இடையன் துரத்திப்போவொனே என்று கே ட்க, குருவானவர் புன்னதை கொண்டு இவரை ஆசீர்வதித்து ப் பிழையைப்பொறுத்து, மனைவி மக்களையுங் கிறிஸ்தவர்களா க்கி முறைப்படி விவாகத்தை நிறைவேற்றுவித்தார். இம்மரி யாஞ்செட்டியாரின் அடியும் உயரப்புலத்து திருச்சிற்றம்பலமு தலிபாரினடியுமே இன்றைக்கும் அச்சுவேலியிற்கத்தோலிக்க ராயிருக்கின்றவர்கள். மரியாஞ்செட்டியார், விசுவநாதஉடையா ர், இன்னுசித்தம்பிப்புலவர் தம்காட்டிற் பேர்பெற்ற ஒர் கவிவச ணர் விசுவாதகாதவுடையார், சீமாஉடையார், வரோணிக்கம் சந்தியாகுப்பிள்ளை உடையாரின் புத்திரனே சன்மார்க்கபோதி னிப் பத்திராதிபராகும் தம்பிமுத்துப்பிள்ளை. சந்தியாகுப்பி ள்ளை உடையாரின் தங்தை தெல்லிப்பளை அரசகுல மடப்பளி வ மிசத்திலுள்ள குலசேகரமுதலியார் வழியாரான தில்லையம்ப லவிகானையார், இவர் சுற்றத்தவர்கள் அச்சுவேலியிலே உத்தை மேனிக்குறிச்சியில் சைவசமயத்தவர்களாயிருக்கிருரர்கள்.
தெரின் யுவாம் கனகமாதக்கன்-தெல்லிப்பளையில் இப்பு கழ்படைத்த சனத்தலைவர் விளங்கினர். இவர் பிறப்பு 1700 வ்ரையிலுள்ளது. இவரிடத்திலிருந்துதித்த மாப்பாண முதலி,

Page 94
168 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
வன்னியசேகசமுதலி (பத்தாவத்தை) இரகுநாதமுதலி, குல்கரி யகமுதலி, வைத்தியநாதமுதலி, (சுன்னகம்) சின்னமாதக்கன், ! கத்தின, தொமிங்கு (கரவெட்டி) என்போர் பிரசித்தமனுஷ ாாய் வாழ்ந்து கீர்த்திவாய்ந்த குடும்பங்களுக்குத் தலையானச் கள். இவர் பின்னேரிற் தொன் யுவாம் குலவீரதுங்க கனகராயச் கத்தோலிக்க வேகத்துக்காக விலங்குபூண்டு முற்றவெளியில் அடைத்துவைக்கப்பட்டார் என ஒர் 8திகமுண்டு. கனகமாத க்கன் வழித்தோன்றல்களுள் வயாவிளானிலே இன்னும் பலர் கிறீஸ்தவர்களாயும் புத்தூரில் சைவர்களாயுமிருக்கிருச்கள்.
கனகமாதக்கன் காலவரையிலேயே பிறந்தவராகிய குலசே கரமுதலியார் பெரியபுலம் எனப்பட்ட மானிப்பாயில் விவாகம் முடித்துச்சென்று அங்குள்ள பிரதானமனிதருக்குத்தலையானர். யாழ்ப்பாண"ஸ்டேசன்மாஸ்றராகும் கனகசபைப்பிள்ளை,குலசே கரமுதலியார்,புவிராசசிங்கம், கதிரித்தம்பிச்சட்டம்பியார், பொ ன்ன்ம்பலம், குமரேசர் வயித்தியநாதரின் புத்திார். (மானிய ம்பதியார் சந்ததிமுறை)
நீதிபலச்சேனுதிராசா-இவர் வீமன்காமத்தில் 1700 வரை யிலேயே உதித்தவர். யுவாம் பப்திஸ்தர் என்பார் குமாார். இ வர் பின்னேர் இன்றைக்கும் இவ்விடத்தில் கத்தோலிக்க கி றிஸ்தவர்களாயிருக்கின்றனர். இவ்வாறே அளவெட்டியில் வி ாமணவாளச்சேனுதிராயரும், இளவாலையில் இராசரத்தினமு தலியார் ஆகியோரும் பிசபல பிரபுக்களாய் வாழ்ந்தனர்.
கணேசையர்-இனி யாழ்ப்பாணப் பட்டணத்துக்கருகில் வண்ணுர்பண்ணையில் கொச்சிக்கணேசையரென அறியப்பட்ட ஒருவர் ஒல்லாந்தர்காலப் பிற்கூற்றில் வசித்திருந்தார். இவர் ஒச் பிராமணப்பிரபு. யாழ்ப்பாணத்திலிருந்தவர்களும் தெ ன்னிந்தியாவினின்று வருவோருமான தமிழ்ப்புலவர்களைப் போ ஷித்துத் தமிழை வளர்த்துக்கொண்டு வந்தவர். இவர் யாழ்ப் பாணத்துக் கொம்மாண்டோரின் அரசியற்சங்கத்தில் முதன் மையூண்டவராயிருந்தமையால் இவரைப் பிராமண முதலியா ரென அழைப்பார்கள். இவர் பேரால் பலபிரபந்தங்கள் பாட ப்பட்டனே. இவர் பெளத்திரன் வண்ணை அனந்த சுப்பைய புல 6UT
கூழங்கைத்தம்பிரான்;-கணேசையர் காலத்திலேயே கூழங்
கைத்தம்பிரான் எனும் ஒரு சிறந்த வித்துவான் யாழ்ப்பாணத் துக்கு விங்தனர். இவர் காஞ்சிபுரத்திற் பிறந்தவர். கிறீஸ்தாப்

யாழ்ப்பான வைபவ கெளமுகி. 169
தத்திற்கு முன்னே தொண்டைமண்டலத்திலே ஆதொண்டை. ச் சக்கரவர்த்தி காலத்திலே போய்க் குடியேறின ஆதி வேளா ளகுலமே இவரது தந்தை தாயரது குலம். தமிழிலன்றி ஆரி யத்திலும் பாண்டித்தியம்பெற்ற இவர் திருப்பனந்தாள் மட த்திலிருந்தபோது அம்மடாதிபதி தமது கண்டிகை களவு பாயினமை காரணமாய் இவர் மேற் சங்தேகங்கொண்டு நம் மாற் குட்டப்பெற்ற குற்றத்தை நீ செய்ததில்லையானல் அழ லிற் காய்ந்து சிவந்த இரும்பை உன் வலக்கையிலே எடுத்து நின் நிரபராதத்தை ரூபித்து உன் குற்றத்தால் விலகு என்ற னர். நெருப்புத் தன்னைத்தீண்டும் குற்றமுற்றுேரையும் அற் முேரையும் சமமே சுடும் என்பதை உணராமலோ, சாகசத் தாலோ இவர் அவ்வாறு செய்கிமுேம் என்று உடன்பட்டு வலக் கையால் இரும்பைத்தாக்க அக்கை வெந்து கூழங்கை வாயிற்று என்ப. அக்காலங்தொடங்கி கூழங்கையர் எனும் வக்கணப்பெ யர் இவருக்காயிற்று. இச்சம்பவத்தின் பின்பு யாழ்ப்பாணம் வந்து கோபாலச்செட்டியாருக்கும் அவர் குமாரசான வைத்தி லிங்கச் செட்டியாருக்கும் நண்டராகி அவர்களுடைய பிள்ளைக ளுக்கும் பிறர்க்கும் பாடமோதி காலட்சேபஞ் செய்து வந்த னர். இவரது கல்வியின் ஆழமும் திட்பநுட்பமும் இலங்கை எங்கும் பிரசித்தமானதாற் கொழும்பிலுள்ளார் பலர்தாமும் இ வரை அழைப்பித்துப் பாடங்கேட்டனர். இவருடைய் உதவியா ல் கபிரிகேல் பச்சேக்கோ எனும் கோவைக்குருவானவர் மு தலாம் பலர் தமிழ் வல்லவராயினர். இவர் நல்ல இலக்கணச் களஞ்சியமாகையால் பவணந்திமுனிவர்செய்த நன்னூலுக்கு வியாக்கியானம் எழுதினச் மாத்திரமல்லாது; பற்பல புலமைக ளையும் இயற்றினர். கிறீஸ்தவர்களோடு அதிக கொண்டாட் டஞ் செய்தமையால் எம்மதத்துக்குஞ் சம்மதமான நடையின ராகி யோசேப்புப் புராணமென்னும் காவியத்தை இருபததொ ருகாண்டத்தில் ஆயிரத்திருபத்துமூன்று விருத்தத்தாற்பாடி தமது நேசராகிய மெல்லோப்பாதிரியாருக்குப் பிரதிட்டைசெ ய்தனர். மாதிரிக்காக அப்புராணம் ஆற்றுப்படலத்திலிருந்து ஒர் விருத்தத்தை இவ்விடம் வரைகின்ருேம்.
*பயம்புவிக்கருள்பயோதாமியாவுமந்திரையாற்
பயங்கொள்வேலையிற்பாந்துவாரிதியிடைப்படிந்து பயங்களானவைபருகியப்பாவையின் வடிவாய்ப் பயங்கொள்கோாகைகொண்டிடப்பரந்ததம்பரமேல்”
இப்புராணமன்றி நல்லைக்கலிவெண்பா கூழங்கையர் வ ண்ணம் ஆதிய பல பாடல்களைப் பாடியிருக்கின்றர். யாழ்ப்பசி ணத்துக்கு வந்தபின்பு ஒல்லாந்தம் போர்த்துக்கீஸ் என்னும்

Page 95
170 வாழ்ப்பாண வைபவ கெள முதி.
இருபாஷைகளையும் படித்தாராதலாற் 8கொம்மாண்டோர்" மு தலாம் எந்த உத்தியோகஸ்தருடனுஞ் சம்பா கழிப்பார். மார்க் கவிஷயத்தில் எவரையும் பொருட்பண்ணுது சுவாதீனமாய் நடப்பவர். தமக்கு அன்னதாதாவாயிருந்த வைத்தியலிங்கச் செட்டியார் கட்டிய சிவன்கோயிற் பிரதிட்டைக்குப் போயி ருந்தபோது, பூசகர் கொடுத்த விபூதியை வாங்கிச், சோதிசா தியோடே” என்று சொல்லித் தாம் மாட்டியிருந்த தொடுதேச லிற் போட்டனர் என்ற கதை இந்நாளும் உளது. மெல்லோப் பாதிரியார் முதலிய குரவரின் கொண்டாட்டத்தாற் கிறிஸ்த வேதாகம அறிவில் நன்ருய்ப் பயின்றிருந்தார். இவரிடம் இல க்கணம் பதிசாஸ்திரம் முதலாம் நூல்களிற் பாடல்கேட்ட பலருள் வைத்தியலிங்கச்செட்டியார் ஒருவர். தம்பிரான் ஒருக் காலுக்கு மேற்படப் பாடம் ஒதார் ஆதலாலும், செட்டியார் அ தை விரைவில் மட்டிடல் பிரயாசமாயிருந்ததாலும் மாதகல் மயி ல்வாகனப் புலவாே இலரிடம் பாடம்கேடடுச் செட்டியசர்க்கு ச் சொல்லிக்கொடுக்க இரண்டாம் உபாத்தியாயராய் அமைக், கப்பட்டார் என்ப. பிற்காலத்திலே சுண்டிக்குழிக் கோயிற்பற். றைச்சேர்ந்த சிவியாதெரு இவர்க்கு உறைவிடமாயிருந்தது. அதிவிருத்தாப்பிய வயசில் தேகவியோகமாகி நல்லூரைச்சார்ந் த திருநெல்வேலியிற் சமாதிருத்தப்பட்டார். அங்கிலேயர்கை யில் யாழ்ப்பாணம் அகப்பட்டகாலத்தில் கிறீஸ்தாப்தம் 1795 -ம் வருஷம் இவரது மரணசம்பவம் கடந்தது.
பிலிப்பு தே மெல்லொ-மெல்லோப் பாதிரியார் என அ ழைப் கப்படும் இவர் யாழ்ப்பாண நங்கை பயந்த அரிய மை ந்தர்களுள் ஒருவர். இவர் 1723-ம் ஆண்டு பிறந்து கொழும்பி ல் ஒல்லாந்தரின்கீழ் எபிரேயம், கிரேக்கம், லத்தீன், ஒல்லாங் தம், போர்த்துக்கீஸ், தமிழ் எனும் ஆறுடாஷைகளையும் கற் றுத் தேர்ந்த நிபுணராகி, அப்பால் தமது 20-ம் பிராயத்தில் ஒல்லாந்தர் கல்லூரியில் அரங்கேற, அரசினர் இவரை ஒலிலா ந்துதேசத்துக்கனுப்பி வேதசாஸ்திரங்களைக் கற்பிக்க விரும்பி யும் இவருடன்படாமையால் கொழும்பிற்முனே 1744-ம் ஆண் டு உபதேசிகராக அமைக்கப்பெற்ருரர். பின் 1750-ம் ஆண்டு குருவபிஷேகம் பெற்று 1153-ம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்துக்கு ஒர் **மிஷனரி’யாக அனுப்பப்பட்டார். யாழ்ப்பாணத்திலிருந் தபோது இங்குள்ள பல வித்துவான்களோடும் முக்கியமாய்க் கூழங்கைத்தம்பிசானுேடும் அளவளாவி மேன்மேலும் செந்த மிழ்ப் பயிற்சிசெய்து சூடாமணிகிகண்டு 2-ம் தொகுதிக்கு அ நுபந்தமாக இருபது உவமைப்பாட்டும் 12-ம் தொகுதியோடு நூறுபாட்டும் பின்னும் பல தொகுதிகளோடு வேறு சிலவும்

யாழப்பாண வைபவ கெளமுதிர். 171
சேர்த்தார். இப்பாக்களன்றி இராசவாசல் முதலியாராகிய மரு தப்பிள்ளையின்பேரில் ஓர் குறவஞ்சியும் வேறு சில பாக்களும் பாடினர். இலங்கையில் முதன்முதல் தமிழில் புதிய ஏற்பாடு முழுமையையும் மொழிபெயர்த்தவர் இவரே. அம்மொழிபெயர் ப்பு 1759-ம் ஆண்டு கொழும்பில் அச்சிடப்பட்டது, இலங்கை யில் அச்சிட்ட இப்பழைய புத்தகம் மிக அருமை. நாம் மாத கலில் இதன் ஒர் பிரதியைக்கண்டு விலைக்கு வாங்கி வைத்திருச்
ருேம். மெல்லோப்பாதிரியார் கத்தோலிக்கு சமயத்துக்கு மாருகச்செய்த *சத்தியசமயம்’ எனும் நூலையும் அரசினர் கொழும்பிலே அச்சேற்றினர். ஒல்லாந்தம், போர்த்துக்கீசு த மிழ் எனும் முப்பாஷைகளிலும் பிரசங்க சிங்கமெனப் புகழப் பட்டவராகிய இக்கல்விமான் அறுபத்தேழுவயசில் 1770-ம் ஆ
ண்டு பரமபதமடைந்தனர்.
கவிரியேல் பச்சேக்கோ:-இவர் ஒர் கோவைப்பிராமணரும் கத்தோலிக்குசமயக் குருவுமாயிருந்தவர். 1776-ம் ஆண்டுவ ரையில் இலங்கைக்கு வந்து யாழ்ப்பாணத்தோடு அதிக சம்ப ந்தம்பூண்டு, தமிழ்ப்பாஷையில் வெகு வல்லுநராகி அதிற் பல கத்தியநூல்களைச் செய்தவர். அவை ந்ேது காண்டம்கொண்ட பெரிய பிரபந்தமாகிய தேவப்பிரசையின் திருக்கதை, தேவமா தா அழுகைக்குரவை, நவதின உற்சவம், தனித்த ஆத்துமாக் களுடைய சல்லாபங்களின் நிபந்தனம், யோசேவா ஸ்முனிவர் சரித்திர மொழிபெயர்ப்பு ஆதியன இவர் கூழங்கைத்தம்பிசா னுேடு நட்பு பூண்டவராகி அவரிடம் செந்தமிழ்ப்பாடல்கேட்ட வர். தமிழிலன்றிப் போர்த்துக்கீஸ் ஒல்லாந்தம் என்னும் பா ஷைகளிலும் விற்பன்னாாகி, இவ்விருபாஷைகளுக்கும் ஒர் அ கராதியை இயற்றினர். இவர் நாட்களில் கத்தோலிக்குவேதம் தடையின்றி அனுசரிக்க விடப்பட்டிருந்தது. இவருக்கு 1191 -ம் ஆண்டு இலங்கைக் குருமாருக்குச சிரேஷ்டராகும் உத்தி யோகம் கிடைத்திருந்தது. இவர் வழிகொண்டு போமிடமெ ல்லாம் ஒல்லாந்த மேலுத்தியோகஸ்தர்களுக்குப்போல, ஒரு வன் குடைபிடித்துப் பக்கத்தே செல்லவும், வேருெ?ருவன் மு ன்செல்லவும் உத்தரவளிக்கப்பட்டிருந்தது. இவ்வாறே ஒல் லசந்த அரசாட்சியாரைப்போல ஆங்கிலேயராலும் பலவாறு சன்மானிக்கப்பெற்று 1816-ம் ஆண்டுவரையில் இவர் இங்கு சமய கைங்கிரியம் நடத்தி வந்தனர். (இலங்கைத் தேவதாழ் ச்சி உத்தியானம்)
கோபாலச்செட்டியார்-முன்கூறிய கோபாலச்செட்டியார் என்பவர் தமது மனைவியோடும் சோழநாட்டினின்றும் வந்தி

Page 96
72 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
ருந்த ஒர் அகம்படியர். இவர் கொச்சிக்கணேசையரையடுத்து அவருடைய சேவகத்திலிருந்தார். கணேசையர் கோபாலச் செட்டியாரைக் காரணமின்றி ஒருநாட் கண்டித்தபோது செ ட்டியார் அவர் சேவகத்தினின்றும் விலகிச் சம்பாரவியாபார ஞ்செய்துவந்தனர். இவர் யாழ்ப்பாணம் வந்த நாள்முதலாக ஒரு விநாயகரை ஒரு வேம்பின்கீழ்வைத்துப் பூசித்து வந்தனர். அவ்விநாயகர் கோவில் இப்போது வேம்படிப்பிள்ளையார் கோ விலெனப்படுகின்றது. இவரே ஒல்லாந்த தேசாதிபதிக்குச் சம பாாங்கொடுக்கும் வழக்கமுடையராயினர். தேசாதிபதி பத் தினியார் கோபாலச் செட்டியாருடைய நேர்மை விசுவாசம் ஈற்குணம் நல்லொழுக்க முதலியவைகளைக்கண்டு, இவரிடத் தில் மிக்க அபிமானமுடைய ராயிருந்தனர். அவர் தமக்கு வே ண்டும் எந்த விலையுயர்ந்த பொருளையும் கோபாலச்செட்டியா ர் மூலமாகவே வாங்குவர். அதனுல் கோபாலச்செட்டியாரு டைய மதிப்பு ஊரிலும் தேசாதிபதிவீட்டிலும் பெரிதாயிற்று. - s M o o t '.
له காடடையிலுளளவாகளுககும சேனைகளுக்கும் சமபாரம مُ) ஸ்திரம் உணவுப் பண்டங்கள் முதலியவெல்லாம் கோபாலச் செட்டியா ரே கொடுத்து வந்தார். அதனல் அவருக்கு வருவா ய் அகிகபபட்டது.
கோபாலச்செட்டியாருக்கு ஒரு புத்திரன் பிறந்தான். அ துகேட்டுக் கூழங்கைத்தம் பிரான் கோபாலச்செட்டியாரிடஞ் சென்று உன்புத்திரன்னத் தூக்கிக்கொண்டுவா என்ருர், செட் டியார் மகிழ்ந்து அப் புத்திரனத் தூக்கிக்கொண்டுவந்து அவ ருக்குக் காட்ட, அவர் மிக மகிழ்வோடா சீர்வதித்து, 'இப்பு த்திரன் பெருங் கருமங்கள் முடிக்கப் பிறந்திருக்கிறன், அவ னைச் செவ்வே பாதுகாக்திடக்கடவாய், அவன் பெயர் வைத்தி பலிங்கன்’ என்று கூறிப்போயினர். அப்புத்திரன் மிக்கவழ கும், திடகாத்திரமும், நற்குண நற்செய்கைகளுமுடையணுய் வளர்ந்து பன்னிரண்டு வயசடைந்தான். ஒருநாள் செட்டியார் வைக்கியலிங்கனேக் கடையில் வைத்துவிட்டுப் போசனஞ்செ ய்யப் போயினர். அப்பொழுது தேசாதிபதி மணைவியார் கோ பாலச் செட்டியார் கடைக்கு முன்னே தமது குதிரை வண்டி யை நிறுத்திச் செட்டியார் எங்கே என, வைத்தியலிங்கன் எழுந்துபோய் ஒரு மாதுளங்கனியை நீட்டி, “இதனைக் கிரு பைகூர்ந்து அங்கீகரிக்கல் வேண்டும்’ என்முன். அதற்கிடை யில் செட்டியாரும் போசனம் முடித்துக்கொண்டு மீண்டனர். தேசாதிபதிதேவி. இச்சிறுவன் யாரென்ன, செட்டியார் சிறி யேன் புத்திரன் என்ருரர். தேவி மகிழ்ந்து அச்சிறுவனத் தமது வண்டியிலேற்றிக்கொண்டு தமது வீட்டுக்குச்சென்ருர்,

பாழ்ப்பாண வுைபவ கெளமுதி. 173
அவருக்குப் புத்திாரில்லாமையால் அன்று முதல் இச்சிறுவ
ாத் தமது புத்திரனைப்போலப பாவித்து நடாத்திவந்தனர். போசன நேரத்துக்கு மாத்திரம் அவனை அவன் வீட்டுக்கு அனுப்பி மற்றக்காலமெல்லாம் தமது வீட்டில் வைத்து அவ ர்தாமே ஒல்லாந்த பாஷையும் பயிற்றிவந்தனர். பதினெட்டு வயசுவரையும் வைத்தியலிங்கன் தேசாதிபதி வீட்டில் இருங் தான். ஒருநாள் தேசாதிபதி முத்துச்சலாபக் குத்தகை விற் கப்போகிருரெனக் கேள்விப்பட்ட வைத்தியலிங்கன், தன்னை வளர்த்த தாயாரிடஞ்சென்று, “முத்துக்குத்தகை வாங்க விரு ப்புடையேன் அதனை வாங்குவதற்கு உதவிபுரியவேண்டும் அ ம்மா’ என்ருன், தேவி முகமலர்ந்து அவனை நோக்கி, ‘அப் tut S குத்தகை யேற்று நடத்துவாயா’ என்ன, அவன் *அம் மாவுடைய தயை எனக்கிருக்கும்போது நடத்த வியலாதோ' வென்முன். அது கேட்ட தேவி ஒரு கடிதம் வரைந்து அவ னிடங் கொடுத்து 'இதனைக் கொண்டுபோய்க் கச்சேரியில் உ னது வளர்த்த தந்தையாகிய தேசாதிபதியிடங் கொடு’ என் முர், அதனை வைத்தியலிங்கன் வணக் கத்தோடு வாங்கிக்கொ ண்டுபோய் வணங்கிகின்று தேசாதிபதியிடங்கொடுத்துப் பக் கத்தே கின்றன். அதனைத் தேசாதிபதி திறந்து வாசித்து முகமலர்ச்சியோடு அவனை நோக்கிக் 'குத்தகை வாங்கப்போ கிருயா' வென்ன, அவனும், ஆம், யோ என்ருன்; பிரதான மந்திரியாராகிய கொச்சிக்கணேசையர் அவனை நோக்கி, "எ ன்னடா நீயுங் குத்தகைக்குத் தக்கவணுய் விட்டாயோ’ என் முர். தேசாதிபதி கணேசையர் கேட்டதை அவதானித்து ம னசிலே கோபமுடையனகி, பேரை நோக்கி, ‘ழுத்துக்குளிக் குத்தகையை வைத்தியலிங்கச் செட்டிபேருக்கு 61ழுதி அதற் குப் பிணையாக என் பெயரை எழுதுக என்று கட்டளையிட்டா ர், யேர் தேசாதிபதி கருத்தைக் குறிக்கொண்டு பாதும் ஏ திர்பேசாது குத்தகையை எழுதிவிட டார். வைத்தியலிங்கச் செட்டியார் அக்குத்தகையை யேற்றுக் கிரமமாக நடத்தி ஒரி ബക്ക ரூபாவுக்குமேல் இலாபம் பெற்றுர். இப்படியே மூன்று முறை குத்தகைவாங்கிப் பேரிலாபம் படைத்ததுமன்றிக் குண த்தாலும், சொடையாலும், நல்லொழுக்கத்தாலும் ஈசுரபத்தி யாலும் சிறந்து பெரும் புகழும்படைத்தார். இவர் சோழநா ட்டிலே சங்கந்தி (சங்கேந்தி) யென்னுமூர்லே பெண்கொண் டவர். இவருடைய தாயார் ஒருநாள் முத்துக் காயவைத்துக் கொண்டிருக்கும்போது பிச்சைக்காரனுக்கு ஒருபிடி முத்தள் ளி வழங்கினரென்முல் குழைகொண்டு கோழியெறியும் பெரு ஞ்செல்வரினும் இவர் பெருஞ் செல்வரென்பது சொல்லவே tax
24

Page 97
174 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி.
ஒருநாள் கூழங்கைத்தம்பிரான் வைத்தியலிங்கச்செட்டியர் (1560. – ILI வீட்டுக்குச் சென்றபோது, செட்டியாருடைய 5 Arzu Afr ர் அவரை உபசரித்து அவர் பாதங்களில் வீழ்ந்து நமஸ்கரி த்தார். கம்பிரான் "அவரை ஆசீர்வதித்து,
*சங்கேந்தி தங்கச்சி கைபலென்பா சிங்கிவளுஞ் சங்கேந்தி தங்கச்சி தையலே - அங்கவளைக் கோபாலன் றேவியெனக் கூறுலா சிங்கிவளுங்
கோபாலன் றேவியெனக் கூறு.”
என்னுஞ் செய்யுளேக் கூறினர். கோபாலச்செட்டியார் மனைவி பெயர் தையலாச்சி, அவரும் சங்கேந்தியிற் பிறந்தவரே.
வண்ணை வைத்தீசு சாலயம்:-வைத்தியலிங்கச்செட்டியார் த் மக்கொரு சிறந்த மாளிகை கட்டவெண்ணித் தம்பிரானிடஞ்சுெ ன்று தமது கருத்தை வெளியிட்டனர். அவர், *உன்னே இங் நி%லக்குக் கொண்டுவந்தவர் உனது பரம பிதாவாகிய, வைத்தி லிங்கக்கடவுளும் உலக மாதாவாகிய தையல்நாயகிக் கேவியr ருபன்றே. அவர்க்காலயம் வகுத்தபின்னரே 虏 உனக்கு மா ளிகை கட்டவேண்டுமென்றனர். அது கேட்ட செட்டியார், *அவ்வாறே செய்வேன்’ எனக் கூறித் தம்பிரான் வகுத்தவி டத்தை வாங்கி, வண்ணை வைத்தீசுரன்கோயிலென்று இன்றும் இணையற்று விளங்கும் சிவாலயத்தைக்கட்டிக் கும்பாபிஷேக ஞ்செய்வித்துப் பறங்கிக்காரரால் அழித்தொழிக்கப்பட்ட சை வப்பயிரை மீளவும் நாட்டினர். இத்திருப்பணிக்கு யாழ்ப்பர் ணத்துள்ள ஏனைய பிரபுக்களும் சிறிது பொருளும் பூசைக்கு விளைநிலங்களும் தோட்டங்களு முகவினராயினும், பெரும்பா அலும வைத்திலிங்கச் செட்டியாரே தமது திரவியங்கொண்டு முடித்தனர். இவரும் தம்பிரசனும் யாழ்ப்பாணத்துக்குச் செ ய்தவுபகாரம் யாழ்ப்பாணமுள்ள வரையும் அவர்பெயரை விளக் கிக்கொண்டேயிருக்கு மியல்பினதாம். செட்டியார் சந்ததியா ர் யாழ்ப்பாணத்திலும் சோழநாட்டிலுமிருக்கிருச்கள். (யாழ் ப்பாணச்சரித்திசம்)
வண்ணை வைத்தீசுரன்கோவில் பிரதிட்டை செய்யப்பட்ட து 1191-ம் ஆண்டு சித்திரைமாதத்திலாம். (யாழ்ப்பாணவை
பவம்.)
நல்லூர்க் கந்தசுவாமிகோவில்:- ஒல்லாந்தர்கால இறுதியி லேயே துவும் 'இர(கநாத மாப்பாண லியாராற் கட்டப்
அதுவு இரகுநாத (tpቃ பட்டு வெகுசனசமூகஞ்சேர்ந்து ஆராதனைபுரியும் விசேஷ ஸ்த லமாயிருக்கின்றது. பிரமன் மால் முதலாம் பெருந்தகைத் )تھین

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 175
வரும், கெரிவரும் அருணிறை சின்மய வடிவாய், யாவரே யெ லுங் தன்னுண்மலரடிமேவி, மெய் அகம் வாக்கு யாவதும் ஒ ன்றித்து இடைபரு அன்போடு வழிபாடு இயற்றுவாராயின, அவ்வவர் வேண்டும் எவ்வகை வரமும், பச்சைமயில்வாகனப் பரமனுகிக், கலியுகமதனில் வெளிவந்தருளலாற்கலியுகவாதனெ ன் றடியர்களேத்தும் ஆறுமுகக் கடவுள், ஈழமண்டலமெனப் பெயர்மருவிய இலங்கை மத்தியில் யாவருமேத்துங் கதிர்காம ப்பதியே உவந்தருள் பதியாக்கொண்டு (ւP3Ք அருளுருக்கொ ண் டெழுந்தருளியபடி எப்படி 'அப்படியே இங் நல்லைப்பதி யின்கண் ஆண்டுகடோறும் ஆவணி அமாவாசியே தீர்த்தோற் சவத் தினமெனக்கொண்டு நடாத்தும் இருபத்தைந்து5ாட டிரு உற்சவங்களுள் அதி விசேஷ தினமாகிய பத்தாந்திருநாளிலும், ஏனைய புண்ணிய தினங்களிலும் எழுந்தருளியிருந்து விசேஷா நுக்கிரகம் புரிவர். சுவாமி பச்சைமயிலவாகனத்திலும் அவர் சக்தியர்களாகிய தெய்வநாயகியம்மையார், வள்ளிநாயகியம்மை யார் இருவரும் வெள்ளி அன்னவாகனக்கிலும் திருவோ ற்ச வகாலங்களில் திருவிதிப்பிதகதினம் வருவர். இவ்வாலயத்தி ல் நாக்கறுத்தன் முதலிய பத்திவைசாக்கியக்கிரியைகள் செய் வோர் பலர்.” (யாழ்ப்பாண வைபவம்)
சின்னத்தம்பிப்புலவர்:-1707-ம் ஆண்டு சிமோன்ஸ் என் னும் கவனரின்கீழ் யாழ்ப்பாணத்தாரது தேசவழமை என் ணும் ஒர் சட்டம் சேர்த்துச் செய்யப்பட்டது. இத் தேச வழ மையைப் பரிசோதனைபண்ணித் திருத்தும்படி நியமிக்கப்பட் ட யாழ்ப்பாணப் பிரபுக்களுள் ஒருவர் வில்லவராயர். இவர் நல்லூரில் வசித்திருந்தவர். இவர் புத்திரனே சின்னத்தம்பிப் புலவர். கூழங்கைத்தம்பிரான் இவ் வில்லவராயமுதலியார் விட் டிலேயே இராக்காலத்திலே வித்தியாகாலசேஷபஞ்செய்துவங் தனர். முதலியார் புத்திரன் கம்பிரான் காலசேஷ்டத்தின் பொ ருட்ப்ெ படித் துப் பொருள்சொல்லிவந்த பாட்டுக்களேயெல்லா ம் ஏழுவயதள வில் அவதானம்பண்ணி உடனே அவ்வாறே ஒப் பித்து வந்தனர் கான்ருல் அப்புத்திரனுருடைய விவேகம் இவ் வளவென்று சொல்லவேண்டுமா! ஒருநாள் அப்புத்திரனச் வீ தியிலே கின்று விளையாடிக்கொண்டிருக்கையில், ஒருபுலவர் வில் லவராய முதலியார்வீடு எங்கேயென்று வினவ, அப்புத்திரனர் - gojao I LJLITT55,
*பொன்பூச் சொரியும் பொலிங்கசெழுங் காதிறைக்கும்
கன்பூ தலத்தோர்க்கு நன்னிழலாம்-மின் பிரபை
சீசு புகழ் கல்லூரான் வில்லவரா யன்கணக வாசலிடைக் கொன்றை மரம்’

Page 98
176 யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி.
என்று கூறினர். அதுகேட்ட புலவர் அப்புத்திரனசை மெய்ச்சி இச்சிறுபருவத்தே இத்துணைச் சிறந்த கவியினலே விடைறிய நீ வரகவியாதல் வேண்டுமெனக்கூறிக் கட்டித் தழுவி உச்சிமோந்து சென்றனர். அவர் பதினைந்து வயசளவிற் சித ம்பரஞ்சென்று தலயாத்திரைசெய்து மீளும்போது வேதார ணியத்தையடைந்து அங்கே மறைசை யந்தாதிபாடி, அரங்கே ற்றினர்.
செந்தாதியன்மணிப்பூம் லியூசரைச்சேர்ந்து நிதம் சிங்காதியானஞ்செய்வில்லவராயன்றிருப்புதல்வன் நந்தாவளஞ்செறிநல்லைச்சின்னத்தம்பிநாவலன்சீர்
அந்தாதிமாலையைவேதாடவிசர்க்கணிந்தனனே.
சின்னத்தம்பிப்புலவர் மறைசையந்தாதி மாத்திரமன்று கல்வ ளையந்தாதி முதலிய வேறு பல நூல்களுஞ் செய்தனர்.
ஒருமுறை யாழ்ப்பாணம் வண்ணுர்பண்ணையிற் கணே சையர் வீட்டில் அனேக வித்துவசனர் சபைகூடி இராமாய: ணத்துக்கு அர்த்தம்பண்ணிக்கொண்டிருக்குஞ் சமயம் அவர் சொல்லமுடியாது மலைத்த ஒர் பாட்டிற்கு இளைஞராதலில் ஒச் கோணத்தில் உளுக்கார்ந்திருந்த இப்புலவர் அர்த்தஞ் சொ ன்ன திறமைக்காக மகா கனவானுன அவ் யேர் பண்டாரக்
ளம் என்னும் ஒர் வயலை இவர்க்கு வெகுமதி கொடுத்தனர்.
இவர் சிறுமையிலே பாடசாலைக்குச் செல்லாது அசட்டை செய்து மாடுமேய்க்கும் பிள்ளைகளோடு விளையாடித்திரிவாரா தலில் தந்தையார் இவரைத் தண்டிக்க இவர் அவர் கண்ணுக் குத் தென்படாது ஒழித்துப்போய்த் தாயாரிடம் அன்னம்வா ங்கி உண்டு கட்டாக்காலிபோல் மறுபடி பாய்ந்துவிடல் வழ க்கம். இப்படித் திரியும்போது ஒருநாள் வழக்கம்போலப் பி தா இல்லாத நோம் வீட்டுக்கு வந்து போசனம் உண்டு அவர் முதலடி எடுத்து எழுதி வைத்துவிடடுப்போன ஒர் அந்தாதி ப்பாட்டை இறப்பிலிருக்கக்கண்டு எடுத்து அதின் 2-ம் 3-ம் 4-ம் அடிகளை எழுதி வைத்துத் தம்பாட்டிற் போயினாம். பிதா வீட்டுக்குவந்து முன் தொடங்கிவிட்டுப்போன பாட்டை முடிக்கும்படி ஒலையைத்தேடி எடுத்துப் பாட்டு முடிந்திருக் க்க்கண்டு இங்கே வந்து போனது யாரென்று மனைவியிடம் கேட்க, அவள் அச்சங்கொண்டு மறைத்தும், பின் நாயகன் நெருக்கத்தால் அந்தப் பேய்ப்பையல்தான் உங்கே வந்தானெ ன்று கூறப், பிதா மகிழ்ந்து இவரைத் தேடி அழைத்து கே சம்பாராட்ட அப்புறம் இவர் அங்தாதி பாடிமுடித்தனர்என்ப.

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. :דל
இவரது சுற்றத்தார் நல்லூரிலும் சண்டிருப்பாயிலும் இளவரி லையிலும் இருக்கிருர்கள். யா. ச.)
கந்தப்பிள்ளை-நல்லூரில் இலங்கைகாவல முதலியார் பர் மானந்தர்க்கு மைந்தரான கந்தப்பிள்ளை ஒல்லாந்தர்காலவிறு தியில் விளங்கினர். இவர் 1766-ம் ஆண்கி பிறந்து ந்ேது வய சிலே வித்தியாரம்பஞ்செய்து, சண்முகச் சட்டம்பியார் என் னும் ஒருவரிடங் தமிழ்க்கல்விகற்று, முன்கூறிய கூழங்கை த் தம்பிரானிடத்திலேயே இலக்கண இலக்கியம் வாசி த்து வல்ல புலவராயினர். தமது சுயபாஷையை மாத்திரமல்ல, பறங்கித்தெருவிலிருந்த மெல்லோ பாதிரியாரிடம் உலாந்தா, போர்த்துக்கீஸ் என்னும் இரு பாஷைகளையும், சல்பேட் பற ங்கியிடம் ஆங்கில பாஷையையுங் கற்றவர். பதினெட்டு வரு ஷங்களாக அரசாட்சியாரிடம் ஆராச்சி உத்தியோகத்தி விரு ந்து வழக்கமாய் ஆராச்சி கந்தர் என்னும் பெயரால் அறியப் பட்ட இவர்க்குத் திருநெல்வேலியில் வதிந்த வேதவனத்தார் புத்திரி சிவகாமிப்பிள்ளையை விவாகஞ்செய்து, தியாகர், சின் னத்தம்பி, பூதத்தம்பி, பரமானந்தர், தம்பு, ஆறுமுகநாவலர் என்னும் ஆறு புத்திாரும், ஆறு புத்திரிகளும் பிறந்தார்கள். ஆசாச்சி உத்தியோகத்தோடு வைத்தியமும் கல்வியறிவும் இவ ரிடத்தில் விளங்கிய காரணத்தால், இவர் சென்றுNயெங்கும் கண்ணியமும் மரியாதையும் இவர்க்கிருந்தன. அரசாட்சியாரி ன் உத்தியோகத்தைத் தாமாகவே விட்டபின்பு தம் வாணுளை நாடகம்பாடுவதிலே போக்கினர். இவர்பாடிய நாட கங்கள், சந்திரகாசநாடகம், இராமவிலாசம், நல்லைநகர்க்குற வஞ்சி, கண்டிநாடகம், ஏரோது5ாடகம், சம்நீக்கிலார்நாடகம், இரத்தினவல்லி விலாசமாதிய 21 எனக்கேள்வி. இறுதியிற் சொல்லப்பட்டதே இவர் கடைசியாய்ப் பாடத்தொடங்கிய பச டல். அதனைப் பாடிக்கொண்டிருக்குந்தருணம் 1842-ம்ஆண்டு ஆனிமீ 2-ங் திகதி புதன்கிழமை 76 - ம் பிராயத்திலே சட் டென யாதோர் நோயுமின்றி இறந்தனராம். இவர்பாடத்தொ டங்கி விட்டிருந்த இரத்தினவல்லி விலாசத்தை ஆறுமுகநாவ லரே பாடிமுடித்தனர். மேற்கூறப்பட்ட நாடகங்களல்லாது தனிப்பாக்களும் பல பாடினர். உலாந்தா அரசாட்சியாரிடம் வைத்தியராகவிருந்தாான்றி, சில வைத்திய நூல்களுக்கு உாை யும் இயற்றினர். இவரது தெளகித்திர பெளத்திாருள் பூரீ பொ ன்னையாபிள்ளை, பூரீ. கைலாசபிள்ளை என்பார் சிரேட்டர். சுற்ற
மித்திார் அநேகர் சீர்சிறப்பாய் இருக்கின்றர்கள். (பா.ச.தீ)
குருகுலம்ேன்மக்கள்:-யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்திற் பறங்கி பர் காலந்தொட்டு நிலக்கரசர்களாயும் அரசாட்சி உத்தி1ே1

Page 99
யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி 78ן
கங்களிற் பலவற்றை வகிப்போராயுமிருந்து வருகின்ற ஒரு சாகியத்தைப்பற்றி இங்கு சில குறித்தல் தகுதியேயாம். இவ ர்கள் தென்இந்தியாவின் கரைதுறைப் பட்டணங்களினின்று வங்கமைபற்றி * கரையார்’ எனும் பொதுப்பெயரிலடக்கிச் சொல்லப்படினும் நுழையச் செம்படவரோடு சமநிலைப்படுத்தி நோக்கப்படக்கூடாத நாட்டாண்மைக்காரரேயாவார்கள். பெ ரிய புராணத்திற் குறிக்கப்பட்ட தண்டுறைப்பாக்கத்தலைவன் போலும் கரைப்பட்டணங்களின் முக்கிய மனுஷரே இவர்கள் முன்னேச் என்ப உள்ளபடி நடுகையினின்று நாடு” என ப்பட்ட உட்தேசங்களின்முன் கரைதுறைப்பட்டிகளே பட்டி னங்களாயின என்பது சரித்திரசம்மதம். இனி நம்பட்டினத்தி லுள்ள இவ்விசேஷ சாகியத்தார் பறங்கியர் காலத்தில் தென் னிந்தியாவினின்றும் அடிமை குடிமைகளோடு வநது அவ்ர்க் கீழ் உத்தியோகம் வகித்துக் குடியேறினர் என்ப. தென் இ க்தியாவின் ‘குருகுல’ தலைவர்கள் தமிழாசர்காலத்திலும் யா ழ்ப்பாணச் சேனைக்குப் பலகாலும் உபபலமாய் வந்ததுண்டு. இவ்வுாறே 1618 அளவில் சங்கிலி குமாரனுக்கு உதவியாய் வருண குலத்தன் என்பவன் ஒர் சேனையோடு வந்தனனெனச் சரித்திரம் கூறுகின்றது. இச்சேனையையே 59-ம் பக்கத்தில் தஞ்சாவூரினின்று வந்தது என்ருேம். அப்பால் பறங்கியருக் கெதிராய் நாயக்கன் 1619-ம் ஆண்டு அனுப்பியசேனையும் ஒர் *குருகுல’ தலைவனின் கீழேயே வந்தது எனக்கண்டோம். (68. பக்) இவன்பெயாை செம்நாயக்கன் எனப் பறங்கிநூல கூறும். (Farya y Souza) இவனே வருணகுலத்தன் எனப்ப ட்டவன் என்பது சிலர் துணிபு.
இச்சாகியத்தார் மூவரசுகளின் கீழும் பிரபலம்பெற்ற த லைவர்களை உடையோராயிருந்தனர். கம்காலவரையில் அறிய ப்பட்ட பழைய நாமங்களுளொன்று டொம் தீயோகு வாஸ் புவிராசசிங்கமுதலியாருடையது. இவர் மகன் தொம் யுவாம் புவிராசசிங்கமுதலி. இவர் மகன் யாழ்ப்பாணத் தோம்புக்கா ானுயிருந்த டொம் நீக்கொலஸ் திசைவீரசிங்கமுகலி. இவர் கா லம் 1763 முதல் 1859 வரை. ஆகவே இவர் போனர் காலம் 1700 வரையிலெட்டுகின்றது.
யாழ்ப்பாணம் & சீதாரி” யில் இன்றைக்கு விளங்கும் பெ ரியமனுஷர் பலர் இவரதும் இவரோடு சம்பந்தம்பூண்ட குடு ம்பத்தவாதும் வழித்தோன்றல்களேயாவர். இவரோடு சம்ப ந்தம்பூண்ட குடும்பங்களுளொன்று இவர் குமாரத்திகளுளொ ரூத்தி விவிங்தாவை மன்றல்செய்த சூசைப்பிள்ளை அடப்பனர் மரியைப்பிள்ளை, தீயோகுப்பிள்ளை யென்பாாது பிதிர்வழி. இத்

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி. 19
தீயோகுப்பிள்ளையின் மருகாான மிகேற்பிள்ளை புத்திசர் சூசைப் பிள்ளை. இவரது சிரேஷ்ட புத்திரனே தற்போது பிரபலமுற்று விளங்குபவரும் *குசைப்பிள்ளை அன்சன்ஸ்’ எனும் விலாசத் தோடு பாரிய வர்த்தகம் கடத்துபவரும் பத்திமா னுமாகிய பூரீ. ஞானப்பிரகாசம்.
அக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணப்பட்டினத்தில் புவிராசசிங்கமு தலி ஆகியோரே அதிக செல்வமும் செல்வாக்கும் படைக் தோராய் விளங்கினர் என்ப. ஒல்லாந்தர் இருக்க டறங்கித்தெ ரு நீங்கலாய் மற்று "சீதாரி”யிலும் சுண்டிக்குளி, கொளும்பு த்துறையிலும் தொகைப்பட்ட நிலம் புலங்களை ஆள்வோராயி ருந்தவர்கள் இவர்களே.
குருகுல மேன்மக்களாய் விளங்கிய கற்ரேருள் சில புல வர்களுமிருந்தனர். இன்னேரில் கதிர்காமப்புலவர் நன்கு அ றியப்பட்டவர். இவர் ஒர்நாள் தமது மனையைக் கொள்ளையடி க்கவந்த கள்வசைத் தம் கவித்திறனுல் ஸ்தம்பனம் பண்ணிவி ட்டனரென ஒரு கதையுளது. இவர் வாலாறுகள் சிலவற்றை பூரீலறுரீ ஆறுமுகநாவலர் இலங்கை நேசன் பத்திரிகையிற தீட் டியுள்ளார்.
ஒல்லாந்தர்காலப் பிற்கூற்றிலிருந்த இச்சாகியத் தலைவாக ள் அவ்வரசின்கீழ்விளங்கிய கடைசி'இறைசுவதோர்’ எனும் உத்தியோகஸ்தரான டொம் தீயோகு வருண குலகுரிய அரசு கிலையிட்டமுதலியார் தமிழை வளர்ப்போராய் விளங்கினர் என் பது, இவர் கேள்விப்படி ஞானனந்தபுராணம் எனும் ஒர் காவி யத்தைப்பாடிய டொம் பிலிப்புப்புலவரின் கவிகளால் தெரிகி றது. இப்புலவர் கூறுவது:-
**அல்லலுறு மஞ்ஞானத் திமிரங்கேய வருள்ஞான விசு வாசம் விளங்கமுந்நூற்-புல்லியசொற் சிறிதெடுத்து விருத்தப் பாவாய் போந்தவுரோ மாபுரியின் சங்கத்தோரால்-தொல்லுல கி லுயர்ந்தகுரு குலத்துமன்னன் முென்தீயோ கெனுமுதலி மு யற்சியாலே-தெல்லிநகர் வேளாளன் கொம்பிலிப்புச் செந்தமி ழாற் காப்பியமாய்ச் செய்தான்மன்னுே’
டொம் தீயோகு முதலியார் காலத்திலேயே யாழ்ப்பாண ப் 'பெரியமாதா”கோயில் கட்டிடமாகத் தொடங்கியது. இம் மேன்மகன் அக்கட்டிடத்துக்கு மிகு பொருளுதவிக் கத்தோ விக்க சபையின் ஒர் விசேஷித்த ஸ்தம்பம்போல் விளங்கினர்.
டொம் பிலிப்புப்புலவர்-இத்தொடர்பில் இப்புலவர் இய ற்றிய காப்பியத்தைக் குறித்துஞ் சிறிது கூறுவாம். இது கிறீ ஸ்துவின் சரிதையை எடுத்தோதுவது. உற்பத்திகாண்டம், உ பத்திரவகாண்டம், உத்தானகாண்டம் என மூன்றுபிரிவும் பா

Page 100
180 யாழ்ப்பாண வைபவ் கெளழுதி.
யிரத்தோடு இடத்துநான்கு சருக்கங்களும், 1084 விருத்தப் பாக்களுமாய் அமைந்தது. புலவர் நூலைப்பாடியகாலம் பிரிட் டிஷ் அரசாட்சி காலமே எனத் தற்சிறப்புப்பாயிரச்செய்யுள் ஏ ழாவதில் வரும் குருவானவர் பெயரால் விளங்குகிறது. இவர் தெல்லிப்பழையைச் செனனஸ்தானமாய்க்கொண்ட சோழவே ளாள குலோத்துங்கர். இவர் தற்காலம் பிரபுக்கள்குடியிருப்பு எனபபடும் சுண்டிக்குளி வடபாகத்தில் வசித்தனர் என்ப. இ வரைப் புகழ்ந்து மாதோட்டத்து காலிங்கராயரெனும் இவர்மா னக்கர் 1841-ம் ஆண்டிற் பாடிய குருவணக்கம் பின்வருமாறு:
*எர்மேழியின்கொடியோன்-புவியெந்தெண்டிசைமகிழுங் தண்டியலொடு இந்தின்குடைநிகர் சொந்தஞ்சுரர்புக-ழிறைவர் கள் மகிழ்வுயர் துரைப்ரதானிகள் தாவெழுகுவளையின் மலர்க் கொள்மார்பினன் றிாளுறுசபைமணி விளக்கதாகிய தரை தனி லூயர்கவி புகழ்ப்பிரதாபித னெனவருளுறைதொம் பிலிப்புநாவ லர்-இருசாணமும்வாழி'
டொம் பிலிப்புப்புலவரின் அடியிலுள்ள மேன்மக்களொரு வர் தெல்லிப்பழைவாசரும் ஒருகாலம் கொழும்பில் 'புருேக் கர்’ உத்தியோகத்திலமர்ந்திருந்தவருமான பூரீ. அல்பிறெட், ம த்தியு, சிற்றம்பலமவர்கள். புலவரை ஆதரித்த குருகுலதிலகர் வழியிலுள்ளோருள் சிலவருஷங்களின் முன் தேகவியோகமான டக்றர் அல்பிறெட், பெனடிற், சந்தியாகுப்பிள்ளையின் குடும்பம்
நன்கறியப்பட்டது.
தொன் நல்லதம்பிச்சட்டம்பியார்;-குருகுல மேன்மக்களுள் 750-7 ஆண்டு வரையில் வாழ்ந்த குருகுலகுரிய தொன் நல் லதம்பிச்சட்டபியாரென்பவரும் ஒருவர். இவர் பெயர்பெற்ற ஒரு வைத்தியர். இவருடைய மகன் தொன் அகுஸ்தீன் மன்னர். இவர் புத்திரன் தொன் அந்தோனி அரசர். அவர் கந்தப்பசேக சமுதலியாரின் மனைவியின் தமக்கையை விவாகஞ்செய்தார். இ வர் புத்திார் தொன் சவிரிமுத்து, தொன் ஆபரணம் என்போர். அந்தே னி அரசரின் இரண்டாந்தாாத்துப்பிள்ளை இ ற ப் பி கே ற் பிள் ஃள ச் ச ட் டம் பி ய ர ர். அந்தோனியா சர் காலத்திலேயே அவர் சுற்றத்தார்வசித்த பதிக்கு பிரபுக்கள் குடியிருப்பென்று பெயர் வழங்கலாயிற்றென்ப. இவருக்கு ஒல் லாந்தர் அரசநாயகமுதலியென்ற பட்டத்தை யளித்திருந்தனர். அதெவ்வாறெனில், கொம்மாண்டோரின் மனைவி பெறும் பிள் ளைகளெல்லாம் பிறந்தவுடன் இறந்துபோக அவன் பல வைத் தியங்கள் செய்வித்தும் பயன்படவில்லை. சில மேல் உத்தியோ கஸ்தர் அந்தோனி அரசரெனும் பண்டிதர் உமது மனைவியின்

யாழ்ப்பாண வை வ கெளமுகி. 131
வியாதியைக் குணமாக்குவாரென்று சொல்ல, அவன் இவரை அழைப்பித்து வைத்தியஞ்செய்வித்து, சுகங்கண்டதால் இவ ருக்கு வெகுமதியுஞ்செய்து அரச5ாயக முதலிபெனும் பட்டமு ங்கொடுத்து மேள வாத்தியங்களோடு சங்கைபண் ணிவைத்தான். இவர் புத்திரர் மூவரும் இவரைப்போல வைத்தியத்திலும் புல மையிலும் கீர்த்திபெற்றனர். இறப்பிகேற்பிள்ளை அரசநாயக பண்டிதர் செபமாலைமாதாவின்பேரில் வாசகப்பா வசனங்களும் மெய்ஞ்ஞானவர்த்தக நாடகமுமியற்றினர். அரசநாயக முதலி யின்வழியிற் பிரசித்திபெற்ற மனுஷருள், அவர் சிரேஷ்டபுத்தி ான் சவிரிமுத்து, மகன் வஸ்தியாம்பிள்ளை, மகன் நீக்கிலாஸ்பி ள்ளை வைத்தியபண்டிதர். இவரது புத்திரன் யோண் அரச தாயகம்.
சந்திரகுலோத்துங்க கந்தப்புச்சட்டம்பியார்:-இவரும் கல்லூ ரில் 1749-ம் ஆண்டுவரையில் பிறந்தவர். இவர் சகோதரன் சின்னத்தம்பிப் பண்டிதர். இவர் அழகலட்சுமியை விவாக ஞ் செய்து பாவிலுப்பிள்ளையைப் பெற்றனர். இவர் தம் பெரிய தங் தைபுத்திரனுகிய முருகவேள் வைத்தியனையும் அழைத்துக்கொ ண்டு பாசையூரில் குடிபதியாய் வாழ்ந்தனர். மேற்படி வைத் தியனின் புத்திரன் சுவாம்பிள்ளை. இவர் ஆயுள்வேத பண்டித ராயும், புலமைத்திறமையுள்ளவராயும், பற்பல வி ஷ க டி வித்தைகளில் கீர்த்திபெற்றவராயும் விளங்கி, இந்தியாவிலிருந்து வந்த சோனக பண்டிதனேடு வைத்கியத்திலும் இன்னும்பல வித்தைகளிலும் வாதாடிச் செயத்தம்பம் நாட்டியவர். இவர் அக்காலத்தில் கீர்த்திபெற்ற புலவராயிருந்தமையால் அலேசு நாடகம், ஞானரூபன்நாடகம், அருளானந்தமாலை, அந்தோ னியார் வாசகப்பா, வசனம், பஞ்சவர்ணத்தூது, சிந்தாகுலத் திரட்டு, சின்ன ஒப்பாரி, ஞானக்கும்மி முதலான எத்தனை யோ பாக்களைச் செந்தமிழில் இயற்றியவர். மேற்படி பாவி லுப்பிள்ளையின் புத்திரன் சிமியான் பண்டிதர், இவர் முத்ததம்பி அடப்பனரின் பெளத்திரியை விவாகஞ்செய்தவர். இவர் வைத்தி யத்திலும், கல்வித்திறமையிலும், சித்திரவேலையிலும் வாழைய டிவாழையாய்த் தம்முன்னேரிலும் அதி பிரபலமுற்று விளங்கி னர். சிமியாம்பிள்ளை வைத்தியர், கிளமேந்து இராசேந்திர பண் டிதருடன் எழுவரைப்பயின்றனர். கிளமேந்துவைத்தியர் நாற்றி சையிலும் வைத்திய சிரோமணியெனப் புகழ்பெற்று தியாகரா வுடன் நால்வரைப் பெற்றனர். இவர்களது குடும்பம் தற்காலம் பாசையூரிற் பிரபலமுள்ளவைகளுளொன்று.
பனங்காமத்து வன்னிச்சி;- இனி வன்னியர்களைப்பற்றிச்
சிறிது கூறுவாம். பனங்காமத்திலே நல்லமாப்பாண முதலியார் 25

Page 101
182 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ஒல்லாந்தருக்கு மாமுக இராசதுசோகச் சூழ்ச்சி செய்கின்ற ரென்று கீழ்நாட்டுச் சிங்கள வன்னியனரொருவர் எழுதி விடு த்த நிருபத்தைக்கொண்டு ஒல்லாந்தர் அவரைப்பிடித்துப் ப ன்னிராயிரம் இறைசால் அபராதம் விதித்து அது கொடுக்கும் வசையும் சிறையிலிருக்குமாறு கொழும்புக்கு அனுப்பினர். அவருடைய நிலங்களையெல்லாம் பிடித்து அங்கிலத்து வரும்ப டிகளை மூன்று வருஷத்துக்குக் குத்தகைகூறி விற்றனர். அக் குத்தகையை வாங்கி அதினுற் பெரும்பொருள்படைத்து விள ங்கினவர் பெரிய தாமோசாம்பிள்ளை என்பவர். இவர்விதி சித் திரக்கட்டு வீடெனப் பன்றிக்கோட்டு விநாயகராலயத்துக்கு முன்வளவிலிருந்து இற்றைக்குச் சிலவருஷத்துக்கு முன்னர் அழித்துக்கட்டப்பட்டது. (நவாலிச் சின்னையாவுடையார் இவ ர் பெளத்திரன்) நல்லமாப்பாண முதலி மனைவியார், எல்லைகா வேதநல்லநாச்சியார். பனங்காமமுதலிய அநேகதிராமங்களுக்கு அவரே சிற்றரசி. அவ்வரசியை விவாகஞ்செய்த நல்லமாப்பா ணர் செல்வமும் அதிகாரமுமுடையராயினர். எல்லை காவேத என்னும்பெயர் எலிசபேத் காக்ரின வென்னும் கிறிஸ்தபெயர் என்ப. நல்லமாப்பாணமுதலியார் சிறைப்பட்டுக் கொழும்புக் குச்செல்ல, எல்லைகாவேத 15ல்லைநாச்சியார் யாழ்ப்பாணம்வந்து வண்ணுர்பண்ணையில் வசித்தனர். அவர் தமது நாயகரை மீட் டன்றி நீராடுவதும் முப்போதுண்பது மில்லையென விரதங் கொண்டிருந்தனர். அதுகேட்ட வைத்தியலிங்கச் செட்டியார் கொழும்புக்குச் சென்று பன்னிராயிரமூங்கட்டி முதலியாரை மீட்டுக்கொண்டு மீண்டனர். வன்னியனர் அப்பன்னீராயிரக் அதுக்கும் இருபத்தையாயிரம் பனைகளும், வைத்தீசுவர சுவா மிக்கும் தையல்நாயகி அம்மையாருக்கும் கித்திய பூசைக்காகக் தேருங்கண்டற்கிராமத்தையுங்கொடுத்தனர். அதுகண்டு அக்கா லத்திலே சிறப்பாகவிருந்த பூலோகசிங்கமுதலியாரும் சில கிரு
ப்பணிகள் செய்வித்தனர். (யாழ்ப். சரி)
மெஸ். நாகநாதமுதலியாரின் குடும்பக் குறிப்புகளின்படி, நல்லமாப்பாண வன்னியனும் வன்னிச்சியாரும் மூவர் பிள்ளை களுமாக 8வரும் கொழும்புக்கனுப்பப்பட்டனர். வைத்தியலி ங்கச்செட்டியார் தேசாதிபதிக்கு மித்திசனயிருந்தமையால் இலர்களுடைய மீட்சியை இலவசமாகவேயடைந்தனர். வன் னியனரின் 9వrడి శైంT பூனெரிக்கணித்தாயுள்ள கருங்கண்ட ல் கிராமத்தை வைத்தீசுரன்கோயிலுக்கு மாணிபமாக்கினர்.
மரியைசெம்பரத்தையும் பூத்நாதா ராச்சியும்-ஒல்லாந்த வா லாறுகள் மரியை செம்பாத்தை எனும் வன்னிச்சியே ஒல்லா ந்தருக்கெதிராய்ப் போராடிப் பின் பிடிபட்டுக் கொழும்புக்க

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 183
னுப்பப்பட்டனளெனக் கூறுகின்றன. (Teument) இவ்வ ன்னிச்சியாரை ஒல்லாந்தர் பிடித்தவிதமே போலும் யாழ்ப்பா ணத்துச் சந்திரசேகர குடும்பத்தில் கர்ணபரம்பரையாய் வழங் குகிறது. யாழ்ப்பாணக் கொம்மாண்டோர் வன்னிச்சியைக் கைதிசெய்து வருமாறு பூதகாத ஆராச்சி என்பவரை ஓர் பட்டா ளத்தோடு அனுப்பினன். பூதநாதா ராச்சி வழிகொண்டு கிழா வியிலிருந்த ஒர் “மடத்தில் இராத்தங்கியிருக்கையில் ஒச் சேவக ன் தமது சீவனுக்குத் தீங்கிழைக்கவிருந்ததைத் தேவா தீனமா ப் அறிந்துகொண்டு படுத்தவிடத்தைவிட்டெழுந்து விலகியிருக் கையில் இவர் உயிருக்கு மோசஞ்செய்ய எத்தனித்தவன் தன் ஈட்டியை இவர் படுத்தவிடத்திற் குற்றி அபசெயப்படக்கண்டு, அம்மடம் முன் பறங்கியர் காலத்தில் “சக்தியோகுமையோர் கோயில்” எனும் ஒர் ஆலயத்தினிடமாயிருந்தமையால், அவ் வாலயத்தைத் தாம் இனிப் புதுத்தீங்கொன்றுமின்றி வன்னி ச்சியையுங் கைதியாக்கிக்கொண்டு மீண்டால், தம்பொறுப்பில் கட்விெப்போமென வாக்களித்து அப்பாற் சென்றர். வன்னி ச்சியின் இருப்பிடத்தை யடைந்து அவளை சாமவுபாயத்தால் வென்று அவளுக்குத் தீங்குவர விடோமென நாசுபாம்புக்கு டத்தின்மேற் கைவைத்துச் சத்தியஞ்செய்து கொடுத்து அவ ள் பூவாாகன்களை அளந்து கொடுக்கப் பெற்றுக்கொண்டு அ வளைப் பல்லக்கிலேற்றி யாழ்ப்பாணத்துக் கழைத்துவந்தனர். கோட்டைவாசலில் வந்தவுடன் வன்னிச்சிக்கு பொன்னின்கை மாச்சுக்கள் போட்டு உள்ளே கொண்டுபோகப்பட்டது. பூத காதாராச்சியார் தம் நேர்த்திக்கடனை நிறைவேற்றிக் கிழாலி சங்கியோகுமையோர்கோவிலைக் கட்டியெழுப்பினர். இவர்மக ன் லோறென்ஸ் சமரசேகர என்பார். சமரசேகரரின் பெளத் திரி அனந்தாசிப்பிள்ளை நீக்கொலஸ் சந்திரசேகரரை மணந்து காலஞ்சென்று போன இன்சினீர் யுவக்கிம் சங்கிரசேகாரையும் செந்தமிழ்ப் பிரசங்க சாதுரிய கத்தோலிக்கக் குருவானவரா ன சந்திரசேகர சுவாமியையும் பெற்ரு?ர். முந்தியவரின் புத் திான் இலங்கை இராசதானியில் புகழ்படைத்திலங்கும் அத்வ
க்காத். எச். எ. பி. சந்திரசேகரர்.
வன்னியர் வாலாறு:-இந்நூலின் (6-ம் 7-ம்) பக்கங்களில் வன்னியரைப்பற்றிய சில குறிப்புக்கள் வரையப்பட்டன. நுவ ரெலி சமாதானதேவானுகும் மெஸ், நாகநாதமுதலியாருடைய கும்ெபக் குறிப்புக்களிலே இவ்விஷயம் விரிவாக எழுதப்பட்டி ருக்கின்றமையால் அதை முழுமையாக இங்கு பெயர்த்தெழு துகிழுேம்.

Page 102
184 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி.
வன்னிப்பகுதியை அரசாட்சி செய்த
வன்னியனுர் வன்னிச்சிமார்.
வன்னி நாயனுர், வன்னிநாச்சியார் என்றதே குறுகி, வன் னியஞர் வன்னிச்சியார் என்று வந்தது. இவர்களைக் குறித்து ஜே. பீ. லூயிஸ்துரை (J.P. Lewis C. C. S) தமது சரித்திர த்தில் சொல்லியபடி இப்போது வன்னிப்பகுதியில் இருக்கிறவ ர்களில் அனேகர் பழையகாலத்து வன்னியரைச் சேர்ந்தவர்க ளல்ல. பண்டார வன்னியனுடைய முல்லைத்தீவிலுள்ள பண் டாாக்குளம் என்ற பெரிய வயல்வெளியைச் செய்கைபண்ணுகி றதற்காக 1185-ம் ஆண்டளவில் அளவெட்டியிலிருந்து சண் முகநாத முதலியாரின் அடிமைக்காரரில் 50 கோவியக்குடிக ளையும், 50 பட்குடிகளையும் கொண்டுபோய் வைத்ததாகவும், முல்லைத்தீவிலுள்ள இலங்கை 5ாராயண வயல்வெளிக்கு, நவாலி பொன்னங்கலட்டி என்ற இடத்திலிருந்து கோவியக்குடி பட்கு டியாக 50 குடி கொண்டுபோய் வைத்ததென்றும், ஓமந்தைப்பி ள்ளையாா கோயிலுக்குச் சமீபமாக, உடுப்பிட்டியிலிருந்து Gas r வியக்குடி பட்குடி 50 கொண்டுபோய் வைத்ததென்றும், முள் எளியவளை குமாரபுரத்தில், உடுப்பிட்டியிலிருந்து கோவியக்குடி பட்குடி 50 கொண்டுபோய் வைத்ததென்றும், நுவரை காளா வியில் கச்சாயிலிருந்து 50 குடி கொண்டுபோய் வைத்ததென் ஆறும், பண்டார வன்னியனுடைய சகோதரி தங்கநாச்சியாரை நுவரைத்தலைவனகிய நுவரைவெவ வன்னியனுடைய முத்தம கன் முதியான்சை அல்லது குமாரசிங்க வன்னியன் அல்லது, புளாங்குளமுவ கலியாணம் முடித்தபோது, சிறீதனத்தில் ஒர் பகுதியாய்க் கொடுக்கப்பட்ட 25 கோவியக்குடிகளும் துவ ரைவெவ தலைவன்வீட்டில் நெடுங்காலம் வேலைகாரர்களா யிரு க்கார்களென்றும், இன்னும் வன்னிப்பகுதியில் பலஇடங்களு க்கும் யாழ்ப்பானத்திலிருந்து அனேகம் குடிகளைக் கொண்டு போய் கதிரை காச்சன் வன்னிச்சி, கங்தையினர் வன்னியனுர், பண்டாரவன்னியனுர், செம்பரத்தை வன்னிச்சி, இலங்கைகா ராயண குமாரசூரிய வன்னியனுர், பொன்னுர்வன்னிச்சி முதலி யவர்களால் 1750-ம் ஆண்டுக்கும், 1800-ம் ஆண்டுக்குமிடை யில் குடியேற்றப்பட்டதென்றும் பரம்பரைக் குடும்பசரித்திர ங்களால் தெரிகின்றது. ஆகையால் லூயிஸ்துரை அவர்கள் குறித்துப்பேசிய தற்கால வன்னியரெல்லாம் பழைய வன்னிய குடும்பங்களுக்குச் சேர்ந்தவர்களல்லவென்றும் அறியவேண் 19-Ug.
இல்ங்கை பாலசிங்க இராசா விவர்கஞ்செய்ய, மதுரையி விருத்து 'சா மத்துதி என்னும் இராசகுமாரத்தியைக்கொண்டு

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி. 重85 வந்த 60 வன்னியரும் அவர்கள் தேசத்தில் பாளயப்பட்டுக்க ளாய் இருந்ததென்று லூயிஸ்துரையவர்கள் எழுதினது சரி யல்ல, பாளயப்பட்டுக்கள் என்றது சிற்றரசர்கள். ஒருபெண்ணே க்கொண்டுவருகிறதற்கு 60 சிற்றரசர்கள் கூடிவந்தார்களென் பது சிறிதேனும் அங்கீசரிக்கப்படத்தக்கதல்ல. குடும்பசரித் திரத்தின்படி இந்த 60 வன்னியர்களும் கத்திகட்டிகள், அல் லது போர்ச்சேவகர்களென்றும், சாதியில் வன்னியர்களென்று ம சொல்லப்படுகிறது. இவர்களுக்கு பாலசிங்க இராசா அட ங்காப்பற்று என்ற பெரியநாட்டை உபகராமாய்க்கொடுக்க, அவர்கள் கொஞ்சக்காலம் ஆள, அந்த இடத்துக்கு வன்னியெ ன்று பெயர்வந்தது. இவர்கள் சாதாரணமான பார்ச்சேவகர் களாய்மட்டுமே இருந்தபடியால் அரசாளும் முறைதெரியாமல் வன்னிநாட்டைவிட்டு மதுறைக்குச்சென்று சிங்ககேது இரா சாவுக்கு முறையிட், இராசாவும் மதுரைக்குச்சேர்ந்த மருங்கூர் என்ற இடத்தில் உள்ள கொந்துகவேளாளர் என்னும் சைவவே ளாளரில் சில பிரதானிகளையும், தொண்டைமண்டலத்தில் முத லிவேளாளரில் சில பிரதானிகளையும் குடும்பத்தோடு அனுப்ப அவர்கள் யாழ்ப்பாணத்தில்வந்திறங்கி, முதல் பனங்காமம் எ ன்னும் இடத்திற்போய்த் தங்களுக்குத் தனித்தனியே ஒவ்வொ ரு அரண்மனையும் கிணறுமாக 32 இருப்பிடங்கட்டியிருந்து, அப்பால் படிப்படியாக ஒவ்வொருவரும் வன்னிப்பகுதியில் ஒ வ்வொரு இடத்தை ஆண்டார்கள். ஆகையால் வன்னிப்பகுதி யைக் கடைசியாய் அரசாட்சிபண்ணினவர்கள் சாதியில் வன்னி யால்ல, கொந்துகவேளாளரும் முதலிவேளாளருமே. அப்படி வருத வேளாளரின் நாமங்கள் லூயிஸ்துரை, சேர் ஏமேஷன் ஜெனென் துரையுடைய சரித்திரப்படி பின்வருமாறு:-திடவி ாசிங்கம், இளம்சிங்கமாப்பாணன், இராசிங்கமாப்பாணன், நல் லவாகுமெய்தவன், கறுத்தவகலிங்கமாப்பாணன், நீலயினர், திசை ஆண்டார், கெற்பையினர், யாப்பையினர், வீரசோதன, அருணகேசன், சிங்கவாகு, நீலயினர் வயிான், மூக்கையினர் முதல்விய முப்பத்திாண்டு பெயர்கள். இதற்கு அத்தாட்சியாக, வன்னிப்பகுதியை அரசாட்சிபுரிந்த வன்னியர் சாதிமுறை அ திக நுணுக்கமாய்ப் பார்க்கில், அந்தக்காலத்தில் சம்பந்தஞ்செ ய்து இனசன கொண்டாட்டம் நடத்தியது, யாழ்ப்பாணத்தில் தொண்டைமண்டலத்து மேல்நாட்டு முதலிகளென்று சொல் லப்படும் அராலி, கொட்டைக்காடு, மூளாய், சுளிபுரம், தொ ல்புரம், சங்கானை, தெல்லிப்பழை, கோப்பாய், இருபாலை, உடு ப்பிட்டி, மறவன்புலோ, கோயிலாக்கண்டி என்னுமிடங்களி லுள்ள உயர்குல வேளாள குடும்பங்களிலேயே. கடைசி இரா சாவாகிய, பரநிருபசிங்கத்தின் பிள்ளைகளும் இந்தக் குடும்பம்

Page 103
186 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
களிலேயே சம்பந்தஞ் செய்தார்கள். மேற்சொல்லிய முப்பச் திரண்டு கிணறுகளும் குமாரத்திகள் கிணறுகளென்று அழை
க்கப்படுகிறது.
லூயிஸ்துரை எண்ணி எழுதியபடி வன்னியைக் கடைசி பாய் ஆண்ட வன்னிய குடும்பத்தவர்கள், சாதியில் கத்திகட்டி கள் அல்லது போர்ச்சேவகர்களாயுள்ள சாதி வன்னியரல்ல வென்பதற்கு இன்னுமோர் அத்தாட்சி யென்னவென்முல், யாழ் ப்பாணத்தில் இங்காள்வரைக்கும் வன்னியகுடும்பத்தார் என் பவர்கள் எங்கெங் கிருக்கிருர்களோ, அவர்கள் எல்லாரும் தலை முறை தலைமுறையான ஆசார சைவபோசனஞ் செய்கிறவர்க ளாகவே யிருக்கிருரர்கள். போர்ச்சேவகர் வமிசத்தார் இப்படி ப் பாவணிச் சைவ போசனக்சசாராயிருப்பது அபூர்வம். இவ ர்கள் எவ்வளவு நுணுக்கமாய் இந்த ஆசாரத்தைக் கவனித் தார்கள் என்பதை ஒருவாறு காட்வெதற்காய் ‘இலங்கைச் 3. Gas falliaisld of' (Ceylon National Review) என்னும் புஸ் தகம் 1908-ம் ஆண்டு ஆவணிமீ" 31-ந்திகதிப் பதிப்பில் 296-ம் பக்கத்தில் சொல்லியிருப்பதையீண்டுக்கூறுவாம்.
ஆாதபோசனம்
இது விஷயத்தில் பூர்வீக உலாந்தா அரசாட்சி காலத்தில் பிரபல்யமாய் விளங்கினவாகிய, நவாலி சண்முகநாயக முதலி யாரவர்கள் இருந்தார்கள். இவர் யாழ்ப்பாண இராசாக்களா கிய ஆரியச்சக்கிரவர்த்தி வமிசத்திலுள்ளவர். வட"இலங்கையி ல் உலாந்தா இராச்சியத்தின் கீழ் உள்ள சுதேசிகள் உத்தியோ கத்தில் அதி உன்னதபடியில் உத்தியோகம் அமர்ந்திருந்தார். தமது உத்தியோகக் கடமையின்படி ஒர்முறை அவரை ஆடு மாடுகள் கொல்வதற்கான உத்தரவுப்பத்திரம் (லைசென்) ஒன் றுக்குக் கைச்சாத்திடும்படியாய்க் கேடடார்கள். இவரோ உ லூதியாக மறுத்து அவ்விதமான எளிய மார்க்கபேதமானசெ யலில் சம்பந்தப்படுவதிலும்பார்க்க தம் உத்தியோகத்தில் நின் மு நீங்குவதே வாசியென்று தமது உத்தியோக தத்துவம், பெருமை, பவுள்சு யாவையும் சந்தோஷமாக உடனே விட்டு விலகினர். நுவரெலியாவிலுள்ள சமாதான நீதவானுகிய அ. கா ககாதமுதலியாரே இப்பிரபுவின் வமிசத்திலுள்ள தற்காலத்
தான்றல் என்று எண்ணுகிருேம் என்பதே.
ஏறக்குறைய 300 வருஷங்களுக்குமுன் சூரியகுமார எ ன்று பெயர்கொண்டவரும் ஆரிய சக்கரவர்த்தி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் இராச குமாானுமாகிய ஒருவர் கண்டி இராசா

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 18?
அக்கு இராசகுருவாய் இருந்தார். அவர் கொஞ்சக்காலக்தர் ல் மேற்படி இராசாவுக்கு மங்திரியாயிருந்து அதன்பின் அனு ராசபுசத்தில் நுவரவெவ என்ற சிற்றரசனை நிறுத்தி அந்த இட த்துக்குச் சூரியகுமார என்றவரை கியமித்து அரசாட்சிசெய் யுங் காலத்தில் சூரியகுமாரவுடைய சனங்களுக்கும் துவாவெவு யினுடைய சனங்களுக்கும் இடையில் உள்நாட்டுச்சண்டைகள் அடிககடி உண்டுபட்டது. இந்தச் சண்டையை ஒழிப்பதற்
கண்டி இராசாவும் மந்திரிமாரும் யோசித்து நுவர வெவயி னுடைய மகளை சூரியகுமார்வுடைய மகனுக்கு விவாதஞ்செப் வித்து அவர்களுக்கிடையில் சமாதானத்தை வருவித்தார்கள், இந்தக்குடும்பத்தாருக்குள் பிற்காலத்தில் சம்பந்தங்கள் நடங் தது. இந்தக்குடும்பத்திலிருந்துவந்த சந்ததியாரில் வடக்குப் பக்கமாய்ப்போனவர்கள் தமிழ் வன்னியனுர் என்றும், தெற்குப் பக்கமாய்ப் போனவர்கள் சிங்களவன்னியனுர் என்றும் அழை க்கப்பட்டனர். நுவரவெவ வன்னியனருடைய மூத்தமகன் மு தியான்செ அல்லது குமாசசிங்க வன்னியன், பண்டாரவன்
யனுடைய சகோதரி தங்கநாச்சியாரை 1185-ம் ஆண்டளவில் விவாகம்செய்ததாகவும் கண்டிப்பகுதி உயர்குலச்சிங்கள குடும் பங்களில் பரம்பரைச்சரித்திரங்கூறும். தற்காலத்திலும் கண் டிப்பகுதியில் இந்தப் பெருங் குடும்பத்துக்குச் சேர்ந்த சிங்கள ப்பிரபுக்கள் குரிய குமாா என்ற பெயரைக்கொண்டிருக்கிறர் கள். யாழ்ப்பாணத்தில் இந்தக்கும்ெபத்தைச்சேர்ந்தவர்கள் கு மாசசூரிய என்றபெயரை வழங்குகிருரர்கள். இந்த இரண்டுகுடு ம்பத்தவர்களும் ஆதிகாலத்தில் சூரியகுமார் என்ற இரச வம் மிச சந்ததியாரென்பதே பலருடைய விளக்கம். வடமாகாணத் தின் பல பகுதிகளிலும் நாச்சிமார்கோயில் என்று வழங்கப்பு டும் பலகோயிலகளுண்டு. இப்படித்தெய்வங்கள் இருக்கிறதாக இந்துசமயத்தில் சொல்லியிருக்கவில்லையென்றும், இந்தியாவில் எந்தப்பகுதியிலும் இப்படிக்கோயில்கள் இல்லையென்றும் சொ ல்லுகிருரர்கள். வன்னிப்பகுதியை அரசாட்சிசெய்த வன்னிக்கி மாரை அவர்களுடைய அடிமைக்காரர் அழைப்பது காச்சியார், நாச்சிமார் (ஒருமை பன்மை) என்றபடியேயாம். ஆகையால், இப்படி வணங்கப்பட்டவர்கள் அரசாட்சிசெய்த வன்னிச்சிமார் களேயென்று பலருங்கூறுவார்கள். (Manual of Vanni p, 13)
அரசாட்சிசெய்த வன்னிய குடும்பத்தாரில் பலர் யாழ்ப்பா ணத்திலும் மற்றும் பலவிடங்களிலுமிருந்தார்கள். இவர்களி ல் அநேகர் வறுமையினுலும், தங்கள் மகத்துவத்துக்குக் கு றைந்த கீழ்தரமான குடும்பங்களில் சம்பந்தஞ் செய்ததினுலும் தங்களுக்குரிய மகத்துவத்தையும் மேன்மையையும் இழந்து ட்டார்கள், அரசாண்ட வன்னியர்களின் சந்ததியில் கடைசியா

Page 104
8S யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ன வன்னிச்சி 1848-இல் கோப்பாயில் இறந்த பொன்னர் வன் னிச்சியே. இவ்வன்னிச்சி வண்ணுர்பண்ணையிலும் கோப்பாயி அலும் வசித்து வந்தனள். இங்கிலீஷ தேசாதிபதிகள் யாழ்பபா ணத்துக்கு வரும்வேளைகளில் வண்ணுர்பண்ணையில் வசித்து அவர்களைத் தரிசிக்கப்போவது வழக்கம்.
வன்னியர் பிதிர்வழி;-இதுவரையும் நாகநாதமுதவியார் கு றிப்பு. வன்னியர்களின் விரிவான பிதிர்வழி எமக்கு எட்ட வில்லை. . பனங்காமத்து வன்னியருள் ஒல்லாந்த நூல்கள் குறி க்கும் டொன்பிலிப்பு நல்லமாப்பாணரைச்சுட்டி 126-ம்பக்கத்தி ற் பேசியுள்ளோம். நாகநாதமுதலியார் குடும்பக் குறிப்பில் காணப்படும் இருமரபுந்துய்ய இலங்கைச் சோமனன புதுகல் லமாப்பாணன் இவரோ அன்றி, இவர் புத்திரனே அறியோம். இவ்வன்னியனுர் குமாரன் நவாலியிலிருந்த பெரிய மயில்வாக ன வன்னியனுரென்ப. இவர் பின், பெரிய குமரகுரிய வன்னி யனுர், பல்லக்கு நாச்சன், வெற்றிவேலுமணியம், சின்னவன் னிமை அல்லது மயில்வாகனம், குமாரசூரியச் என்பவர்க ளே சந்தான முறையாய் வருவோர். பிந்தியவர் வடமராட்சி
மணியகாானுயிருந்து சிலவருஷங்களின்முன் காலஞ்சென்றவர்.
பெரிய மயில்வாகன வன்னியனரின் சகோதரியான புண் ணியநாச்சன் நல்லூரிலும், நவாலியிலும் வசித்தவர். இவர் டோால் சிதம்பரத்தில் உள்ள ஒர் மடமும், அம்மடத்துக்குச் சண்டிலிப்பாய், நவாலி, வாணி ஆதியவிடங்களில் இவரால் மானியமாய் விடப்பட்ட நிலங்களும் இன்றைக்கும் இவர்பெ பரை விளக்குகின்றன. இவர் கணவன் மேல்பற்றுக்கு பஞ் சாய நீதிபதியாயிருந்த சரவணமுத்து முதலியாரெனவும், இ வரே யாழ்ப்பாணக் கோட்டைக்குப் புறத்தேயுள்ள மாரியம்ம ன்கோயிலைக் கட்டி விழாச்செய்ய அங்காளில் உக்கிரமாய்ப் ப ாவியிருந்த மகுரிமாசோகம் காகதாலியமாய் அமர்ந்ததென வும், தொல்புரத்திலுள்ள மாரியம்மன் கோயிலும இவரால் அ மைக்கப்பட்டதெனவும் யாழ்ப்பாணச்சரித்திரங்கூறும்.
பெரிய குமாரசூரிய வன்னியனருக்கு பல்லக்குநாச்சனேடு இலங்கை நாராயண முதலியாரும் தங்கநாச்சியாரும் பிள்ளைக ள். தங்கநாச்சியார் தெல்லிப்பழை ஒருதண்டிகைக் கெழுத ண்டிகைக் கனகராய முதலியாரின் மகனும் கீரிமலையில் தண்டி கைக்கனகநாயகமுதலியார்மடத்தைக்கட்டினவருமாகிய கந்தன ன கனகநாயகமுதலியார் அல்லது டொன்சுவரம் செனரத்தின
முதலியாரை மணமுடித்தவர். இவ் டொன்சுவாம் செனரத்தி

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 89
னமுதலியார் மகள் வள்ளியம்மைப்பிள்ளை. இவர்மகள் ன்தயல் நாயகியம்மை இவர்மகள் சிவகாமசுந்தரி நிற்சிங்கச்சேனதி சாயர் வழியில்வந்த இராமலிங்கமுதலியார் அம்பலவாணமுத லியாரை மணந்து முற்கூறிய நாகநாதமுதலியாசைப் பெற்றர். இச்சீமானின் வள்ளன்மை பரோபகாரச்சிங்தையாதியன இவ் விடத்தெடுத்துப் பாராட்டப்பட வேண்டாதன கோப்பாயில் பெரியமனுஷனுயிருந்து சிலவாண்டுகளின் முன்னரே காலஞ் சென்ற சமாதான நீதவான் மயில்வாகனங் துரை இவருக்கு 5ெ ருங்கிய இனபக்து, அவர் தமிழரசர் குலமாகிய மடப்பளியார் வமிசத்திலுள்ளவர். அவர் குமார ருள் ஒருவராகும் அத்வக் காத் இரத்தினமயில்வாகன மணியகாரன் இவர் குமாரத்தி யை வது வுைசெய்த மருகர். பலநூற்ரு?ண்டுகளாய்ச் சிறந்து வா ழும் இக்குடும்பத்துக்குரியவர்கள் கொல்புரம் உருளை காவல முதலி குடும்பத்திலும், அராலி, நவாலி, உடுப்பிட்டி, வண் ணுர்பண்ணைகிழக்கு எனுமிடங்களிலும் இருக்கின்முர்கள்.
கேசவ நாய்க்கர்
123-ம் 124-ம் பக்கத்திற் குறிக்கப்பட்ட சாயக்சாரரைக் குறித்து பிந்திக்கிடைத்த சில குறிப்புகள். ஒல்லாந்த அரசர் காலத்தில் முன் குணபூஷண சிங்கைஆரியன் என்னுமாசன் வடதேசத்திலுள்ள மருங்கூரிலிருந்து காய்க்கரில் ஒருகுடியை கவறைச்சாதியாரில் ஒரு குடியைபும் அழைப்பித்து நல் وطu L லூரிலுள்ள கோட்டைக்குத் தென்மேற்குப்பாகமாயிருந்த یے; வணவீதியில் குடியேற்றி வைத்தனரென்றும், அவரீர் மரபி னர் எனினும் ஒர் வினையினராயிருக்கடையின் இருபாலாரும் ஒருபாலார்போல் விளங்கினரென்றும், அவர்கள் சிக்கிர விசி த்திரமான உடற்சாய்கை என்னும் வேலைகளை அரசர்க்குச் (O.E ய்துகொடுத்துப் பரிசுபெற்றனசென்றும், அரசர் அவைகளைக் கோவிற் திரைகளாகவும், அரண் மன்னயலங்கர மேற்கட்டிகளா கவும் கட்டிவந்தனரென்றும், இதற்காகவே அரசரால் இச்சா தியார் அழைக்கப்பட்டவரென்றும், இவtலொருபாலார் வைஷ ணவராயும், ஒருபாலார் சிவசமயிகளாயும் இருந்ததின், இங் தியாவிலிருந்து ஓர் விட்டுணு விக்கிரகமும், ஓர் விநாயக விக்கி ாகமும் இவர்கள் கைங்கரியத்தின்பொருட்டு அழைப்பிக்கப் பட்டு வந்ததென்றும், இவ் விட்டுணு விக்கிரகம் ஈல்லூரிலிருந் து பின் 5ாவற்குளிக்குக் கொண்டுபோகப்பட்டதென்றும், பற ங்கியரசு நடந்தபோது பின் இவர்கள் தரிக்தி கசையுற்று, மேற்படி தொழிற் கையாடுதலைக் குறைத்துக் கிருஷித்தொழி லிற் தலையிட்டுச் சீவித்தனரென்றும், இவர்களுவொருவர் சுமா ர் ஆயிரம் ஏக்கர் ந்ெந்காணியை 5ாவற்குழியில் வாங்கி நல்லு ரிலிருந்து பின் அங்கு குடியேறிய தம்மவரோடு சம்பிரமமாய்ச்
26
a

Page 105
190 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
சீவித்து (இப்பொழுது அங்கேயிருக்கும்) கிருஷ்ணன்கோவிலைத் தம் கிலத்துட்சட்டி வணங்கிவந்தனரென்றும், காலகதியில் அங் குள்ளார் பின் தம் பழம்பதியாகிய நல்லூரை நாடி ஆங்குச் சீவி ப்பாாாயினரென்றும், இவர்க்குரிய சாயக்காரர் என்னும்வழக் கு, தொழிற்பெயரன்றி மசபுப்பெயரன்றென்றும், இவர்மரபு நாய்க்க, கவறையே என்றும், பறங்கி அரசர்காலத்தில் நல்லூ ரிலே பிரபல கீர்த்திபெற்று விளங்கிய கோபாலுநாய்க்கர் என் னும் பண்டிதரால் தாலபத்திரத்தில் காலிபியில் எழுதப்பட்ட *யாழ்ப்பாணவிபவம்” என்னும் பிரதி சாட்சியிடுகின்றது. இவ ர்களுள் முதியோராயுள்ளார் கூறுங் கர்ணபரம்பரையும் இதை ஸ்திரப்படுத்துகின்றது. தற்காலத்தில் சீவனுர்த்தங்கருதி உயர் குலத்தவரும் இழிகுலத்தவருமான இருபாலாருள்ளும் அனே கர் இத்தொழிலைக் கையாடத்தொடங்கியதே மேற்கூறியுள்ளா ரின் கெளரவத்தைக் குறைவுறக் கருதச் செய்துவிட்டதுபோ
60yl Lfô,
திருச்சினப்பளியிலிருந்து இவரைச் சார்ந்துள்ள கா, நாராயணசாமிநாய்க்கர் அங்கிளவரசர்காலத்தில் சுமார் இற்றை க்கு 103, 104 வருடங்களின் முன்குறித்ததென மதிக்கத்தக்க தாய் எமக்குக் கிடைத்த ஒர் குறிப்பையும் இதன்கீழ்க்காண்க.
இந்திய மருங்கூர்தன்னி லிருந்தொரே வினைஞராகி வந்தவர் கவறையோடு வன்றிறல் நாய்க்கராவர் இந்தகற் குடியினுேரை யாழ்நக ரழைத்தகோமான்
காந்தவிழ் கோதை மார்பன் குண பூஷணுர்யனென்பர். வந்திடு குடியினேச்க்கு வளந்தவழ் நல்லூர்தன்னிற் சொந்தமண் பதிகொடுத்துத் துணைமிகப் புரிந்துவாழ்த்தி விந்தையாய் வஸ்கிரத்தில் விசித்திர மெழுதிவந்து என்றனக் களிப்பீர்கோவிலரண்மனைக் குதவவென்ருர், இவ்வழியினருள் ைெடிகேசவநாய்க்கர்,திருமலைநாய்க்கர், கிரு ஷ்ண நாய்க்கர், சுவாமிநாதர், குமாரவேலு, சிதம்பரப்பிள்ளை, சுப்பிரமணியர், கார்த்திகேசு என்ப. இவர் புத்திரரே தற்போ து நல்லூரில் வாழையடி வாழையாய் சாயவிச்சித்திர வேலையி ல் வல்லுநரெனக் காணப்படும் சிதம்பரப்பிள்ளை, சுந்த சம்பி ள்ளை எப்பர்.
செட்டிசெல்வநாயகமுதலியார்:-இவர் சங்கானையைச் சேர்ந் த பண்ணுகத்திலே செட்டிவம்சத்திலேயுள்ளவர். இவர் வழி த்தோன்றலான கதிர்காமச்செட்டியார் சுதுமலையிலே வேளா ண்குலதீபமான காசிநாத உடையார் மகளை விவாகஞ்செய்தவர். இவர் மகன் வேலாயுதர். இவர் உடுப்பிட்டியில் சந்திரசேகர

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 19i
முதலியார் வழியிலுள்ள தினகாம்பிள்ளை'மகளை விவாகஞ்செய் தவர். மேற்படி வேலாயுதர் மகன் கந்தர். இவர் சுழிபுரத்தி லே தாமோதாம்பிள்ளைமகள் ஞானமுத்துவை விவாகஞ்செய் தவர். இவர் வைத்தியத்திலும் மாந்திரீக வித்தையிலும் பல ாாலும் நன்குமதிக்கப்பட்டவர். இவர் மகன் கதிரைவேல். இ வர் நானுதிசையிலும் பிரபலகீர்த்திபெற்றுச் சுதுமலையில் விள ங்கிய வைத்தியர். குலாசாரம் மதாசாரம் பூண்ட ஒரு பிரபு. இவர் புத்திரனே தற்போது வாழையடி வாழையாய்த் தங்கள் கீர்த்திப்பிரதாப வைத்தியத்தை நடத்திப் புகழோங்கி விளங் கும் முத்துக்குமாரு. மேற்படி கதிர்காமச்செட்டியார் சுதும லையில் வந்து விவாகஞ்செய்து சீவித்த வளவு சுதுமலை அம்மன் கோவிலின் வடபுறத்திலுள்ளதாம். இவர் வசித்தகாரணம்பற் றி அவ்வளவு இன்றுஞ் செட்டியார் வளவு என வழங்கிவருகி ன்றது. இவரே தற்போது சுதுமலையிலே பிரஸ்தாபமுற்று வி ளங்கும் அம்மன் கோவிலை சுமார் 150 வருடங்களின்முன் முத ன்முதல் உண்டாக்கியவரென்ப. அன்றுதொட்டின்றளவும் இவ் வாலயப்பொறுப்பும் அதிகாரமும் இவர் சந்ததியுடனேயேயிரு க்கிறது.
உலகநாதமுதலியார், மானிப்பாய்:-இவர் மகன் மாதர். இவ ர்மகன் கதிர்காமக்கணக்கர். இவர்மகன் தில்லையம்பலம். இவர் மகன் சின்னத்தம்பி. இவர்மகன் அருணசலம். இவர்மகன் பொன்னம்பலமுதலியார். இவர் புத்திரரே தற்போது கொழு ம்பில் இலங்காதீபம்போற் கீர்த்திபெற்று விளங்கும் குமா ரசுவாமி, K. C. C. M. G. இராமநாதன், றிச்சிஸ்ரர் ஜென றல் அருணுசலம். க ச ல ஞ் சென் ற மயிலுப்பிள்ளைச் சிருப்பர், வணங்காமுடி சண்முகம் இவர்களும் இவ்வழியி
னரே,
சுவாமிநாதமுதலியார், மானிப்பாய்;-இவர்மகன் குமாரசிங்க மணியம். இவர்மகன் டக் றர் மூத்த தம்பி. இவர் மகன் டக்றர் நவரத்தினசிங்கம். இவர் புத்திரசே தற்போது மானிப்பாய் ம ருதடி வினய காாலயகர்த்தாவாயிருக்கும் குமாரசிங்கம் இன்சு யச்கொம்பனி எச்செண்டு.
புவிராசசிங்கழதலியார்:-இவர் மகன் குலசேகரமுதலியா ர், இவர்மகன் கதிரித்தம்பிச் சட்டம்பியார், இவர்மகன் -9Cl5 ணசலம். இவர்மகன் மானிப்பாய் ஆணல் சதாசிவம்பிள்ளை (பத்திராதிபர்) பண்டிதர். இவர் புத்திரரே தற்காலப் பிரபல பிறக்றாாயிருந்து காலஞ்சென்ற தம்பையா, கொம்மேஷ ல் கொப்பறேஷனில் விகிதரா யிருக்கும் சின்னப்பா, கற்

Page 106
192 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
போது அச்சுவேலி பத்தைவேனி சரவணமுத்து மகார் விதா னை பொன்னம்பலம், விதானை தம்பு, சின்னக்குட்டி, தாமோத ாமபிள்ளையாதியோரும் இவ்வழிபற்றியவரே.
வேலாயுதர்-இவர் மகன் இராமர், இவர் மகன் கதிர்கா மர். இவர்மகன் முதலித்தம்பி. இவர் மகன் நொத்தாரிசு சின் னத்தம்பி அல்லது மண்டலத்தார். இவர்மகன் சரவணமுத்துச் சிழுப்பர். இவர்மகாரே மானிப்பாயில் தற்போது பிரபல பிரபு வாயிருக்கும் (உவாக்கர்கொம்பனி) சுப்பிரமணியபிள்ளை, கொ ழும்பில் பிரபலம்பெற்றுவிளங்கும் சோமசுந்தரம்பிள்ளை. மா னிப்பாய் அரியகுட்டி சுவாமிநாதபிள்ளை யென்பவரும் இவ் வழியினரே.
செம்பஉடையார்-இவர் மகன் கந்தர். இவர் மகன் ஆறுமு கம். இவர்மகன் கதிரிப்பிள்ளை, இவர்மகன் மானிப்பாய் தில்லை ய்ம்பலம். இவர் மகன் தம்பிப்பிள்ளை. இவர்புத்திரரே அட்ட தி க்கிலும் நியாய துரந்தாசிங்கமெனத் தற்போது புகழ்பெற்றுவி ளங்கும் பரீஸ்றச் சேக் தம்பையா. இவர் இங்கிலந்திற்பெற்ற சங்கைப்பட்டங்கள் ;-1. முேயற் கைத்தொழிற்சங்க அங்கத்த வர் M.R.A.S., 2. பைபிள் பூவகசாஸ்திர ஆராய்ச்சிச்சங்கத் திலொருவர் M.S.B.A., 3. பெரியபிரித்தானிய தத்துவ கலா ஞான சங்கத்தொருவர் A. P.H.S., 4. புலவர்சங்கத்தொருவர் M.P.S., 5. gasgias சங்கத்தொருவர் F.J.H.S., 6, gia.gif திக் கட்டுக்கதைச் சங்கத்தொருவர் 'LS A., 7. நூலாசிரியர் சங்கத்திலொருவர் M.S.A.
செம்பஉடையார்;-இவர்மகன் கோவிந்தஉடையார். இவர் மகன் செம்பர். இவர் மகன் சிதம்பரநாதர். இவர் புத்திரனே தற்போது மானிப்பாயில் பிரசித்த கொத்தாரிசு வாயிருக்கும் முருகேசு.
முருகேசு:--இவர் வட்டுக்கோட்டையிலுள்ளவர். இவர் ம கன் எதிர்நாயகமுதலியார். இவர்மகன் குலநாயக முகலியார். இவர் மகன் குணசேகரமுதலியார். இவர்மகன் சுப்பிரமணிய உடையார். இவர்மகன் வேலுப்பிள்ளைமணியம். இவர் மகன் முருகேசு. இவர்மகன் (Mills) ஏதிர்நாயகம். இவர் மகனே த ற்போது மானிப்பாய் மிஷன்வைத்தியசாலையில் வேலையாயிரு க்கும் , குலகாயகம் Mil8.
காராளசிங்கழதலியார், மானிப்பாய்;-இவர் மகன் படாதவரா
யமுதலியார். இவர் மகன் நொத்தாரிசு சுப்பிரமணியம், இவர்ம கன் கந்தநயினர். இவர்மகன் தம்பையாச்சட்டம்பியார். இவ

யாழ்ப்பாண வைபவ கௌமுதி. 193
ர்மகனே தற்போது P.W.D. கிளாக் உத்தியோகத்திலிருக்கு ம் சிவக்கொழுந்து.
புவிராசசிங்கம் மானிப்பாய்;-இவர் மகன் குலசேகர முத லியார். இவர் மகன் கதிரித்தம்பிச்சட்டம்பியார். இவர் மகன்
பொன்னம்பலம். இவர் மகன் குமரேசர். இவர்மகன் பேச் உபாத்தியாயர், இவர்மக்களே ஸ்றேசன் மாஸ்றர் கனகச
பைப்பிள்ளை, டேவிற்சன்கொம்பனிக் கிளாக் இராசரத்தினம் பிள்ளை.
காாாள சிங்கழதலியார் மானிப்பாய்;-இவர்மகன் சின்னத்தம் பி ஆராய்ச்சியார், மகன் தாமோதரம்பிள்ளை, மகன் சுப்பிரம ணியம். இவர் மகனே தற்காலம் கொழும்பில் பிரபல புருேக் காாகவிருக்கும் இராசரத்தினம் பிள்ளை.
வீரநாராயணமுதலியார் ஆனைக்கோட்டை-இவர்மகன் முரு கேசு, மகன் சண்முகம், மகன் தம்பையாமுதலியார். இவர் மக்களே கொழும்பில் தமிழ்ப்பிரபுக்களில் தலைமை பெற்று விளங்கும் சண்முகாஜா, பிறக்றர் முத்துக்குமாரு, முரு
புவிராசசிங்கம் மானிப்பாய்;-இவர் மகன் குலசேகரமுதலி யார், மகன் கதிரித்தம்பிச் சட்டமயியார், மகன் பொன்னம்ப லம், மகன் இராசசிங்கம், மகன் சுவாமிநாதர். இவர்மக னே தற்போது கத்தோலிக்க குருவும் திாயபாஷாபண்டிதரு மாய் விளங்கும் வைத்தியலிங்கம் அல்லது வண. சா. ஞான
Lj9or as Fiii .O.M.I.
குமாாகுலசிங்கமுதலியார் தெல்லிப்பழை:-இவர்மகன் தில்லை யம்பலம். இவர்மகன் சங்காப்பிள்ளை. இவர்மகன் சுப்பிரமணி யம். இவர்மகன் Bar குமாகுலசிங்கமுதலியார். இவர் மல் லாகம் பொலீஸ்கோட்டுத் துவிபாஷித முதலியாராகவும், பின் கச்சேரியில் துவிதிய முதலியாராகவுமிருந்தவர். அனேக தனிப் பாக்களை இயற்றியதோடு பதிவிாதை விலாசமென்னும் திவ்விய விலாசத்தையும் இயற்றியவர். இவர் மனைவியார், பண் ணுசும் கதிர்காமச்செட்டியார் மகன் கந்தப்பச்செட்டியார் இ வர் மகன் முருகேசு (மாவிட்டபுரம்) இவர்மகன் முத்துக்கு மாரு. இவர்மகன் சின்னத்தம்பி, இவர்மகள் சின்னப்பிள்ளை புத்திரி சிவகாமிப்பிள்ளை. இவர்புத்திரரே கொழும்பில் இரர் சவாசல். முதலியார்ாயிருந்து காலஞ்சென்ற கனகநாயகம் சா ள்ஸ் Barr குமாாகுல்சிங்கம், தற்காலம் வலிகாமம் வடக்கு மணியகாரனுயிருக்கும் இராசநாயகம் றிச்சேட் Bar குமா

Page 107
194 யாழ்பபாண வைபவ கெளமுதி.
ரகுலசிங்கம், கொழும்பில் வேலையாயிருக்கும் சிங்கநாயக ம் சாமுவேல் Barr குமாரகுலசிங்கம், திரிகோணமலையில் நீர் ப்பாய்ச்சு வேலைப்பகுதியில் லிகிதாாக விருக்கும் அரியநாயகம் Barr குமாரகுலசிங்கம், ஒக்ஸ்போட் யூனிவேசிற்றியிற் கற்று காலஞ்சென்ற செல்வநாயகம் Bar குமாரகுலசிங்கம்.
கோமட்டிச்செட்டியார்:-இவர் காரைக்கால். இவர்மகன் சி ன்னத்தம்பிச்செட்டியார் வண்ணை. இவர்மகன் முத்தணைந்த பெருமாள், இவர்மகன் சின்னத்தம்பிச்செட்டியார் சண்டிருய் பாய். இவர்மகன் வேலுப்பிள்ளை சண்டிருப்பாய். இவர்மக்கள் செல்வநாயகம் மல்லாகம், தம்பிராஜா உடுவில்.
உலகநாயக முதலியார்:-இவர் நவாலி உயரப்புலத்திலுள்ள வர். கோவலூர் வேளாளன் போாயிண்முடையான் வழியினர். இவர் மகன் விநாயகர். இவர்மகன் உலகநாயகமுதலியார் (கண க்கர்) இவர்மகன் விநாயகர். இவர்மகன் சின்னத்தம்பி. இவர் மகன் சிதம்பரநாதர். இவர்மகனே புலவர்சிகாமணியாய் கத்தி ய பத்திய ரூபமாயுள்ள பல புத்தகங்களுக்கு ஆக்கியோனுய்ப் பிரபலமுற்று விளங்கிய ஏரேமியா (சின்னத்தம்பிப்புலவர்) இ வர்மகனே தற்போது காங்கேயன்றுறை அரசாட்சி வைத்தி யசாலையில் டக்றாாயிருக்கும் J. R. இராசசத்தினம் ஜெறி
DIT
முதலித்தம்பி;-இவர் வயாவிளானிலே பிரபல குடும்பத்தி லேயுள்ளவர். இவர்மகன் சங்கரநாதர். இவர்மகன் தம்பர். இவ ர்மகன் சங்கரப்பிள்ளை விதானை. இமர்மகன் சின்னக்குட் டி. இவரே தற்போது வயாவிளான் விதானையாயிருப்பவர்.
குஞ்சஉடையார்:-இவர் புத்தூர், இவர்மகன் பொன்னம்ப லமுதலியார், மகன் மாப்பாண முதலியார், மகன் இராசிங்க உடையார். இவர்மகனே பிரபல சுதேச வைத்தியாாயிருந்த தம்பியப்பா. இவர்மகனே தற்போது சுதேச வைத்தியாாயிரு க்கும் தம்பிமுத்து.
கந்தஉடையார் மயிலிட்டி-இவர் வயாவிளானிலே பிரபல் யமுற்றுக் குலகிலதமென விளங்கிய கறுத்தமாப்பாண முதலி யாரின் பெளத்திரியை மணஞ்செய்தவர். இவர் மகன் பூதப்பி
உடையார், அப்பாபிள்ளை. அப்பாபிள்ளையென்பவரின் புத்திர ரே தற்போது அரசாட்சித் தமிழ்வித்தியாசாலைச் சோதன

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 95
ஆர்த்தராய் விளங்கும் தெல்லிப்பழை பொன்னையாபிள்ளை, பிர சித்த கொத்தாரிசும் பிறக் றருமாய் விளங்கும் அப்புத்துசைப் பிள்ளை.
பாகுதேவழதலியார்:-இவர் மல்லாகத்திலுள்ளவர். இவர் மகன், விநாயகர். இவர்வயாவிளானிலிருந்த கறுத்தமாப்பாணமு தலியார் பெளத்திரியை விவாகஞ் செய்தவரென்பர். இவர்மக ன் பேதுருப்பிள்ளை, ம க ன் தம்பர். ம க ன் கவுரிகேற்பிள் ளை. இவரே 1851-ம் ஆண்டளவில் வபா விளான் கிழக்கிலுள் ள அமலோற்பவநாயகி ஆலயத்தைத் தனது ஆஸ்தியைவிற்றுக் கட்டுவித்தவர். இவர் புத்திகளின் மக்களாய்த் தற்போதிருப் பவர் பலர். அவருள் தற்போது E. M. S. பகுதியில் வேலை யாயிருக்கும் S. T. கோமாஸ், சுதேச நாட்டிய யந்திரசா லையில் வேலையாயிருக்கும் வ. மு. குசைப்பிள்ளை என்பவரு மொருவரே.
புன்னர்-இவர் வயாவிளானிலுள்ளவர். இவர்மகன் பழ வாாயர், மகன் ஊர்த்தையர்,மகன் நீலப்பிள்ளை, மகன் யேம்பி ள்ளை, மகன் கதிர்காமர், மகன் கந்தப்பிள்ளை. இவர் மக்க ளுள் ஒருவரே தற்காலம் * சு தே ச நா ட் டி ய ” மனே சரும் பத்திராதிபருமாய்ப் பலராலுமறியப்பட்டவராய் விளங் கும் வேலுப்பிள்ளை.
கந்தர்:-இவர் குப்பிளானிலுள்ளவர். இவர்மகன் குஞ்சர், இவர்மகன் அம்பலவர், இவர் மகன் சம்பந்தர், இவர்மகன் சி ன்னத்தம்பி, இவர்மகன் வேலாயுதர் (உடையார்) இவர் மக ன் காசிநாதர் (உடையார்) இவர்மகனே தற்போது கண்டிப்ப
குதியில் P. W. D. யில் ஒவசியராயிருக்கும் இராமலிங்கம்.
நகாழதலியார்:-இவர் வடமராட்சியைச்சேர்ந்த நவிண்டி லிலுள்ளவர். இவர் வன்னிமை. மகன் குழந்தையுடையார். டிக ன் சிதம்பரநாதர். மகன் அம்பலவாணர். மக்கள் 1. வணிகசேக ாமுதலியார். 2. கயிலாயர், வணிகசேகரமுதலியார் மகன் அம் பலவாணர், மகன் கதிர்காமர், மகன் அம்பலவாணர், மகன் கதிர்காமர். இவர் 2, கயிலாயரின் மகன் தில்லைநாதர், மகன் சித ம்பாநாதர், மகன் கயிலாயரின் மூத்தபுத்திரி கதிராசிப்பிள்ள்ை யை விவாகஞ் செய்தவர். இவர் ஏகபுத்திரியின் புத்திரனே தற்போது பலாலியில் சாதுகுணம்பூண்டு விளங்கும் பொ. கயி லாயபிள்ளை, Y
மளவாாயழதலியார்:- இவர் புலோலியில் வந்து குடியேறி ய கனகமளவன் வழியினர். இவர்மகன் கனகராபமுதலியார்,

Page 108
196 யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுகி.
மதன் குலசேகரக் கனகராய முதலியார், மகன் சுப்பிரமணி ய்முதலியார், மகன் சின்னத்தம்பி, மகன்மயில்வாகன முதவி யார், இவர்மகனே புலோலியில் பலராலும் அறியப்பட்டவாா ய்ப் பல சீர்த்திகளுமுள்ளவராய் விளங்கிய (புலோலித்தம்பி) சு ப் பி ர ம ணிய பிள் ளை. இவர் புத்திரரே தற்போது புலோலியில் சீர்த்திபெற்று விளங்கும் மயில்வாகனம்பிள்ளை, முத்துக்குமாரசுவாமிப்பிள்ளை.
பேருவேளாளன் விக்கிரமசிங்கழதலியார்:- பெரிய மாதகலி லுள்ளவா. மனைவியார் பாறுபதிப்பிள்ளை, நல்லூர் பரராசசே கர அரசனின் குமாரத்தி வேதவல்லியின் சந்ததியினர். இவர் மக்கள் சங்கரப்பிள்ளே, வேலாயுதர், வேலாயுதரின் புத்திரர் வயித்தியநாதர், தம்பு. வயித்தியநாதரின் புத் திரனே தற்போ து தேசாதிபதியின் தமிழ்முதலியார் சாவணமுத்துவயித்தி யநாதர் விக்கிரமசிங்கமுதலியார் என விளங்குபவர்.
தம்பு என்பவர் தற்போது பலராலும் சன்மானிக்கப் பட்டுக் "கத்தோலிக்குப் பாதுகாவல’ணின் தமிழ்ப்பத்திராதி பராய் விளங்குபவர். யாழ்ப்பாண மணியகாரணுயிருந்து கால ஞ்சென்ற கணபதிப்பிள்ளை முதலியாரின் புத்திரி பொன் னம்மாவை விவாக ஞ் செ ய் த வர். இவர் குமாரரே !. M. சிங்கநாயக விக்கிறுமசிங்கம், T. J. இராசநாயக விக்கிறும சிங்கம்.
சங்கரநாதர்;-இவர் வண்ணுர்பண்ணையில் வசித்தவர். இ வர்மகன் குஞ் சுத் தம் பி, அளவெட்டி, இவர்மகன் குமா ாவேலுப்பிள்ளை மதக்கர், வண்ணை. இவர்மகன் குமாரசுவா மி அளவெட்டி, இவர்மகன் முத்தையாபிள்ளை வண்ணை. இவர் புத்திரரே இராசவாசல் முதலியார் வேலுப்பிள்ளை முதலியார் கந்தரோடை. இவர் புத்திரரே தற்போது பலவித சீர்த்திகளுமுற்று விளங்கிய முதலியார் குமாரவேற்பிள்ளை, முதலியார் முத்துவேலுப்பிள்ளை. இவர் அன்னை வழியின ாே கந்தரத்தின முதலியார், மகன் துரைசிங்கமுதலியார், மிக ன் அம்பலவாணமுதலியார், மகன் சிங்கைஆரியமுதலியார், ம கன் வீரசேகரமுதலியார், மகன் முருகேசர், மகன் டிக்றர் அ ருணுசலம், மகன் இராசகாரிய சிங்கைஆரிய அம்பலவாணமுத லியார் என விளங்கிய (அளவெட்டி) மணியகாரன். மேற்படி முதலியார் குமாரவேற்பிள்ளையின் புத்திரியை விவாகஞ் செய்* தவர், சுப்பிரிங்கோட்டு நியாயதுரந்தரர் W. பொன்னம் பலபிள்ளை, முதலியார் முத்துவேற்பிள்ளைபுத்திரியை விவாகஞ்
செய்தவர், அப்புக்காத்து கனகசபைப்பிள்ளை.

யாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 197
இரகுநாத மாப்பாண முதலியார் நல்லூர்;--இவர் உலாந்த அ ரசர்காலத்தில் சிருப்பு உத்தியோகத்திலிருந்தவர். நாம் மேற் காட்டியபடி இவரே பறங்கி அரசரால் முற்ருய் அழிக்கப்பட் டொழிந்த நல்லூர்க் கந்தசுவாமிகோவிலை ஒர் சிறிய கட்டிடமா ய்க் கட்டுவித்துப் பூசை நடப்பித்து வந்தவர். இங்கிலீஷ் அர சினர் காலத்தில் இவ்வூருக்கு அதிகாரியாய் வந்த அந்தோனி நோகீல் மேயாட் (Anthony Noel Mayaart) என்பவரினுதவி யால் 1795-ம் வடு அக்கோவிலைப் பெரிகாய்க் கட்டுவித்துப் பூசை நடப்பித்துவந்தனர். அவர்க்குப் பின் பரம்பரையாக ம கன் கந்தமாப்பாண முதலியார், மகன் ஆறுமுகமாப்பாண முத லியார், மகன் இரண்டாம் இரகுநாதமாப்பாணமுதலியார், இ வர் மருமகன் இரண்டாம் கந்தமாப்பாணமுதலியார், இப் பொழுது இரண்டாம் இரகுநாதமாப்பாண முதலியாரின் மகள் வயிற்றுப்பேரனும், இரண்டாங் கந்தமாப்பாணமுதலியாரின் பெருமகனுமாகிய இரண்டாம் ஆறுமுகமாப்பாணமுதலியுரரே இக்கோவிலாதீன கர்த்தாவாய், யாவர்க்கும் நன்மையுண்டாக பத்தியோடு இக்கோவிலை நடப்பித்து வருபவர். முதலாம் இ ரகுநாத மாப்பாண முதலியாரின் பெயர் உற்சவ காலங்களில் இன்றும் கட்டியத்திற் கூறப்பட்டு வருகின்றது. முதலாம் இ ரகுநாதமாப்பாண முதலியாரையும் அவர் மனைவியாரையும் விக்கிரக வடிவமாகக் கோயிலில் வைத்து விசேட தினங்களிற் பூசைசெய்து வருகின்றனர். இரண்டாம் மாப்பாண முதலியா ரின் மரணம் சித்தார்த்தி (uல. இரண்டாம் கந்தமாப்பாண மு. தலியாரின் மரணம் கா (வநி. தி. சங்காப்பிள்ளை மாணம்
1915-ம் வடு மார். 11-ம் வ.
நாங்குபாகமுதலியார்:-இவர் மயிலிட் டி. இவர் மகன் செய அங்க முதலியார். மகன் முத்துக்குமாரு (மறவன்புலம்) இவர் மகன் முக்கதம்பி. மகன் சரவணமுத்து (இழவாலை) இவர்மக் களே தற்போது பலராலும் (அப்பு) என அறியப்பட்டு விள ங்கும் 1. சிவஞானபிள்ளை. 2. கனகசபை. 3. சின்னையா. 4 பறுமுகசாமி. 5. மூத்ததம்பி. ஆறுமுகசாமியின் புத்திரி கோப் பாய் அம்பலவாணர் அருளம்பலம் (நியாயது.ாந்தார்) மனை வியார் 1. உடுப்பிட்டி குமாரசூரியர் சிவகுமாரசூரியர் மனை வியார் 2.
பீ. ஏ. பீ. எல். கனகசபைப்பிள்ளை;-இவர் சென்மஸ்தா னம் மல்லாகம். பிரபல கீர்த்தியுற்று விளங்கிய கனகசபை தலியாரின் பெளத்திரர். (Kellogg) விசுவநாதபிள்ளையின் புத் திரன். குமாரமடப்பளியைச் சேர்க்கவர். இளமைப்பருவத்தி 27

Page 109
198 பாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி.
ல் B. A. பரீட்சையிற் சித்தியடைந்து. பின் B. E. பரீட்சை யிலும் சித்தியடைந்து சென்னையிற் சிறிதுகாலம் ஞாயதுனர் தசரா யிருக் து, பின் அங்கின்லயை விடுத்துத் தபாலா பீசில் தலை மையுத்தியோகராயிருந்தவர். “பதினெண்ணுற்முண்டின் முங் திய தமிழர்” எனப்பெயரிய ஒர் அரிய பெரிய புத்தகத்தை அ ங்கில்பாஷையில் எழுதி வெளிப்படுத்தியவர். உலக ஆராய்ச்சி
யின் மிக்க பூசணஸ்திசம் பூண்டவரென்பது இவர் நூல காட்
ம்ெ,
தொம்பிலிப்பு வைசியர்கோன் முதலியார்:- இப்பெருமகன் தெல்லிப்பழையிலுளள ஒரு பிரபல வைசிய குடும்பத்தைச்சேர் ந்தவர். மேல்லோப் பாதிரியாரிடங் கல்விகற்றுத்தேறியவர்
1773- ஆண்டிலே சட்டம்புவாக நிய மனம்பெற்றுப் பலவருடங்களாக அவ்வுத்தியோகத்தைப் பார் த்துவந்தவர். நல்லூர் வேலாயுத முதலியார் மகன் சம்பந்தப் புலவரையும், மாதகல் தொம் அந்திரேசு மனப்புலி முதலியார் மகன் சரவணழுத்தப்புலவரையும் முறையே மகன் மகனயும் மகண் மகனு:பும்பெற்றுக்கொண் ட் பெரும பேறுடையாா. இவர் சந்ததியார் நல்லூரிலு: மாதகலிலும் மற்றுஞ்சிலகிராமங்களிலு முளர். இவராற் கல்வியறிவூட்டப்பெற்றவரும், இவர்பேரிலே ஒரு பதிகம்பாடிச் சன்மானிக்கப்பட்டவரும், பூனரி பல்லவ ராயன் கட்டுக் கோவிற் சட்டம்புவாயிருந்து பின்னர் அவ்வூர்பு பிரசித்த கொத்தாரிசு வாக விளங்கியவருமான நல்லூர் செட் டி கனகசூரியா சுவாம் முருகேசர், இவருடைய சகோதரி புத்திரன்.
முருகேசர் மைந்தனே சங்கானைக் கோவிற்பற்றுப் பிர் சித்த கொத்தாரிசு வாயிருந்து சாதுரிய சிங்கமெனப் புகழ் பெற்று வாழ்ந்த அமரசிங்ஜம், அன்னர் கனிஷ்ட புத்திரனு ம் சண்டிருப்பாய் நடுக்குறிச்சியில் வசித்த கொத்தாரிஸ் குல சேகரம்பிள்ளையின் பின்னேனுமான சரவணமுத்துவுடைய ஜேஷ்டகுமாரனே இச்சரித்திரத்துடன் சேர்த்திருக்கும் இட ப்பெயர் வரலாற்றை யெழுதியவரான Mr. S. W. குமாரசு
வாமி. இவர் சகோதரன் பேரின்பநாயகம்.
மதியாப்ாணமுதலியார்-ஆனக்கோட்டையிலுள்ளவர். இ வர்வழித்தோன்றல் கதிர்காமர். இவர்மகன் மாதவர். மகன் ஆயிரவங்ாதர், மகன் சண்முகம், மகன் தர்மாவரதர். இவர்மக்

பாழ்ப்பாண வைபவ கெளமுதி. 199
களே தற்போது ஆனைக்கோடடையில் பிரசித்த கொத்தாரிசு வாயிருக்கும் இராமலிடிகம். 2. விசுவலிநகம், 3. தையல்முத் தி இராமலிங்க கொத்தாரிசுவின் மக்கள் சின்னத்தம்பி டக்றர் மனைவி பார் பொன்னம்மா. 2. கொழும்பில் 'arant, புமுேக்க சாயிருக்கும் சண்முகம். 3. நாகம்மா. 4. பாலசுப்பிரமணியம். விசுவலிங்கம் புத்திரர் சதாசிவம். 2. சங்கரப்பிள்ளை. 3. செக சாஜஜிங்கம். 4. இராசநாயகம், 5. கனகசபை. 6 நவரத்தினம்.
7. யோகம்மா. 8" இரக்கினம்.
கனகதண்டிகைக் கண்காாய முதலியார்;-இவர் குடியேற்றகா லத்தில் யாழ்ப்பாணத்துக்கு முதன்முதல் வந்த பாண்டியன் முடிதொட்ட பதினெண் மரிலொருவராகியும், வேளாண் செ ட்டி) வைசிபகுல திலகராகியும் தெல்லிப்புழையில் விளங்கிய வர். இவர் வழித்தோன்றலாப்வந்த வயிரவநாதன், மயிலிட்டி நரசிங்கதேவனடியிலுகித்த 'சேலை பரிந்து சிலந்திப் பருத்திற ந்து - வாலமுடி மன்னர்க்குக் காட்டினுே’ னென வரதருலா, குயில்கூவல் முதலிய பாடல்களில் விபத்து கூறப்பட்ட விசி வகமுதலிபார் வம்சத்தில் வங்க பெண்ணே மணந்து பெbறம கன் பூத5ாதன். இவர் மகன் சிதம்பரநாதன். இவர்மகனே மே ற்படி மரபிலுகித் துப் பிரபுவாயிருந்த உடையார் சுவாமிநாதரு க்கும், ஏழுெபதென்னும் பிற பக்கம் பாடப்பெற்ற இருபான்ல மண்ணுடுகொண்டமுதலி வமிசத்திலு தித்த பொய்யா மொழிய ருக்கும் ஒருவழிபாலும் முறையே பீட்டனுய்; யாழ்ப்பாணத் துச் சம்பத்திரிசியார் கல்லூரியிலும், காசி மக்கிய இந்திக்கல் லூரியிலும், கற்குத்தாவிலும் ஆங்கிளபாஷையைக் கற்று, பீ. எ. பட்டம்பெற்று எத்தகையராலும் மதிப்புற்று விளங்கும் மயி லிட்டி சுவாமிநாதன்.
காலிங்கராயழதலிபார்:- சண்டிருப்